Op mijn 21 en op mijn 23ste heb ik een buitenbaarmoederlijke zwangerschap gehad. Beide keren zat de vrucht in mijn eileider, de eerste keer moest de linker verwijderd en de tweede keer de rechter. Beide keren was ik 9 weken zwanger.Nu ben ik bijna 30 en heb ik af en toe het gevoel dat ik ontplof als ik denk aan hoe graag ik een kindje wil. Mijn man en ik weten al jaren dat we alleen nog de mogelijkheid hebben om via IVF te proberen een kindje te krijgen. Ik heb er door de jaren heen veel over gelezen en ook in mijn omgeving zijn er stellen geweest die er mee bezig zijn geweest, voor sommigen succesvol en voor anderen helaas niet.
Nu hebben we een afspraak gemaakt bij de gynea. 23 september gaan we erheen en is de eerste stap gezet. Van de gynea krijgen we natuurlijk alleen de verwijzing voor ivf en vanaf daar hebben we nog een lange weg te gaan, maar het voelt heerlijk dat deze allerbelangrijkste eerste stap naar mijn grootste wens is gezet!
Ik heb soms wel moeite om te geloven dat het allemaal echt gaat lukken, maar probeer er met een open mind in te gaan! Reuze spannend allemaal, ik zal de komende tijd veel lezen en van me laten horen hier!
Liefs Laura