liz123

Sylvie, geloof niet dat ik je tattoo gezien heb. Heb ik iets gemist?

Ja even stiekem om het hoekje kijken hier. Zo blijf ik toch een beetje op de hoogte van jullie allemaal. We zijn inderdaad even lekker weggeweest. Was eerst niet de bedoeling, maar omdat het weer hier niet al te best was, hebben we toch maar geboekt. We zijn een beetje aan het rondtoeren/overnachten geweest van Valkenburg, Schaffhausen, Monaco, Breda en weer terug naar huis. Meestal stappen we in het vliegtuig, maar het was echt superleuk om het 's op deze manier te doen. Met m'n vader gaat het z'n gangetje. Hij is nog wel erg moe en met z'n spraak gaat het redelijk. Er zit momenteel niet veel vooruitgang meer in, maar we zijn allang blij dat we weer een gesprek met 'm kunnen voeren. Ook vinden we dat ie wel iets is veranderd. Hij was altijd wel een beetje eigenwijs en tegendraads, maar dat heeft ie momenteel eigenlijk niet meer. Hij staat er best wel positief in vind ik zelf, of hij houdt zich groot tegenover ons, dat kan natuurlijk ook. Alles met elkaar heeft me in ieder geval wel aan het denken gezet en met beide benen op de grond, voorzover ik dat nog niet had:-)

Sorry, maar ik moet ondanks dat het serieus is, hier toch weer om lachen. Echt weer iets voor jou Syl...

Eef, je klinkt positief over jullie toekomst. Goed te horen!!! En spelfouten? Nee hoor, niks gezien:-p

Ik moest even goed zoeken wie Tool nu eigenlijk was, maar ik ben er achter!!!! Lieve Nico, het klinkt goed wat je opschrijft! Zo moet het!!!!!!! Trots op je:-)

Bijna weer tijd om op stappen. Meiden ik blijf aan jullie denken en kom zo af en toe wel weer even langs!

Ha die Sylvie! Blij dat bij jullie de glans weer terugkomt! Houden zo! En inderdaad heftige gesprekken, maar dat mag en kan hier gelukkig allemaal!

Esther, als ik jou berichten zo lees, vind ik het ook wel het moment de stap te wagen naar hulp in dit proces. Het is en blijft moeilijk om te gaan met een ander mans geluk dat "kindjes hebben" heet. Dat blijft en gaat nooit meer weg. Maar er is een manier om er mee om te gaan. Die manier moet je helaas zelf leren ontdekken en evt. met hulp daarbij, want die is voor eenieder verschillend. Bij mij komt het dreigende verdriet/pijn niet meer helemaal binnen. Ik blokkeer het als het ware. Als een keeper die een bal weert uit z'n doel... Heel gek eigenlijk, maar het gaat automatisch. In jouw geval heb je wel "de pech", dat je uit een groot gezin komt, waarbij het wél allemaal gaat zoals ze willen. Daardoor wordt je er constant mee geconfronteerd. Dat heb ik dan weer niet. In dit geval moet ik daar blij om zijn. Het schuldgevoel tegenover Gerard herken ik ook, maar waarschijnlijk voelt Gerard diezelfde schuldgevoelens net zo ten opzichte van jou. En zo voel je je schuldig en schaam je je tegenover je familie etc. etc. Maar het mooie is dat dat eigenlijk onzin is en dat je je er alleen maar zelf mee te pakken hebt. Want je hebt nl. geen misdaad gepleegd, nee je zit met een groot probleem dat opgelost moet worden. Met een goede afloop of slechte afloop, maar dat zal de tijd nog uitwijzen. En intussen heb je met dat probleem te leven op jouw manier, op een goede manier en zal iedereen uit je omgeving het daar mee moeten doen! Dus nu even flink janken, maar praat en denk jezelf niet nog verder in de put, want er is altijd ergens een lichtpuntje. Probeer anders eerst maar 's wat meer informatie hierover op het net te vinden, voor je de stap durft te zetten. En laat vervolgens de bagger er maar uitkomen, zodat je met een schone Esther weer verder kunt.

Nee hoor, dek je maar goed in. Teveel hoop doet nog meer pijn als het mislukt. Maar het kan!!!! Dus die hoop houden we!

Kom hier weer even buurten en blijdschap, hoop, angst en verdriet vliegen me weer om de oren. Meiden wat blijft het toch ook een klote proces. Bij mij is het nu 8 maanden geleden dat we zijn gestopt Ondanks de geweldig leuke dingen die we doen, doet het me pijn als ik al jullie verhalen weer lees. Alsof de tijd hier heeft stil gestaan. Het doet me veel, het doet me herinneren aan m'n eigen verdriet. Ik krijg een brok in m'n keel en ik voel de tranen achter m'n ogen prikken. Kon ik nog maar even... Maar daarnaast besef ik me zo goed dat dat even niet zomaar wat is en ook besef ik weer dat wat ik nu allemaal doe en kan doen, ook fantastisch is. Het weegt niet op tegen de kinderwens, maar ik ben er wel achter dat we ook zonder gelukkig kunnen zijn. De invulling is anders dan gewenst, maar de vrijheid die we er voor terugkrijgen is ook bijzonder groot! En met name ook de vrijheid dat ik er niet continue meer bezig hoef te zijn doet ook ontzettend veel met me. Reagerend op Esther haar emoties momenteel. Het is heel normaal dat je door deze periode gaat. Seks staat absoluut op een laag pitje als alles daarmee met het krijgen van kindjes te maken heeft. Bij mij heeft dat vooral in het begin ook erg meegespeeld. En toch moet je dat loslaten. Want seks is niet alleen maar bedoeld voor het krijgen van kindjes, maar ook omdat je van elkaar houdt. De bevestiging dat je bij elkaar hoort en je hebt gekozen voor elkaar in voor- en tegenspoed, en natuurlijk ook het genot wat je ermee beleeft. Ik weet dat het erg moeilijk is je gedachten hierover te doorbreken, maar als je daar eenmaal bent en het los van elkaar kunt zien, kun je echt weer van seks gaan genieten. Net als voor die tijd, toen de wens nog niet aan de orde was. Lieverd ik hoop in ieder geval dat je je snel weer wat beter voelt en dat jullie snel weer echt van elkaar kunnen genieten. Pas op jezelf in ieder geval en zoals Miki ook al zegt misschien helpt een proffesional in jullie situatie ook goed. Het zou zo zonde zijn als hierdoor ook jullie liefde voorelkaar verdwijnt. En Miki, dat ene ei dat blijft hoor en het wordt een toppertje. Het verdwijnt niet zomaar!!!! Wat is het weer spannend lieverd!

Fantastisch lieve Babeth! Daar is ze dan eindelijk! Jullie prachtige dochter en het zusje van Lars en Nick! Het is jullie zo gegund!!!!!! En nu maar heerlijk genieten van de kleine meid. Dikke kus, Mart.

Wellicht en hopelijk zijn er een paar meiden geweest die jullie alsnog te woord hebben kunnen staan. Vragen zijn er om beantwoord te worden en niet om direct neer te halen. Zelf ben ik al een aantal maanden uit de running dus doe hier liever niet meer aan mee, maar wens jullie wel veel succes! Sorry, ik vind het iets te hard en tactloos meiden!

Nico, ook jij bedankt en de rest ook allemaal. Vond het weer even als vanouds. Alsof ik hier helemaal niet ben weggeweest...tijd heeft een beetje stilgestaan bij ons geloof ik na de heavy period en ondanks de leuke uitjes van de laatste tijd...

Tot later Henne, lekker ontspannen en trusten!!!

Gevonden (het was je eigen Miki) -> zie topic, misschien een leuke activiteit tijdens het onweer?

Miki Ja haha, die vieze smileys waren toch wel weer het toppunt....(ga zo het topic nog even zoeken, nog even lezen en lachen) Had het gezien inderdaad dat je van facebook af was. Het is ook best wel heel erg veel allemaal en heb er ook niet altijd zin in, maar soms is wat dom ouwehoeren hier en daar toch best wel even lekker:-) We vinden elkaar vast en zeker weer via de mail!!

Babeth, je bent een schat! Het wordt hier nu toch ook spannend met het weer.......pikkenacht in de kamer...

Ha die Miki!!!!! Waren we weer hè:happydance: Duidelijk verhaal van dr. Pfeiffer lijkt mij en nu weet je in ieder geval waar het vandaan (kan) komen. Dat maakt het rustiger en beter te accepteren. Wie weet is dit wel hèt menu voor jullie om het wel te laten slagen. Dat zou toch wel helemaal geweldig zijn!!! Dan bombarderen we dr. Pfeiffer tot onze heroe!! Het het kleine kind omarmen in jezelf....ook dat is weer herkenbaar...IEHOE

Wie weet, maar voor ik het weet wil ik ook weer...en dat moet maar niet:happy7: