Het verdriet zal niet zomaar weg zijn, maar ik hoop dat het blijft lukken te genieten van wat je wel hebt en misschien uit te buiten dat je geen kinderen hebt. Dus gaan een staan waar je wilt, weekendjes weg, enz. Meer tijd en geld heb je ervoor (al had je dat zo in willen ruilen...)
Ik zit tegen het stoppen aan. Op dit moment een lange pauze (onbekend of we nog een behandeling gaan doen) en ben me aan het voorbereiden op het 'samen verder'. Ik probeer allerlei leuke dingen te bedenken die ik/we kunnen doen. Even genieten na al die ellende. Het verdriet blijft, maar ik vind het ook heerlijk (zoals je zelf al schrijft) om even niet om met spuiten, echo's, enz bezig te hoeven zijn.
Sterkte, Yonne