Hoi Mees,
Welkom bij "ons" groepje. Stel zoveel vragen als je wilt en lees lekker mee, zou ik zeggen. Daar is dit forum toch voor? Ook ik had soortgelijke vragen en ben door dit forum enorm geholpen en nog steeds! Ik hoop alleen dat je laatste "eigen" poging in november natuurlijk gaat lukken, zodat je dit pad van ecd helemaal niet hoeft te gaan bewandelen.
Nou de antwoorden op je vragen (voor zover mogelijk).....
In NL is het bij wet geregeld dat ieder kind recht heeft om te weten waar hij/zij vandaan komt. Daarom wordt in NL geen anonieme donatie toegepast.
Als je dat persé zou willen, dan moet je daarvoor altijd naar het buitenland. Spanje wordt dan idd door de meeste nederlandse artsen "geadviseerd", omdat daar gewoon hele positieve ervaringen mee zijn. Als je alles snel geregeld krijgt (onderzoeken hier in NL) dan kun je daar binnen 2-3 maanden een terugplaatsing verwachten. Zorg alleen wel dat je hier een arts hebt die mee wil werken (voor tussentijdse onderzoeken e.d.) en houd rekening dat het je 8000-10.000 euro's (alleen voor de behandeling) gaat kosten (zonder succes-garantie)!
Omdat er in NL helaas geen eicelbanken (zoals spermabanken) zijn, moet je hier dus altijd zelf op zoek naar een donor (en daardoor is het meestal een bekende/familie). Hierop is in NL 1 uitzondering (bij mijn weten) en dat is Stg Geertgen in Elsendorp. Daar werken ze ook op basis van het wederkerigheidsprincipe. Betekent simpel gezegd: jij hebt iets nodig (bv eitjes) en in ruil daarvoor lever jij iets in (bv sperma). Dus als je zelf geen donor zou hebben dan kun je daar terecht, mits je zelf ook iets in kunt leveren. Kan me voorstellen dat het voor jullie ook een interessante plek zou kunnen zijn als jullie "gebruik" willen gaan maken van je nichtje en daardoor dus nog op zoek zijn naar een spermadonor. Als je partner bereid is om ook te doneren, zouden jullie in ruil daarvoor ander zaad kunnen krijgen?? Kun je me nog volgen? Ik heb geen idee, in hoeverre ze hier daadwerkelijk bij Geertgen gaan? Maar is wellicht het informeren waard.
In principe maken ze in NL idd alleen gebruik van donoren die al een compleet gezin hebben, omdat deze vrouwen daadwerkelijk weten wat het met hen doet, als er een kindje op de wereld wordt gezet én omdat er een kleine kans bestaat op een infectie, waardoor zij onvruchtbaar kan worden. Het mag natuurlijk niet zo zijn dat jij zwanger raakt met de hulp van iemand die daardoor zelf geen kinderen meer kan krijgen! Ik weet dat ze daar niet overal zo nauw mee omgaan, maar een vroege twintiger zonder kinderen???
Ik geloof niet dat er een duidelijke minimum leeftijd voor een donor is. Hoe jonger, hoe beter eigenlijk. De maximale leeftijd voor de wanna-be-mum is het bij Geertgen 42 jr (er wordt behandeld tot het jaar waarin je 43 wordt, mits al in behandeling). Er zijn ziekenhuizen die behandelen t/m 45 jr.
De wachttijd bij Geertgen als je zelf een eiceldonor hebt, kan redelijk kort zijn. Er moeten wat protocollen doorlopen worden, waardoor je waarschijnlijk al snel 2-3 maanden verder bent, maar dan kun je direct aan de gang. Als je gebruik wilt gaan maken van de "donorbank" dan gaat het allemaal wat langer duren. Mij is gezegd (en ik ben ook 40+) dat we dan rekening moeten houden met een wachttijd van zeker een half jaar. Helaas is onze "groep vrouwen" die wachten op een donor groter en hebben bv jongere vrouwen die vervroegd in de overgang zijn voorrang op ons, omdat dat "specialer" is :-(
Als je gebruik zou maken van een eiceldonor bij Geertgen dan is die donor (zoals al eerder gezegd) voor jou anoniem. Het kindje zou later de mogelijkheid hebben om gegevens van de donor op te vragen, waardoor die anonimiteit vervalt. Als jij niemand incl het kind verteld hoe je zwanger bent geraakt, blijft dit dus ook een anonieme donatie!
Eerste vraag die je je nu moet gaan stellen is denk ik, waar je voorkeur naar uit gaat: anonieme of bekende donor. Ik denk dat dat wel erg belangrijk is. Voor alle scenario's zijn voors en tegens op te noemen. Kijk samen goed naar wat jullie belangrijk vinden. Voor ons heeft onze openheid mbt ecd uiteindelijk de doorslag gegeven om voor een bekende donor te gaan. Maar zo heeft iedereen die in dit traject zit of heeft gezeten zijn/haar beweegredenen. Het blijft tenslotte toch een heel persoonlijke keuze hoe je het in gaat vullen. En daarin zul je ook altijd mede- en tegenstanders tegenkomen!
Ik hoop dat met deze (lange) antwoorden je vragen een beetje zijn beantwoord! Dus kom maar op met de volgende, haha...........
Vraagje aan jou:
Jou nichtje als eiceldonor lijkt me extra gecompliceerd. Genetisch heeft het met jou overeenkomsten, maar kennelijk ook met je partner, waardoor je ook het zaad van je partner niet kunt gebruiken. Dan ga je dus ook voor een spermadonor en daardoor is het genetisch en biologisch ook niet van je partner (dus dan is er eigenlijk sprake van embryodonatie, toch?). Of zie ik dat helemaal verkeerd? Ga je voor een andere eiceldonor dan je nichtje, dan kun je gewoon gebruik maken van het zaad van je partner, waardoor hij wel genetisch+biologisch vader zou zijn.
Waarom gaat jullie voorkeur ondanks deze gecompliceerdheid toch uit naar jou nichtje?
Lieve groet,