Yonne

Wish, ik sta in het lijstje erbij, denk dat je me over het hoofd hebt gezien :) Tussen Tess en IVF-vader. IVF-vader, ik heb je blog gelezen. Wat een lieve mensen heb je om je heen, dat ze jou en je man met jullie kinderwens willen helpen. Het is toch niet niks wat ze moeten 'ondergaan'. Je hebt een leuke manier van schrijven. Ook al is jullie weg anders dan de onze (standaard heterostel), toch is er veel herkenbaar. Ik vertelde mijn vriend dat jij meteen na de terugplaatsing zou willen testen en je man zei dat het over een maand ook nog kon (oid). Toen ik later vroeg of mijn vriend eerder wilde testen kreeg ik als reactie: kan over een maand ook nog :). Mannen! :) Ik heb geen echte instructies meegekregen over wat ik wel of niet mocht doen na de punctie en terugplaatsing. Ons is verteld dat je de embryo moet vergelijken met een hagelslagje dat tussen 2 boterhammen dik besmeerd met pindakaas zit. Die valt er echt niet tussenuit. Zelf douche ik niet te warm, heb ik geen seks (vind ik ook niet zo fijn idee met die bolletjes als ik eerlijk ben :) ) en probeer ik geen zware dingen te tillen. Sporten ben ik sowieso niet zo'n fan van, dus dit is voor mij een prima excuus om het even niet te doen :). Yonne

Wat een hoop berichten gisteren zeg. Heb net alles snel zitten lezen. Gemengd. Teleurstelling, twijfel en blijdschap. Ik hoop dat de twijfel van Lot blijdschap gaat worden. Alle zwangeren en mensen met een goede terugplaatsing gefeliciteerd! Ik raak weer meer gespannen, slaap slechter. Tja, die tweede wachtweek he. Yonne

Hallo Sylvie Zet me maar op het bankje erbij. Of kan ik dat zelf doen? Geen idee hoe dat werkt, ben nog erg nieuw hier. Yonne

Hier nog iemand op het wachtbankje. Ik heb 1 augustus terugplaatsing gehad van een 8 cellig embryo. Ik mag 17 augustus in het ziekenhuis testen. Vorige keer werd ik een paar dagen eerder zelf al ongesteld. Vond ik wel 'fijn', want toen was de spanning van het testen eraf. Lijkt me veel erger als je moet testen om het te weten dat je niet zwanger bent geworden. Voor mij zit de eerste wachtweek er dus bijna op. Nu komt de moeilijkste tijd. Ten minste, zo heb ik het vorige keer ervaren. Sterkte allemaal, Yonne

Hallo Cat Volgens mij is het heel positief dat je deze keer follikels van dezelfde grootte hebt. In het voorjaar heb ik zelf IVF gehad en had toen 18 geschikte eitjes. Uiteindelijk maar 1 embryo, jammer genoeg daar niet zwanger van geraakt. Door het lage aantal bevruchtingen tov het aantal eitjes mochten we daarna ICSI doen. Omdat ik vorige keer bijna overstimulatie had moest ik nu minder hormoon prikken. Deze keer wilden de eiblaasjes niet meteen goed groeien en waren ze van verschillende groottes. Omdat de artsen dachten dat ICSI voor ons de manier zou zijn om meer embryo's te krijgen was ik dan ook erg teleurgesteld dat we er dit keer weer maar 1 hadden. Gelukkig wisten ze ook de oorzaak: van de 7 eitjes, waren er 5 niet rijp. Van de overige 2 is er dus 1 bevrucht en daarvan zitten we nu in de wachtweken. Mocht er bij jou vorige keer ook sprake zijn geweest van onrijpe eitjes door het grootte verschil in de eiblaasjes, dan heb je nu lijkt mij meer kans op embryo's als de eiblaasjes (min of meer) dezelfde groottes hebben. Ik hoop het voor je in ieder geval, want het is elke keer toch een grote teleurstelling als dingen niet gaan zoals gehoopt. Je wilt toch dat al die moeite een keer beloond wordt. Succes, Yonne

Ik krijg alleen maar meer stress van dit soort berichten. Aan de ene kant zit er wel wat in, aan de andere kant wil ik helemaal niet dat er iets van waarheid in zit. Dan zou het betekenen dat het aan mezelf ligt dat ik nog niet zwanger ben. Ik ga me er schuldig door voelen en kan het niet eens veranderen. Ja, ik heb stress, maar dat is ook niet gek na al die jaren proberen en behandelingen en veel bijwerkingen van alle medicatie! Yonne

Ik ga het steeds moeilijker vinden dat anderen wel zwanger raken en wij niet. Inmiddels heb ik door alles een burn out gekregen en wil ik proberen er anders mee om te gaan. Ik heb gewoon geen energie meer om in de zwangerschappen van anderen te steken. Eerst 'laadde ik me op' voor ik weer naar een zwangere vriendin ging en slikte ik een keer extra. Ik zei tegen mezelf dat het leven doorgaat en dat zwangeren en baby's daar ook bij horen. Nu zeg ik gewoon dat ik het moeilijk vind en dat ik daarom wat afstand neem. Iedereen in onze omgeving is al jaren op de hoogte. Ik vind het wel moeilijk om te zeggen, maar gelukkig krijg ik tot nu toe goede reacties. Ik zeg ook meteen dat ik onze vriendschap niet op het spel wil zetten, dus dat ik wel wil blijven afspreken, maar minder vaak en soms onder andere omstandigheden. Toen ik dit hele verhaal tegen vrienden vertelden die net hadden verteld dat ze weer zwanger waren, zeiden ze dat het voor mij waarschijnlijk moeilijker was om het te zeggen dan dat het voor hun was om aan te horen. Lief he. Ook ga ik niet meer naar kinderfeestjes of feestjes waar (meerdere) zwangere vrouwen komen. Het gespreksonderwerp staat dan van te voren al vast... en daar zit ik niet altijd op te wachten. Ik kan trouwens beter omgaan met mensen met (kleine) kinderen dan met zwangeren. Bij zwangeren kan ik alleen maar denken en voelen dat ik dat ook graag zou willen. Bij kinderen kan ik zelf nog wat doen. Ik kan ze vasthouden, met ze spelen, enz. Het is ook wel heel fijn om te merken als je een band hebt opgebouwd. Ook vind ik het fijner om met maar 1 zwangere of maar met 1 gezin tegelijkertijd af te spreken. De gespreksonderwerpen zijn dan vaak wat gevarieerder en er is ook aandacht voor ons, niet alleen maar voor het zwanger zijn of de kinderen. Sterkte iedereen! Yonne

Heel herkenbaar allemaal. Ook ik had totaal geen zin meer in seks. Met name toen we met OI en IUI bezig waren. Toch elke ronde een aantal keer verplicht. Nu we met IVF - ICSI bezig zijn is de druk er wat af. Voor de zaadkwaliteit is het wel goed om het wat vaker te doen, maar mijn vriend 'helpt' zichzelf dan af en toe. Daardoor is de druk er wat af. Niet echt romantisch, maar ik zie het ook meer als een technisch middel op die momenten. Omdat het verplichte er wat af is, merk ik dat mijn zin wat hoger is geworden. Niet vaak, maar al wel een paar keer weer lekker seks gehad, gewoon omdat we zin hadden. Verder ligt de frequentie nog wel erg laag (soms weken niet). Dat vind ik zelf niet erg, het zal vast meer worden als de druk er echt af gaat. Yonne

Hou er ook rekening mee dat niet alles te plannen is. Ben nu bezig met ICSI en alles duurt langer. Eerst duurde het 2 weken langer voor mijn eisprong was en dus wanneer ik met de decapeptyl mocht beginnen. Daarna duurde het ruim een week langer voor ik ongesteld werd en daarna wilden de eiblaasjes niet meteen goed groeien. Al met al zo'n 4 weken. Nu zal het bij ons zo zijn dat we de testdatum hebben een paar dagen voor we op vakantie gaan. Gelukkig gaan we gewoon met de auto en waren we al van plan het rustig aan te doen. Maar een vakantie op zijn tijd is heerlijk, dus gewoon boeken. Annuleringsverzekering nemen, als het echt nodig is dan gebruik je die gewoon. Gr. Yonne