Mari

Ik ben benieuwd naar jullie ervaringen. Hoe reageert de werkgever op het ivf verhaal, wat vertellen jullie wel of niet? :computer: Ik heb mijn directe chef verteld wat er speelt zodat hij weet waarom ik af en toe afwezig ben. Hij reageert heel positief tot nu toe. Bij ons mag je doktersbezoek in de tijd van de baas doen maar of ik al die komende bezoekjes ook zo kan doen, dat weet ik eigenlijk nog niet zo goed. Meer omdat ik het zelf een beetje moeilijk vind om het daarop te gooien. Tenslotte moeten ze me (Hopelijk!!!) uiteindelijk door dit hele gebeuren ook een hele poos gaan vervangen.... Hoe doen jullie dat? Is er bij jullie speciaal verlof voor de procedure? Groetjes, Mari

Gister de eerste spuit gezet. Ik heb het toch maar zelf gedaan. Dit omdat we bij familie op bezoek waren. Als je je dan met z'n 2en terugtrekt valt het wel op natuurlijk. En alleen op de wc heeft niemand iets in de gaten. En het viel me mee. De spuit zat er zo in. Ik was dan ook zo weer terug aan tafel, op tijd voor het nagerecht. Gelukkig voel ik tot nu toe nog niets van bijwerkingen. 't Is ook nog maar 1 spuit geweest maar ja, 't zou vervelend zijn als het al gelijk toesloeg. Wel een leuk idee dat 't nu echt begonnen is.....

Hoi Yvonne, Jammer dat we niet meer gelijk opgaan maar vooral dat je nu nog een maandje langer moet wachten. Kan me voorstellen dat je daar van baalt. Dat zou ik ook doen als ze me vandaag bellen dat ik toch nog maar even moet wachten. Nadat ik de eerste prik gezet heb vanavond kunnen ze me dat niet meer aandoen zou ik zo denken. Maar goed, we kunnen elkaar evengoed volgen natuurlijk. Net als alle anderen hierzo! Groetjes, Mari

Gefeliciteerd met je zwangerschap!!! En dat het maar een heel mooi lief gezond kindje mag worden!!! groetjes, Mari

Hoi Astrid, Ik ga vanavond beginnen met decapeptyl. Rond 6 april zou m'n menstruatie moeten komen. Dan volgt op 11 april de uitgangsecho en krijg ik te horen wanneer ik met de puregon moet beginnen. Als alles gaat zoals gewenst zal ik ook eind april de punctie en de terugplaatsing hebben. Spannend hé!! Ik zet nu steeds de data die ik weet in de kalender. Mooie manier om een beetje overzicht te houden. Groetjes, Mari

Mijn man is erg solidair! Dat moet ik toch even vertellen. Hopelijk is hij over een poos ook nog eens DAD, dan is hij dus solidariDAD. Hoezo solidair? Vandaag hadden we prikinstructie. We hebben er voor gekozen dat mijn man in principe gaat prikken. Dit omdat het dat iets is wat we samen doen. Maar het zal best eens voorkomen dat hij er niet is en dan moet ik het natuurlijk ook zelf kunnen. Vandaar dat "de juf" ons allebei uitgelegd heeft hoe het werkt. We hebben alle verschillende spuiten uitgelegd gekregen en deden de handelingen met haar mee. Van het openen van de pen tot het spuiten. Dat laatste dan wel in een handdoekje om niet gelijk helemaal lek geprikt te worden. Maar er moest natuurlijk ook echt geprikt gaan worden. De juf stelde voor dat ik dat dan toch maar zelf moest doen want om nou meteen 2 keer zout water in te spuiten, da's ook zo wat. 'Of je moet het bij jezelf doen", zei ze tegen mijn man, niet echt verwachtend dat dat zou gebeuren. Maar ze had het amper gezegd of de spuit zal al in z'n eigen buik. Nou is dat solidair of niet!! Hij wilde gewoon weten hoe dat voelt. Overigens vond ik het prikken erg meevallen. 'k Ben alleen benieuwd hoe het gaat voelen als er al een hoop prikjes in zitten. Maar we gaan het meemaken .... nog 4 dagen dan gaan we beginnen. Mari

Hoi Freija, Ik heb het specifiek gevraagd. Dit omdat mijn moeder ook borstkanker heeft gehad. Het was zeer waarschijnlijk geen erfelijk bepaalde maar toch. Zij had een hormonale vorm dus was ik er wel extra bang voor en zei in eerste instantie ook dat ik niet met hormonen aan de slag wilde. De gyn. zei dat er niet echt aanwijzingen waren om aan te tonen dat de behandelingen borstkanker bevorderen. Ik had de indruk dat dat ook niet echt onderzocht is. Waar ze bang voor waren namelijk dat het eierstokkanker zou kunnen veroorzaken, hebben ze wel onderzocht. Tot verbazing (tenslotte stimuleer je iets om extra te groeien, wat bij kanker ook gebeurt) blijkt er niet echt iets op te wijzen. In de praktijk was ook een vrouw die zelf borstkanker had gehad en voor IVF wilde. De arts die haar voor de kanker behandelde was er niet blij mee maar de gyn. durfde het aan. Hoe dat afgelopen is weet ik niet maar het gaf voor mij wel een beetje geruststelling. Dat én mijn man die zei: "Stel je doet het nu niet uit angst om borstkanker te krijgen, en dan krijg je het over 2 jaar toch..." Tja, daar zat ook weer wat in. En toen realiseerde ik me dat alle redenen die ik aandroeg om niet de hormonen te gaan gebruiken gebaseerd waren op angst voor alles wat fout kan gaan. Ik wil niet leven vanuit angst. Want wat als het goed gaat!!! Maar ik kan me dus heel goed voorstellen dat je er toch mee zit. Ik zou het gewoon vragen als ik jou was. Vragen staat vrij en misschien kunnen ze je geruststellen. Groetjes, Mari

Hoi Zeefje, Welkom op het forum. Ik vind het vooral leuk om hier de succesverhalen te lezen! Ik sta zelf nog aan het begin van het hele traject dus kan nog niet veel uit ervaring spreken. Natuurlijk lees ik ook veel teleurstellingen maar de foto's en verhalen van de kindjes die geboren zijn geven toch goede moed. Groetjes, Mari

Hoi Diana, Ik denk dat je 't je broer maar niet te zwaar aan moet rekenen. Geef m het voordeel van de twijfel. Mensen die het niet op deze manier meemaken kunnen zich ook niet goed voorstellen hoe het is, denk ik. En vaak weten ze ook gewoon niet wat ze moeten zeggen. Wij hebben in onze directe omgeving wel gezegd dat we voor ICSI gaan maar expres niet precies wanneer. Ik wil liever niet dat iedereen constant loopt te vragen hoe het gaat. Dat heb ik ook aangegeven en gezegd "ik geef zelf wel aan wanneer ik er over wil praten, dan hoeven zij zich niet af te vragen wat ze moeten zeggen en óf ze wat moeten zeggen. Maar het belangrijkste: Zo blijft het toch nog een beetje iets van ons samen. Tenslotte zouden we bij de natuurlijke wijze ook niet gezegd hebben: "Gisteren hebben we even lekker geprobeerd een kind te verwekken!" En we houden de mogelijkheid om op een leuke manier te vertellen dat ik zwanger ben. (Hopelijk) Mocht het niet lukken dan kunnen we dat toch ook delen omdat men weet wat er speelt. Ik hou op een privé hyves een dagboekje bij, daar kan ik zelf bepalen wie, wanneer mee kan lezen. Maar eerlijk is eerlijk, ik moet nog zien hoe lang ik m'n mond kan houden als we eenmaal begonnen zijn.... En ik sta nog maar aan het begin van het proces wat de meesten van jullie al doormaken. groetjes, Mari

Hoi Fientje, Genetisch zal het jouw kindje niet zijn.... maar het allerbelangrijkste is de liefde en dat krijgt het kindje van jou! groetjes, Mari

Wij gaan ook naar Ede. Maar de punctie en de terugplaatsing gebeuren in het St Radboud in Nijmegen. We zitten natuurlijk nog maar aan het begin van het traject maar tot nu toe zijn mijn ervaringen met Ede nog heel goed.

HOi Mamalou, Eigenlijk kan ik me gewoon helemaal aansluiten bij de verhalen hierboven. Ik heb in eerste instantie altijd gezegd: als ik niet op natuurlijke wijze zwanger word, dan maar niet. Tot dan blijkt dat het inderdaad niet op natuurlijke wijze zal gebeuren. Dan ga je toch je grens verleggen. Ik denk altijd: Ieder kindje dat geboren wordt, in welke omstandigheid dan ook, moet er zijn. Niemand op deze hele wereld loopt hier zonder bedoeling rond. Dus ook alle kinderen die via ivf geboren zijn, moeten er zijn, mogen er zijn, horen hier op aarde te zijn. En de mens met al z'n technieken is uiteindelijk ook niet meer dan een onderdeel van de natuur. Het blijft dnek ik wel zo dat mensen ook wel veel te ver gaan met hun technieken en experimenten maar dat is in alles. Ook bij mensen die op natuurlijke wijze kinderen krijgen denk ik wel eens: ga je nu niet een beetje te ver. Maar als ieder voor zich bewust nadenkt en kiest heeft een ander eigenlijk helemaal niets met die keuze te maken. Ik kijk er tegenwoordig wel voor uit om een oordeel te vellen over de keuze van een ander. Je weet nooit wat je zelf zou doen als je niet echt in dezelfde situatie zit. En helemaal in dezelfde situatie zit je nooit want elke situatie wordt bepaald door de omstandigheden, de achtergronden en de gedachten van de persoon die er in zit. Als jij een kindje krijgt via IVF. Dan komt dat kindje omdat het er moet zijn, hoe dan ook! En dan mag je daar met volle teugen van genieten. En zou het kindje later problemen krijgen .... tja dat kan bij een op natuurlijke manier geboren kindje ook. Ook bij IVF haal je het wonder van de geboorte niet weg. Ook bij IVF komt het kindje op het moment dat het moet komen. Zo denk ik er tenminste over. Groetjes, Mari

Hoi Yvonne, Toch gek om te zien dat er nog zo'n verschil in zit he?! Er zit maar 1 dag tussen het begin maar jij moet dus 8 april al een echo laten maken. Ik pas 11 april. Maar de dokter heeft ook iets speling genomen. Mijn menstruatie verwacht ik rond 6 april maar soms ben ik een paar dagen later. Vandaar waarschijnlijk. 'k Ben benieuwd naar onze prikles. Ik ga leren het zelf te doen maar mijn man gaat ook leren het te doen. In principe zal hij het ook doen omdat we het dan toch nog een beetje samen doen. Maar als hij er eens niet is moet ik het natuurlijk ook zelf kunnen. En dan de eerste prik.... ik zal het je laten weten zodra ik gespoten heb én het internet op kan. Enneh alle anderen: bedankt voor het welkom en de goede wensen. Die heb ik natuurlijk ook voor iedereen hier!! Groetjes, Marion

Misschien een idee om onder het kopje "ervaringen met instellingen, medicijnen etc." ook een kopje "werkgever" te zetten? Is misschien wel handig om eens te horen hoe dat bij anderen gaat en of er bijvoorbeeld een verlofregeling bestaat. Groetjes, Mari

Het is al weer heel wat jaartjes geleden maar ooit zat ik op de kleuterschool. Daar leerde ik knippen, plakken en prikken. Maar kennelijk heb ik niet goed opgelet bij de prikles want ik moet dinsdag 25 maart naar herhalingsles. :laughing1:

Even een vraagje waar misschien al ergens een antwoord op staat. Ik kon het niet vinden. Waarom wordt de kalender niet gebruikt? Ik zie zo veel onderwerpen waarbij men elkaar's proces probeert bij te houden en waar het moeilijk wordt door al die berichten. Het lijkt me dan overzichtelijk om de kalender te gebruiken. Maar misschien is dat privacygevoelig ofzo?? Groetjes, Mari

Hoi Freija, Ik pieker vrolijk met je mee!! Nou ja, eigenlijk moet ik zeggen: ik probeer vrolijk met je mee om niet te piekeren! ben ook net nieuw op het forum en ik vind het prettig om hier toch het één en ander te kunnen delen. Dat kan inderdaad geruststellend werken! Groetjes, Mari

Hoi Yvonne, Het verschil tussen ivf en icsi wist ik maar ik dacht even dat bij ivf misschien sprake was van een kort en lang protocol. Maar inmiddels snap ik het helemaal en weet ik dat ik ook het lange protocol heb. Al vind ik het evengoed snel eigenlijk. Vroeger dacht ik altijd dat je heel erg lang hormonen zou moeten gebruiken, dan dacht ik echt aan maanden. 'k Vind die weken ook lang genoeg maar toch, het valt me mee. Nu maar zien of ik er over ruim anderhalve maand nog zo over denk :icon_biggrin: Leuk om elkaar te volgen!! Groetjes, Mari

Aha, dan heb ik dus ook het lange protocol want ik ga inderdaad eerst m'n cyclus stil leggen. Ik weet niet of er in Ede een kort protocol gedaan wordt. Ik heb er in ieder geval niets over gehoord. 'k Heb inmiddels al op een ander berichtje van je gereageerd dus lees je dit misschien dubbel: De punctie en terugplaatsing is nog niet gepland maar als alles volgens schema loopt zou dat zo ongeveer in de week van 22 april zijn. Misschien wel de 25e? Da's onze trouwdag!:sunny: Groetjes!

Ik denk dat wij zo'n beetje gelijk op gaan Yvonne. Bij mij gaat het alleen om icsi. Zit daar misschien ook een verschil in? Jij hebt het over het lange protocol, maar ik wist niet eens dat er een korte én lange is. De 25e heb ik prikles de 29e beginnen met spuiten en op 11 april is dan de uitgangsecho. Als alles volgens schema is zou dan in de week van 22 april zo ongeveer de punctie zijn. Maar dat is natuurlijk wel een beetje op de zaak vooruit lopen! Eerst maar dag voor dag.:icon_biggrin: Groetjes, Mari

Bedankt voor jullie reacties! @ Yvonne: Het "lange protocol" ? Is er ook een kort protocol dan? 't Was inderdaad wel even slikken toen ik hoorde dat het niet gewoon kon. Al had ik er ook wel al een beetje op gerekend dat er wel iets zou kunnen zijn. Ook al gezien mijn leeftijd. Van te voren zei ik altijd: Ik ga geen poespas uithalen, als het niet lukt, dan lukt het niet. Geen chemisch gedoe. Maar ja, als het dan echt niet lukt verleg je toch je grenzen. 'k Wil tenslotte straks niet met een gevoel zitten van " wat als we het toch geprobeerd hadden..." Groetjes, Mari

Hallo allemaal, Mijn naam is Mari, ik ben 38 jaar, ben getrouwd en probeer nu vanaf 2005 zwanger te worden. In 2006 zijn we voor onderzoek gegaan maar door omstandigheden is het onderzoek pas in 2007 verder gegaan. Helaas bleek toen dat het onwaarschijnlijk is dat we op natuurlijke wijze een kindje krijgen en werden we gelijk doorgestuurd voor de icsi. Vandaag hebben we het intake gesprek gehad. Dinsdag krijgen we prikles en de 29e gaat het dan gebeuren, de eerste prik. Ik vind het allemaal heel spannend en hoop natuurlijk dat het gaat lukken. 't Is fijn om zo af en toe even te kunnen luchten en om andere ervaringen te lezen dus heb ik me hier geregistreerd. Groetjes, Mari