Esly

@Syl; mijn amh was "maar liefst" 0,17! Gelukkig bleek ik tijdens de echo nog wel een voorraadje eicellen te hebben waardoor we toch kunnen starten. Hoe laag was ie bij jou? Het zegt natuurlijk lang niet altijd iets, kijk naar jou handtekening! Super zeg! Hoe voel je je? Tijdens mijn vorige zwangerschap heb ik een cerclage aan mijn baarmoedermond gehad, een buikcerclage wordt via een buikoperatie op de grens van je baarmoeder en baarmoedermond geplaatst. @Dee; Dank je wel!! Ik ben een poos niet op het forum geweest, maar doe m'n best om er weer wat meer te zijn. We zijn hard aan het werk om de draad weer op te pakken en dat gaat met vallen en opstaan. Ondanks het verdriet om onze 2 mannetjes is onze kinderwens nogsteeds springlevend en hopen we dat deze toch nog in vervulling mag gaan! We zijn heel erg blij dat we nog een kans krijgen maar vinden het tegelijkertijd zo verschrikkelijk eng! Met een beetje geluk mogen we binnen een paar dagen beginnen....verstand op nul, blik op oneindig en hopen op succes! Liefs Esly!

@Jose en Nathalie; er is in DD geen verder onderzoek gedaan naar de oorzaak vd beide vroeggeboortes. In Zwolle hebben ze me zo ongeveer binnenstebuiten gekeerd, maar toen daar geen oorzaak gevonden kon worden zijn we, op ons eigen verzoek, doorgestuurd naar het Radboud. We hebben een heel gesprek met hem gehad, hij heeft verder onderzoek gedaan en de conclusie getrokken dat hij me een hele goede kans geeft met een buikcerclage! Vanwege mijn operaties aan mijn baarmoederhals is deze zo zwak geworden dat een zwangerschap erg zwaar is voor me en hij denkt me te kunnen helpen met een buikcerclage. Uiteraard hebben we dit wel met Dr. S. besproken en hij staat hier helemaal achter. Het enige wat hij heeft gedaan is mijn amh waarde prikken en hoewel die nogal aan de lage kant was ziet hij het, na het maken van een echo, gelukkig wel zitten om te gaan stimuleren. Nu is het wachten op mijn ongi, de eerste tekenen zijn er dus we hopen vh weekend te kunnen starten. Aan de ene kant natuurlijk super, dit is wat we willen, maar aan de andere kant vinden we het zo verschrikkelijk eng! Toch gaan we door! We hebben 2 mooie mannetjes gezien die we helaas elke dag verschrikkelijk missen en willen zo graag een kindje wat wel bij ons mag blijven! Hopelijk krijgen we nog een keer de kans en mogen we die wel afsluiten met een gevuld wiegje! Liefs Esly!

o bah, Sas!! Ik heb het laatste stukje van jullie spannende tijd gevolgd en ben er stil van! Ik snap dat jullie snel willen weten waar jullie aan toe zijn, dit is verschrikkelijk! Heel veel sterkte gewenst! Liefs Esly!

Hallo dames, Ik wil me graag bij jullie voegen! Wij zijn 10 januari voor intake naar DD geweest en omdat AMH aan de lage kant was hebben we gister echo gehad! Gelukkig was die goed genoeg om te mogen starten! Op de terugweg zijn we gelijk bij de apotheek langsgereden en vanmiddag alle spulletjes al opgehaald! Met een beetje geluk kunnen we a.s. weekend al starten! Ik heb me (nog) niet echt ingelezen hier, maar ga dat zeker nog doen! Voor een aantal van jullie zal ik "nieuw" zijn, dus hier even (in het kort) onze historie! Eind 2008 hebben we de stap gezet naar de fertiliteitsafdeling in Zwolle om onze grootste wens in vervulling te laten gaan. In 2009 hebben we een aantal iui pogingen gedaan en omdat dit niet gelukt was mochten we starten met ivf. Net voordat we de eerste poging zouden starten werd er bij mij baarmoederhalskanker geconstateerd en ben ik in een maand tijd 2 x geopereerd. Daarna ging het sein op groen en mochten we alsnog starten. De eerste poging was gelijk raak maar helaas is deze zwangerschap na 5 maanden geeindigd in een vroeggeboorte! Onze zoon werd geboren en is helaas kort na de bevalling overleden. Omdat er geen oorzaak werd gevonden en onze kinderwens nog groter was geworden zijn we doorgegaan. Na veel tranen hadden we in november 2011 een positieve test in handen! Zou onze droom dan toch nog in vervulling gaan? Helaas spatte ook deze keer onze droom uit elkaar en werd na een zwangerschap van (weer!) 5 maanden onze 2e zoon geboren, maar ook hij was te klein om bij ons te mogen blijven en heeft een uur geleefd. Het verdriet en de teleurstelling was zo groot...helaas was er ook deze keer geen verklaring waarom het weer mis was gegaan! Het verdriet en het gemis van onze jongens is verschrikkelijk groot, maar onze kinderwens is nog net wat groter....Na allerlei gesprekken en onderzoeken gaan we toch nog een poging wagen en zijn we vanwege mijn leeftijd (ik ben al een oudje ahum;-)) in DD belandt. We zijn opgelucht dat we nog een kans krijgen en hopen uiteraard dat onze grootste wens toch nog in vervulling zal gaan! Lieve groet Esly

@Chris; hoe gaat het met J.asper? Gaat slapen wat beter? @Mare; wat spannend zeg! Hopelijk kom ik snel achter je aan! @Sas; begin maart alweer intake? Jeetje...wat lijkt dat snel te gaan! Pff...kan me vorig jaar nog "als de dag van gisteren" herinneren....:-( @Claus; Ook wij zijn altijd erg tevreden geweest over Zwolle maar waren ook uitbehandeld...ik ben inmiddels al "op leeftijd" ahum!;-) Wij zijn gisteren naar DD geweest en hebben (gelukkig!!) goed nieuws gehad! Echo was goed en met een recept op zak zijn we huiswaarts gekeerd! Gelijk ingeleverd bij de apotheek, vanmiddag opgehaald en de koelkast is weer gevuld! Nu wachten op ongi en dan starten! Aan de ene kant super, aan de andere kant vind ik het allemaal erg moeilijk! Hopelijk is het nog 1 keertje opladen en wordt de bank over ruim 4 maanden weer m'n grootste vriend!! Liefs Esly!

Hallo dames, Hier even een korte update! Inmiddels hebben we een goed gesprek gehad in DD, arts was positief en heeft amh geprikt. Gister uitslag gehad en t was helaas minder dan verwacht! Amh is laag en we moeten nu 5 feb. weer naar DD voor echo om te kijken hoe t ervoorstaat! We houden het nog even spannend!! Verder gaat t hier redelijk! Ik ben erg moe en loop behoorlijk op mn tenen, daardoor s avonds niet zoveel puf om op t forum te zijn. Zo af en toe lees ik n btje bij, dus ik volg jullie wel hoor!;-) Mare: spannend om weer in t traject te zitten. Heb je al punctie gehad? Chris: Hoe gaat t mey j.asper? Liefs Esly!

Hallo allemaal, hier weer een berichtje van mijn kant. Allereerst voor iedereen een heel gelukkig en gezond nieuwjaar gewenst! De december maand is (gelukkig!!) weer achter de rug en we gaan ons richten op het nieuwe jaar! Ik merk wel dat het me erg veel moeite kost om me nog een keer op te laden, maar we gaan het wel doen! Onder het mom verstand op nul, blik op oneindig gaan we nog een keer voor! A.s. donderdag zitten we in DD, vrijdag afrondend gesprek in Zwolle! Wel ontzettend raar om daar na zoveel jaar weg te gaan....en moeilijk! De decembermaand is me dit jaar flink tegengevallen! Overal ziet het er gezellig uit en het lijkt wel of "iedereen" wat leuks met zijn/haar gezin gaat doen! Gelukkig zijn de kerstspullen weer opgeborgen en gaan we morgen weer aan het werk! Ik heb me niet helemaal ingelezen maar zag wel dat er hier een aantal dingen waren gebeurd! @Kat; hoe gaat het inmiddels thuis met je kleine man? ben je er helemaal aan gewend? @Kris; ik las dat J.asper een flinke ingreep te wachten staat? Of heeft ie het inmiddels gehad? En hoe gaat het met hem? @Hildever; ik zag je foto van het schilderij ook op fb voorbij komen, wat mooi en wat bijzonder, al had het natuurlijk nooit zo mogen zijn! @Mare; ook voor jou een spannend jaar...jij in Gent, ik in DD! Hopelijk krijgen we allebei een mooi kerstkadootje @Sas; voor jou natuurlijk ook, ik las dat jij weer een cryo traject wil gaan opstarten? Veel succes he?! @Noekie; hoe gaat het met jou? Is het vloeien inmiddels helemaal opgehouden? @ben ik iemand vergeten? Zo ja, sorry! Ik hoop niet dat je het me kwalijk neemt! Mijn goede voornemen voor 2013 is om hier weer wat vaker aanwezig te zijn! Het afgelopen jaar ben ik hier erg weinig geweest maar hopelijk lig ik snel weer op de bank zodat ik iedereen weer kan volgen! Liefs Esly!

@Kat, wat een verhaal weer meid! Maar gelukkig eind goed, al goed! Van harte gefeliciteerd! Hier gaat het redelijk! We zijn onszelf weer bij elkaar aan het rapen en een plan de campagne aan het maken! Gistermiddag Dr Cohlen nog een poos aan de telefoon gehad, ook hij is erg gefrustreerd! In december 2008 hebben we ons eerste gesprek met hem gehad, nu is het weer december maar dan 2012 en we hebben inmiddels veel met elkaar meegemaakt! Hij mag me helaas niet meer helpen met een ivfbehandeling in Zwolle maar blijft wel over onze schouder meekijken als we naar Duitsland gaan! In eerste instantie wilden we wachten met opstart DD totdat we Zwolle hadden afgesloten, maar Babeth (Babeth lees je mee? ;-)) heeft me over de streep getrokken om daar niet op te wachten en alvast te mailen met de arts in DD. Ik ga binnenkort nog wel naar Zwolle voor een vruchtbaarheidsonderzoek en als dat allemaal ok is gaan we weer van start! Liefs Esly!

Hallo dames, Hier (alweer!!) slecht nieuws! Maandagmiddag zijn we gebeld door het zkh met het bericht dat álle 6 de cryo's zijn gesneuveld tijdens het ontdooiproces! We hadden hier totaal geen rekening mee gehouden en zijn compleet in shock! We hebben wel vaker cryo's gehad en uiteraard weten wij dat niet alle cryo's het proces goed doorkomen. Maar we hebben nog nooit zoveel cryo's gehad, meestal waren het er 2 a 3 en telkens ging de tp gewoon door! Mijn agenda was al leeg voor gistermiddag maar helaas is het dus niet doorgegaan! We zijn 4 jaar verder en zijn weer terug bij af! Nadat de eerste tranen waren gedroogd hebben we het er samen uitgebreid over gehad en we laten ons hierdoor niet uit het veld slaan! We hopen dat we in Zwolle toch nog een kans gaan krijgen maar rekenen er ivm mijn leeftijd niet meer op! We krijgen nog een gesprek maar gaan ondertussen onze lijntjes uitwerpen naar DD! We zijn er 2 x zó dichtbij geweest, we weten nu naar alle waarschijnlijkheid wat de oorzaak is en dan zal de deur dichtgesmeten worden omdat ik "te oud" ben?? No way! Dát laat ik me niet gebeuren!! Kat???? Ik zie allerlei vragende berichtjes hierboven???? Wil je ons laten weten hoe het is verlopen? We zijn zo benieuwd! Mare; hoe is het in Gent gegaan? Liefs!

Hallo dames, Daar ben ik weer even!! Het gaat ineens allemaal in een enorme stroomversnelling! Vorige week woensdag hebben we in Nijmegen gehoord dat ze nog mogelijkheden zien voor ons, zondag waren we voor het eerst op de fert.afd. ...vandaag is de pregnylspuit gezet en als het ontdooien goedgaat hebben we volgende week dinsdag al terugplaatsing....en gaan we de verschrikkelijke wachtweken weer in!

@Sandra; ook hier tranen bij het lezen van je berichtje! Lief dat je ons mannetje er ook in betrekt, dat doet me goed! Hoe gaat het met jou? Mooie naam hebben jullie jullie dochter gegeven zeg! Gaat het goed? Dank je wel voor je compliment maar zo sterk voel ik me niet, ik kan niet anders dan doorgaan! Door alles wat we hebben meegemaakt is ons verlangen naar een kindje dat wel bij ons mag blijven nog groter geworden en omdat ze in Nijmegen denken dat we met een buikcerclage nog een goede kans maken gaan we er nog een keer voor. Gisteren ben ik weer voor het eerst in het zkh geweest en vannacht amper geslapen...het was zo druk tussen de oortjes! De emoties stuiteren alle kanten op, het is moeilijk maar we zetten door! @Dee; Dank je wel! Ik heb even in jou handtekening zitten lezen en ook voor jou petje af meid! Ik vind het heel dapper dat jullie hebben besloten om te stoppen met IVF en verder te gaan met adoptie! Diep respect! Voor mij voelt het niet als sterk om door te gaan, het is iets wat ik moet doen....gek he?! Mijn gevoel blijft maar zeggen dat "het" nog niet klaar is. En we krijgen nog een kans en mocht het lukken dan zijn onze vooruitzichten goed te noemen, dus verstand op nul en we gaan er weer voor....maar makkelijk is het inderdaad niet! Hopelijk hebben we "wind mee" en krijgen we snel een plakkertje teruggeplaatst..... Liefs!

Och meid toch...lijkt me pittig! Nog even volhouden, misschien maar een paar dagen en dan is hij/zij er! En slagroomsoesjes, snoep en chocolade is heerlijk.....daar krijg ik niet gauw genoeg van haha! Wat dat betreft is dit een hele foute periode van het jaar voor mij met al dat lekkers in de winkel! Ik voel me allesbehalve dapper....het bezoek van gisteren aan het ziekenhuis heeft z'n uitwerking! Vannacht haast niet geslapen, het was een drukke boel tussen de oortjes! Pfff....ik vind het zo moeilijk allemaal, maar wil aan de andere kant zo graag een kindje! Ik heb het geluk gehad dat ik 2 x zwanger mocht zijn en heb gevoeld hoe het is om een kindje te krijgen. Dat is zo mooi en zo bijzonder....het verdrietige is alleen dat wij ze allebei al zo snel hebben moeten laten gaan! Mijn grootste wens is om toch nog een keer papa en mama te mogen worden van een kindje dat wél bij ons mag blijven en omdat ze in het ziekenhuis zo positief zijn mbt onze slagingskansen gaan we er nog een keer voor. Er liggen nog 6 cryo's in de vriezer, we hopen met heel ons hart dat daar een plakkertje tussen zit, met 1 zijn we al dolgelukkig! Een zwangerschap zal voor mij alles behalve een roze wolk worden en ik zal heel rustig aan moeten doen! Niet iets om naar uit te kijken, maar de wens is zo groot...dat dat geen offer voor me zal zijn! Het is hier op het forum inderdaad erg stil, hoe is het met de rest? Liefs Esly!

@Shanna...tuurlijk, het julitopic!!! Wat leuk om wat van je te horen! Hoe gaat het met je? En met de kleine? (meisje was het toch?? ohh...neem me het niet kwalijk als ik het mis heb!) Wat leuk om wat van je te horen! Via diverse pb'tjes hoorde ik zo nu en dan nog eens iets en telkens dacht ik: ik moet ff het forum op...en telkens stelde ik het weer uit. Het was zo confronterend! Ik vind je berichtje superlief, dank je wel! Ook wij hopen natuurlijk dat het gaat lukken en een brusje voor onze mannetjes is zo welkom....ik kan het niet eens onder woorden brengen! Het opstarten van een nieuw traject is heel confronterend en emotioneel! Het liefst zou ik wegrennen en mezelf onzichtbaar maken! Maar ja, als we wat willen zullen we wel moeten. Voor ons was het cruciaal om te weten of we een goede kans zouden maken en die hebben we te pakken! Samen met de steun van het ziekenhuis en onze omgeving durven we het nog een keer aan! Met een beetje geluk hebben we a.s. weekend onze tp en gaan we de killing wachtweken weer in! Liefs Esly!

Haha...hier ook dooie vingers....ik heb je berichtjes gelezen en ga je snel antwoorden! Slaap lekker! X

@Marlijn; zeker fijn meid! Ik zoek de "vind ik leuk" button maar kan m niet vinden;)

Hallo lieve meiden! Hier weer eens een berichtje van mij! Allereerst sorry dat ik het zo lang stil rondom mij is geweest en ik ben erg benieuwd hoe het met jullie is! Katalaya ik zie dat jij bijna gaat bevallen? Wat spannend zeg! Hoe is het met de rest? Hier gaat het redelijk, het gaat met ups & downs! We doen ons best om de draad weer een beetje op te pakken en soms gaat dat aardig maar op andere momenten weer totaal niet! De onderzoeken zijn afgerond en er is niets gevonden! Het enige wat nu nog zou kunnen is dat ik een zwakke baarmoederhals heb (ik ben daar begin 2010 2 x aan geopereerd) en afgelopen week zijn we in Nijmegen geweest waar we hebben gesproken over de mogelijkheden van een buikcerclage! We hebben een open en uitgebreid gesprek gehad en ze hebben aangegeven dat ze ons een goede kans geven. Maar ja...de grootste uitdaging is nu misschien nog wel om weer zwanger te raken! Het toeval wilde dat ik net op het punt van m'n cyclus zat dat ik weer een cryo traject kon opstarten en vanmorgen zijn we weer voor het eerst op de fert.afd. geweest..en dat was pittig! Ik voelde de tranen al prikken toen we de trappen opliepen, in de wachtkamer ben ik voor de afleiding maar gaan wordfeuden op m'n telefoon, maar in "de stoel" kwamen de waterlanders alsnog! Gelukkig was m'n vriend bij me en was er gelijk begrip voor m'n emoties! De film kwam weer voorbij....vorig jaar om deze tijd had ik net m'n eerste echo van onze 2e zoon gehad en nu...zijn we weer terug bij af! Na die tijd zijn we even bij het grafje van de jongens geweest....het voelt dubbel! Aan de ene kant zo verdrietig om het verlies van onze kindjes, aan de andere kant hopen we zo dat we nog een keer papa en mama mogen worden van een kindje dat wel mag blijven....daar doen we het voor! Liefs!

Hallo lieve meiden, Inmiddels zijn we weer een paar maanden verder en is er hier weer veel gebeurd! Diverse onderzoeken hebben plaatsgevonden en inmiddels weten we dat mij niets mankeert. Aan de ene kant natuurlijk goed nieuws, aan de andere kant weten we nu nog steeds niet waarom we al zo snel afscheid hebben moeten nemen van onze jongens! We zijn door ons eigen zkh doorgestuurd naar Nijmegen en hebben daar afgelopen week een gesprek gehad met een arts die denkt dat hij ons kan helpen met een buikcerclage! Het was een open en eerlijk gesprek en hij geeft ons een goede kans! Maar ja....eerst maar eens zwanger zien te raken, dat is nu misschien nog wel de grootste uitdaging! Het toeval wil dat ik een paar dagen voor m'n eisprong zit en vanmorgen zijn we voor het eerst weer op de fertiliteitsafdeling geweest. En dat was pittig....het begon al toen we binnenkwamen, tijdens het wachten ben ik voor de afleiding maar een spelletje gaan doen op m'n telefoon maar toen ik in "de stoel" ging zitten ging het mis. Ik kon de tranen niet meer binnenhouden en het was moeilijk! Vorig jaar rond deze tijd was ik net zwanger en hadden we net de eerste echo gehad! Nu een jaar later staan we nogsteeds met lege handen en zijn we terug bij af...het is pittig! Toch proberen we de moed erin te houden en hopen we dat we toch nog een keer papa en mama mogen worden, maar dan wel van een kindje die wél bij ons mag blijven! Ik ga m'n best doen om de komende tijd weer wat meer op het forum te zijn want ondanks ons eigen verdriet ben ik heel benieuwd hoe het met jullie gaat! Liefs Esly!

Hallo lieve dames, Bij toeval zag ik dat er een aantal van jullie nog hebben stilgestaan bij mijn uitgerekende periode! Wat ontzettend lief van jullie! Deze periode was weer een hele moeilijke met veel tranen en boosheid! Hoe kom je hier doorheen...wij weten het ook niet! We zijn verslagen, maar nog niet uitgevochten! De onderzoeken die ze hebben gedaan vlak na mijn bevalling hebben ook deze keer geen duidelijkheid kunnen geven. We vinden het fijn dat het ziekenhuis dit niet afdoet met "domme pech" maar zelf ook graag antwoorden willen hebben. Half september staat er een onderzoek gepland waarbij ook weefsel uit mijn baarmoeder gehaald gaat worden voor onderzoek. We hopen dat ze wat vinden wat goed te behandelen is, want hoe groot ons verdriet ook is, onze kinderwens is misschien wel sterker dan ooit tevoren! Om dit gigantische verlies te verwerken krijgen we veel hulp en kunnen we ook bij onze omgeving terecht voor een luisterend oor! A.s. zondag gaan we samen even op vakantie. Aan de ene kant fijn om even weg te zijn, aan de andere kant moeilijk omdat ik voor m'n gevoel m'n jongens in de steek laat. Tegelijkertijd weet ik dat dat onzin is en dat ze altijd met me mee zullen reizen! Ik ben niet veel op het forum te vinden, ik vind het allemaal wat te confronterend maar mijn privéberichtjes lees ik wel regelmatig. Ik hoop aan het einde van het jaar weer wat meer aanwezig te kunnen zijn, want zoals jullie mij steunen zo wil ik ook graag een steun voor anderen kunnen zijn! Allemaal heel veel succes en sterkte gewenst en misschien tot horens! Liefs Esly!

Hallo dames, Hier even een kort berichtje van mij. Ik heb me even vluchtig bijgelezen...vind het erg moeilijk en confronterend, maar lees gelukkig mooie berichten! Noekie, gefeliciteerd met jullie zoon! Katalaya zwanger...mooi meid, ook van harte! Mare weer in het traject en bijna tp! Hier gaat het gewoon niet! We zijn erg verdrietig, boos, teleurgesteld en weet ik het wat nog meer! Afgelopen vrijdag eindcontrole/gesprek in het ziekenhuis gehad en helaas hebben ze niks gevonden! Nou hadden we daar rekening mee gehouden, na de vorige vroeggeboorte konden ze ook geen verklaring geven! Het enige wat ze hebben gevonden was een flink ontstoken placenta, maar waardoor die zo ontstoken was wisten ze niet! Omdat ze nu niet meer denken aan "domme pech" hebben ze ons een onderzoek aangeboden waarbij ze met een camera in mijn baarmoeder gaan kijken en ze halen dan gelijk weefsel weg voor onderzoek! Hopelijk komt daar wat uit.... Ik ben niet veel op t forum, vind het erg confronterend, maar wens jullie uiteraard al het beste toe en kom zo af en toe nog wel eens kijken! Liefs Esly!

En Dee......natuurlijk jij superbedankt voor het openen van dit topic meid!! Dikke digiknuffel!

Hallo lieve meiden, Onderstaande heb ik geschreven in het topic wat Dee voor me heeft geopend: Hallo lieve meiden, Dank jullie wel voor alle lieve en meelevende berichtjes! Wat is dit toch een bijzonder forum....hoe iedereen met elkaar meeleeft is echt geweldig! Babeth, jij in het bijzonder...dank je wel dat je de meiden hier op het forum op de hoogte hebt willen houden! En Marlijn, dank je wel voor je lieve mailtjes, ik mail je gauw weer en hoop dat het goed met je gaat! De meiden van het "Zwolle topic" en de meiden van het "uitgerekend in juli 2012 topic" ik hoop dat het ook met jullie goedgaat Maar ja...daar zit je dan weer....3 weken geleden was er nog niets aan de hand. Oke, ik had een cerclage en lag al vanaf 13 weken zwangerschap plat op de bank, maar dat was allemaal voor het goede doel en ik had het er graag voor over! Elke week naar het ziekenhuis voor controles en onze uk groeide uitstekend. Ook met mij leek het goed te gaan....tot die beruchte dinsdagavond 6 maart! s Avonds rond 23.30 uur braken mijn vliezen plotseling en de paniek was groot! Hetzelfde scenario hadden we 1,5 jaar geleden ook al eens meegemaakt en die film staat op ons netvlies gegraveerd! Na veel gesteggel kwam de ambulance voorrijden en ben ik met gillende sirenes afgevoerd naar het ziekenhuis. Mijn vriend met de auto erachteraan.....De vorige keer hadden we nog hoop en vertrouwen, nu wisten we min of meer hoe de afloop zou zijn en de sombere gezichten van de artsen versterkten dat gevoel alleen maar! Uiteindelijk ben ik donderdagmiddag 8 maart ingeleid omdat het anders voor mij te gevaarlijk zou worden....en een kleine 2 uur later is onze 2e zoon geboren. Hij leefde, heeft geknokt en zo z'n best gedaan om bij ons te blijven maar na een uur is hij overleden. Hij was zo mooi, zo compleet en vooral zo van ons! De volgende dag "mag" je weer naar huis en kom je weer samen binnen. Zo leeg, zo verdrietig en vooral zo zinloos! Het is nu de 2e keer dat we dit moeten meemaken en de grote vraag is: WAAROM??????!!!!!!! Wat is er aan de hand dat er 2x op hetzelfde punt in de zwangerschap hetzelfde gebeurd??!! We waren bezorgd, wilden eerst de 22 wekengrens voorbij en hadden afgesproken om met 26 weken een mooi kamertje voor ons zo gewenste mannetje te gaan kopen....en weer zit je met lege handen! Eind april hebben we gesprek in het ziekenhuis en we willen graag een dieper onderzoek om te kijken of we vragen beantwoord kunnen krijgen! En vooral hoe nu verder??? Zullen we dan echt samen verder moeten?? Nooit geen vriendjes over de vloer, nooit geen tekening voor vaderdag, nooit geen eendjes voeren, nooit je zoon aanmoedigen langs het voetbalveld en zo kan ik nog wel even doorgaan! 2 x waren we er zo dichtbij.....2 x bevallen van een kerngezond kindje dat kort na de geboorte komt te overlijden....1 x was al erg heftig en we hebben veel tijd nodig gehad om ermee om te leren gaan. We waren hier amper van bijgekomen en zullen nu ons 2e grote verlies zullen moeten verwerken. Hoe dit moet..........we weten het echt niet en we zijn bang voor de toekomst. We zijn knock out...weten het niet meer! Onze kinderwens is er nog altijd en misschien nog wel weer sterker....maar ja durven we het nog een keer aan? En wat zeggen ze er in het ziekenhuis van? En dan word ik over een paar maanden ook nog eens 43.....o wat moeten we toch???! Radeloos zijn we en het liefst slapen we de hele dag....Ik weet het echt even niet meer! De komende tijd zal ik niet veel op het forum te vinden zijn! Het is te moeilijk....Wel wens ik jullie allemaal het allerbeste en zal ik af en toe lezen hoe het met jullie gaat! Nogmaals bedankt! Veel liefs en dikke knuffel Esly! **

Hallo lieve "julie meiden", Onderstaande heb ik in het topic geschreven wat Dee voor me heeft geopend. Ik zet het ook maar even hier neer! Ik hoop dat het met jullie allemaal goedgaat en lees mezelf later bij...is nu nog te moeilijk! Hallo lieve meiden, Dank jullie wel voor alle lieve en meelevende berichtjes! Wat is dit toch een bijzonder forum....hoe iedereen met elkaar meeleeft is echt geweldig! Babeth, jij in het bijzonder...dank je wel dat je de meiden hier op het forum op de hoogte hebt willen houden! En Marlijn, dank je wel voor je lieve mailtjes, ik mail je gauw weer en hoop dat het goed met je gaat! De meiden van het "Zwolle topic" en de meiden van het "uitgerekend in juli 2012 topic" ik hoop dat het ook met jullie goedgaat Maar ja...daar zit je dan weer....3 weken geleden was er nog niets aan de hand. Oke, ik had een cerclage en lag al vanaf 13 weken zwangerschap plat op de bank, maar dat was allemaal voor het goede doel en ik had het er graag voor over! Elke week naar het ziekenhuis voor controles en onze uk groeide uitstekend. Ook met mij leek het goed te gaan....tot die beruchte dinsdagavond 6 maart! s Avonds rond 23.30 uur braken mijn vliezen plotseling en de paniek was groot! Hetzelfde scenario hadden we 1,5 jaar geleden ook al eens meegemaakt en die film staat op ons netvlies gegraveerd! Na veel gesteggel kwam de ambulance voorrijden en ben ik met gillende sirenes afgevoerd naar het ziekenhuis. Mijn vriend met de auto erachteraan.....De vorige keer hadden we nog hoop en vertrouwen, nu wisten we min of meer hoe de afloop zou zijn en de sombere gezichten van de artsen versterkten dat gevoel alleen maar! Uiteindelijk ben ik donderdagmiddag 8 maart ingeleid omdat het anders voor mij te gevaarlijk zou worden....en een kleine 2 uur later is onze 2e zoon geboren. Hij leefde, heeft geknokt en zo z'n best gedaan om bij ons te blijven maar na een uur is hij overleden. Hij was zo mooi, zo compleet en vooral zo van ons! De volgende dag "mag" je weer naar huis en kom je weer samen binnen. Zo leeg, zo verdrietig en vooral zo zinloos! Het is nu de 2e keer dat we dit moeten meemaken en de grote vraag is: WAAROM??????!!!!!!! Wat is er aan de hand dat er 2x op hetzelfde punt in de zwangerschap hetzelfde gebeurd??!! We waren bezorgd, wilden eerst de 22 wekengrens voorbij en hadden afgesproken om met 26 weken een mooi kamertje voor ons zo gewenste mannetje te gaan kopen....en weer zit je met lege handen! Eind april hebben we gesprek in het ziekenhuis en we willen graag een dieper onderzoek om te kijken of we vragen beantwoord kunnen krijgen! En vooral hoe nu verder??? Zullen we dan echt samen verder moeten?? Nooit geen vriendjes over de vloer, nooit geen tekening voor vaderdag, nooit geen eendjes voeren, nooit je zoon aanmoedigen langs het voetbalveld en zo kan ik nog wel even doorgaan! 2 x waren we er zo dichtbij.....2 x bevallen van een kerngezond kindje dat kort na de geboorte komt te overlijden....1 x was al erg heftig en we hebben veel tijd nodig gehad om ermee om te leren gaan. We waren hier amper van bijgekomen en zullen nu ons 2e grote verlies zullen moeten verwerken. Hoe dit moet..........we weten het echt niet en we zijn bang voor de toekomst. We zijn knock out...weten het niet meer! Onze kinderwens is er nog altijd en misschien nog wel weer sterker....maar ja durven we het nog een keer aan? En wat zeggen ze er in het ziekenhuis van? En dan word ik over een paar maanden ook nog eens 43.....o wat moeten we toch???! Radeloos zijn we en het liefst slapen we de hele dag....Ik weet het echt even niet meer! De komende tijd zal ik niet veel op het forum te vinden zijn! Het is te moeilijk....Wel wens ik jullie allemaal het allerbeste en zal ik af en toe lezen hoe het met jullie gaat! Nogmaals bedankt! Veel liefs en dikke knuffel Esly! **

Hallo lieve meiden, Dank jullie wel voor alle lieve en meelevende berichtjes! Wat is dit toch een bijzonder forum....hoe iedereen met elkaar meeleeft is echt geweldig! Babeth, jij in het bijzonder...dank je wel dat je de meiden hier op het forum op de hoogte hebt willen houden! En Marlijn, dank je wel voor je lieve mailtjes, ik mail je gauw weer en hoop dat het goed met je gaat! De meiden van het "Zwolle topic" en de meiden van het "uitgerekend in juli 2012 topic" ik hoop dat het ook met jullie goedgaat Maar ja...daar zit je dan weer....3 weken geleden was er nog niets aan de hand. Oke, ik had een cerclage en lag al vanaf 13 weken zwangerschap plat op de bank, maar dat was allemaal voor het goede doel en ik had het er graag voor over! Elke week naar het ziekenhuis voor controles en onze uk groeide uitstekend. Ook met mij leek het goed te gaan....tot die beruchte dinsdagavond 6 maart! s Avonds rond 23.30 uur braken mijn vliezen plotseling en de paniek was groot! Hetzelfde scenario hadden we 1,5 jaar geleden ook al eens meegemaakt en die film staat op ons netvlies gegraveerd! Na veel gesteggel kwam de ambulance voorrijden en ben ik met gillende sirenes afgevoerd naar het ziekenhuis. Mijn vriend met de auto erachteraan.....De vorige keer hadden we nog hoop en vertrouwen, nu wisten we min of meer hoe de afloop zou zijn en de sombere gezichten van de artsen versterkten dat gevoel alleen maar! Uiteindelijk ben ik donderdagmiddag 8 maart ingeleid omdat het anders voor mij te gevaarlijk zou worden....en een kleine 2 uur later is onze 2e zoon geboren. Hij leefde, heeft geknokt en zo z'n best gedaan om bij ons te blijven maar na een uur is hij overleden. Hij was zo mooi, zo compleet en vooral zo van ons! De volgende dag "mag" je weer naar huis en kom je weer samen binnen. Zo leeg, zo verdrietig en vooral zo zinloos! Het is nu de 2e keer dat we dit moeten meemaken en de grote vraag is: WAAROM??????!!!!!!! Wat is er aan de hand dat er 2x op hetzelfde punt in de zwangerschap hetzelfde gebeurd??!! We waren bezorgd, wilden eerst de 22 wekengrens voorbij en hadden afgesproken om met 26 weken een mooi kamertje voor ons zo gewenste mannetje te gaan kopen....en weer zit je met lege handen! Eind april hebben we gesprek in het ziekenhuis en we willen graag een dieper onderzoek om te kijken of we vragen beantwoord kunnen krijgen! En vooral hoe nu verder??? Zullen we dan echt samen verder moeten?? Nooit geen vriendjes over de vloer, nooit geen tekening voor vaderdag, nooit geen eendjes voeren, nooit je zoon aanmoedigen langs het voetbalveld en zo kan ik nog wel even doorgaan! 2 x waren we er zo dichtbij.....2 x bevallen van een kerngezond kindje dat kort na de geboorte komt te overlijden....1 x was al erg heftig en we hebben veel tijd nodig gehad om ermee om te leren gaan. We waren hier amper van bijgekomen en zullen nu ons 2e grote verlies zullen moeten verwerken. Hoe dit moet..........we weten het echt niet en we zijn bang voor de toekomst. We zijn knock out...weten het niet meer! Onze kinderwens is er nog altijd en misschien nog wel weer sterker....maar ja durven we het nog een keer aan? En wat zeggen ze er in het ziekenhuis van? En dan word ik over een paar maanden ook nog eens 43.....o wat moeten we toch???! Radeloos zijn we en het liefst slapen we de hele dag....Ik weet het echt even niet meer! De komende tijd zal ik niet veel op het forum te vinden zijn! Het is te moeilijk....Wel wens ik jullie allemaal het allerbeste en zal ik af en toe lezen hoe het met jullie gaat! Nogmaals bedankt! Veel liefs en dikke knuffel Esly! **

Hoi Charli, Ik was 39 toen ik m'n 1e IVF traject inging en had toen een opbrengst van 6 eicellen. Op m'n 41e wilde ik graag een 2e IVF poging doen, maar ivm mijn leeftijd wilde het zkh eerst weten of het nog zinvol was. Ze hebben toen mijn eicellen geteld en bepaalde bloedwaardes gemeten. Omdat die goedwaren kon ik nog een poging doen en die leverden 7 eicellen op. In oktober 2011 heb ik m'n 3e IVF poging gedaan en die heeft 8 eicellen opgeleverd. Bij poging 2 en 3 is men wel op een bepaalde manier gaan stimuleren om het maximale resultaat eruit te halen. Als ik jou was zou ik in elk geval om een bloedonderzoek vragen om je kansen goed in te kunnen schatten. Heel veel succes gewenst! Groetjes Esly!

Hi dames, Hier gaat het weer beter en het vloeien is gelukkig (!!) gestopt! Deze week is "even" lastig....het is dé week waarin het de vorige x misging. Het zegt natuurlijk helemaal niets maar ik zou graag een week of 5 verder zijn;) @Mare; fijn dat er meiden zijn die je "zweetnachten" herkenden! Het blijft inderdaad zwaar @!#$%^&, ik had het je zo gegund! Wel goed dat jullie je blik weer vooruit richten! Heb je al enig idee wanneer je het cryo trayect inwilt? @Hilde; goed om jou weer even op het forum te zien! Gecondoleerd met het overlijden van je oma! Nogsteeds met je arm in het gips? Hoe lang moet je nog denk je? Lijkt me niet handig met je kleine meid om je heen! Doe wel rustig aan he?! Kan me voorstellen dat het wachten op de uitslag je onrustig maakt...t is toch erop of eronder he? Wanneer verwacht je em? Mijn duimen draaien voor je dat jullie toch nog een kans krijgen! Hier inderdaad nog best veel aanloop...en inmiddels lig ik alweer 8 weken plat. Nog eens 8 weken en ik sta er alweer heel anders voor! Wel is het heel fijn dat iedereen zo met ons meeleeft! @Katalaya; ook fijn om jou weer even voorbij te zien komen zeg! En inderdaad...je klinkt heel sterk en strijdvaardig! Goed van je om je op andere dingen te richten, ik merkte ook aan mezelf dat het me goeddeed om na het overlijden van ons zoontje weer "normale" dingen te doen. Het geeft wat afleiding en al met al helpt het bij het proces! En wanneer heb je genoeg gerouwd?? Dat is toch voor iedereen weer anders? Gewoon doen waar je jezelf goed bij voelt hoor meid! @Sas, Danielle, Bunbums: hoe gaat het met jullie? Als ik iemand ben vergeten: sorry, is niet m'n bedoeling! Liefs!