Suzz_mv_T

nee, het is hier nog net geen echo... Hoe is het met Ilana?

meisjes... iedereen op vakantie en zo? het is hier zo stil!

Hey Kim, hoe gaat het met je meisje? Lekker zo met z'n allen thuis aan het genieten? en de andere mama's? het is vrij stil hier. Iedereen op vakantie en zo? Hier gaat het stukken beter! Bart had/heeft reflux en door het maagzuur en opboeren is zijn slokdarm aan de maagverbinding een soort van schaafwond geworden. En met dat zuur er steeds langs doet dat natuurlijk veel pijn. Bart heeft Ranitidine gekregen, en na een week was het krijsen over. we moeten nog zeker 4 weken doorgaan om de slokdarm de tijd te geven om te herstellen. Afgelopen nacht heeft hij zelfs 4,5u tussen de voedingen gelaten, en is zonder huilen na ongeveer 30 minuten gaan slapen, HEEEEERLIJK! Nu hopen dat deze trend doorzet! Genieten jullie ook zo van het lekkere weer (zolang het nog duurt?) Ik hoor een ontevreden kindje, tot gauw weer!

O wat fijn dat jullie nu met z'n drietjes thuis zijn! kun je uitrusten van het op en neer sjouwen naar het ziekenhuis. Nu kun je meer genieten!!

Hoi meisjes, ik ben gisteren tante geworden van mijn broer en zijn vrouw. Een meisje met de naam Anouschka, heel mooi kindje! (maar niet zo mooi als de mijne hahahahahaha..!!) Echt een plaatje, dus nu naast mijn eigen baby ook veel knuffelen met mijn nichtje. Mijn schoonzus heeft nog even extra hulp nodig dis ik ben er nog minder hier als dat ik al was! O ja, Bart heeft morgen zijn eerste inenting, gaat snel die tijd! Tot gauw weer!

Zo, ben bij de fysio geweest, en volgens hem heeft Bart zijn nekje vastzitten. Hij heeft een voorkeurshouding gehad, maar de osteopaat heeft hem daarvan af geholpen. Bart kan wel gewoon op allebei de oren slapen. Volgende week nog een keertje terugkomen. ipv 8 uur is hij net om kwart over 9 begonnen met huilen. Toeval? geen idee, maar het scheelt wel al een ur :)

Nou heb ik gisteren maar meteen gebeld na jullie berichtje, vanmiddag om half 2 mag ik met Bart langskomen. dus dat was al snel vond ik. Ben benieuwd of ze iets kunnen doen. (ik denk dat mijn wanhoop door mijn stem klonk dat ik zo snel mag komen) reflux is ook niet fijn zeg! Kun je dat verminderen zonder medicijnen? Zo, ik ga de oudste naar het KDV brengen, lekker een ochtend alleen voor mezelf en de baby. (en boodschappen doen, wasmachine aanzetten, snel even de keuken af doen, handdoeken en bergen hydrofielluiers vouwen) Hey meisjes, alvast een heeeeeeel fijn weekeinde!

Jeetje Kim, wat een gedoe allemaal. Hoop dat je meisje het goed doet op de nieuwe voeding. Dat steeds op en neer reizen is zo vermoeiend! Hoop dat je gauw Suze mee naar huis mag nemen!

Hey Meisjes, ik vind het zo met een tweede erbij echt heel druk. vooral omdat de oudste inmiddels drie is en al veel zelfstandig doet, maar nu ineens de aandacht mist en dus dwars gaat liggen. Daarbij, bolle Bart (hoera al 6kg zwaar) heeft volgens de huisarts een huiluurtje. Ook het CB vindt dat het een huiluurtje is, alleen begrijp ik niet dat een 'uurtje' hier van 's avonds 8 tot 's nachts 3u duurt. Ik vind dat geen huiluurtje meer. Kinderarts heeft hem nagekeken, en ze kunnen niets vinden. Zegt het CB: als hij straks 12 weken is, is zomaar ineens over, dat horen we wel vaker. Dus nog 5 weken niet slapen en ik heb een blije baby??? De borstvoeding loopt goed. Alleen door het slaapgebrek ben ik kort aan humeur. Kan weinig hebben, mijn oudste is druk en dwars, en ik kom gewoon niet eens toe om even rustig te douchen. Moet eerlijk zeggen dat ik nu nog weinig aan vind. Alhoewel Bart gisteren voor het eerst een brede lach heeft laten zien, en ik dan toch ook wel weer smelt. Door de stomme hormonen en emoties wil de huisarts regelmatig contact hoe het gaat, omdat hij bang is voor een post-partum-depressie. O ja, en de kraamtranen zijn nog niet geweest. dat 'moet' schijnbaar binnen de eerste 12 weken na geboorte. waarom weet ik eigenlijk niet. O ja, en dat zwanger worden na een keizersnede. Na de eerste was het advies minimaal 6 maanden wachten, en bij de tweede keizersnede een jaar ivm zwakkere buikwand en zo. Zo, Bart slaapt nu, even snel douchen met de oudste, tot gauw weer!

Ja, ik kom hier meeschrijven, ben effe alleen heel erg hectisch met vanalles!! tot heel snel, beloof ik!!

O Kim, HARTELIJK GEFELICITEEEEEEEERD!!!! Rust lekker uit, sterk goed aan, en GENIET!!!! Leuke naam! We wachten op je verhaal!!

Hey Kim dit is de laatste mei dag! Kom op mei-mama, straks wil ik hier een heel blij baby-berichtje zien!!

Ik kwam ook even spieken of er al nieuws was... Je maakt het spannend Kim, is je meisje er al???

Hey Kim, hoe voel je je? En inderdaad Jett, Bart is alweer een maand geweest. wat gaat dat SNEL!! Helaas is mijn lieve tevreden mannetje veranderd in een ontevreden 'alles bij elkaar krijsend' kereltje geworden. Ik vermoed dat hij nog last heeft van zijn nek/hoofd, dus dat is even behelpen, ik denk dat hij ook niet tegen het warme weer kan, en helaas zijn zijn billetjes kapot, en dat terwijl ik elke verschoning braaf insmeerde met creme... Dus ja, is logisch dat hij zich niet fijn voelt. Alleen zo jammer dat hij dat uit vanaf half 3 s'nachts... Hoe is het met de andere wolkjes van baby's? Heerlijk aan het genieten??

MamavanCarmen, Bart was en is ook erg rood, zijn gele neusje is pas sinds een dag of 3 weg. Ben zelf bij de huisarts geweest en CB, maar het was heel normaal, dus inderdaad, maak je geen zorgen! Je mag je zorgen maken als je meisje een maand oud is en nog steeds zo er uit ziet! Hoe vindt Carmen haar zusje?

Kim, de geboorte van Tim was op 41weken en 4 dagen, maar er zijn ook veel eerste kindjes die voor de 40 weken komen :) Nog even volhouden, en geniet van het mooie weer!! Het kan nooit meer lang duren, vandaag was jouw dag! (misschien ben je wel al aan het puffen!)

OOOOO MamavanCarmen, GEFELICITEEEEEEEEEERD met de geboorte van jullie dochter en zusje Elisa Rosanna!!! wat heerlijk zo'n relaxte bevalling, super goed gedaan! Geniet van je meiden! en geniet van je kraamtijd!! (wat een lekker weer om met een baby op de arm te zitten!) Kim, alleen jij nog meisje, hoe voel je je?

Onze Bart was eigenlijk een meibaby... in de mei topic zijn nu 3 jongens geboren, er komen wel 2 meiden aan!!

Januari 06 januari Q. (dochter van flma) 09 januari J.enna L.isara (dochter van Benbri) 13 januari E. (dochter van IVFSH) 16 januari Siem en Maria (zoon & dochter van Jeanine77) 18 januari S.ven en L.ara (zoon & dochter van Lianne) 19 januari M.ason (zoon van Kiet) 22 januari A.nniek en E.smee (dochters van Sissy81) 25 januari G. en S. (dochters van Stiertje) 26 januari (zoon van Marie10) Februari 01 februari J.arno (zoon van Bikkel) 01 februari Yente (dochter van Eef78) 02 februari S.anne A.ndrea (dochter van Janis) 06 februari J.oshua (zoon van Nofje) 07 februari Maud (dochter van Meezie) 13 februari Matthias (zoon van Marjan77) 14 februari Fiene (dochter van fren-1976) 14 februari Kaat en Bram (dochter & zoon van Elinorac) 18 februari Vince Ethan (zoon van Melis25) 18 februari J.oel A.lexander R.obert (zoon van Ansje20) 26 februari Lauren (dochter van Simonja) 27 februari Lisanne en Jasper (dochter & zoon van ChrisH) 28 februari M.atthijs P.ieter (zoon van Moontje) Maart 01 maart I.an J.aric (zoon van Veer) 08 maart Matt (zoon van lala) 19 maart Rolf (zoon van Medusa) 23 maart Inge Elise (dochter van Vlinder_1976) April 01 april Italo (zoon van Disi) 15 april Lucas Gauke Erik (zoon van Noekie1988) 20 april Merlijn (zoon van aukus) 21 april Teunis (zoon van Gabriella) 26 april Bruce (zoon van irma6717) 26 april Bart (zoon van Suzz_mv_T)

Jett!! GEFELICITEERD!!!! Snel gedaan hoor 3,5 uur! Is alles goed gegaan? Stoere naam Hugo, toevllig hier in de buurt ook een Hugo geboren. Geniet van je kraamtijd!!

MamavanCarmen, ik denk dat je een virusje hebt. Het heerst hier. Mijn mannen zijn ook ziek, zelfs Bart snottert, hoest en spuugt meer. Vervelend hoor, hopelijk knap je snel op voor je bevalling. (bij sommige vrouwen is diarree en spugen de aanzet naar de bevalling!) en bevallen in het AMC? sjeetje, je maakt er wat spannends van!! Is het dan niet een mogelijkheid dat ze je aan de antibiotica zetten daar en dan inleiden? Dan ben je meteen ter plekke! :) Kim, fijn die extra controles. en een nacht goed slapen doet echt wonderen!! De laatste loodjes zijn zwaar! Geniet er nog even van! Nog eventjes en jullie hebben allemaal je wondertjes in de arm, ooo dat is zo genieten!! We zijn even bij het CB geweest om te wegen. Bart is inmiddels 4,3kg (niet slecht voor een randprematuur!) Het is echt een beertje als je hem zo ziet. we zijn in behandeling bij een fysiotherapeut want Bart heeft twee nekwervels die vast zitten. Maandag mogen we voor een tweede behandeling. Hoop dat ze hem er gauw van af kunnen helpen. Vandaag is de kleine alweer 3 weken. wat gaat de tijd snel zeg! Zo, we gaan eten met z'n allen. Geniet nog van het getrappel en bolle buikjes dames!!!

BabyE en Partner, WAUW GEFELICITEEEEEEEEERD! Geniet van jullie zoon! Leuke naam! Rust lekker uit en geniet van je kraamtijd!!

Wat lief al die reacties! Hoe is het met jullie dames? de laatste loodjes voor jullie!! Bij mij keken ze naar ontsluiting omdat ik al een aantal weken harde buiken en weeën had. Ze wilden zien of al dat voorwerk ook daadwerkelijk iets gedaan had. Anders doen ze dat niet zomaar (en eerlijk is eerlijk, zo heel fijn is dat niet dat gefrot daar beneden) Mamavancarmen, dat is toch ook niet fijn om te horen. ik had dat artikel inderdaad ook gelezen, bizar om te weten dat het gewoon voorkomen kan worden! Zo'n onderzoek is bij mijn weten nooit ter sprake gekomen. Hier gaat het wel lekker. De borstvoeding loopt als een treintje, er komt al iets of wat regelmaat in Barts voedingstijden. Langzaam maar zeker doe ik zo veel mogelijk mee in het huishouden, want alles is niet zoals ik zelf zou doen. Blij met alle hulp natuurlijk, maar ik mis gewoon de routine van zelf rondscharrelen in huis. Zo, er heeft er eentje honger als ik dat zo hoor :) Tot snel weer meisjes!!

Hey Kim, fijn dat de baby is gedraaid! Klinkt goed gerommel in je buik! (alhoewel ikzelf daar 3 weken last van had....) maar het zijn wel de eerste tekenen, misschien ben je nu wel hard aan het puffen/zuchten?? MamavanCarmen, ik verveelde me ook best wel. Kon wel 100 dingen bedenken die ik moest doen, maar gezellig rondsjouwen zat er niet in vanwege mijn rug/heupen/bekken, dus zat best wel aan huis vast, vreselijk! (klachten zijn trouwens als sneeuw voor de zon verdwenen!) Nog een paar weekjes!!

Hey Meisjes, bedankt voor alle felicitaties! Hoe is het bij jullie allemaal? Lekker rustig nog? Voorpret met inruimen, klusjes afmaken en genieten van al het getrappel in jullie buik? Vorige week donderdag was ik even bij jullie online, en eigenlijk was ik te onrustig. Had snel nog even de babykamer gezogen, de was voor de wasmachine gelegd, maxi-cosi klaargezet, kinderwagen stond klaar en wieg verschoond (ik had een hint moeten aanvoelen eigenlijk) ('s morgens controle gehad in ziekenhuis, het zou nog lang kunnen duren) ben ik nog snel naar de bakker geraced om mijn vriezer aan te vullen, dat moest ineens (nog een hint die ik niet begreep)Ik was om iets over 12 bij mam om Tim op te halen. En toen begonnen de harde buiken. Maar ja, ik dacht met mijn geren, dat ik het even rustiger aan moest doen. Maar ja, de harde buiken bleven en werden erger, en ineens om 1u waren het buikweeën. (wat een opluchting vergeleken met die rugweeën bij Tim) De weeën kwamen ook precies om de 5 minuten. en na een uur werden het 4 minuten. Ik wist niet precies wat te doen, want de VK zei meteen bellen, de verpleging had het over een 2u afwachten. Na anderhalf uur puffen en timen heb ik Mo gebeld dat het begonnen was. Tim voelde wel dat er iets op het punt stond te veranderen, en vroeg steeds: gaat het mama? Heel lief natuurlijk. Verloskamers gebeld, ze hadden meteen een bed klaar staan voor me Toen Mo onderweg was kwamen er een beetje de emo's bij. En na elke wee die wegging, voelde ik tranen branden. Mam was heel erg lief voor me, kreeg vanalles aangeboden: wrijven over mijn rug, washandje, drinken, eten, of ik wilde liggen (na alle communicatie-storingen die we hadden afgelopen maanden, was dit vreemd even) Mo en ik hebben thuis snel de koffer in de auto gegooid en zijn doorgeraced naar het ziekenhuis. Daar moest ik eerst aan de ctg. Geen idee waarom. Nou je kon zien dat de weeën om de drie minuten kwamen, best vlot dus. Nee, ik moest eerst getoucheerd worden, en jawel ik had een ruime anderhalve cm ontsluiting. (die ochtend op controle iets meer als een halve cm) Dus ik dacht: mooi dan halen ze de baby. Maar nee, die gyn. waar ik totaal niet mee op een lijn zit, die zegt: we nemen mevrouw op en en kijken het een nachtje aan. Die emo's die ik voelde sloegen meteen om in woede. Waarom zou ik tot 10cm ontsluiting moeten werken als de kleine toch niet door mijn bekken past? Het personeel was het er ook totaal niet mee eens, en die zijn terug gegaan voor overleg. (ik mocht in bad als ik wilde, maar daar had ik dan even weer geen zin in) Puffend door de kamer heen wandelend (nog steeds gelukkig dat het buikweeën waren) besluiten Mo en ik naar Geldrop ziekenhuis te gaan als Helmond me niet wil helpen. Maar wonder boven wonder, ineens kon ik wel geholpen worden, en binnen een uur lag ik in de OK. Ruggeprik viel heel erg mee. Nou, toen begon de operatie, ik heb twee keer een injectie gekregen tegen het ziek worden (dat zagen ze op de monitor al aankomen). Toen hoorde ik de gyn vol verbasing zeggen: Zo, die is flink, dat had nooit gepast!! (en ik denk: Halleluja!!! ze begrijpen het ineens) Het doek naar beneden, want baby zou gepresenteerd worden in een paar seconden tijd. Wat blijkt? Bart zit vast. Ik zie de chirurgen aan mijn buik trekken, met twee man op mijn maag duwen om de kleine te verplaatsen, ik zie bloed naar beneden gutsen, en dat ze uiteindelijk de vacuümpomp erbij halen. Ze blijven angstvallig met hun rug naar me toe staan, maar Bart zagen we niet. Toen kreeg ik paniek, ze lepelen eindelijk de baby uit mijn buik en dragen die weg zonder dat ik hem te zien krijg, ik zie alleen een blauw slap armpje. Mo gaat snel mee, en het enige wat ik vol paniek kan denken is: hij huilt niet! Schijnbaar heb ik dat ook een paar keer geroepen, want de verpleegster kwam bij me staan om te zeggen dat alles goed was en dat de kinderarts hem nakeek op dit moment. Toch voelde het niet goed. Door het geduw van die mannen wil mijn maag zich legen, dat is raar wanneer je buik niet werkt! Na 40 minuten ben ik gehecht en mag naar de verkoever. Ik heb oncontroleerbare rillingen en krijg daar ook medicijnen voor. Gelukkig mag ik gauw terug naar de kamer, en wacht ik op de ontmoeting met Bart. Bij de lift krijg ik heel nonchalant te horen: wist je al dat Bart in de couveuse ligt? HUH?? Eindelijk mag ik naar de couveuse, en Bart ligt aan plakkertjes en slangetjes. Mijn lieve kleine mannetje, dit is zo niet wat ik me voorgesteld had. Aan de monitor kan ik zien dat het inderdaad niet super gaat. De baby hoorde 40x per minuut te ademen, maar Bart haalde 105 met gemak. Zijn kleur was wel bij aan het trekken, was ook slap aan de armen en benen. (later hoorde ik dat zijn apgar-score 4 was) eindelijk mocht ik hem bloot op mijn buik hebben. Ik wist gewoon niet wat ik moest doen. eindelijk had ik mijn baby, maar zoals hij er bij lag... ik wist niet of ik moest lachen of huilen. Bart ging instinctief zoeken om te eten, dus ik voel die grote bel van happiness opwellen, en net als ik hem wil aanleggen, pakt een chagrijn van een vrouw de baby uit mijn handen, legt hem in de couveuse en zegt: dat is nu niet goed voor de kleine. Mevrouw kan beter terug gaan naar haar kamer. Die bel spatte dus uit elkaar. Op mijn kamer kon je via tv de baby zien, dus dat wilde ik dan ook. Inmiddels kwamen oma's en opa's kijken, en ik voelde me zo raar leeg. Ineens in de nacht, zie ik een vrouw Bart uit de couveuse halen, maar hij is na 10 minuten nog niet terug. Ik bel de nachtzuster op (heel lief mens) en zij belde meteen naar de afdeling. Bart zou opgeknapt zijn, en goed genoeg om buiten de couveuse en fles te mogen drinken! Wat nou fles? en mijn borstvoeding dan?? Na een tijdje zie ik bart weer in de camera liggen, maar blij ben ik niet. de volgende dag mag ik met bed en al naar de couveuse toe. Een oudere dame met een heel strak regime wilde niet dat ik Bart aanraakte. Zijn opleving van afgelopen nacht was weer weg. Saturatie bleeft op 88% hangen, ademhaling nog steeds 100. mijn afgekolfde melk was schijnbaar te zwaar voor hem, alles wat er inging, kwam er weer uit. Hij kreeg een glucose oplossing, maar ook die kwam er in golven weer uit. Die oudere dame ging een halve meter van me af zitten om Bart de fles te geven. Ik wilde dat zelf doen, voelde me zo gevangen aan dat muffe bed! Ik lag op een afdeling waarbij de vrouwen of nog in de weeën zaten of ook couveusekindjes hadden. Kon niet zeggen dat het gezellig was. De familie was inmiddels op de hoogte van de geboorte, maar alleen de oma's kwamen op bezoek. Tim vond het niets in het ziekenhuis en huilde met de keer meer. Dus besloten dat hij niet meer hoefde te komen, want het was zo sneu voor hem! het kolven deed zeer, ik wilde per se borstvoeding geven, maar ik ging echt twijfelen of dit wel was wat ik wilde, de couveuse afdeling bleef er elke keer een fles in stoppen, en zelfs een nacht een speen gegeven! daar was ik echt boos om! En jawel, ik krijg een psycholoog aan bed. Alle ouders hadden het zwaar wanneer de kleine op de couveuse lag, dus mijn reactie was normaal. De tranen voelde ik branden, maar ik weigerde toe te geven. ik zou sterk zijn voor mijn zoon. Op zondagavond kreeg ik groen licht: Bart mocht naar mijn kamer toe. ik werd voor de 5de keer verhuisd naar een andere kamer, en Bart mocht ik zelf ophalen. (met bed naar beneden, wieg achter me aan, weer met bed naar boven) Het eerste wat ik deed toen alle verpleging, artsen en andere witte jassen weg waren, was bart uitkleden en achter mijn pyjama stoppen. Hij heeft daar een hele middag gelegen. Tegen de avond begon hij zelf aan te geven dat hij wilde eten en heb hem aangelegd. Bart snapte er niets van want er kwam niets. Hij lag echt met zijn mondje open te wachten. De zuster wilde hem bijvoeding geven en dat heb ik geweigerd. Na een kwartiertje viel ineens het kwartje en bart hapte aan. Hij deed het! wauw! en sjezusallemachtig die naweeën.... Maar hij dronk. Op koninginnedag mochten we naar huis als ik bart aan het eten kreeg en hij was aangekomen. Met een beetje vals spelen (voeden vlak voor het wegen) was hij 40 gram aangekomen, en we konden gaan. Hier thuis hadden we een hele lieve kraamzorg, die onwijs met Tim overweg kon. Bart bleef veel spugen en werd ook een keertje blauw. Gelukkig met een keertje spugen dat alles goed was, en konden we thuis blijven. De woensdag kwamen dan eindelijk de frustraties. Van de bevalling die tegenviel, mijn gekneusde ribben, de regels van het ziekenhuis die zo tegenstrijdig waren, het opboksen tegen dokters omdat ik per se zelf wilde voeden, en ook omdat mijn familie niet langs was geweest. wel mijn broer en zijn vrouw. Maar bij iedereen stonden we heel gauw aan het kraambed met cadeautjes, bij Bart is nog niemand geweest. Inmiddles is hij 10 dagen oud. Het spugen is wel veel verminderd maar niet weg. hij komt ook langzamer aan als dat Tim dat deed. De nachten zijn weer even wennen. Tim is thuis heel lief tegen bart, veel willen knuffelen en aaien. Meehelpen met in bad doen en verschonen. Super! En als ik dan nu zo kijk, Bart ligt op de babypoef op de bank, Tim zit er langs, handje op Barts hoofd naar de tv te kijken. Mijn knappe jongens. Ik weet heel zeker, voor mij geen nummer 3 erbij. Het is goed zo, gezin is compleet!