Huisje

Spannend! Wij zouden vorige week een intake hebben, maar helaas werd de maandag ervoor mijn man opgenomen in het ziekenhuis met een infectie. 4 januari mogen we weer. Helaas heb ik gemerkt dat mijn menstruatie nog niet regelmatig is. Heb tot 8 maanden borstvoeding gegeven en de menstruatie was weer op gang, maar het is nog niet wat het moet zijn! Het duurt dus misschien toch nog wat langer voor we kunnen starten. We wachten het af!

Alles wat je zegt, Eveline, is heel herkenbaar! Ook wij stappen er wel iets anders in, (die stiekeme paniekaanval tijdens de tweede poging zal ik nu vast niet krijgen) maar je wil natuurlijk wel graag! Enerzijds zin in om er voor te gaan wegens de kans op een tweede kind, aan de andere kant, die behandelingen.... Maar we gaan er voor! meer kunnen we niet doen en dichterbij de kans op een kind kom je ook niet! Hopelijk kunnen jullie Eind januari beginnen. Als wij niet naar de infoavond hoeven, gaan we niet. Ik ben absoluut niet vergeten hoe het allemaal ging... We wachten het as dinsdag af. Ik ben benieuwd.

Mag ik ook meekletsen? Wij hebben volgende week een intakegesprek voor ICSI (tweede kind) weer super spannend allemaal. Ik dacht dat het Nu iets makkelijker zou zijn, omdat we al een zoontje hebben, maar het valt mij wat tegen. We beseffen heel goed dat er mensen zijn die nooit 1 krijgen e. Zijn vreselijk dankbaar dat we een kindje hebben gekregen. De wens is echter weer erg groot, dus de het wordt toch weer erg spannend In januari 2011 hadden we de eerste poging, mislukt doordt er geen bevruchting was. Tweede poging in mei 2011 twee embryo's teruggeplaatst. 1 is blijven zitten en is nu een jongetje van 10 maanden. Nit gedacht dat we zo snel weer zouden beginnen, maar de wens is groot en ik wil toch wel snel antwoord op vraag; kunnen we ons kindje een broertje of zusje geven? Deonzekerheid is ook voor mij het moeilijkst. Je wil zoooo graag, maar je moet maar afwachten en een dosis geluk hebben. Je kan er zo weinig zelf aan doen. Ik hoop dat we snel mogen beginnen! Afwachten of we toch weer naar de voorlichting etc moeten en welke onderzoeken er eerst gedaan worden (ook Nijmegen!) Lastig hè! Hebben jullie ook dat je af en toe dan weer diep in je hart jaloers bent op mensen die "even" een kind verwekken in de slaapkamer? Ik gun het een ieder, maar het is soms toch stiekem even slikken. Ik wil ook!!!!! We wachten het af en ondertussen praten we de tijd vol!

Ik heb er ook gemengde gevoelens bij ( zelf 1e poging geen bevruchting, 2e poging terugplaatsing 2 embryo's b-kwaliteit:zwanger van 1) maar denk weldat dit een stuk eerlijker is voor de meerderheid van de mensen dan standaard 1 poging. Er moet nou eenmaal ergens bezuinigd worden...

Hoi Frannie, Ik ken het gevoel!!! Vreselijk! Bij mijn eerste Icsi poging was er geen bevruchting. 12 eiblaasjes geoogst, 8 met eicellen, 3 rijpe eicellen overgebleven die geschikt waren, 1 kapot bij injecteren, 2 geïnjecteerd, geen bevruchting. We waren er kapot van. Alles holde even achteruit na de punctie. De artsen hadden er geen verklaring voor. Het zag er allemaal perfect uit bij de stimulatie. Bij de 2e poging is wel geprobeerd langer door te stimuleren, omdat ik heel veel grote eiblaasjes had, maar toch niet rijp genoeg waren. De tweede poging werd de poging van de waarheid . Een dag langer gestimuleerd met wat geluk, zat net onder overstimulatie toen. Hieruit zijn 4 bevruchte eicellen gekomen. 2 teruggeplaatst(b kwaliteit) beiden gaan innestellen waarvan er 1 toch snel gestopt is met ontwikkelen, de ander is onlangs in februari geboren. Bij de eerste poging zag ik de kinderloosheid zeer dichtbij komen, maar nu zit ik toch met een prachtige zoon. Het kan, maar er is helaas een dosis geluk nodig bij de ICSI... Het is moeilijk de moed erin te houden, maar probeer het!

Heel veel sterkte Fee en nog meer succes gewenst in de volgende ronde. Ik hoop heel erg dat het succesvol zal eindigen voor jullie.

Wat balen dat het allemaal zo gaat! Het kan even duren voor je weer ongesteld wordt door alle hormoonschommelingen. Heel frusterend! Je zal geduld moeten hebben. Ik heb na een afgebroken poging wel na 9 dagen menstruatie gehad, maar toen ik mij vervolgens mocht aanmelden voor een nieuwe poging duurde het ruim 6 weken. Ik ben altijd heel erg stipt, maar door de behandeling was het wel in de war geschopt.

@Fee, Er is direct voor ICSI gekozen, omdat het probleem in ons geval ligt bij de hoeveelheid zaad die mijn man heeft. Hij heeft weinig zaadcellen, die wel van goede kwaliteit waren. Het is te weinig voor IVF, maar wel voldoende voor ICSI. Ik kan mij heel goed voorstellen dat je bang bent voor de 2e poging. Ik had dat ook. Vooraf kon ik regelmatig ineens in paniek raken (en dat terwijl ik niet snel gek te krijgen ben) bij het idee dat het misschien weer zou mislukken. Het voelde ook als de laatste kans voor ons en de dokter liet ook doorschemeren dat als het weer inet lukte, dat ze het dan ook niet zou weten. Het zweet brak mij uit bij het idee dat er weer geen bevruchting zou zijn. Ik denk dat ik mij juist daarom tijdens de 2e poging eigenlijk overal voor afsloot. Toen keek ik niet verder en dacht niet meer na over de punctie enz. Na de punctie hebben we bewust niet gekeken of en hoeveel eicellen er geinjecteerd waren (in het Radboud heb je de digitale poli met de informatie) want we hadden het gevoel daar misleid door te kunnen worden en wilden geen valse hoop. De eerste poging was immers prut! We wilden alleen horen of we terugplaatsing zouden krijgen of niet. Pas na de terugplaatsing kregen we weer wat hoop en voelde het, of het nou zou innestelen of niet, als een stap vooruit. Een derde poging zou er dan wel komen als nodig was. Toen hadden we weer een kans om een kind te krijgen. Het was voor ons heel onwerkelijk toen bleek dat ik zwanger was. Twee enorm tegenstrijdige behandelingen!! Zo raar, maar het kan dus wel! Het is een vreselijke weg, zeker als je dus afgebroken pogingen hebt, maar misschien moet je proberen door te zetten en vooral, hoe moeilijk het ook is, hoop houden. Het moeilijkste is absoluut dat je zelf nog geen positief resultaat hebt gehad. het is extra onzeker en er hangt meer van af bij de 2e ronde. Wie weet heb je de volgende keer wel bevruchting(en) en ben je een stap verder! Al heb je 1 of 2 bevruchtingen, dan kun je al zwanger raken! Er wordt dan wat teruggeplaatst! Dat is verder dan je 1e poging! Sterkte!

1e ICSI : geen bevruchting 2e ICSI: zwanger!

Hoi Fee, Herkenbaar! wij hadden meteen ICSI. De 1e behandeling begon wat betreft de folikkelstimulering voorspoeding: oh wat veel en mooie eiblaasjes. Er waren er 11 uitgehaald bij de punctie, 8 bleken eicellen te bevatten. er vielen er toen nog 5 af, omdat een hoop onrijp was. Vervolgens werden er 3 geinjecteerd: 1 ging kapot tijdens injecteren, 2 bleken niet bevrucht te zijn. Daar sta je dan na een zware behandeling.... helemaal niks in handen. Voor mij voelde het of we nooit een kans kregen, omdat er überhaupt geen terugplaatsing is geweest. De artsen waren zeer verbaasd dat het allemaal zo gegaan was. Het zag er zo goed uit en dan op laboratoriumniveau holt het achteruit. Ze zeiden dat ze niks anders gedaan zouden hebben bij de 1e poging. Wel is afgesproken, omdat er zo weinig eicellen goed bleken te zijn, dat er geprobeerd zou worden iets langer door te stimuleren. Mogelijk zou ik daar wel beter op reageren. De 2e poging zag er eigenlijk precies zo uit als de 1e poging. Er is inderdaad 1 dag langer gestimuleerd (en dat heb ik geweten! Wat een pijn!!!!) Ze zeiden wel dat als het de 1e poging geweest was, ze weer op dat moment zouden stoppen. Ik zat net niet tegen overstimulatie aan en mocht dus een punctie ondergaan. Het zag er vervolgens beter uit! 4 eicellen bleken bevrucht te zijn! Ik heb een terugplaatsing gehad van 2 B-tjes (omdat de 1e poging zo dramatisch was, hadden we besloten nu 2 terug te laten plaatsen als het een B kwaliteit was of nog minder. ivm mijn leeftijd zou een A nog steeds 1 zijn) Beiden zijn gaan innestelen. 1 is heel vroeg gestopt met ontwikkelen, maar de andere doet het uitstekend! Ik ben inmiddels 15 weken zwanger!! En ja, nu voel ik mij een ontzettende bofkont. Na de 1e poging zag ik het ook helemaal niet meer zitten. Ik heb altijd pech dacht ik (heb ook het nodige meegemaakt in mijn leven) en nu lukt dit (wat ik zo ontzettend graag wil) niet. Ik ben eerlijk gezegd zo'n beetje alle energie verloren toen(de 1e poging was ook al behoorlijk zwaar door bijwerkingen : migraineachtige hoofdpijn en dat dan 3 weken lang) Ik heb 1 week ziek thuis gezeten. Toen weer de draad opgepakt. De 2e poging heb ik mij eigenlijk afgesloten voor alles. We wisten: het is nu alles of niets. Als er geen bevruchting zou zijn, zou het in principe over en uit zijn. De hoop was een stuk minder en ik wilde niet meer nadenken erover. Spuiten, doorwerken en we zien wel waar het schip strandt. We waren ontzettend opgelucht dat er wel bevruchting bleek te zijn. je komt in elk geval een stapje dichterbij. of er nou innesteling is of niet. Veel sterkte en houd moed!

Sorry Frannie, had je laatste bericht over het hoofd gezien. Veel succes!

Hoi Frannie, Ook mijn man en ik waren aangewezen op ICSI. Ik sluit mij aan bij de andere vrouwen die zeggen dat het per vrouw verschilt. Ik heb zelfs ervaren dat het per poging kan verschillen. Ik heb 2 ICSI behandelingen gehad. De eerste behandeling was heel zwaar. Ik had heel veel last van zware hoofdpijn (het was achteraf gezien wel migraineachtig te noemen). Naarmate de punctiedatum dichterbij komt, had ik ook veel last van mijn buik. De punctie ging niet makkelijk. Rechts was het zeer pijnlijk, maar links viel het wel weer mee. De IVF-arts gaf aan dat de punctie bij mij moeilijker ging dan bij de gemiddelde vrouw (stuggere wanden) Ondanks veel eicellen ging het in het laboratorium hard achteruit met de eicellen. Velen bleken niet rijp te zijn en toen waren er nog maar 3 eicellen over. 1 ging kapot tijdens het injecteren en 2 bleken niet bevrucht te zijn. Een enorme domper,omdat de kans op geen bevruchting bij ICSI zeer klein is. Psychisch kregen we een flinke klap te verwerken. De artsen stonden voor een raadsel en de hoop was dat het we vreselijk veel pech hadden gehad. De 2e behandeling heb ik als minder zwaar ervaren. Toen had ik veel minder last van hoofdpijn. Alleen had ik toen juist vreselijk veel pijn in mijn buik door de opgezette eierstokken. Ik kon 1 dag voor de punctie nauwelijks nog lopen. De punctie was vergelijkbaar met de 1e keer. Gelukkig bleek dat er dit keer wel 4 eicellen bevrucht waren. Ik heb terugplaatsing gehad. De wachtweken waren moeilijker dan ik dacht. de 1e week ging wel snel, maar de 2e week kroop voorbij. Psychisch viel het voor beiden niet mee. dolgelukkig waren we toen bleek dat ik in verwachting ben! Inmiddels ben ik 15 weken zwanger. Ik ben zwanger en laat het ICSI gebeuren langzaam achter mij, maar heel soms denk ik er wel weer aan en kijk ik nu ook na lange tijd weer eens op het forum. Lichamelijk kan het heel zwaar zijn, maar dat hoeft niet. Psychisch is het denk ik altijd zwaar. Juist omdat er zoveel onzekerheid is: het is afwachten of de (zware)behandelingen succesvol zijn. Heel veel sterkte met het maken van een keuze.

1e ICSI poging mislukt doordat er geen bevruchting was. Dit was uiteraard een zeer grote klap en het vertrouwen was minder, de 2e poging was er wel bevruchting en tp: zwanger!! Nu ruim 7 weken. . Volgende week is een echo en zien we of er 1 of 2 zijn. We vinden het erg spannend en hopen vooral dat er een mooi kloppend hartje te zien is!

Joehoe! Ik ben ook begonnen! 1e icsi poging.vandaag is het de 9e dag dat ik decapeptyl spuit. Volgende week zaterdag start ik met puregon Zijn er ook vrouwen die last hebben van de bijwerkingen? Ik heb vreselijk hoofdpijn en stemmingswisselingen. Net ongi geworden wat veel heftiger is dan normaal... We weten waar we het voor doen... Zet em op allemaal!!!!

Ik baal er van dat ik soms helemaal geen energie meer heb, constant hoofdpijn heb en besef dat het traject nog weleen heeeeel lang gaat duren met mogelijk als resultaat: niks!! En dan heb ik het nog niet gehad over zeikende collega's....enhet rottige werk soms..... Ik ga ander werk zoeken! Wil ook geheel wat anders gaan doen, maar dat komt in een icsitraject waarvoor we nu druk zijn met laatste testen (en wat duuuuuurt dat allemaal lang!) ook niet echt uit! Baaaahhhhhhhh, zo dat lucht op