Elsje1

Hoi Guusje, Klinkt behoorlijk normaal, hoor. Ik geloof niet dat je je ongerust hoeft te maken, maar ik ben natuurlijk geen dokter. Als je googled op "afscheiding bij ovulatie", dan vind je info die je zeker zal geruststellen. Ik heb er zelf ook veel last van gehad. Kon bijna niet lopen van de pijn als ik mijn ovulatie had en had altijd last van veel afscheiding. Ik hoop dat je hier wat aan hebt. Groet,

Sorry, heb het inmiddels al ontdekt! Was misschien verstandiger geweest dat ik eerst de help-functie doorgenomen had, alvorens vragen te stellen. Beetje mutserig :-) Groeten Elsje

Hoi Jheroen, Is er ook een mogelijkheid dat er, nadat je bent ingelogd, in beeld blijft wie er online is (zoals eerst het groene plusje)? Ik vond dat erg prettig. Of is er dat al, maar heb ik dat nog niet ontdekt? En inderdaad jammer, dat er wat teksten verdwenen zijn in topics. Ik vind het soms wel prettig om terug te kijken hoe ergens op gereageerd is, ook door mezelf. Het helpt je bij je beeldvorming. Voelt 'n beetje als een dagboek waaruit pagina's verdwenen zijn. Verder is het even wennen, maar ik heb geloof ik mijn weg wel weer gevonden :-) Alleen al het feit dat je niet constant "server is bezet" in beeld krijgt, is al een hele verademing. Dat was zo enorm frustrerend. Dus Jheroen, bedankt! Groet,

Woehoe Mylo, Wat een goed nieuws zeg! Ik had in mijn hoofd zitten dat je maandag terug moest, weet niet hoe ik daarbij kwam. Dus sorry, dat ik er helemaal niet naar gevraagd heb, terwijl ik gister ook online ben geweest. Maar wat een geweldig resultaat tot nu toe zeg! Stel je voor dat er ook 19 eitjes zullen zijn, wouw! Daar moeten toch wel een aantal mooie embryo-tjes uit voortkomen, zou je zeggen. En oh, wat zal de ontvangster ook blij zijn met jou! Nou, de laatste loodjes meid en dan wordt het wachten geblazen! Spannend!!!! Fijn om te horen dat het spuiten je is meegevallen. En die pregnyl, die valt ook wel mee hoor. Ziet er allemaal wat anders uit dan die kant en klaar spuitjes, maar je zult zien dat deze ook goed te doen is! En dan op naar maandag! Ik ga ontzettend voor je duimen en zal vanaf 10.45 uur een kaarsje voor je branden. Laat je maar lekker plat spuiten en dan komt het vast en zeker goed. Zet 'm op!! Ben zo blij met jou nieuws. Ik had beloofd aan Corina dat we de positieve vibe erin zouden houden hier, terwijl zij op vakantie is, maar daar heb ik zelf niet echt een steentje aan bijgedragen. Gelukkig trek jij weer het e.e.a. recht, hihi. We hebben het deze week nog uitgebreid gehad over de wederkerigheid. Het "probleem" zit 'm helemaal niet in het doneren. Het punt waar mijn vriend vooral tegenaan loopt, is dat het eigenlijk om anonieme donatie gaat. Wij geven (inmiddels) de voorkeur aan een "bekende" donor, omdat wij er voorstander van zijn om zo open mogelijk naar het kind en omgeving te zijn. Als we gebruik zouden maken van wederkerigheid dan zouden we tot het 16e jaar geen concrete antwoorden kunnen geven op de eventuele vragen die een kind kan gaan stellen. En wij zouden het heel prettig vinden als die mogelijkheid er wel is. In het begin van ons traject had ik juist de voorkeur om voor een anonieme donor te gaan, maar gaandeweg het proces, de nodige gesprekken, reacties van anderen en kijken naar hoe ik/wij zelf in elkaar zitten, lijkt mij dit inmiddels ook de beste keuze voor ons. Het zal waarschijnlijk het best bij ons passen! Dus we hebben niets tegen wederkerigheid, maar als we een andere mogelijkheid hebben.... En dan komt die tijdsfactor weer roet in het eten gooien. Dus we zijn er nog even niet uit, wat te doen. Voor mij is het inderdaad zoals Pulletje het zegt: hoe eerder je begint hoe meer kans/kansen. Stilstaan heb ik lang genoeg gedaan. Maar soms is het dan ook wel goed dat ik zo'n rationele kerel naast me heb, die me af en toe terugfluit zodra ik maar een kans zie. Het is natuurlijk wel iets waar je de rest van je leven aan vastzit, waardoor het natuurlijk wel een weloverwogen keuze moet zijn. Maar wie weet komen er wel weer dingen op ons pad, waardoor we de knoop door kunnen hakken ;-) Ik weet zeker dat we er samen uit gaan komen en tot een besluit komen waar we ons allebei goed bij voelen! En daar is die positieve vibe weer, haha! Mylo, heel veel succes met het zetten van de pregnyl vanavond, maar ik weet zeker dat dat goed gaat komen en die punctie maandag ook! Gaan jullie nog lekker naar een hotelletje in de buurt of gaan jullie gewoon op en neer? Heel veel liefs,

Hallo lieve meiden, Wederom bedankt voor jullie reacties! Jullie weten dat ik hoopte op een bevestiging van Geertgen op mijn angst dat het niet verstandig is om een jaar niets te doen. En dat heb ik eigenlijk niet gekregen. Dat viel me zo ontzettend tegen, waardoor mijn emmertje dinsdag weer even over liep. Inmiddels heb ik weer wat rust gevonden, ondanks dat er natuurlijk nog niets aan de situatie veranderd is. De psych én de arts blijven erbij dat mijn nichtje de beste optie is. Maar Martje (de psych) gaf wel aan dat dat voor mij wellicht niet de meest verstandigste keuze is, gezien mijn angst en onrust. Maar dr Wissmann walste daar eigenlijk overheen en vindt dat wachten geen probleem. Tja, dat is ook een man, dus rationeler ;-) Overigens is het wel zo dat ik een jaar meer heb, dan ik dacht. Ze behandelen tot het jaar waarin je 43 wordt (ik dacht 42), dus dat zou me dan meer rust moeten geven. Maar dat doet het niet. Het gesprek met Martje was voor mij dus positiever, maar dat hadden we als eerste. Daarna naar Wissmann en met dat laatste gesprek en bijbehorende gevoel ga je toch naar buiten. Ook heb ik concreet gevraagd naar de wachttijd als we voor wederkerigheid gaan, want dan kunnen we appels met appels vergelijken. Het is natuurlijk een beetje dom om daar voor te gaan, als blijkt dat de wachttijd tussen de bank en mijn nichtje niet veel scheelt. Want mijn voorkeur gaat ook absoluut uit naar mijn nichtje, maar puur door de wachttijd wil ik liever iets anders. Maar over de wachttijd voor de wederkerigheid kon hij geen concrete uitlatingen doen en moeten we toch wel rekening houden met een half jaar :-( Door deze reactie bij Geertgen leek mijn vriend niet echt van mening veranderd en blijft het zijn voorkeur om te wachten op mijn nichtje. Zeker nu we nog een jaar extra blijken te hebben. Maar door mijn reactie op de afspraak, is ook hij weer aan het denken gezet. Hij weet en ziet ook dat ik nu absoluut niet gelukkig ben. Ik ervaar het als een enorm gemis dat er geen kindje is. Ik ben daardoor echt ongelukkig. Als we wachten op mijn nichtje blijf ik zeker nog een jaar ongelukkig, omdat ik dan 100% zeker niet zwanger word. En een arts kan wel zeggen dat het lichamelijk niet uitmaakt of ik nou 41, 42 of 43 ben als ik zwanger wordt, ik wordt er echt niet fitter op! Daardoor begrijpt hij wel dat het daarom toch ook wel verstandig is om voor een alternatief te gaan. (tjee, wat klinkt dat stom/ondankbaar, alternatief) Maar eerlijk is eerlijk, ook al loopt het niet zoals ik graag zou willen, ik realiseer me echt wel dat wij (voor onze omstandigheden) best in een luxe positie verkeren! Sommige van ons hebben helemaal niets te kiezen. Aan de andere kant maakt het dat ook juist weer zo moeilijk! Dus nog steeds voelt het als terug bij af (staan we op hetzelfde punt als in mei) en moeten we er nog maar weer eens een aantal nachtjes over slapen en goed met elkaar praten, om zo een keuze te kunnen maken, waarbij we ons allebei goed voelen! Moeilijk, moeilijk :-( Heel veel liefs,

Hoi Jheroen, Beeld is weer scherp en melding is weg. Dus hoef voorlopig niet naar de opticien ;-) Thanks! Groet,

Hoi Jheroen, De tekst is niet helemaal scherp, als ik in de topics ben. Net alsof de resolutie niet goed is?! Als ik zelf iets invoer is dat wel scherp, totdat ik het plaats. Wat kan ik daar aan doen? Nu lijkt het net of ik een bril nodig heb :-) Ik heb ook de volgende melding bovenin staan: Welcome Elsje1! Your message for normal members here. Disabled by default. Remove the comment tags if you want your members to see a nice message as well. Wat moet ik daar mee doen? Groet Elsje

Hey meiden, Het gesprek bij Geertgen heeft me helaas niet gebracht waar ik op hoopte. Ik heb het idee dat we er weinig mee opgeschoten zijn. Ben er nu even helemaal kapot van en heb nog even geen zin om dit nu verder toe te lichten, sorry. Voel me nu zo ontzettend kut (sorry, maar zo voelt het echt). Ik weet dat dat wel weer over gaat. Even alles weer laten bezinken. Merk dat ik prima op iemand anders zijn verhaal kan reageren, maar heb moeite met dat van mezelf. Ik meld me wel weer, als ik er klaar voor ben ;-( Liefs,

Hoi Mar, Herkenbaar hoor wat je verteld en wat je vragen en dilemma's zijn. Zelfs de titel van je topic is vergelijkbaar met die van mij (Help!! Eiceldonatie van nichtje of via donorbank..). Misschien heb je het al eens bekeken, anders is het misschien een tip. Ik denk dat je er veel herkenning in zult vinden en sommige vragen misschien al beantwoord worden. Er is ook een topic praatgroepje eiceldonatie. Ook daar kun je denk ik al veel info vinden. En natuurlijk kun je je bij dit topic eventueel ook aansluiten, als je daar behoefte aan hebt. Je bent altijd welkom! Wat Daan zegt is waar. Een ander kan je de antwoorden niet geven. Mijn ervaring is dat de meningen en ervaringen van anderen je wel heel goed kunnen helpen om voor jezelf een beter beeld te vormen. Liefs,

Ik heb zojuist via uitzending gemist het programma Uitgesproken (van gisteravond) gekeken. Goede genade, dat zet je wel aan het denken hoor! Zeker nu we binnen dit topic nou net spreken over de verschillende mogelijkheden die je hebt als donor of ontvanger. Ik dacht dat bij Geertgen de donor ook gecheckt wordt op zijn/haar beweegreden om te doneren. Dan kan dat toch nooit geaccepteerd worden, zou je denken. Maarja, zo'n donor kan natuurlijk redelijk makkelijk gewoon een verhaal ophangen waar geen reet van klopt. Vind de intentie van die man verschrikkelijk, maar tegelijkertijd vind ik het wel vreemd dat een ziekenhuis openlijk zegt dat die persoon zich daar als donor heeft aangemeld. Hoe zit het dan met de privacy van de donor?? Of mag ik zo niet denken, hoe fout die persoon dan ook is? Groet,

Hey Mylo, Goed nieuws hoor, 15 follikeltjes. Dat klinkt erg hoopgevend, dus op naar vrijdag. Gaat helemaal goedkomen :-) Jawel hoor. Als je zaad doneert heb je de mogelijkheid om dat aan te geven. Je doneert dan wel meteen, maar het wordt pas gebruikt als er bij jou een doorgaande zwangerschap is ontstaan. Ik heb van Martje, de psych begrepen, dat die optie op de lijst is gekomen, omdat in de praktijk bleek dat het voor veel stellen emotioneel te zwaar was als er toch een kind was terwijl hun eigen wens onvervuld bleef. Die mogelijkheid zal er bij het doneren van eicellen niet zijn, omdat ze zaad natuurlijk makkelijk kunnen invriezen en dat met eicellen (nog) niet doen. Dus die moeten meteen gebruikt worden, waardoor je niet kunt afwachten of je zelf zwanger raakt. Ik denk dat er daardoor een verschil is tussen het doneren. Ik vind het erg lastig om het begrip wederkerigheid goed te definieren. Want wat als jij meerdere pogingen nodig hebt (en dus meerdere keren uit de pool haalt)? Want je hoeft toch maar 1x te doneren? Dus ja, wat of wanneer is het dan wederkerigheid? Ook al zo'n lastige! Als een vrouw voor haar 40e (ik noem maar even een leeftijd) geen juiste partner heeft gevonden, dan moet ze haar kinderwens maar laten varen? Ik verwacht dat kinderen van alleenstaande vrouwen weinig "te kort" zullen komen. Er is zo bewust voor zo'n kind gekozen (als er via de MM een zwangerschap ontstaat). Hoe zit het dan met kinderen die aanvankelijk uit een 2-ouder gezin komen en uiteindelijk door 1 ouder daadwerkelijk opgevoed worden, vanwege bijv sterfgeval. Daar gaat het toch ook vaak wel goed?! En daar is dan niet bewust voor gekozen. Natuurlijk moet een alleenstaande vrouw enorm veel (goed) geregeld hebben, omdat er geen automatische backup is, als er iets met haar zou gebeuren. Maar ik denk juist daardoor, dat het in de praktijk vaak zo goed blijkt te gaan. Maarja, al die vragen zijn erg lastig, vind ik. Voor alles kun je voors en tegens vinden, denk ik. Daarom vind ik het wel goed dat je die keuze wel krijgt, zodat ieder voor zich het toch zo in kan vullen waarbij zij zich het prettigst voelt. Wij hebben vanmiddag om 16.00 + 17.00 uur de afspraken, dus dat zal ook wel een latertje worden. Maar wij hebben een reistijd van een klein half uurtje, dus dat scheelt enorm :-) Ik weet niet of het er vanavond nog van komt, maar anders zal ik me zeker morgen weer melden. Liefs,

Lieve Babeth, Jouw reactie op deze berichtjes bevestigd maar weer de terechte bewondering die vele van ons hier voor je hebben! Ook ik ben er daar 1 van. Ik wens je ongelooflijk veel succes met jullie volgende poging. Lieve groet,

Haha, terwijl ik aan het antwoorden ben, heb jij al weer nieuwe vragen... Je hebt je "schade" zo ingehaald(LOL). Wij hebben morgen afspraak bij Geertgen met psych + arts voor een stukje advies, wat nu het verstandigst is. Wachten op nichtje of gaan voor wederkerigheid? Ik wil helemaal niet meer zolang wachten omdat ik er gewoon helemaal klaar voor ben �vanwege mijn leeftijd ben ik gewoon bang dat ik dadelijk te laat ben. Bovendien is het nog steeds een gemis in mijn leven (waar ik me nog niet bij neerleg), waardoor ik me nu niet gelukkig voel. Waarom dan nog een jaar ongelukkig zijn, als het misschien niet nodig is? Mijn vriend voelt het meest voor mijn nichtje, vooral omdat dat theoretisch gezien de grootste kans van slagen heeft en goed voelt. Maar hij begrijpt ook mijn angst, vanwege mijn leeftijd. Daarom weet hij het nog niet goed. Dus stiekem hoop ik eigenlijk dat ze morgen zeggen dat het niet verstandig is om zo lang te wachten voor een eerste poging. Dan zal het waarschijnlijk toch wederkerigheid worden. Mijn vriend heeft in principe geen probleem met doneren als wij op die manier onze wens kunnen vervullen. Maar zegt ook eerlijk, als we andere opties hebben, hij het liever niet doet. En dat respecteer ik. Dus ben erg benieuwd naar de reacties morgen bij Geertgen. Wij hebben tot nu toe alle afspraken met Martje Ubbens en dr Wissmann gehad. Morgen ook weer. Dat uur bij Martje vliegt inderdaad voorbij, maar ik heb het tot nu toe niet als tekort ervaren. Wat bedoel je precies met praten met een andere psych, bij Geertgen of daarbuiten? Lijkt mij dat je natuurlijk altijd nog zelf naar een andere psych kunt gaan als je daar behoefte aan hebt. Zorg dan wel dat je iemand vindt die ervaring heeft met dit onderwerp, anders lijkt het me niet zinvol. En natuurlijk helpen we elkaar hier inderdaad ook op dit forum. Ervaringen en denkbeelden van lotgenoten kunnen je absoluut helpen in je beeldvorming, tenminste dat is mijn ervaring. Ook al zijn we dan geen psych! Heb jij ook al papieren gehad waarin jij je voorkeuren van je donor aan kunt geven. Daar ben ik dan weer nieuwsgierig naar! KA, is die kl*te server iedere keer bezet! Nog maar 'n keer proberen. Liefs,

Hey Kera, De follikelmeting wordt gedaan middels een inwendige echo. Dan kijken ze waar en hoeveel blaasjes er zitten. En wordt er gemeten hoe groot ze zijn. Weet je dan genoeg? Wat de vragen wat donatie betreft: 1. Ik denk dat wij zouden kiezen voor doneren als het bij onszelf gelukt is. Lijkt me anders erg moeilijk om emotioneel te handlen (niet dat ik het een ander niet gun). In ons geval zou het ook om zaad gaan en dat betekent dat mijn vriend 100% biologisch vader zou zijn van het kind terwijl hij zelf dan geen "eigen" kind zou hebben. Lijkt ons erg zwaar. 2+3 wij hebben daar nog geen beslissing in genomen. Laat dat ook aan mijn vriend over, aangezien hij degene is die doneert. Ik verwacht dat wij voor alle opties zouden gaan. Wij zijn en willen erg open blijven over hoe wij eventueel zwanger geraakt zijn (ook voor het kind). Ik kan me voorstellen dat, als je het niet bekend wilt maken, donatie aan alleenstaande vrouwen en/of lesbische paren je wat meer tegenstaat. De kans dat het kind daarvan contact met jou op zal nemen, zal waarschijnlijk groter zijn, omdat die meestal wel op de hoogte worden gebracht hoe zij verwekt zijn (aangezien daar geen man in het spel is). Dus als je niet zou willen dat er in de toekomst iemand aan je deur komt te staan (of die kans zo klein mogelijk wilt houden), dan kan ik me voorstellen dat iemand niet voor deze 2 opties kiest. Wijzelf hebben daar geen probleem mee. En al helemaal niet omdat het een lesbisch stel of een alleenstaande vrouw betreft. Maar dat is natuurlijk ieder voor zich. Nou, ik hoop dat je weer wat aan mijn antwoorden hebt :-) Liefs,

Ja, dat heb ik ook, behalve de concentratieproblemen. Zo klote. Zit ik op m'n werk weer eens te blazen en dan krijg je opmerkingen van: Tjee, je lijkt wel in de overgang. Dan reageer ik altijd rustig met dat ik dat ook ben. Dan moet je die gezichten zien, denken ze dat ik ze voor de gek hou. Bij sommige laat ik het maar zo. Merk dat ik het soms ook wel leuk vind om te choqueren! Ik kan je geen raad geven over de medicatie. Ik zou idd gewoon even bellen om te vragen of het wel klopt. Fijne avond,

Hey Kera, Ik weet niet hoe het is om "onnatuurlijk" de menstruatie te krijgen. Ik heb nog niet proefgedraaid met medicatie. Dus kan je daar helaas niets over vertellen. Ondanks het feit dat ik in de overgang ben, met allerlei bijbehorende kwaaltjes (waar ik nog niets voor gebruik) menstrueer ik nog steeds. Niet meer zo regelmatig als voorheen, maar als het komt, komt het voor een goeie. Ik heb altijd al extreem veel klachten rondom en tijdens de menstruatie gehad. Als ik nu verhalen lees over endometriose (waar ik voorheen nog nooit van gehoord had), zou het me niet verbazen als ik daar last van zou hebben. Het zou in ieder geval veel verklaren :-( Ik heb het bij Geertgen al wel eens aangekaart, maar daar is vooralsnog niet op gereageerd. Die menstruaties worden voor mij alleen maar frustrerender, aangezien het in mijn geval geen enkele nut meer heeft, dus van mij mogen ze alsjeblieft wegblijven! Lijkt mij dat ze bij je volgende afspraak wel het e.e.a. gaan controleren. Waarom zou je anders nu een proefronde moeten draaien met medicatie? Wel heerlijk hoor, dat je de afspraken allemaal zo vlug hebt. Dan zou het wel eens heel snel bij jullie kunnen gaan. Lijkt me erg fijn! Ik duim voor je dat de medicatie goed bij je aanslaat. Lieve groet,

Hoi meiden, Allemaal heel veel succes!! Lieve groet,

@ Mylo: VERTEL, VERTEL..... @ Maya: Hou je het een beetje vol?

Hey Kera, Blij weer wat van je te horen. Gelukkig lekker op vakantie geweest?! Beetje dom hoor om die snoer te vergeten. Wat voor kleur haar heb je, hihi? Maar fijn om te horen dat het allemaal erg positief was bij Geertgen. Die diagnose overgang kreeg ik bij mijn eerste bezoek daar ook nog eens te horen. Dat hakte er bij mij toen toch wel in. Je weet het allang, maar hoopt toch op een wonder, als je weer op een andere plek komt. Maar helaas! Wat zijn nu de volgende stappen op 22 + 24 september? En weet je al hoe snel het hele traject voor je gaat lopen (als alles volgens het boekje loopt)? Ben benieuwd :-) Liefs,

Hey Valerie, Wat een goed nieuws en ook van harte gefeliciteerd met je verjaardag! Maak er een mooie dag van. Liefs,

Hey Mylo, Heel veel succes vandaag! Ik zal aan jullie denken :-) Liefs,

Hey Pulletje, Soms is het erg moeilijk om iets uit te leggen. Geschreven woorden kunnen anders overkomen dan als ze gezegd worden. Ik heb in ieder geval niet de bedoeling gehad om een uitspraak te doen over of het voor iemand moeilijker of juist makkelijker is. Wilde gewoon aangeven dat jij anders in het traject staat. En wat je zelf al zegt, voor jou is het misschien wel weer moeilijker om je te blijven motiveren omdat je dit voor iemand anders doet. Des te moediger vind ik het. Maar aan jou voorbeelden te horen, komt dat wel goed ;-) Dat je om info vraagt, begrijp ik heel goed. Ik zit zo ook in elkaar. Wil zoveel mogelijk weten over wat me te wachten kan staan. Je bent en blijft een geweldig mens, ook al schijn jij het "normaal" te vinden wat je voor iemand gaat doen. Hoezo wordt je opgeroepen? Moeten de wensouders dit voor je regelen? Liefs,

Wouw, zie zojuist dat ik tot peuter ben gebombardeerd! Ben dus baby-af, hihi.

@ Maya: Jeetje meid, wat moet dat kl*te voor je zijn, maar goed dat je voor ogen blijft houden waar je het allemaal voor doet! Kan me voorstellen dat dat soms makkelijker gezegd dan gedaan is. Dus respect! Verder sluit ik me aan bij wat Mylo tegen je gezegd heeft (die heeft het al zo mooi verwoord). Ik heb wel ervaring met die vervelende bolletjes, maar heb geen problemen gehad met het inbrengen daarvan. Ik had er wel de nodige bijwerkingen van, maar dat stelt niets voor vergeleken bij jou "probleem". Ondanks dat hoop ik toch echt dat je ze 12 weken moet blijven gebruiken ;-) @ Pulletje: Hoe is het bij jou? Heb je al een afspraak gemaakt bij de psych? Laat het allemaal maar lekker over je heenkomen. Ik denk dat het je wel zal helpen dat je al weet hoe je lichaam op hormonen reageert. Ik verwacht dat het wel enigszins vergelijkbaar zal zijn. Vaak heb je vooral bijwerkingen op emotioneel gebied (stemmingswisselingen, spontaan huilen),maar kan me ook voorstellen dat jij er wat anders in staat dan de andere meiden hier, waardoor het misschien wat anders voelt. Begrijp me niet verkeerd, ik bedoel zeker niet dat het voor jou makkelijker zal zijn, maar jij staat net iets anders in het hele proces. Ik hoop dat je begrijpt wat ik bedoel. @ Mylo: Aan het aftellen voor maandag? Ik vond die eerste echo altijd zo spannend. Dan krijg je toch voor het eerst te horen hoe je lichaam op de hormonen reageert. Ik ga er gewoon vanuit dat je prachtige berichten krijgt, want je uitgangsecho klonk al veelbelovend! Op naar maandag, time flies :-) Iemand iets van Kera gehoord? Ik maak me stiekem een klein beetje zorgen, aangezien zij het voortouw heeft genomen in dit praatgroepje. Ik hoop dat er niets aan de hand is en dat haar pc gecrasht is, of zoiets dergelijks. Fijn en zonnig weekend allemaal! Liefs,