niki

Lieve Jonne, Jarah, Mandy, Sanne, papa en mama, dikke knuf. Niki

Wat jammer toch weer. Dikke kus, niki

Lieve Emen en grote broer, papa en mama, dikke kus. Niki

Wat een geluk en weelde, twee prachtige gezonde kindjes. Ik wist zeker dat ik nooit meer wilde bevallen. Zo was het goed.... Maar het bloed ging weer kriebelen.... Ze zijn zo leuk onze schatjes... Zouden we dan toch.... Maar mijn leeftijd is niet meer ideaal, en zonder hormonen, what are the odds....??? We gingen het maar gewoon proberen... Kijken of er wat zou gaan gebeuren.... Nou maanden niets. En omdat ik nog wat restklachten had van de twee vorige bevallingen, had ik een afspraak met mijn gynaecoloog gemaakt om te gaan praten over een eventuele operatie.... De avond daarvoor was ik echter al even over tijd..... Testje gedaan. En wat? Zwanger. Dit was de laatste maand dat we het eigenlijk zouden gaan proberen, want mijn leeftijd wordt wel.... Wow. De dag daarop zat ik bij de gyn... Nieuwtje. Hij kijken, nog niets te zien, maar ja, is ook nog zo pril. Blij!!! Bij 6 weken en 3 dagen, nu zou er toch wel wat te zien moeten zijn... Hartje klopt? Helaas, geen hartje, heel klein. Je bent vast minder ver dan je zelf denkt... Nee niet die woorden. Niet weer. Groei, groei, kleintje. Rekenen rekenen, zou ik dan toch, als ik later hier en vroeger daar, dan kan het net...... En ik voel me nog zwanger.... Bij 7 weken en 3 dagen, 16 mei 2012, nog steeds geen hartje en heel klein. Het gaat niet gebeuren, dit gaat niet lukken..... Dromen spatten uiteen van baby in armen, uitgerekend op 30 december 2012. Florence geen grote zus. Charlotte geen zussie of broertje erbij. Papa en mama zijn weer verslagen... Wat jammer toch weer. Je was zo welkom kleintje, zo'n grote verrassing was je. We waren zo blij ook weer met jou. Maar nee, ook jij bent weer een engeltje voor ons geworden. Kleintje zit nog lekker in mammy's buikje. Het wil er nog niet uit... Ik ben vandaag 8 weken en 3 dagen.... Geen idee hoe het verder gaat lopen. Heb 29 mei 2012, bij 9 weken en 3 dagen, weer een afspraak.... en dan weer verder bespreken hoe we verder gaan. Het voelt zo raar en tegenstrijdig dat je nu hoopt dat het los mag komen... Zodat er geen medische fratsen nodig zijn. Mijn lichaam heeft het nog niet door? Of wel? Ben ik al minder zwanger? Ik merk wel dat ondanks dat we ontzettend gehecht waren meteen aan dit kleintje, het geluk van die mooie meisjes enorm helpt. Ook heeft dit kleintje nooit een hartslag gehad, die wij hebben gezien. Dat scheelt toch. Bij een hartje, voelt het meteen als een ècht leventje, net alsof het zieltje er dan al in zit.... Misschien zweeft dit kleintje nog lekker om ons heen. Wie weet mag het nog een keer wel bij ons landen. Ondanks dat we zouden stoppen, gaan we na al deze toestanden, toch nog een paar maanden kijken of er wat komt. Want het zou toch jammer zijn als iemand bij ons wil komen wonen, en wij hem/haar die kans niet geven. Mocht het niet gaan gebeuren, dan zijn we dankbaar voor alles wat ons wel is toebedeeld. Ook het verdriet, ook de pijn, maar ook het geluk en de liefde van prachtige kindjes en engeltjes. Wat een leven, wat een dood, wat een intens gebeuren allemaal. Ik zag vandaag dat de vlindertuin was gevuld met een aantal verhalen. En ik wilde onze engeltjes ook een plekje geven. Ze hebben al een plekje in ons hart, in onze tuin, maar nu ook op dit forum waar we al zoveel mee meegemaakt hebben. Ik wilde het ook delen, omdat ik hoop dat het misschien iemand helpt eens lekker te huilen. Of moed te houden. Of blij te zijn met wat er wèl is. Ik hoop dat al jullie wensen uit mogen komen en dat kindjes in jullie armen mogen komen en daar mogen blijven. Liefs, niki

Na veel gedoe, want bloedwaardes niet goed, etc. etc. Mochten we toch nog weer aan IVF beginnen. De eerste poging ging niet goed. Geen zwangerschap. Bij de tweede poging wilde de eitjes niet zo goed groeien, bij checken van mijn bloed bleek ik al zwanger te zijn...!!!! Weer spontaan. Nog een tijd ongerust geweest of de hormonen die ik geprikt had slecht zouden kunnen zijn geweest voor Petit (Florence), maar nee werd ons verzekerd. En gelukkig alles ging goed, 11 november 2011 beviel ik in 3 uur van onze dochter Florence. Nog net op tijd in het ziekenhuis, 1 perswee, en daar was ons grote wonder. Ons lieve, gezonde, eigenwijze meisje, Florence! Kleine zus, baby Florence, het snoepje van de week.

Wat een geluk ons lieve meisje, maar wat zou het toch leuk zijn, een zusje of een broertje voor haar. Gesproken met de arts en ja we mochten nog een keer IVF doen. Na een half jaar borstvoeding geven, gestopt daarmee, op naar het pad van het ziekenhuis.... Maar, zowaar, 29 augustus 2009, hadden we een positieve test, zomaar spontaan zwanger wat een geluk!! Echter bij 8 weken, zei de dokter: 'Je bent toch minder ver dan je zelf denkt....' Dat hadden we al een keer gehoord bij de tweeling.... Nee, nee, niet achterblijven, niet niet goed groeien. Bij ons blijven, bij ons blijven!!! Week 10, helaas ben je maar zo groot als bij 6 weken en 5 dagen, het gaat niet goed. Je hartje klopt heel lief... Zo lief. Het klopt, maar niet zo snel, zegt de dokter.... Dat is geen goed teken. Maandag, 12 oktober 2009, 10 weken en 4 dagen... bloedverlies wordt meer. Mama raakt je kwijt.... Vrijdag, 16 oktober 2009, papa en mama en Charlotte hebben je begraven in de tuin, bij de Japanse kers.... Zodat je ieder jaar een nieuw bedje krijgt van bloemblaadjes. We waren zo verdrietig, ook voor je grote zus Charlotte, die gelukkig niets door heeft. We hebben een jaar lang een kaarsje op jouw plekje gebrand. Iedere dag stond daar jouw kaarsje en langzaam maar zeker ebde het verdriet weer weg.... Natuurlijk ook door de komst van jouw kleine zusje... Florence....

En ja zowaar, een kindje mocht er komen en helemaal gezond. Het was onze 1e IVF poging, en we hadden maar 1 grote follikel. Konden we niet beter de poging afblazen, je hebt er maar 3... Maar nee, toch maar door laten gaan, want ja, wie weet hoe je de volgende cyclus weer reageert. En ja!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! En op 3 december 2008, werd na 5 uur, een prachtmeisje geboren. Een meisje waar we zo gelukkig mee zijn! Lieve schat, grote zus, slimme meid, knuffeldier, pracht kind van mammy!

20 maart 2008 – Op de helft van de wachtweken…. Is er een God die naar mij luistert, is er een engel aan mijn zij, is er een fee die strakjes liefjes zegt: 'Hé luister eens naar mij.' Heb ik een vader in de hemel die rustig kijkt en zegt: ' 'tis goed', het zal allemaal ech reg kom, houdt nog maar even goede moed.' Het zou toch mooi zijn dat het zin had, maar dat gevoel dat ben ik kwijt, het is een leegte zonder sprookjes, alhoewel soms één op zijn tijd. Er is geen lampje dat gaat branden, alleen gerommel in mijn buik, zal ik met schrik de morgen ingaan, of zijn het rozen die ik ruik? Kan ik met kracht weer in mijn ogen, de onverhoopte teleurstelling aan, of mag ik juichen en gaan groeien, en strakjes naast wat wiegjes staan? Ach meis, de maan schijnt door de wolken en kijkt heel helder op mij neer. En ziet door tand de tijds ervaren, wat ben je toch weer in de weer. O bron van leven, en van liefde, wat en waar je dan ook bent, kan toch vervuld worden mijn verlangen, jou wel de strekking zeer bekend.

a Poem - 9 januari 2008 My baby my baby My heart cries out, my o so lonely mother heart, looking at my o so empty mother arms. I am so powerless, my love, so unforgetably powerless. Tears fill my eyes, why my lovely, why? Month stretches to a month to a month to another month, without you. A month is too long. Two months, too long, two too long, three years too long.... My heart is aching, my love, I miss you every day. Every single day. I know it will get better, one day. Maybe when you finally come, maybe when I give up this dream. Till the dream gets another form. Do I have to give up this dream? Still now, it feels a bit like dying, every month, when at that given day again that month I lose the dream of you. Two of you tried to reach me once, I was so happy. Two hearts beating in my belly, three beating in my body. It seems like ages now. Memories... My baby my baby, I miss you so. Your mommy misses you so. Please come home.

De Tweeling Januari 2006 Blijf je, of vlieg je weer weg? En als je blijft, hoe lang blijf je dan? Net zo lang als ik, of papa? Liefst langer, veel langer. Ik ken je nog niet. En toch ben je al zo dichtbij in mij. Hou maar vast, doe maar rustig, even wachten nog. En dan zie jij ons, en wij jou. --- //--\\ --- Wat een geluk, na een jaar proberen waren we zowaar zwanger!!! Bovenstaand gedichtje, was het eerste in het boekje dat ik schreef, over mijn zwangerschap... Een voorgevoel, of heeft iedere nieuwe moeder die angst... Vast wel. Wat een blijheid, wat een vreugde. En ja, kloppend hartje bij week 6, 1 cm... 27-2-2006 Week 9, Wat bruin bloed verloren... Naar gyn. Oo jee, het zijn er twee. Wat een weelde.... Twee! kindjes. Geweldig! Zeker samen een kleine botsing gehad... hihi. 28-2-2006 Bloedverlies zet door.... 1-3-2006 Hartjes zijn gestopt bij 9 weken en 5 dagen.... Papa en mama gingen daarna naar The Fiddlers & Firkin, waar we ons helemaal vol met Guinness hebben gegoten en onnoemelijk veel sigaretten hebben gerookt..... (Terwijl we gestopt waren met roken... En eigenlijk niet vaak wat drinken, zeker niets als we zwanger zijn natuurlijk...) 2 maart 2006, miskraam - in serene stilte, alleen thuis verloor ik mijn kleintjes.... Dag lieve lieve schatjes, wat waren we blij met jullie. Kleine engeltjes in de lucht of om ons heen, we denken nog altijd aan jullie en zijn dankbaar dat jullie bij ons wilden komen wonen. Zo jammer was het maar voor zo kort. En wat moesten we lang wachten totdat iemand wel bij ons kon komen wonen.... Maar daar weten jullie alles van....

Lief!!! X ach wie weet kom ik toch wel snel weer ff want jullue zijn zo lief. X kga wel berichtjes in de vlindertuin zie forum zetten denk ik. Ook wat voor jou?

Hallo girlies, nou niet zo... Beetje een een twilight zone zo, met een zwangere buik nog steeds, waarin een niet levend embryootje zit. Ik vind het ook lastig om naar deze site te komen, want voor ik het weet zit ik in december 2012 uitgerekend te kijken, en dat is toch wel erg confronterend nu. Ik ga ff niet komen weer. Ik hou jullie op de hoogte ok, wanneer het is losgelaten en hoe het is gegaan. Weet nog niet hoe en wanneer dat zal zijn. Dikke knuf, niki

Ik ga morgen ff kijken. Ja raar hier. Je lichaam is nog maar je geest is aan het afscheid nemen. Ik heb ook geen idee wanneer het dan gaat loslaten. Hoop dat het natuurlijk verloopt. De meisjes helpen me enorm om niet te verdrietig te zijn maar ook dankbaar voor wat er wèl is. X

Super Mariek!!! Gefeliciteerd!!

Ik hoop dat het niets is Floortje. Sorry dames, ik heb n vraagje, las dat sommigen van jullie soms testen doen om de hoogte vd HCG te meten. Kunnen jullie adviseren welke goed, goedkoop etc is. Ik wil graag weten of mijn lichaam al door heeft wat er aan de hand is vandaar. Dank alvast. Groet, niki

Dank. Ja als alles weer tot rust is gekomen denk ik dat we gewoon kijken of er nog wat wil komen. Dat wordt dan ècht de laatste keer proberen..... Het kan ook zijn dat ik dan denk, ik ga het niet meer proberen... Het blijft een heftige inbreuk op je leven zo'n miskraam. Ik wens jullie heel veel succes met jullie kindjes en kindjeswensen. Liefs, niki

Hallo lieve girlies, ja het is klote. Ben onder de indruk en moe en verdrietig. En dankbaar voor C en F. Wat een geluk toch dat we, ondanks al die ellende, mooie kindjes hebben mogen krijgen. Maar nu deze niet. Helaas. Ben ook benieuwd wanneer en hoe het weg gaat. Hoop dat het op een natuurlijke manier mag gebeuren. Vanavond gaan we maar eens even aan de drank, kijken of dat helpt. Prachtige foto Es van je mooie kerels. Vanavond ook zo vertederd weer geweest door zus en zus in bad. Zo lief samen (natuurlijk ook genoeg kibbelingen) maaar o wat zijn ze schattig. Hmm moeder natuur, is niet altijd mijn vriendin.... Dikke kus, niki

Lieve girlies, dank voor jullie lieve reacties. Ja het is een rare site, met veel geluk en veel verdriet bij elkaar. Sorpresa, ik ben heel erg blij voor jou, gefeliciteerd!!! Geweldig nieuws. Truusje en Klaasje zijn super. Ik ga jullie voor nu verlaten. Het wordt een rare tijd voor mij, wanneer gaat het weg? Hoe gaat het weg? en dergelijke. Dan wordt het verschil met jullie wel erg groot. Het is beter dat ik jullie lekker met rust daarmee laat, en dat is ook goed. Ik heb nog een klein clubje van mijn 1e kindje overgehouden bij de babbelhoek, november/december 2008. Als ik wil, kan ik daar altijd mijn ei nog kwijt. Ik ga wel over een tijdje weereens kijken hoe het bij jullie gaat natuurlijk, want ik wil dat allen van jullie heerlijke zwangerschappen krijgen/houden en prachtige mooie babietjes. Met mij gaat het goed binnen de randvoorwaarden, heel dankbaar voor mijn twee eigenwijze gezonde meisjes en verdrietig om dit kleintje. Maar dat mag ook. En wie weet inderdaad, ik denk dat we nog een poging gaan wagen als dit achter de rug is... Gewoon weer op natuurlijke wijze, kijken of dat zieltje toch nog wil landen, en het hem/haar dit keer wel lukt. Hou je kin omhoog, geloof erin, en hou op met internet en al die stomme testen. Geniet, je bent zwanger! Je weet nooit hoe lang het duurt, maar dat weet je nu zeker. En al die stress in je bloed is ook niet goed. Dikke knuffel, niki

Lieve girlies, dank voor jullie lieve reacties. Heel veel geluk met zijn allen. Ik kom over een tijdje wel weer eens kijken hoe het allemaal gaat. Met mij gaat het goed binnen de randvoorwaarden, heel dankbaar voor mijn twee eigenwijze gezonde meisjes en verdrietig om dit kleintje. Maar dat mag ook. Hou je kin omhoog, geloof erin, en hou op met internet en al die stomme testen. Geniet, je bent zwanger! Je weet nooit hoe lang het duurt, maar dat weet je nu zeker. En al die stress in je bloed is ook niet goed. Dikke knuffel, niki

Ja ik huil. En snuit. En drink teveel koffie... Zit een beetje verdoofd achter mijn computer. De grote klap was denk ik verleden week al geweest, al vind ik het heeeeeeeeeeeel erg jammer natuurlijk. Het was zo welkom. Maar de onzekerheid is nu wel voorbij. Het heeft niet zo mogen zijn. Wat jammer, wat ontzettend jammer. Maar het helpt zo enorm dat ik al twee fantastische lieve dondersteentjes heb rondlopen. Hub en ik hebben het er net al even over gehad. Als dit alles achter de rug is, gaan we het toch gewoon nog een keer proberen. Kijken of er wat komt. Bij ieder kindje, heb ik eerst een miskraam gehad en toen een gezond kindje. Dat klinkt zo hard en naar, maar is helaas realiteit. Dit is mijn 3e miskraam, het is toch niet te geloven. Maar al onze paden voor kindjes zijn helaas niet over rozen gelopen. Daar weten jullie alles van. We gaan het hierna toch nog eens proberen, misschien staat dit zieltje ergens toch nog te springen om te mogen komen. En als het dan niet komt, dan niet. En als het dan toch komt, hopen dat het dan wel goed gaat. Dat wordt dan natuurlijk wel ècht de laatste keer. Ach ja, misschien ook niet, misschien wil ik wel niet meer, want het hakt er allemaal zo in. Ik merk wel dat het niet hebben gehad van een hartje toch een verschil uitmaakt. Klein maar toch subtiel wel. Bij mijn geest, heeft het hartje veel te maken met dat de ziel er dan al in zit. Bij dit vruchtje is het hartje nooit gaan kloppen. Lief lief kleintje, wat jammer toch. Maar lieve meisjes, laat je moed niet teveel zakken door mijn verhaal. Jullie hebben allemaal recht op veel geluk en poepluiers. Bij jullie komt het vast goed. Sorpresa, ik duim enorm voor jou vanmiddag, ik ga ook zeker kijken wat je nieuws is. Het moet goedkomen. Ik zat in het ziekenhuis te wachten en daar kwam ik twee tijdschriften tegen voor mensen met tweelingen. Dat is vast een goed teken. Eén tijdschrift was van de http://www.nvom.nl/, misschien wel leuk om eens te kijken. Kom op, kin omhoog, bij jou is het vast goed! X

Dank Mariek. Ja helaas heeft het niet zo mogen zijn, heel verdrietig en jammer. Knap dat je dat zo snel had gezien. Ik heb afgelopen week nog de hoop gehad dat het misschien wel een week later was ontstaan, en dan had ik me bij jullie misschien aangesloten, want ik was 30 december 2012 uitgerekend. Maar helaas, nee. Het ging niet goed. Ik zag net dat jij ook de vorige keer een miskraam hebt gehad. Deze keer komt het vast goed! Ik wens jullie allen fantastische zwangerschappen, kindjes en hartjes toe! X niki

Helaas dit kleintje heeft het niet gehaald. Heel jammer. Bij echo van vandaag, geen hartslag, voldoende groei ontbreekt. Je was welkom kleintje, maar het heeft helaas niet zo mogen zijn. Dikke kus, mama.

Helaas, het is niet goed. Geen hartje/geen groei, hopen dat het vanzelf loslaat. Ik merk dat ik (nog?) redelijk rustig ben, de klap was vooral al vorige week. Wel heel erg jammer, want het was erg welkom. X, niki

Helaas, het is niet goed. Geen hartje/geen groei, hopen dat het vanzelf loslaat. Ik merk dat ik (nog?) redelijk rustig ben, de klap was vooral al vorige week. Wel heel erg jammer, want het was erg welkom. Over twee weken terugkomen kijken of het dan al weg is gegaan. X, niki

Veel berichten idd. D-day morgen, of n hartje of een miskraam.... Buikje us nog rustig, lijkt weer gegroeid tezijn. Ik heb enig vertrouwen, maar ik denk veel verdriet als het toch ècht niet goed is. Op dit moment heb ik nog de illusie (of realiteit) dat het toch nog nèt wel goed zou kunnen zijn. We gaan het zien. Fingers crossed till they are blue. Jij ook heel veel succes Sorpresa. Ik mag/moet om 11.45 uur (maar t kan uitlopen zei gyn...). Jij om 15.00 uur hè... Maar jij hoort al bij die eerder genoemde 90% dus dat komt zeker goed. En Esther, ik zou gewoon eens bellen. Jouw verhaal is ook zo bijzonder, dan dik je het gewoon iets aan en zeg je dat het voor jouw psyche heel goed zou zijn. En ik denk dat niemand dat vreemd vindt if zou moeten vinden. (ja gedoe hè van gisteren, het gaat met iedereen wel weer goed, mama us nog beurs, charlotte erg aanhankelijk meer dan normaal, en met Florence vanmiddag naar de EHBO geweest voor haar duimpje, maar hoefde gelukkig niet gehecht te worden) (het zag er nog steeds heel raar uit, advies KDV...) Oja, als je je kindje(s) naar t KDV wilt, nu al inschrijven! Vaak lange wachtlijsten!! Let the force be with us. X