wens

@Noes: Jeetje zeg, wat balen dat je nog niet terecht kon bij je tandarts! Onvoorstelbaar dat ze je zo lang laten lopen. Maar ja, wellicht toch echt veel mensen met kiespijn op dit moment? In iedergeval wel gelukkig dat de pijn wat minder is. Ik hoop dat je morgenochtend toch geholpen kan worden, zodat je wat beter je weekend in kan gaan. Succes meis! En je het weet zijn die 6,5 week voorbij hoor! @Daruma: Hoe gaat 't momenteel met je? Gebruik je eigenlijk ook nog utrogestan of pregnyl? Zo ja, heb je daarvan nog last van bijwerkingen?

Sterkte morgen meis. Hopelijk heb je morgen een duidelijk antwoord/reden, zodat jullie snel weer kans op een wondertje hebben. Liefs, Wens

Hoi Dublin. Wat vreselijk balen dat jullie 1e poging zo geeindigd is! Goed dat het jullie lukt om hoop te houden. Zoals mijn gyn zegt, er is maar 1 goede eicel nodig, maar ja, op 't moment dat je zo'n zware tegenvaller hebt, dan heb je niets aan die woorden hé?! Ik heb ook endometriose, het zo'n zo'n rotaandoening! "t werkt alles zo tegen. Maar blijf hoop houden hoor, gelukkig zijn er ook voorbeelden van meiden met endometriose waarbij 't uiteindelijk toch gelukt is. Dit geeft mij altijd moed. Heel veel sterkte voor nu, en heel veel succes gewenst bij een volgende poging. Liefs, Wens

Hoi Monique, Wat vreselijk balen zeg dat je eerste poging zo eindigde! Ik hoop dat er nog mogelijkheden voor jullie zijn. Wat anderen hieronder ook vragen, ben ik welke dosis hormonen je moest/mocht gebruiken. Ik ben zelf 30 juni met onze 1e ivfpoging gestart. Ik heb ook endometriose (ben er vorig jaar ook aan geopereerd) en door meerdere cystes die ik heb lukte de stimulatie door de medicijnen ook niet. De eerste 10 dagen bij het spuiten van 150IE Gonal gebeurde er echt helemaal niets, geen follikels. Vervolgens is de dosis opgeschroefd naar 300IE Gonal. Toen ontwikkelde zich 3 eitjes. Bij mij zijn ze wel doorgegaan omdat ik, volgens mijn gyn, door de vele endocystes nooit een grotere hoeveelheid follikels zal aanmaken. Het kan alleen maar minder worden volgens haar. Maar ze geeft ook aan dat er maar 1 goed eitje nodig is, dus dat het nog wel mogelijk is. Bij de 1e punctie afgelopen dinsddag waren er gelukkig toch nog 3 eitjes waarvan we morgen horen of er terugplaatsing mogelijk is. Nu weet ik dat het bij iedereen anders is natuurlijk, dus ik wil niet over jullie situatie oordelen hoor. Op dit moment is het gewoon echt heel erg balen dat 't zo enorm tegenvalt bij jullie! Ik hoop echt dat er nog mogelijkheden voor jullie zijn. Hebben jullie al op korte termijn een gesprek met je gyn voor meer duidelijkheid? Heel veel succes en sterkte gewenst. Liefs, wens

Moki, Lieverd, ik bedoelde het echt niet onaardig hoor (sorry als 't wel zo over kwam, mijn excuses, ik wil echt niemand kwetsen.). Ik begrijp overigens heel goed dat je uit zelfbescherming niets tegen je familie hebt gezegd over de behandelingen. Bij ons weet ook niemand in onze familie dat we met een behandeling bezig zijn.... eigenlijk om dezelfde reden als jullie, nml. uit zelfbescherming. Wat jullie ook besluiten over het wel/niet roken, in ieder geval een hele fijne verjaardag maandag gewenst. Bij deze alvast van harte gefeliciteerd met je man. Liefs, wens

Heel veel succes gewenst!

Ik vergat te zeggen dat ze in Maasstad ook de 2 prikjes in de waginawand geven hoor! Dat helpt echt goed, want het prikken van de punctienaald op die plaats voel je dan niet. (heb een eerdere punctie gehad zonder die prikjes en toen voelde ik dus wel echt de naald door m'n vaginawand prikken). Maar Nine, ik denk dat je gelijk hebt, de eierstokken zijn volgens mij niet te verdoven, ik denk dat ze je hooguit iets kunnen geven waar je heel suf van wordt en dat je dan niet zo heftig reageert.

Hoi Moki, Dit is altijd een lastig probleem, want veel rokers (niet alle hoor) vinden het moeilijk om een paar uurtjes niet te roken. Misschien kun je je familie gewoon vragen dat je liever niet hebt dat ze bij jou roken. (ik moet zeggen dat in onze familie een aantal mensen roken, maar als ze bij ons komen roken ze nooit, we hebben dit ook nooit hoeven vragen) Maar als je vantevoren verwacht dat ze daar moeilijk over gaan doen, dan zou ik een leugentje om bestwil zeggen. Als je bijvoorbeeld aangeeft dat je echt mega keelpijn hebt, zullen neem ik aan de meeste mensen die roken daar wel begrip voor hebben en zullen dan niet roken. Maar zoals ik al zei, ik ken je familie niet, dus als je verwacht dat ze wel zullen luisteren als je het gewoon vraagt, zonder een reden op te geven, dan zou ik uiteraard geen leugentje zeggen. (voelt bij mij toch nooit zo goed, eerlijk duurt het langst?) Heel veel sterkte en vooral succes tijdens deze spannende wachtweken. Liefs, Wens

Bezig met 1e IVF. 3 follikels en daaruit 3 eitjes. (mijn gyn zegt dat 't zo weinig is ivm aanwezigheid van 3 endometriosecystes)

@Bianca: dat is zeker verschillend! Raar hé dat er geen protocol voor is, voor wat voor pijnstilling je krijgt. Volgens mij bepaalt elk ziekenhuis zelf welke pijnstilling ze geven? Maar kan me ook voorstellen dat echt niet elke punctie even pijnlijk is, ook als je weinig pijnstilling krijgt. @Peggy: Ik hoop uiteraard ook dat de poging slaagt hoor! Ben ook absoluut wel positief, maar aangezien ook mijn arts zeer terughoudend is over de slagingskans, dan blijft dat toch in je achterhoofd. Maar, we gaan er zeker voor hoor! Thanx voor het delen van jullie ervaringen. Ik wens jullie ook heel veel succes met alles! Liefs, Wens

Quinha, Wat vreselijk zeg!! Woorden schieten hier tekort. Heel erg veel sterkte meis! Logisch dat jullie nu eerst deze zware klap moeten verwerken. Maar ik hoop dat er toch nog hoop & een nieuwe kans voor jullie komt. Heel veel sterkte! Liefs en een knuffel, Wens

Hoi meiden, Ik ben benieuwd of het per ziekenhuis verschillend is wat voor pijnstilling je krijgt tijdens de punctie. Of zelfs of het per persoon of per keer verschillend is wat voor pijnstilling je krijgt (bijv. verschillende bij hoeveel follikels er aangeprikt moeten worden / en of er bijv. endometriose is o.i.d. ?)? En hoe jullie vervolgens de punctie hebben ervaren. (wel/niet pijnlijk, verschil linkse en rechtse eierstok, verschil per punctie?) Ik heb afgelopen dinsdag een punctie gehad in het Maasstad Ziekenhuis locatie Zuider. Hierbij mijn verhaal over de punctie: Pijnstilling: Het ziekenhuis heeft zelf een informatieboekje samengesteld met info over IVF & hoe e.e.a. in hun ziekenhuis verloopt. De pijnstilling die ik dinsdag heb gehad is zoals standaard in dat boekje staat, dat is een half uur vantevoren per zetpil 1000mg paracetamol & per zetpil 50mg diclofenac. Tevens met een glas water een pilletje Seresta gekregen, maar dit is puur een medicijn om rustig van te worden. Vervolgens mijn ervaring: Zenuwen: Ik moet zeggen dat de Seresta wel hielp, wordt je wel rustiger van. (moet wel zeggen dat ik niet echt zenuwachtig was, ik had een paar weken ervoor al een cystepunctie gehad, dus wist wat me ongeveer te wachten stond. En ik wist vantevoren dat ik helaas maar 3 follikels heb ditkeer, dus dan ben je in ieder geval snel klaar). Pijn tijdens punctie: Vervolgens de punctie: rechtse eierstok, had ik 2 follikels. Ik moet zeggen dat de pijn hier echt goed te doen was. Even ter vergelijking, boren bij de tandarts vind ik echt vervelender ;-) Vervolgens de linker eierstok. Allereerst wil ik erbij zeggen dat ik vorig jaar aan die eierstok een flinke operatie heb gehad omdat er een endometriose cyste van 14 cm zat, en er op dit moment weer 2 cystes aanzaten. Ik heb in het dagelijks leven eigenlijk wel heel vaak dat die eierstok heel gevoelig is. Toen het aanprikken aan die kant: ... Mennnnn, wat deed dat mega zeer zeg! Ik had me voorgenomen me groot te houden, maar de tranen liepen over m'n wangen en kon me niet inhouden om geen au te zeggen. Gelukkig zat er daar dus maar 1 follikel (alhoewel ik er natuurlijk graag meer had gehad!!), maar in dit geval was ik blij dat de pijn maar kort duurde en er niet meer aangeprikt hoefde te worden aan die kant. Mijn gyn zei dat die kant zoveel pijn deed doordat ze er daar bijna niet bij kon (door de 2 cystes) en misschien ook wel door de heftige endometriose aan die kant. Napijn: De napijn viel overigens echt mee, niet echt veel last. (beetje zelfde pijn als tijdens de menstruatie) Al met al: Nu moet ik zeggen dat mocht deze poging mislukken , waar we natuurlijk niet vanuit gaan ;-), dan is het zeker niet zo dat ik na deze ervaring zenuwachtiger of bang zal zijn voor weer een punctie hoor. Al met al duurde het maar kort, en vervolgens vergat ik de pijn weer snel toen ik daarna hoorde dat er uit de 3 follikels 3 goede eicellen zijn gekomen!! Het was me de pijn zeker waard. En ik kan me voorstellen dat 't elke punctie anders aanvoelt en bij elke persoon vast ook weer anders. Zeker als je kijkt dat bij mij de ene kant geen zeer deed en de andere kant erg zeer deed. Maar meiden, ik ben dus heel benieuwd naar jullie ervaringen. Ik vond zelf dat ze in Maasststad niet echt veel bijzondere pijnstilling geven, aangezien ik hier op 't forum wel eens gehoord heb van infusen e.d.? Maar kan me voorstellen dat als de punctie bij de meeste aanvoelt zoals de pijn in mijn rechteierstok aanvoelde, dan moet ik zeggen dat de pijnstilling die ik gekregen had echt wel voldoende was hoor! Dat was echt goed te doen! Alleen voor mijn linkereierstok had er echt wel een sterker middeltje tegenaan gemogen.

@Raba: Veel succes morgen met de punctie! En voor je het weet is het voorbij. (in het ziekenhuis waar ik loop krijg je vooraf een tabletje waar je rustig van wordt (seresta ofzoiets). Helpt echt hoor!) Heel veel succes en sterkte! Liefs, Wens

Hoi Vanny, Ik heb vorig jaar een laparascopie gehad tbv het weghalen van enodmetriosecystes aan mijn eierstokken. Bij kwam mijn menstruatie de eerste keer een week te laat. Alle keren erna was het ook niet meer zo regelmatig als dat ik vroeger altijd was. Maar dit kan natuurlijk bij iedereen anders zijn, dus als ik jou was zou ik even bellen met het ziekenhuis wat ze in jouw situatie verwachten. Heel veel succes met alles! Liefs, Wens

Hoi Wendy, Allereerst: Wat balen dat jullie 1e ICSI poging mislukt is! En wat vreselijk dat je moeder ernstig ziek is. Wat een hoop ellende zeg! Wat betreft de reactie momenteel van je man: Ik begrijp helemaal je frustraties! Dat 't zwanger worden maar niet wil lukken is al moeilijk genoeg en als je daarbij ook nog (momenteel) niet met je man op één lijn zit (wat betreft het er over praten) is dat heel vervelend. Dit is echt heel moeilijk voor je. Ook ik weet uiteraard niet wat er in je man omgaat, maar ik kan je wel zeggen dat mijn eigen man vaak ook heel anders met dingen omgaat dan ik. Vaak wil hij het er niet over hebben, maar dan is hij er ondertussen wel over aan 't nadenken. Hij wil vaak eerst alles voor zichzelf op een rijtje hebben (en voor zichzelf een besluit genomen wil hebben) en er pas daarna met mij over hebben (als hij er voor zichzelf uit is). Terwijl ik het er juist over wil hebben voordat ik besloten heb. Volgens mij is dit een verschil tussen veel mannen/vrouwen. (vrouwen willen praten, mannen willen zelf eerst een oplossing bedenken en er pas over praten als ze zover zijn). Maar ja, niet iedereen is het zelfde natuurlijk... wil natuurlijk niet zeggen dat jouw man hetzelfde is. Ik moet zeggen dat dit met mijn man ook heel veel tijd heeft gekost. Ik had eerder een kinderwens dan mijn man, en toen hij er op een gegeven moment wel 'klaar' voor was wilde 't maar niet lukken. Hij heeft vervolgens jaren geroepen nooit iui of ivf te willen doen. Hij wilde niet het medische traject in, deels was hij bang dat 't mis zou gaan en deels was hij bang dat onze kinderwens voor mij een obsessie zou worden en dat ik mijn grenzen verder zou verleggen dan hij dat zou willen. Toen op een gegeven moment bleek dat bij mijn man (ook) een oorzaak van de verminderde vruchtbaarheid lag, heeft hij het daar ook heel moeillijk mee gehad (m.b.t. mannelijkheid). Dit heeft overigens een tijd geduurd voordat hij dit alles heeft toe willen/kunnen geven. Uiteindelijk hebben we hier op momenten heel veel over gepraat, maar er waren soms ook tijden dat hij er absoluut niet over wilde praten (en dan had het voor mij ook echt geen zin om 't dan wel te proberen....). Ik begrijp dat jullie met een deadline zitten, maar ik neem aan dat je man zich daar ook van bewust is. Uit ervaring met mijn eigen man, moet ik het helaas wel met IVF-vader eens zijn. Mannen zijn koppig, als ze er niet over willen praten, dan doen ze dat ook echt niet. Dus wellicht toch over een paar dagen een goed moment afwachten alvorens er weer over te beginnen? Ik hoop dat jullie er samen snel uitkomen. Heel veel succes en sterkte gewenst. Liefs, Wens

Wens: 20-7-2010 Raba: 22-7-2010 + Tese man TP: Joske: 19-7-2010, 2 emmies Wens: 23-7-2010 Raba: 25-7-2010? Testen Sandy: 22 juni CenA: 25 juni Minoes: 25 juni Marianne: 25 juni Annejet: 26 juni Pien: 27 juni Jetje: 28 juni Daniella: 28 juni Miss mo: 29 juni Mob: 29 juni (spontaan!) Jessica: 2 juli Kaykay: 2 juli Kaartje: 3 juli Myron: 4 juli Meiske: 6 juli Angelique: 10 juli Moi: 10 juli Tamaar: 14 juli Cin: 16 juli Martha: 23 juli (26 juli bloedtest) Liek, 23 juli bloedtest Joske, 3augustus thuistest. Wens: 7 augustus thuistest Raba:.... @hier: Vandaag punctie gehad. Ik wist dat ik maar 3 follikels had dus was erg spannend of er ook een eicel in alledrie zou zitten, maar gelukkig bleek er in elke follikel een eicel te zitten. Ben er dus helemaal blij mee!!! De zwemmers van mijn man bleken ook goed genoeg voor ivf, dus dat is ook heel goed nieuws. Nu hoop ik dat er op dit moment een feestje in het schaaltje gebouwd wordt met een mooie bevruchting als resultaat, hihi. Vrijdag om half 10 mag ik bellen om te horen of er bevruchting heeft plaatsgevonden en of er diezelfde dag terugplaatsing plaatvindt. Super spannend!! (wat zijn er toch veel stappen die allemaal goed moeten gaan he!!) Nu op naar hopelijk een terugplaatsing vrijdag...... (zondag a.s. gaan we met vakantie, dus dan 3 weken geen stress en veel tijd om uit te rusten. Hopelijk helpt het onze kans) p.s. ook al weten we nog niet of er bevruchting plaats gaat vinden, maar ik wil 't lot graag een handje helpen door mezelf alvast onder het kopje 'tp' en bij 'testdatum' te vermelden. Hopelijk helpt 't ? Hoop niet dat jullie er bezwaar tegen hebben ?

Lieve Marta... Wat oneerlijk! Hier zijn geen woorden voor. Heel veel sterkte. Liefs, Wens

@Daruma: Wat vervelend dat je zo'n last hebt van je darmen en je endometriose. Begrijp van je dat 't gelukkig allemaal vandaag weer wat beter gaat. Wat duren die wachtweken lang hé! @hier: vanochtend dus eindelijk de punctie gehad ('t is inmiddels alweer cyclusdag 21). Ik moet zeggen dat ik ditkeer echt niet zenuwachtig was, scheelt dat ik pasgeleden een endocystepunctie heb gehad, dus wist ik wat me te wachten stond. Gelukkig goed nieuws, 3 follikels aangeprikt en alle 3 een eicel erin!! yoehoe, ik ben super blij en opgelucht. De zwemmers van mijn man waren ook voldoende om ivf te doen (dus gelukkig toch geen icsi nodig). Het blijft natuurlijk de komende dagen heeeel spannend of er bevruchting plaatsvindt, zeker met zo weinig eicellen. Het enige voordeel van zo weinig follikels was dat het aanprikken dus ook zo klaar was. Moet zeggen dat het aan de rechterkant (waar 2 follikels zaten) vrijwel geen pijn deed, was echt goed te doen, naar de tandarts zonder verdoving vind ik pijnlijker. Maar mennnnnn., wat deed het aan de linkerkant pijn zeg! (Aan die kant is tijdens de operatie vorig jaar een cyste van 14cm verwijderd en daar is de endo nu nog steeds super actief). Ze konden er nu ook bijna niet bijkomen door de 2 endocystes die er inmiddels alweer zitten. Gelukkig duurde het aanprikken maar kort omdat er aan die kant maar 1 follikel zat. Nog een paar uurtjes beetje beurs gevoel in m'n buik gehad, maar inmiddels al eigenlijk geen last meer. Ben gewoon super blij dat er 3 eicellen zijn! Die halve minuut pijn heb ik er graag voor over! Nu nog t/m zondag antibiotica slikken, ben er helaas al aan de diaree van :-( , maar ja, alles over voor 't goede doel..!! Vrijdagochtend om half 10 mag ik bellen of er bevruchting heeft plaatsgevonden en of er die dag 1 teruggeplaatst wordt. Super spannend dus!!! (Ik hoop dat ze inmiddels een feestje op 't schaaltje aan 't bouwen zijn, haha) Nou meiden, op dit moment ben ik alleen maar super blij, dus op naar vrijdag.... @Quinha: ik ben heel benieuwd hoe de punctie vandaag bij je ging! @Noes: hoe was 't bij de tandarts vandaag? Hopelijk was 't te doen en ben je nu van je pijn af? (ik vind de tandarts ook altijd vreselijk, dus ik leef met je mee hoor!) Lieve meiden, nog een fijne avond gewenst. Liefs, Wens

Lieve Martha, Ook hier prikken de tranen... Wat is dit alles toch slopend hé! Lichamelijk kunnen we alles wat we voor onze kinderwens moeten ondergaan wel aan, maar mentaal is wat we moeten meemaken onmenselijk! Het leven tussen hoop en vrees.... Wat je schrijft, je angsten, dat is hetgeen waar we allemaal zoooo bang voor zijn en niet aan willen denken. Nu jullie al zoveel pogingen hebben ondergaan en een laatste poging dichterbij gaat komen, kan ik me voorstellen dat je het super benauwd begint te krijgen! Wat als...... Ik lees je verdriet, en zou je graag willen troosten, maar ik weet dat er geen woorden zijn die ervoor kunnen zorgen dat het minder pijn doet. En je hebt gelijk, niemand, maar dan ook echt niemand die dit niet meemaakt, begrijpt wat je voelt. Ook al probeer je er zo goed mogelijk mee om te gaan, je kunt niet altijd sterk zijn, het is onmenselijk wat je meemaakt. En wat je zegt, het is nog niet voorbij, er is nog steeds hoop! Maar ik begrijp heel goed dat je angstig bent. Geen arts kan je de zekerheid geven dat 't allemaal goed komt. En ik ervaar zelf ook dat als je 't even niet meer ziet zitten, het oplucht om het van je af te schrijven. En je ziet, de meiden hier herkennen je angst. Maar ik zeg ook telkens tegen mezelf, stel je voor dat het wel gaat lukken, dan ben ik voor niets al zo verdrietig geweest over wat als... Dus, zolang er nog hoop is, gaan we voor een wonder. Wat vreselijk pijnlijk dat je het gesprek tussen je collega's moest aanhoren! Mensen kunnen zo onnadenkend en gevoelloos doen soms! Iemand in mijn omgeving met zelf 6 (!) kinderen, zie pas: 'het is wel een risico hé, ivf, zeker met je endometriose. Als het voor mijn vrouw een risico had geweest om kinderen te krijgen, dan had ik niet gewild dat ze dit zou doen. Kinderen zijn ook niet altijd leuk hoor. Kijk, jullie kunnen lekker samen op vakantie en doen wat je wilt. En als je ze dan toch persé wilt, ach, dan adopteer je er toch één." En ja, op dat moment was ik ook even stil. Wat moet je daar nu op zeggen? Lieve Mart, heeel veel sterkte!!! Een hele dikke knuffel en kus! Liefs, Wens

@Mart: ohhh Mart.. Ik hoop toch nog dat 't bloedverlies niet doorzet. Wat is deze onzekerheid toch slopend voor je. Heel veel sterkt gewenst!! Ik hoop toch nog op een wonder voor je! @Liek: Ook voor jou sterkte tijdens de wachttijd! Wat zijn die 2 wachtweken lang hé! @Joske: Wat fijn , zo'n goed resultaat! Hoop voor een heel positieve test over 2 weken voor je! Heel veel sterkte tijdens de wachtweken. Succes!! Succes en sterkte aan alle meiden! Liefs en een knuffel, Wens

@Quinha: Ik ben dinsdag om 9.00 uur al aan de beurt, maar zal nog wel een aantal uur in het ziekenhuis zijn, want m'n man moet dan vanuit Maasstad locatie zuider met het koffertje (met de eicellen) naar het EMC & daar ook zijn bijdrage inleveren. Ondertussen blijf ik dan in het Maasstad zkh tot hij weer terug is. Heb jij ook de punctie in het Maasstad en alleen de terugplaatsing in het EMC? Of lopen jullie voor het hele traject in het EMC? Mijn man vroeg trouwens vanochtend ook ineens: 'zouden de eitjes toch niet te vroeg springen hé?' Tja, ik ga er maar vanuit dat ze zoveel ervaring hebben in het ziekenhuis dat dat dmv een goede planning nooit gebeurt. (ben er stiekem ook wel een beetje bang voor, maar ja, is dan toch niets aan te doen en ik heb 't hier eigenlijk ook nog nooit gehoord). Balen dat je zoveel opvliegers hebt! Ik weet hoe het voelt, is echt beroerd, heb nml. de afgelopen 3 maanden lucrin gebruikt en heb vaak nachten amper geslapen van de opvliegers. Ik heb 't idee dat mijn lichaam inmiddels wel gewend is aan de lucrin/deca, want heb eigenlijk nagenoeg geen opvliegers meer. Kan ook misschien wel komen omdat ik nu een vrij hoge dosis hormonen spuit (300IE Gonal). Hoeveel hormonen heb jij gespoten? Nou meid, succes vanavond met het spuiten van de pregnyl. En daarna op naar dinsdag.....

@Noes: Meid, wat vreselijk balen dat je zo'n kiespijn hebt! Is 't nog een beetje te houden? Hopelijk wordt je morgen snel van je pijn afgeholpen. Kiespijn is zo'n rotpijn. Veel sterkte meis! @Daruma: Wat fijn dat je vandaag terugplaatsing hebt gehad! De eerste stappen zijn jullie nu goed doorgekomen, nu nog de laatste superspannende stap, het hopen op de innesteling. Heel veel succes tijdens deze zware wachtweken!! Ik hoop zoooo voor je !!!!!! @Quinha: Veel succes en sterkte tijdens de punctie dinsdag! @hier: gisteren 3e fmecho gehad. Follikels waren goed gegroeid, dinsdag heb ik de punctie. Dus Quinha, we lopen gelijk! Bij mij ook weinig follikels (maar 3). Mijn gyn zegt dat ik met 3 in mijn geval al heel blij moet zijn (heb meerdere cystes) (ze verwacht niet dat het er bij een evt. volgende poging meer zullen worden, ik gebruik nl. ook al 300 IE Gonal), ben dus allang blij dat we dinsdag punctie hebben en weer kans krijgen op een wondertje! Alles is wel super spannend zeg, er zijn zoveel stappen die goed moeten gaan. Wordt weer een zenuwslopende week.... Ik loop ook in rotterdam in 't ziekenhuis, maar t/m punctie heb ik in Maaststad ziekenhuis locatie Zuider, en alleen terugplaatsing in EMC. ( Quinha, als alles goed gaat komen we elkaar bij terugplaatsing misschien nog wel tegen in EMC?) Meiden, voor nu nog een hele fijne zondag gewenst, het is echt super lekker weer, eindelijk eens niet zo heel warm maar toch lekker! Wordt er helemaal vrolijk van. Liefs, Wens P.s. Noes, alvast sterkte bij de tandarts morgen!

Mart, Wat ben je toch een lieverd! je bent echt zo'n steun voor de meiden hier, en dat terwijl je zelf al zoveel ellende hebt meegemaakt en er ook nog midden in zit. Ik hoop echt zoooo dat het ditkeer eindelijk mag lukken voor jullie!! Het moet gewoon!! Een hele dikke knuffel en kus, Liefs, Wens

Vandaag 3e echo gehad (inmiddels cyclusdag 17). We waren allebei positief verrast. De 3 follikels waren afgelopen dagen hard doorgegroeid, dus vanavond nog 1x gonal en dan morgen pregnyl en dinsdag al de punctie! (gyn had niet verwacht dat t vóór woensdag zou zijn, valt toch weer mee). We zijn allebei heel blij dat deze 1e poging toch doorgaat, was toch even heel spannend, aangezien op dag 10 nog helemaal niets groeide. Gelukkig heeft de verdubbeling van de gonal (van 150 naar 300 ie) toch geholpen. Vindt het zelf wel heel jammer dat er maar 3 follikels zijn, maar gyn zei dat we allang blijven mogen zijn dat 't er toch nog 3 zijn, gezien de cystes & endo. We hebben allebei wel een heel dubbel gevoel, aan de ene kant weten we dat er absoluut kans is op ons wondertje, anders zouden ze in het ziekenhuis toch geen behandeling proberen. Maar aan de andere kant worden we elke keer zo met onze neus op de feiten gedrukt dat we niet zonder reden op ivf aangewezen zijn en ik helaas echt verminderde kans heb door die #!@! endo. De endo is echt zo actief! In een half jaar tijd zijn er 2x meerdere nieuwe grote endocystes weggehaald, maar ze komen elke keer direct weer terug. De afgelopen 3 maanden lucrin waardoor mijn hele cyclus stil ligt heeft ook niet echt geholpen. Gyn gaf aan het begin van de behandeling aan dat de endocystes alleen terugkomen bij menstuatie, en ben daarom dus afgelopen 3 maanden niet ongesteld geweest waardoor er dus geen nieuwe cystes zouden komen. Maar helaas heb ik tijdens het gebruik van de gonal nu vochtcystes gekregen. Gyn geeft aan dat de cystes (of dat het nu endo of vocht is) van invloed zijn op het aantal eicellen. Hoe en waarom precies weet ze ook niet, maar ze merkt het wel dat mijn eierstokken bijna niet reageren. Op zo'n moment zakt de moed een beetje in onze schoenen. Weet wel dat je maar 1 eicel nodig hebt, maar er zijn nog zoveel stappen te gaan (zaadcellen/ bevruchting/ innesteling enzv...). Maar heb soms echt geen vertrouwen meer in mijn lichaam, het werkt tot nu toe niet zoals het hoort. Daarbij balen we ook dat zwemmers van manlief minder in aantal zijn en ook is gebleken dat de kwaliteit niet zo goed is. Verwacht wordt dat 't voldoende is voor ivf, maar voor ons gevoel is 't dus bij ons allebei niet zoals het hoort te zijn en heb je toch weer minder kans. Ik weet, ik lees hier op 't forum van stellen met maar 1 eicel en 1 zaadcel en dat 't dan toch lukt, dus dan mogen mijn lief en ik absoluut nog niet klagen met 3 eicellen en gemiddeld 1mlj zwemmers. Geeft dan toch weer een beetje hoop. Maar ik lees dan ook weer de verhalen van meiden waarbij het maar niet wil lukken met wel veel eicellen en veel zaadcellen, dus ja dat zegt dan ook toch niets van de slagingskans.... Ik merk dat ik soms toch op het forum op zoek ben naar zekerheid of bevestiging dat 't wel goed komt. Maar ja, ik weet ook wel dat het echt bij iedereen anders gaat en dat dat niets zegt over onze kansen. Het forum is heel fijn, maar door alle verhalen leef je wel tussen angst en hoop. Het doet me dan ook echt pijn als je meiden volgt en je leest vervolgens dat hun poging fout gaat. Of dat sommige meiden (stellen) zelfs het enorme verdriet mee moeten maken van een wondertje te moeten verliezen! Dat zet mij weer even met mijn beide benen op de grond en doet me beseffen dat ik toch echt gewoon rustig moet afwachten. Ik vind het in ieder geval echt heel fijn hier op 't forum mijn hart te kunnen luchten (hier in mijn eigen dagboek gooi ik echt even alles eruit hoor!). Door al mijn gevoelens eruit te gooien lukt het me alles even op een rijtje te zetten waardoor ik het daarna gelijk weer nuchterder en positiever inzie. Ik praat ook veel met mijn man, maar ik mijn gevoel is soms zo'n achtbaan! Het ene moment zie ik het even helemaal niet zitten en vervolgens het andere moment ben ik ineens weer super positief. Mijn lief snap er dan soms echt helemaal niets meer van en dat begrijp ik ook wel hoor. Als ik mijn negatieve gevoelens eruit gooi voel ík me vervolgens opgelucht en weer positief, maar dan heb ik m'n lieffie daarmee depressief gemaakt. En dat is dan echt niet mijn bedoeling hoor! Daarom vindt ik het fijn hier mijn ei kwijt te kunnen en hem dan niet onnodig van slag hoeven te maken met mijn buien. Ik merk dat 't dan tussen ons veel beter gaat en we allebei veel positiever kunnen blijven! Tjonge zeg, ik ken mezelf het afgelopen halfjaar echt niet meer terug!! Ik was altijd zo nuchter en klaagde nooit, maar nu....!! Ik baal soms zo van mezelf! Ik zie zoveel sterke meiden hier op 't forum die niet klagen terwijl ze zelf al zoveel ellende meegemaakt hebben. De meiden hier zijn echt een voorbeeld voor me, waar ik nog veel van kan leren!! Een dikke knuffel voor alle meiden hier.

@Joske: Knap hoor, dat je zo te horen toch zo rustig bent gebleven terwijl je zo lang moest wachten voor de punctie en fijn te horen dat de punctie & de napijn meeviel. Echt een super mooi resultaat hoor, 12 eicellen en 40 miljoen zwemmers! Ik duim voor je voor een flink aantal toppers! Dat 't maar echte plakkers mogen zijn! @Nathalie: Moeilijk hé dat je niet weet wat je wel of niet hoort te voelen om te weten of het wel of niet goed is. Dat je gewoon niet weet wat er allemaal in je lichaam gebeurt. Heel veel sterkte tijdens deze wachtweken. Ik duim voor een super positief resultaat voor je!! @Mart & Liek: gaat 't nog een beetje met de zenuwen? Wat is dit toch slopend hé! Ik denk aan julie: groennn, groennn....!! @hier: vandaag voor 3e fm geweest (inmiddels alweer cyclusdag 17) en we zijn helemaal blij!! Dinsdag a.s. punctie! Ben heel blij dat deze poging toch nog doorgaat, was net op 't randje, punctie vindt plaats op cyclusdag 20, is dus wel erg laat en heb ook helaas maar 3 follikels (spuit toch al 300 IE Gonal), maar volgens gyn moeten we hier in mijn geval al heel blij mee zijn (ivm alle cystes & endo). We zijn allebei wel weer beetje met neus op de feiten gedrukt dat onze kansen wel echt verminderd zijn. Ik vind het daarom wel heel fijn op dit forum te zijn, hier lees ik dat er stellen zijn die ook verminderde kans hebben en dat 't toch is gelukt! Daar houd ik me echt aan vast! Ben ook nog wel erg zenuwachtig voor de volgende stappen, ook gyn geeft aan dat 't nog erg spannend is. Ik ben in ieder geval wel blij dat als op de punctiedag blijkt dat mijn man niet voldoende goede zwemmers heeft dan alsnog icsi toegepast kan worden (terwijl we eigenlijk alleen ivf doen), geeft toch wel wat rust, want zwemmers varieëren nogal, maar gelukkig meestal wel rond 1miljoen. Wat een hoop stappen moeten er toch allemaal goed gaan hé, elke stap is weer super spannend. Nou meiden, allemaal een heel fijn weekend gewenst en wens julllie heel veel sterkte met alles. Dat eens het geluk met ons allemaal mag zijn!!! Liefs, Wens