wens

Hoi Manuela, Heel veel succes gewenst met je 2e poging! Ik duim voor je!

Celeste, Wat vreselijk! Heel veel sterkte gewenst voor jou en je man. Hier schieten woorden tekort. Liefs

Hoi Pleun, 'k lees net wat je overkomen is, tjonge zeg, hopelijk voel je je snel beter! Sterkte in deze moeilijke wachttijd! Ik duim voor je! Liefs, wens

Wat mooi zeg! Doet wel pijn om 't te lezen, voelt zo herkenbaar.. 'k wil eigenlijk nog niet mee bezig zijn met 'wat als...' maar soms denk je er toch aan. Wat je schrijft klopt zo precies met de gedachten die je dan hebt.. Bedankt dat je het hier deelt.

Lieve meiden, Wat fijn dat er al zoveel meiden laten weten hoe jullie er mee omgaan. Ik lees wel dat het moeilijk blijft, als je 't wel verteld reageren mensen vaak niet zoals je hoopt/verwacht, maar anderzijds als je 't niet verteld is 't wel heel eenzaam. (Dit herken ik wel, er zijn momenten dat ik 't wel van de daken wil schreeuwen) Uiteraard begrijp ik dat 't voor iedereen anders is waarom 't wel of niet te vertellen, maar vind het toch fijn een ieders mening/keuze te lezen, helpt me ook om 't voor mezelf op een rijtje te zetten. Eigenlijk zou ik het ook graag tegen iedereen willen zeggen, maar m'n lief heeft daar veel moeite mee. Hij is bang dat mensen 't toch niet begrijpen en iedereen ons gaat vertellen wat ze van onze keuzes vinden en ons vervolgens in de gaten houden of we al zwanger zijn. Als ik zo jullie ervaringen lees, denk ik dat als ik 't zou vertellen ik toch eigenlijk hoop/verwacht dat mensen het zullen begrijpen en meeleven, maar dat je nooit van tevoren weet hoe mensen reageren en het ook wel eens heel erg tegen kan vallen. Het belangrijkste vind ik dat m'n lief en ik het eens blijven, dus heb ik er vrede mee om 't tegen niemand te zeggen. En gelukkig is m'n lief heel geduldig en begripvol en hebben we het veel over wat we allemaal doormaken en wat er door ons heengaat. Ik ben er wel heel bang voor dat mocht 't uiteindelijk allemaal niet lukken, en we het wel tegen de mensen om ons heen vertellen, we dan ook geen medeleven kunnen/hoeven te verwachten omdat we 't al die tijd geheim hebben gehouden en onze familie zich wellicht buitengesloten voelt en het ineens wel heel rauw op hun dak zal komen omdat zijn wellicht denken dat we helemaal geen kinderen wilden. (Maar ja, ik wil nog zeker niet van het worstcase scenario uitgaan, dus daar ga ik voorlopig ook niet aan denken!) Ik ben wel blij dat ik 't in ieder geval tegen mijn werkgever gezegd heb, als ik tzt vrij nodig heb voor behandelingen dan kan ik gewoon eerlijk zijn. Want erover liegen kan (en wil) ik echt niet!! Als 't er weleens met mensen over gaat, dan draai ik er eigenlijk een beetje omheen, eigenlijk misschien wel in de hoop dat ze het vermoeden. Ben het soms wel zo beu dat mensen denken dat het een bewuste keuze is dat we geen kinderen hebben. Ik vind 't in ieder geval heel fijn dat ik ook hier op 't forum 'm'n hart kan luchten en van gedachten kan wisselen. (Forgive me voor m'n emotionele lange teksten. 'k herken mezelf momenteel niet meer terug door die *#! Lucrin. Ik ben normaal altijd zo nuchter en nu... :sad2:) Thanx meiden, voor jullie aanwezigheid en reacties.

Hoi meiden, Fijn dat ik me bij jullie mag aansluiten en zelfs al aan het overzicht ben toegevoegd, top! Voelt als een welkom thuis hier. 't alweer half 12 en moet morgen werken, dus ik houd het ditkeer kort: Succes en sterkte voor de meiden die morgen een punctie ondergaan!! En aan iedereen: een goede nachtrust & sweet dreams gewenst! Liefs, Wens

@sandie: goed zeg 10 eicellen! :gekruiste vingers 4 Ik duim voor je voor! Was de punctie een beetje te doen? Wat betreft de Livial; is 't in 't ziekenhuis bij jullie standaard dat je dat krijgt of heb je er om moeten vragen omdat je bijwerkingen heel heftig waren? @Daruma: spannende dag morgen! Heel veel succes gewenst. Hopelijk mogen jullie snel starten! @ Pien: Veel succes met je afspraak morgen, Hopelijk krijg je iets tegen de bijwekingen. @Noes: Vervelend die reactie's van je schoonouders. Heb op m'n werk ook al grappen gekregen m.b.t. de overgang, ik zei toen heel serieus tegen ze: 'ik krijg ook grijs haar en rimpels van deze medicijnen!' Je had hun geschrokken gezichten eens moeten zien! Haha ik heb ze vervolgens heerlijk uitgelachen. (heeft wel geholpen ze zeggen nu niets meer over opvliegers e.d.) Maar ja, collega's staan toch verder van je af. Bij je familie hoop je toch eigenlijk jezelf te kunnen zijn en bergrip te krijgen. Wat betreft het hoop houden: Voor ons is het zo belangrijk hoop te hebben! Alsof je dit allemaal kan ondergaan als je geen hoop hebt. Blijf hoop houden hoor!! Mensen denken vaak dat als je ergens maar niet op hoopt je dan niet gekwetst kan worden. tsss als 't zo simpel was... Toen ik m'n baas vertelde dat we onze hoop gevestigd hebben op ivf zij hij: 'ach als het niet lukt en jullie willen graag kinderen dan adopteer je toch gewoon een kind.' Hallo zeg, ik weet dat hij het goed bedoeld, maar wat moet ik hier nou mee, we moeten nog met ivf beginnen. Maar ja, het belangrijkste is dat je bij je mannetje jezelf kunt zijn en begrip krijgt! En gelukkig vinden we hier op 't forum ook veel meiden die begrip en belangstelling tonen. Nou meiden, hopelijk niet teveel opvliegers vanacht! Wens jullie een goede nachtrust! Liefs, wens

Hoi meiden, Waar denk ik iedereen bij fertiliteitsproblemen tegen aanloopt is: 'tegen wie vertel je dat bij jullie het zwanger worden maar niet lukt' en als je dan uiteindelijk het medische traject ingaat: 'tegen wie vertel je dat je ivf behandelingen ondergaat'. Meiden, ik ben benieuwd hoe julllie hier mee omgaan, mijn man en ik vinden het heel moeilijk hoe hier mee om te gaan. We hebben uiteindelijk besloten tegen niemand in de familie te vertellen dat we kinderen willen en dat 't maar niet wil lukken. Alleen aan mijn zus heb ik onze kinderwens wel verteld, aangezien ze zelf 3 kinderen heeft en vaak zei hoe leuk het is. Maar ik heb haar nu niet verteld dat we met ivf bezig zijn, aangezien de rest van onze families het niet weet en ik niet wil dat ze voor mij een geheim moet bewaren voor de rest. Wat betreft het werk heb ik 't op mijn werk tegen m'n baas verteld (niet tegen collega's) ivm tzt vaak afwezig. Mijn man heeft het niet op z'n werk verteld. Ik ben benieuwd naar jullie keuzes/ervaringen.

Annemarie, Wat vreselijk voor je! Heel veel sterkte gewenst!

hoi Nathalie, Ik heb vandaag een vrije dag en ben een beetje aan het rondlezen op 't forum. Ik las net je verhaal, wat heb jij al veel ellende meegemaakt zeg! Maar wat ben je sterk zeg, als ik zie hoe je toch verder gaat en nu met het IVF-traject omgaat. Goed hoor, dat je ook in het ziekenhuis duidelijk maakt dat zij er voor jou moeten zijn en jij je niet aan hun hoort aan te passen. Gelukkig heb je nu een arts die jullie wens voorop stelt! Je verdient het ook zo dat je nu een lieve man hebt en om gelukkig te zijn, ik duim en hoop voor je dat ook jullie wens zo snel mogelijk mag uitkomen! Blijven geloven dat het kan hé! Het forum helpt mij in ieder geval om hoop te houden, ik lees hier toch elke keer weer dat er meiden zijn waarbij hun wens uitkomt, dus waarom zou het ons niet mogen lukken? Veel succes en sterkte gewenst!

Hé meiden, Ik mag (als alles meezit) 30 juni beginnen met 1e ivf-poging. 'k zag onder topic 'IVF' geen 'start juni' groep. Vandaar dat ik hier kom kijken. Zijn in deze 'groep' alleen meiden die met ICSI bezig zijn of ook IVF-meiden? Ben ik juist hier om me bij jullie aan te sluiten of is 't beter om onder topic 'IVF' een nieuwe 'start juni-groep' te openen? Ik wens jullie zowieso allemaal veel sterkte en succes! Liefs, Wens

@Noes: Gave VW-bus! Vast heerlijk om mee te toeren en gedachten te verzetten. Zo te horen heb je al flink last van de bijwerkingen van de decap. Hopelijk wordt 't niet erger na de 2e decap. @Rubster: Hopelijk blijf je nog lang menstruatiepijnvrij! Hopelijk zakt je hoofdpijn snel weg. Sterkte meid. @Sandie: succes en sterkte met je punctie vandaag! Wat betreft de Livial; kun je dat bij de drogist halen of heb je een recept nodig? Meiden, fijne dag nog.

Woensdag a.s. laatste spuit Lucrin. Daarna kan het aftellen beginnen, nml. dan na 3 wk start ivf. 't is niet dat ik me erop verheug hoor, zeker niet, maar ben blij als we weer een lot uit de loterij mogen trekken. Nu maar hopen dat de jackpot op ons lot valt (hihi). Deze week wezen indoor skydiven. Was super om te doen! Vervolgens was ik de afgelopen dagen wel uitgeput zeg! Doet m'n humeur helaas ook geen goed. Door op het forum te zijn lukt het me gelukkig om e.e.a. van me af te zetten, en het lezen hoe andere meiden hier allemaal mee omgaan helpt me om te leren hoe ik er zelf het beste mee om kan gaan. Thanks meiden!

@Sylvie, Leuk dat jullie een caravan hebben gekocht! Wij hebben een paar jaar geleden ook een caravan gekocht. Van de zomer gaan we weer 3 weken ermee weg. Wat betreft wachttijd alvorens naar de huisarts te gaan.... Ik wil al heel lang kinderen, maar m'n lief wist lange tijd niet of 't ie wel kinderen wilde (hij wilde liever luxe en vrijheid). Nadat bij mijn zus het 2e kindje was geboren, was hij uiteindelijk overtuigd dat het toch ook wel heel leuk zou kunnen zijn. Dus begin jan. 2006 met de pil gestopt. Viel vervolgens elke maand tegen dat ik niet zwanger werd, maar ja, ik had ook wel al 10 jaar de pil gebruikt, dus afwachten maar. Vervolgens hebben we na 11 mnd proberen nogal wat tegenslagen gehad in de familiesfeer (overlijden ouder, veel geregel hierdoor / baan kwijtgeraakt / vervolgens studie gedaan voor nwe baan / overlijden van nog 2 naasten / verhuisd enzv..). Wel blijven proberen, maar toch minder mee bezig geweest. Inmiddels waren we alweer 2,5 jaar aan het proberen en hadden zoiets van; op natuurlijke wijze gaat 't dus niet gebeuren, wat nu. Hierover al eerder veel gesprekken met lief gehad. Hij wilde niet het medische traject in, dus ja, dan heeft 't weinig zin om naar de huisarts te gaan. Nu kon ik nog hopen dat het vanzelf nog ooit raak kon zijn, maar als ik bij een arts definitief te horen zou krijgen dat 't vanzelf niet zou kunnen, dan zou ik mijn wens definitief vaarwel moeten zeggen. Kortom, ik hield liever hoop, afsluiten kon ik nog niet. Vervolgens nog vele gesprekken samen, o.a. over wat de mogelijkheden zouden kunnen zijn in het medische traject. Inmiddels werd ik alweer 30 en het besef kwam dat het nu of nooit zou zijn.... Nadat een broer en een zus weer kinderen kregen, had m'n man langzamerhand het besef dit dus te moeten missen. Tevens wilden we allebei inmiddels ook wel graag duidelijkheid. Ik wilde niet tot m'n 50e maar blijven hopen.. Na lange tijd (wat mij betreft dus véél te lange tijd!) voor het eerst naar de huisarts geweest. Het vervolg is, zoals bij de meeste van jullie, een traject waarin je vervolgens meegesleept wordt en je beiden je grenzen verlegd over hoe ver je wilt gaan en welke behandelingen je wel/niet zou willen doen. Aangezien bij mij endo is geconstateerd baal ik er nu nog steeds van dat ik pas vorig jaar bij de huisarts terecht ben gekomen! (had inmiddels een endocyste van 14cm!) Maar ja, een kindje wil je samen dus ook het medische traject zul je samen achter moeten staan. Inmiddels wil m'n man gelukkig net als mij graag doen wat ervoor nodig is om te proberen een kindje te krijgen. Echter blijft altijd moeilijk wanneer je uiteindelijk stopt met behandelen mocht het niet lukken. Hopelijk hoeven we die keuze nooit te maken en zijn we ooit zwanger. (nu kan ik me niet voorstellen ooit de beslissing te nemen te stoppen met behandelingen mocht 't niet lukken). Maar ja, die gedachte houd ik met maar niet mee bezig, op dit forum zie ik gelukkig ook genoeg voorbeelden dat wonderen bestaan! Sorry dat ik zo lang langdradig ben en zo'n verhaal op jullie afvuur! Hoop dat jullie niet boos op me zijn! Aangezien niemand in onze omgeving weet dat we met het medisch traject bezig zijn, lucht het erg op dat ik hier op ''t forum m'n verhaal kwijt kan. (ben nieuw op 't forum) Ik word eigenlijk wel boos op mezelf dat ik er zo van baal dat ik maar niet zwanger word, als ik namelijk de verhalen op dit forum lees van wat de meesten van jullie allemaal al meegemaakt hebben in het medische (en daarbij ook zeker emotionele) traject, dan heb ik geen recht tot klagen! Ik voel me soms zo egoistisch op het moment. (kan dit ook door de Lucrin komen!?...haha) Door jullie verhalen kom ik gelukkig weer met m'n beide benen op de grond! En krijg ik weer positieve energie! Meiden, thanks for listening.. :aaaflowersmiley: Wens jullie allemaal veel succes en sterkte! Ik hoop dat jullie wens uit mag komen, jullie verdienen het!! Ik ben overigens ook benieuwd of er nog meer zijn die pas na lange tijd een arts bezocht hebben, en wat de reden van het wachten was.....

@Noes: Mazzel dat je toch vrij hebt! Wens je een leuke VW-dag! Als ik het zo lees ben ik iets te optimistisch dat ik dacht dat als ik over 4 weken met Lucrin stop het beter zal gaan. Ik vergeet dat ik tijdens de ivf decapeptyl moet spuiten, en dus ook de komende maanden nog niet van m'n opvliegendheid af zal zijn. Wel apart trouwens dat verschillende ziekenhuizen verschillende medicatiewijze hebben, aangezien ik lees dat jij nu Decapeptyl gebruikt en tijdens IVF Lucrin gaat gebruiken. Terwijl ik nu Lucrin gebruik en tijdens IVF juist Decpeptyl moet gebruiken. Wat is eigenlijk het verschil tussen die 2 medicijnen? 't is toch zo'n beetje hetzelfde? Meiden, ik verwacht dat we allemaal een hele warme zomer tegemoet gaan, en daarvoor hoeven we dit jaar niet eens naar de tropen... hihi. Maar ja, voor onze wens hebben we 't over. @Sandie: Veel succes met de punctie morgen! Hopelijk de eerste stap naar een wondertje. Ook veel succes met je examens, hopelijk lukt 't je om je te concentreren. Nou, meiden, nog even genieten van 't weekend, nog een fijne middag & avond allemaal.

Hoi Maartje, Dr. Rooker vertelde ons dat ze 7 dgn per week IVF doen en ook in de vakantie's. Liefs, Wens

Goedemorgen, 'k heb ook 't gevoel dat het warme weer voor nog meer opvliegers zorgt. Ik ben soms ook zo humeurig, ik baal soms van mezelf! Hebben jullie dat ook? 'k moet dinsdag laatste lucrin halen, dus nog 4 weken volhouden. (m'n lief kijkt al uit naar de dag dat de Lucrin uitgewerkt is! Weinig romantiek momenteel..... :sorry: Noes werkse vandaag. En meiden, sterkte met de opvliegers! Hopelijk vliegen ze snel voorbij...

Hoi Manuela, Komt me bekend voor. Ik weet natuurlijk niet waar 't bij jou door komt, maar ik heb 't al jaren, maar niet altijd even erg. Schijnt te maken te hebben met hormonen. Maar wellicht dat je binnenkort weer een afspraak in 't ziekenhuis hebt dat je 't kunt navragen? Op de vragenlijst voor 'start IVF' stond het ook als vraag tussen de vragen en heb hier dus ja bij ingevuld en toen de lijst ingeleverd. Vervolgens heb ik er niets over gehoord van de arts en kunnen we gewoon met ivf beginnen. Dus ik ga ervanuit dat 't niets bijzonders is. (durfde 't eigenlijk niet te vragen aan de arts, ik wilde alleen maar graag toestemming om snel met ivf te beginnnen) Groetjes Wens

@wish: Ik hoop en duim voor je hoor!! Vreselijk die wachtdagen hé! @kriskras: Heel veel succes gewenst! @alle positief testers: Van harte! het is jullie gegund!Jullie zorgen voor hoop voor de wachtenden. @alle neg. testers: Sterkte gewenst.