Ga naar inhoud

Mari

Leden
 Bekijk Profiel  Bekijk zijn activiteit

  • Aantal Items

    172

  • Registratie Datum

  • Laatst Bezocht

 Inhoud Type 

Blog Berichten die geplaatst zijn door Mari

  1. Mari

    Helaas

    Door Mari,

    Vanmorgen heb ik geen bolletjes meer gebruikt. Het is wel duidelijk, de tampons kunnen weer uit de kast.
    Als ik nu nog bolletjes gebruik heb ik het gevoel dat ik mezelf voor de gek houd.
     
    't Jammer dat het niet gelukt is deze keer. Maar we gaan ons er niet door laten ontmoedigen. We gaan gewoon voor de volgende keer.
    Dinsdag zal ik naar het ziekenhuis bellen voor een nieuwe afspraak.
    Ik weet niet hoeveel tijd er tussen moet of mag zitten. Als het kan willen we in ieder geval deze maand even niks.
    Misschien kunnen we dan de volgende cyclus op voor de volgende poging. Tenzij de dokter zegt dat er meer tijd tussen moet zitten of dat we misschien juist beter direct door kunnen gaan.
     
    We wachten het wel af. Daar zijn we goed in.
  2. Mari
    Het ziet er naar uit dat het niet gelukt is.
    Vanaf woensdagavond heb ik licht bloedverlies. Niet donker en zeker niet hetzelfde als een normale menstruatie maar toch.....
     
    Ik moet nog even doorgaan met de progestanbolletjes en als het zo licht blijft ga ik komende maandag toch voor de zekerheid testen maar eigenlijk weet ik het al wel......
     
    We zullen zien.
  3. Mari

    Ik voel .... niets!

    Door Mari,

    Ik weet niet eens meer waar de reclame over ging, waar het voor was. Ik weet alleen nog dat er iemand over hete kolen liep en riep 'Ik voel niets!!" al zag het er anders uit.
     
    Dat zinnetje speelt door mijn hoofd. Alleen voel ik inderdaad niets.....
     
    't Is nu een week geleden dat er een embryo teruggeplaatst is. En ik voel dus niets.
    Ik loop trouw 3x per dag te zingen: "Bolletjes in mijn hol, ja ik zit bolletjes boordevol" al weet ik natuurlijk dat ze niet in mijn hol moeten .
    Afgelopen donderdag had ik wel een soort van strak gevoel in mijn buik en 's avonds op bed was het heel erg aan het rommelen daarbinnen maar dat was het dan ook wel zo'n beetje.
     
    Vanmorgen wel een verrassing. We gingen even een stoeltje verplaatsen. Het was niet zo zwaar en ik hoefde eigenlijk alleen maar te sturen maar 't moest wel naar zolder. Daar aangekomen liep ik te hijgen als een marathonloper die net over de finishlijn kwam. En ik werd helemaal naar en misselijk! Normaal gesproken heb ik er een hekel aan om misselijk te zijn maar ik kan niet ontkennen dat ik nu eigenlijk wel blij verrast was.
    Ik moest zelfs even op bed gaan liggen om het weer te laten zakken. Ik ben nu nog een beetje bibberig maar de misselijkheid is weer helemaal weg.
     
    Maar 'k wil geen valse hoop kweken. We zullen nog steeds "gewoon, rustig" af moeten wachten....
  4. Mari

    Hopen op een wonder!

    Door Mari,

    Vandaag is 1 emmie teruggeplaatst. De andere was niet van voldoende kwaliteit om in te vriezen. Da's jammer maar ja, als deze poging slaagt dan hoeft dat ook niet.
     
    Tijdens de terugplaatsing konden we meekijken op het scherm via de echo. Dat was wel bijzonder om te zien. En we hebben de foto meegekregen!
    Daar had ik helemaal niet op gerekend omdat ik hier meerdere keren had gelezen dat er bij de terugplaatsing geen echo was. In Nijmegen dus wel.
    De foto stelt niet veel voor natuurlijk. Het is alleen maar een klein wit streepje en natuurlijk is de embryo zelf nog veel te klein om zo te zien. Het streepje bestaat uit luchtbelletjes en vocht. Maar toch..... ik kan toch niet ontkennen dat ik stiekem enigzins geneigd ben om vertederd naar dat witte streepje te kijken....
     
    Nu heb ik dus een embryo in mijn buik.....
     
    Ik ben bijna bang om te gaan plassen maar dat gevoel moet ik maar gauw loslaten. We kunnen nu toch niet meer doen dan afwachten.
    De kans is maar klein, we rekenen nergens op, we zien het wel .....
    En als het nu de tijd is voor ons kindje, dan komt het. Wij hebben in ieder geval ons best gedaan.
     
    Maar hopen op een wonder dat mag natuurlijk!!
  5. Mari

    YES 2 eitjes bevrucht!!

    Door Mari,

    "Tussen 11 en 3 zullen we bellen." zeiden ze.
    Om 8 uur was ik al klaar wakker. Ik ben maar aan de pc gaan zitten om foto's te bewerken. Ik heb zo'n beetje elk kwartier gezien.
    Ik dacht nog: "Misschien dat ze de mensen waarbij het niet gelukt is wel eerst bellen want anders moeten die zo lang wachten en dan krijgen ze slecht bericht."
    Om kwart voor 11 ging de telefoon.
    "Twee van de 3 zijn bevrucht!"
     
    Geweldig!!!! Morgen om kwart over 12 hebben we de terugplaatsing!
     
    :ky:
  6. Mari

    De punctie zit erop

    Door Mari,

    Donderdagavond vertrokken we naar "ons hotel" op de Kwakkenberg.
    Het is Hotel Erica in Berg en Dal. Toen mijn man in januari een potje moest vullen in Nijmegen zijn we daar ook een nachtje geweest omdat we niet binnen een uur in het ziekenhuis zouden kunnen zijn en hij er niet zoveel voor voelde om daar in zo'n kamertje zijn taak te volbrengen.
    Op weg naar het hotel zagen we toen op de TomTom hoe de berg heet waarop het hotel staat; De Kwakkenberg. Hoe toepasselijk....
     
    Maar goed, ook nu gingen we dus weer naar de Kwakkenberg.
    's Avonds voor het slapen mocht ik 2 oxacepammetjes nemen. Ik heb er 1 genomen en ben heerlijk gaan slapen. Om een uur of 4 werd ik wakker, ging naar de wc en heb nog maar een oxa genomen. Voor de zekerheid, zodat ik niet zou gaan liggen draaien. Ik sliep heerlijk en werd 's ochtends ook vrij ontspannen wakker.
     
    Om 7 uur moest ik 2 antibioticaatjes nemen omdat er een cyste op mijn eierstokken zit. Mochten ze die per ongeluk aanprikken dan zou de kans op infectie groter zijn dus dat was voorzorg.
     
    Netjes om half 9 waren we in het ziekenhuis. Nog wel in de verkeerde wachtruimte omdat de dame aan de balie kennelijk niet doorhad om wat voor punctie het ging. Gelukkig was ik zelf nog helder genoeg en kwamen we op de goede plek terecht.
    Daar moest mijn man dan toch nog in zo'n kamertje zijn aandeel leveren. Genant... maar gelukkig weten de andere mensen die daar zitten er alles van.
     
    Er zaten nog zeker 3 andere stellen. Of ze allemaal voor een punctie kwamen weet ik niet maar de kans is toch groot omdat ze die allemaal aan het begin van de dag plannen.
     
    Om 9 uur waren we aan de beurt.
    Ik moest in zo'n "comfortabele" beugelstoel gaan zitten, kreeg een grote groene broek met een gaatje op de juiste plek aan. Erg charmant.
    Er werd een infuus aangebracht voor de verdoving. Het werd een beetje een knoeiboel want het ging wat moeilijk. Wat er precies gebeurde weet ik niet want ik kijk nooit als ze me prikken. Maar de dokter moest het bloed van de grond vegen en zei: Dat doen we anders nooit hoor!
    Op mijn vinger kreeg ik zo'n klemmetje om mijn hartslag en bloeddruk in de gaten te kunnen houden.
    De verdoving ging er in en ik moest aangeven wanneer ik het warm kreeg en een beetje dizzy werd. Dat was vrijwel direct.
    De dokter legde uit dat de prik door de schede niet verdoofd kon worden maar dat het aanprikken van de follikels dan wel minder te voelen zouden zijn.
    Het apparaat wat ze normaal gebruiken voor de echo was nu uitgebreid met een metalen ding, dat was de naaldgeleider. Ik heb het wel gezien maar niet goed bekeken, liever niet...
    De dokter waarschuwde voor de prik door de schede. Omdat ik zo'n scherpe prik verwachte viel het mee. Het was geen prettig gevoel maar het had erger gekund. Even dacht ik, "Als dat het ergste is.."
    maar dat viel dan toch weer een beetje tegen. Wat een rotgevoel is dat zeg, het aanprikken van de blaasjes. Al geloof ik dat het meer het duwen was omdat ze er niet zo heel goed bij konden. Er zaten er maar 3 dus dan moet je wel even goed zoeken natuurlijk.
     
    Ik hoorde de dokter steeds na een prik vragen: "Loopt ie" en dan gaf de assistente antwoord. De eerste 2 liepen meteen de 3e was wat trager maar kwam ook.
    En toen was het alweer voorbij. Dat is dan het voordeel van 3 follikels.
     
    Ik mocht voorzichtig rechtop gaan zitten en zodra het ging naar het kleedhokje lopen om me weer aan te kleden. Ik was een beetje dizzy maar niet echt naar ofzo.
    We werden naar een kamertje gebracht waar ik nog een uurtje op bed moest liggen. Daar kregen we koffie, thee en water. En ik kreeg alvast 2 paracetamolletjes. Ik had wel pijn aan de rechterkant van mijn buik maar het was geen ondragelijke pijn. Nierstenen zijn erger! En zelfs een heftige menstruatie is erger.
    De assistente verwachtte dat er 2 eitjes zouden zijn omdat het vocht uit 1 van de follikels wel heel erg helder was. Ik dacht nog dat dat dan misschien de heldere cyste geweest zou zijn.
     
    Maar na ongeveer een half uurtje kwam iemand van het lab vertellen dat er toch 3 rijpe eitjes gevonden zijn! En het zaad was goed voor de ICSI.
    Dat is dan toch een heel mooi resultaat!
     
    Na een uurtje liggen mochten we naar huis. Ik had minder pijn en kon dan ook goed naar de auto lopen. Hoewel de weg door het ziekenhuis wel erg lang is daar in Nijmegen!!
    Ik was gelukkig helemaal niet misselijk of zoiets. Wel duf en moe.
     
    We gingen dan ook lekker naar huis waar ik op de bank ben gaan liggen. Mijn man is nog even naar zijn werk gegaan. Hij had nog een gesprek met een cliënt waar hij toch wel graag naartoe wilde en dat kon natuurlijk makkelijk.
    Toen hij terug kwam had hij lekker gebak meegenomen en voor mij een zak met spekjes en een knuffelbeestje, een wit tijgertje. Lief!!
    Het was tenslotte ook nog onze trouwdag!
    Mijn moeder kwam ook met 3 witte roosjes, 3 jaar getrouwd én 3 eitjes.
    Later kwam Cindy nog even horen hoe het gegaan was. Ze had een mooie blauw/paarse hortensia meegenomen.
     
    Ik heb de hele dag lekker rustig aan gedaan, beetje op de bank, beetje achter de pc.
    's Middags heb ik nog 1 keer 2 paracetamolletjes ingenomen, maar ook meer om pijn te voorkomen dan dat ik het al heel erg had.
    'k Had nog wel wat bloederige afscheiding (lekker verhaal) maar niet zeer ernstig.
     
    's Avonds was het erg lekker om naar bed te gaan.
     
    Het is nu een beetje rare gedachte dat daar in Nijmegen misschien het begin van een kindje aan het gebeuren is.
    Gisteren zijn de eitjes ingespoten met een spermacel en nu is het afwachten of er bevruchting plaats vindt en of ze gaan delen.
    Morgen tussen 11 en 3 worden we gebeld. Dat is spannend want als het gelukt is zal maandag de terugplaatsing zijn en ook dan kunnen we niets doen dan rustig afwachten.....
     
    Ik ben in ieder geval blij dat het gister zo goed ging, dat er 3 eitjes zijn én dat het zaad goed was. Het lijkt me niet leuk als je echt nét de punctie hebt gehad en dan al hoort dat het niet gelukt is. Horen we dat morgen dan is dat ook heel jammer en zal het een teleurstelling zijn maar gevoelsmatig is dat toch anders.
    En we blijven denken: "Alles verloopt volgens plan." Wat het plan precies is kunnen we nu nog niet overzien. Dat weet je later pas.
     
    Voor nu hebben we in ieder geval gedaan wat we kunnen en is het even aan "het wonder". We wachten af....
  7. Mari

    3 eitjes!!

    Door Mari,

    De punctie zit er op. Daarover later meer.
    Voor nu alleen even: Er zijn 3 eitjes gevonden!! En het zaad was ook goed voor de ICSI.
     
    'k Ben nu eigenlijk alleen maar moe en duf en ga weer lekker op de bank.
     
    Maar 'k ben vooral tevreden tot nu toe!!
  8. Mari
    Vanmorgen had ik de eerste echo sinds het gebruik van puregon.
    De dokter dacht de vorige keer dat we nog wel even nodig zouden hebben voor de stimulatie.
    De verrassing was dan ook aardig toen ze vanmorgen al 2 folikels van 22 mm en 1 van 20 mm aantrof.
    De teleurstelling was ongeveer net zo groot, misschien groter, toen bleek dat ze er niet meer dan die 3 vond.....
     
    Voor de zekerheid moest ik even bloed laten prikken om te zien of de hormoonwaarde de vondst van de dokter ondersteunde en dat was zo.
    Dussssssss..... vanmiddag werd ik al gebeld voor de punctie. :eek:Nu gaat het dus onverwacht heel snel. Vrijdagmorgen moeten we ons om half 9 melden. Dat is toch wel even schrikken hoor!!
     
    We hebben maar weer een nachtje geboekt in het hotel op de Kwakkenberg. Om half 9 in het ziekenhuis zijn, dan moeten we heel vroeg op om door het verkeer heen te komen, met weinig stress.
     
    Slechts 3 folikels...... dat is maar een kleine kans ...... maar 't is een kans.....
     
    Overigens is het vrijdag onze trouwdag.....
  9. Mari

    Decapeptyl en puistjes

    Door Mari,

    Inmiddels zijn we een week verder.
    De uitgangsecho van vorige week leverde nog niet op wat ik wilde. Het baarmoederslijmvlies was nog wat te dik, wat zou betekenen dat mijn eigen lichaam nog te actief was... ofzo....
    Ik moest nog een paar dagen doorgaan met de decapeptyl en dan dinsdag terugkomen om te kijken of we met de puregon konden beginnen.
    Eerlijk gezegd kwam dat wel goed uit. We hadden namelijk een druk weekend voor de boeg. Afgelopen maandag is mijn zwager getrouwd en het weekend ervoor was gevuld met bij hem logeren en een vrijgezellenfeest op zaterdag. Ik zag het eigenlijk al niet zo zitten om met puregon te beginnen met de kans dat ik daar bijwerkingen van zou hebben.
    Zo hielp "de natuur" dus een handje mee.
    Dinsdag werd er opnieuw een echo gemaakt en toen kon ik wel beginnen met puregon.
    En nu heb ik allemaal puistjes in mijn decolete (of hoe je dat ook schrijven mag) Zou het met de puregon te maken hebben?? Ik weet het niet.
    Verder voel ik me goed. Ik twijfel alleen of het wel klopt dat ik zo lang moet wachten tot de volgende echo. Die is namelijk woensdag de 23e pas. 't Zal wel goed zijn maar ik heb visioenen van springende eitjes. Ik hoop maar dat ze nog ff blijven zitten.....
  10. Mari

    Morgen uitgangsecho

    Door Mari,

    Gelukkig is gisteren de menstruatie goed doorgezet. Dan liggen we op schema.
    Morgen de uitgangsecho. Toch ook wel weer spannend. Als ze maar niets tegenkomen waarvan ze zeggen: We blazen de boel af.
     
    Het prikken valt me nog steeds alles mee ik heb weinig tot geen last van bijwerkingen.
    Maar straks de puregon erbij.... we wachten het rustig af!
  11. Mari

    1 week verder

    Door Mari,

    De eerste doos decapeptyl is leeg. We zijn nu een week verder.
    Ik kan niet zeggen dat ik last heb van bijwerkingen. Ik heb wel jeuk maar dat heb ik al mijn hele leven omdat ik eczeem heb. Het afgelopen half jaar was dat al erger en het is nu in ieder geval niet erger dan voordat ik begon met spuiten.
     
    Het spuiten zelf valt me echt 100% mee. Het prikken voel ik haast niet, het inspuiten de ene keer wat meer dan de andere keer maar echt pijn doet het niet.
    Ik heb er 1 keer een flinke blauwe plek aan over gehouden. Dan zal er net een bloedvaatje geraakt zijn of zo.
     
    Morgen verwacht ik mijn menstruatie. De voortekenen zijn er al. Eigenlijk ben ik wel blij als het zover is want dan liggen we op schema. En je zal toch niet hebben dat je net nu wel zwanger bent....
    't Is vrijwel onmogelijk maar ja, de wonderen zijn de wereld nog niet uit!
  12. Mari

    Het is begonnen

    Door Mari,

    Gister de eerste spuit gezet. Ik heb het toch maar zelf gedaan. Dit omdat we bij familie op bezoek waren. Als je je dan met z'n 2en terugtrekt valt het wel op natuurlijk. En alleen op de wc heeft niemand iets in de gaten.
    En het viel me mee. De spuit zat er zo in. Ik was dan ook zo weer terug aan tafel, op tijd voor het nagerecht.
     
    Gelukkig voel ik tot nu toe nog niets van bijwerkingen. 't Is ook nog maar 1 spuit geweest maar ja, 't zou vervelend zijn als het al gelijk toesloeg.
    Wel een leuk idee dat 't nu echt begonnen is.....
  13. Mari

    SolidariDAD

    Door Mari,

    Mijn man is erg solidair! Dat moet ik toch even vertellen. Hopelijk is hij over een poos ook nog eens DAD, dan is hij dus solidariDAD.
     
    Hoezo solidair?
     
    Vandaag hadden we prikinstructie. We hebben er voor gekozen dat mijn man in principe gaat prikken. Dit omdat het dat iets is wat we samen doen. Maar het zal best eens voorkomen dat hij er niet is en dan moet ik het natuurlijk ook zelf kunnen.
    Vandaar dat "de juf" ons allebei uitgelegd heeft hoe het werkt. We hebben alle verschillende spuiten uitgelegd gekregen en deden de handelingen met haar mee. Van het openen van de pen tot het spuiten. Dat laatste dan wel in een handdoekje om niet gelijk helemaal lek geprikt te worden.
    Maar er moest natuurlijk ook echt geprikt gaan worden.
    De juf stelde voor dat ik dat dan toch maar zelf moest doen want om nou meteen 2 keer zout water in te spuiten, da's ook zo wat.
    'Of je moet het bij jezelf doen", zei ze tegen mijn man, niet echt verwachtend dat dat zou gebeuren.
    Maar ze had het amper gezegd of de spuit zal al in z'n eigen buik.
    Nou is dat solidair of niet!!
     
    Hij wilde gewoon weten hoe dat voelt.
     
    Overigens vond ik het prikken erg meevallen. 'k Ben alleen benieuwd hoe het gaat voelen als er al een hoop prikjes in zitten.
    Maar we gaan het meemaken ....
    nog 4 dagen dan gaan we beginnen.
     
    Mari
  14. Mari

    Prikles

    Door Mari,

    Het is al weer heel wat jaartjes geleden maar ooit zat ik op de kleuterschool. Daar leerde ik knippen, plakken en prikken.
    Maar kennelijk heb ik niet goed opgelet bij de prikles want ik moet dinsdag 25 maart naar herhalingsles. :laughing1:
×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden

  Ik Accepteer