okaasan

Haha, Bikergirl ik moet wel lachen om je bikiniverhaal. Zou ook echt iets voor mij zijn. Kon je op vakantie niet nog een nieuwe bikini kopen? HEb ik ook een keer gedaan. Ik tegen manlief; niet je zwembroek vergeten he. We gingen een weekend naar Spa naar de Thermen. Toen we allang en breed op wegwaren bedacht ik me opeens dat ik dus wel mijn badpak vergeten was. Lekker dozig. Daar dus maar een nieuwe gekocht. Haha Je vakantie klinkt echt heerlijk als een vakantie. Woensdag inderdaad nog een keer bloedprikken. Als het dan niet de laatste keer is, dan weet ik het ook niet meer.

Hahhahahaha En succes morgen met bellen. Hopelijk heeft er iemand anders dienst.

Bijzonder om al jullie kinderwens-verhalen te lezen. @Megan, wat een acties zeg! Je hebt al veel bedacht en geregeld. Zou ik ook doen als ik in jouw situatie zat. Zo lijk je in dit hele circus tenminste nog enige grip op de dingen die gebeuren te hebben. Jammer dat de afspraak in België nog wel even op zich laat wachten, maar die van het UMC staat al snel. Ik snap dat je geen zin hebt in een onderzoeksopzet bij het UMCU, want een testgroep, tja daar zit je natuurlijk niet op te wachten. Tenzij het umc een hele behandeling betaald. Haha, dat zullen ze vast niet doen. Doe rustig aan meid, je hoeft nog helemaal geen puf te hebben voor een volgende poging. Eerst maar eens die Gent afspraak afwachten en die staat pas eind volgende maand. Stiefzoon maakt het wel spannend bij jullie zeg… @Inge, wat een heftig verhaal over al jouw familieperikelen. En wat mooi en bijzonder dat cadeau van je moeder dat nog op op je ligt te wachten. Ook verdrietig dat je het nog steeds niet hebt kunnen ontvangen. Ik vind ook dat je het heel mooi omschreven hebt: Heb soms het idee dat het leven je zo voorbij groeit en je zelf niet meedoet. Ik vind het een hele goede omschrijving en sla hem op bij mijn lijstje citaten over dit onderwerp. Ik word er echt een beetje emotioneel van, zo herkenbaar allemaal. Er spreekt zoveel verdriet uit je woorden, terwijl je verhaal tegelijkertijd ook krachtig klinkt. Dames niet bang worden van mijn horror verhaal he, natuurlijk hebben jullie niet zo'n achterlijke BBZ als ik heb. Dat kan helemaal niet volgens de statistieken. Daar is het veel te zeldzaam voor. Maar dat sluit niet uit dat als je menstruatiepatroon niet normaal wordt, het wel verstandig is om het goed in de gaten te houden. Geen stress he dames! @Oh Ink, wat een prachtig mannetje. Ze kunnen het best goed daar in het UMC. En dank je wel voor je lieve berichtje. Ik vind het wel fijn om je berichtjes te lezen en zo'n mooie foto te zien, want deze bijzonder UMC-kindertjes van jou, van Roossie, van Meertje en bijna van Chantal, die mogen er van mij echt zijn in dit draadje. Ik heb, hoe gek misschien ook, veel minder moeite met de kinderen van 'mensen zo als ons', dan die oh-nee-hoor, (zie-mij-eens-opscheppen) eerste-ronde-raak-zwangeren. En zoals ik ook al eens aan Roossie schreef, ik ben blij om te lezen dat na alle donderwolken, je echt wel op een roze/blauwe wolk terecht komt. Ik ben er soms nl. best bang voor dat ik alles uiteindelijk best zwaar vind en dat het zal tegenvallen als er zo'n kleintje is. Maar waarschijnlijk is dat een stukje zelfbescherming. Begrijp me niet verkeerd hoor, ik wil echt dolgraag zwanger worden, maar dat stemmetje achter in mijn hoofd, zou eens zijn mond moeten houden… @Dee: he gatver, nu geen streep meer. Pfff, hoe kan dat nou hier in dit draadje, had er zo op gehoopt, of eigenlijk zelfs op gerekend met zo veel nieuwe verse pogingen dat er weer volop zwangerschappen zouden zijn komende maanden. Ik word er echt een beetje verdrietig van dat het bij niemand gelukt lijkt deze maand. Hou vol meid. Inge, Dank je wel voor de tip voor het langzaam weer beginnen met werken. Ik was ook zeker niet van plan om dat overhaast te doen. Lijkt me geen goed plan, alleen het idee al dat ik weer volop moet werken, raak ik al een beetje van in paniek. Vandaag niet zo'n goede dag. Bijna flauw gevallen op een klein feestje. Een uurtje ergens staan/hangen en gezellig doen is dus nog steeds geen goede optie. Pruts, baal daar van. Gelukkig kan ik wel erg goed in een stoel hangen en dan kletsen, vraag maar aan Megan ;-) Morgen een goede vriendin uitzwaaien die naar Santiago gaat lopen. Bijzonder en ik zou graag met haar mee gaan. Een pelgrimstocht lopen is zo bijzonder en intens. Zelfs als je niet gelovig bent, zo als ik, is het een enorme indrukwekkende ervaring. Man en ik hebben twee jaar geleden een deel van een pelgrimage in J@pan gelopen. Ik zou zo graag weer verder gaan, maar durf niet zo goed die kant op vanwege alle radioactieve toestanden daar. Lijkt me niet zo'n goede combi samen met het tot stand proberen te brengen van nieuw leven.

Hee NCM, Hier dan ook even een hart onder je riem steken. Bij ons zkh is het verplicht om na een verse poging of na je laatste cryo, minstens een maand pauze te hebben. Soms wordt dit langer, als er geen plek is om te starten. Na een verse poging moet je dus altijd een maand niets, om je lichaam tijd te geven te herstellen. Het maakt dan dus niet uit of de volgende TP een cryoTP of verse TP is. Zo hebben wij het dus ook afgelopen jaar gedaan: Verse TP - maand rust & evaluatie v.d. poging en bespreking cryoTP - TPcryo1 - TPcryo2 - TPcryo3 - TPcryo4 - maand rust en bespreken nieuwe poging - Verse TP - tja en nu weet je hoe het me gaat :-( Je moet vooral doen wat goed voor je voelt. Je niets aantrekken van hoe het hoort, of hoe het zou moeten (behalve natuurlijk wat de arts je adviseert). HEt is jullie traject! En ik vind het zelf fijn om een verse poging in een redelijk rustige werkperiode te doen. Gelukkig had ik inderdaad beide verse pogingen vrij. Dat werkt voor mij goed. Meid, doe wat goed voelt en als je twijfelt om al op nieuw op te starten, zou ik het vooral niet doen. Daar zijn je pogingen letterlijk en figuurlijk te kostbaar voor.

@MEgan, Ik zag je oproep voor een lift naar het zkh, zie ook even hier http://www.ivfmoeders.nl/showthread.php?14814-Door-DIK-en-DUN-meisjes&p=531726&viewfull=1#post531726 Misschien kan je Sen al aangeven dat je wel op de wachtlijst wilt. Geen idee of zij de juiste auto voor je heeft. ;-) @Dee: hoe is het trouwens met je yoga cursus, die is denk ik wel afgelopen, toch? Kan en wil je er iets over vertellen? Ik ben best benieuwd.

Jaa, Dee zou je inderdaad een slome duikelaar hebben. Sorry hoor dat ik je emmie zo genoemd heb, zal het nooit meer doen als hij geboren is ;-) Maar vooralsnog blijf ik heel hard voor je hopen dat het de allersloomste flapdrol ever is. Een heel licht streepjes is in elk geval een goed begin. Ik zou ook doorgaan met de bollen als ik jou was. Stel je voor… Kan je streepje al op de foto? Of is hij daar nog te licht voor? @Megan: Fijn dat de GoedNieuwBrengster er niet was. En inderdaad, zet een groepje dames van onze leeftijd bij elkaar, en het gaat over kinderen, poepluiers, slapeloze nachten, teruglopende borstvoeding en stapels was (dit is een korte samenvatting van etentjes met mijn hockeyteam). Ik zou gewoon zelf bellen naar het zkh als ze je niet belt. Misschien schiet het er bij in, omdat je niet echt een telefonisch consult hebt en dus niet in de planning staat om te bellen. @Inge: echt helemaal afgelopen dus. Ellendig hoor. Ten minste, ik had (hoe naïef misschien ook) na mijn enorme bloeding toch nog hoop dat er iets was, maar die lichter wordende testen spraken voor zich. Ik vind je dapper dat je zo door blijft testen, daar had ik echt geen moed voor. @Clau: Dat onderzoek heb ik ook aan mee gedaan. Ik zal er niet over uitweiden nu, dat zal ik doen als je het ook gedaan hebt. Want volgens mij is het de bedoeling dat je onbevooroordeeld in stapt. Wanneer verwacht je echt te beginnen? Ink en Roossie, hoe is het daar? Gisteren eindelijk weer eens goed geslapen, maar vannacht helaas niet. De bovenburen kwamen om 5 uur 's nachts stomdronken thuis. Man, nooit geweten dat je op een trap zo hard kan stampen. Pfff Verder gaat het hier wel redelijk. Krijg steeds iedere dag iets meer energie. Volgende week naar de arbo-arts en dan ga ik afspreken hoe ik mijn werk weer ga opbouwen denk ik. Ik hoop dat ik de stijgende lijn weet vast te houden.

@NCM, hoe is het er nu mee. Al een heel klein beetje de klap te boven? Fijn dat je in elk geval lichamelijk weer een beetje opgeknapt bent. Wel heftig allemaal hè, zoals je ook al schrijft. Je was zo dicht bij en dan sta je toch weer met lege handen/buik. Wanneer hebben jullie de evaluatie afspraak? Hoop dat je een verhelderderend gesprek hebt. En of de arts ideeën heeft om de embryokwaliteit beter te krijgen zodat er wel cryo's zijn. Misschien andere meds, ander protocol? Verstandig om een rustmaand in te lassen. HEt is echt niet niks wat je allemaal in je spuit, om van de stress nog maar niet te spreken. Gefeliciteerd met je nieuwe/oude baan. @Bikergirl: Lekker op vakantie? De laatste keer zonder kleintjes, of hebben je nog plannen voor de zomer? Gefeliciteerd nog met je ontzettend goede combi-test-uitslagen. Hoop dat je daardoor nog meer van je zwangerschap kan genieten. @Seef: al weer een beetje beter in je hum? Misschien wel een beetje toch, want je hebt zo'n mooie jonge blommen uitslag voor de combi test. hahaha. Fijn hoor zo'n mooie uitslag. Weten jullie al of je ook een vwp gaat doen? of twijfel je nog steeds? Moeilijke beslissing lijkt me dat. Sterkte met een keuze maken. @Lavendel: Week 13 is ook al weer snel. Nog een paar weekjes spuitloos en dan begin je al weer. Super spannend hoor, lijkt me dat, zo'n derde poging. @Chantay: Dapper hoor klink je. En ook positief. Ik vind je een kei! Zorg je wel goed voor jezelf, want 9 kilo afvallen in zo'n korte tijd is echt veel. Zelfs als je het qua gewicht wel kan hebben is dat veel. Jullie raden het nooit, mijn hCG moet onder de 2 en is 2,1. Echt, hoe krijg ik het voor elkaar. De arts had er wel vertrouwen in dat het zo goed was. Ik mocht ook wel nog een keer laten prikken als ik het 100% zeker wilde weten dat het onder de 2 komt. Euhmm ja graag, de kans op zo'n debiele BZZ als ik had is nl. ook minimaal, dus deze minimale kans dat het niet verder zakt, sluit ik graag uit. Volgende week dus nog een keer. Zucht………

HOi dames, Sorry, het umc belde zo laat dat ik er helemaal niet meer aan dacht om hier een berichtje te typen. En je raadt het nooit, mijn hCG is 2,1. Echt, hoe krijg ik het voor elkaar. De arts had er wel vertrouwen in dat het zo goed was. Ik mocht ook wel nog een keer laten prikken als ik het 100% zeker wilde weten dat het onder de 2 komt. Euhmm ja graag, de kans op zo'n debiele BZZ als ik had is nl. ook minimaal, dus deze minimale kans dat het niet verder zakt, sluit ik graag uit. Volgende week dus nog een keer. Zucht……… Haha, Inge wat een grappig stukje over slow-starters. Ik hoop zo dat Dee daar mee te maken heeft, dat er gewoon een slome flapdrol is terug geplaatst. Inge je moet doen wat voor jezelf goed voelt en niet omdat je zus wil dat je test. Ik vind blanke testen echt vreselijk, dus kan me heel goed voorstellen dat je helemaal geen zin hebt om te testen. Ik wilde je niet onzeker maken met mijn berichtje dat het zo lang kan duren voor je eerste menstruatie. Maar het was echt bedoeld zodat je je misschien iets minder zorgen zou maken. Er is toch iets gebeurd, je had hCG, dus het kan echt dat je lijf daardoor anders reageert dan normaal. Als je evaluatie afspraak lang duurt, kan je altijd nog proberen om heel snel een telefonisch consult te plannen. Kan je toch al deze vragen alvast stellen. En wat een mooie laatste twee regels schrijf je! Dank je wel! Ja die pagina met onderzoeken ken ik, maar had daar geloof ik ook niet gevonden wat Megan bedoelde. Je maakt het zo wel spannend Megan. Hoop dat dr. K..t je snel belt. En anders zelf maar weer actie ondernemen. Ik vind het echt wel gek dat dus niet alle artsen goed op de hoogte zijn van alle lopende onderzoeken.

Nee nog geen uitslag van het bloedprikken. Word nu dus wel een beetje zenuwachtig omdat ze maar niet belt. Als ze over een half uur nog niet gebeld heeft, ga ik zelf bellen. Dee: fijn om te lezen dat je er nu nog rustig onder bent. Om die reden had ik ook vroeger getest, om alles hopelijk een beetje los te laten. Fijn om te lezen dat dat dus werkt. Maar ik hoop zo dat je een trage starter hebt en dat je overmorgen wel een positieve test hebt. Megan: Na jouw bericht dacht ik dat dat wel een goed idee was om even een poster te bekijken over die studie. Maar, lekker suf dat ik dan zelf niet bedenk dat ik voor bloedprikken niet op de afdeling kom. Bedenk ik nu ik al weer uren thuis ben pas. Hoe bedoel je ik heb ze nog niet allemaal op een rijtje.

OH dames, wat een sombere berichten deze ochtend. GEtver. Dee ik had zo gehoopt dat je positief zou testen, want behalve dat een posi-test echt geweldig zou zijn, krijgt Megan daar ook weer heel veel moed van. Hou moed hoor Dee, je bent pas 10 dagen na TP, het kan dus nog. Maar ik snap het volkomen als je er even helemaal doorheen zit. Naar he die gedachten dat je (bijna) geen 2012 kindje meer kan krijgen. Dat idee greep mij echt naar mijn strot. Zo meteen weer een jaar voorbij. Bizarre gedachtes zijn dat, want we zitten pas in februari! Allemaal veel sterkte vandaag. Dee een dikke knuffel. Megan niet te veel malen, en anders een tandje minder hard werken vandaag. En een lekkere frisse neus halen tussendoor. Daar klaar ik meestal wel van op. Sterkte meid! Inge jij ook een dikke knuffel. Als je onzeker bent over wel/geen menstruatie, gewoon nog een keer bellen. Ik had zo'n lieve pleeg aan de telefoon, die me ook heel veel info kon geven. Ik denk dat het nog best even kan duren voordat je ongesteld wordt. Dr. To… zei mij dat het wel 6-7 weken kan (hoeft dus niet) duren nadat je laatste Hcg weg was. Jouw testen waren wel vergelijkbaar met de mijne, dus heb geduld. Maar ik weet dat dat heel vervelend is in deze situatie. Weet je weer niet waar je aan toe bent…zucht. Mijn opstaan lukte ook niet vanochtend, dus spring nu snel onder de douche en race dan naar het zkh om bloed te prikken.

Megan, Ik wil je graag complimenteren met je ontzettend heldere tekst, je duidelijke overwegingen en je moed dit zo op internet te zetten. Ik denk dat het bij mij wel en beetje hetzelfde is. Ik had gewoon opeens heel erg de drang om een kind te krijgen. Die biologische klok geloofde ik niet zo in, maar op een dag ging hij keihard af. Net als jij dus nooit jonge ambitie gehad. Maar dat neemt niet weg dat ik me nu niet meer kan voorstellen dat ik nooit moeder zal worden. Ik las op een gegeven moment een blog van iemand en zij omschreef zichzelf als 'moeder zonder kinderen' en ik denk dat dat heel goed samenvat hoe ik me voel. Ik vind het nu wel jammer hoe alles gelopen is, dat wij kinderen krijgen zo lang uitgesteld hebben (manlief wilde nooit, ik heb hem echt over de streep moeten sleuren (dat was geen trekken meer)). Ik had nu zo graag een heel aantal jaar jonger geweest (ben nu 35 jaar). Ondanks dat mijn verlangen net als bij jou in mijn huidige relatie is ontstaan, heb ik al heel snel spermadonatie geopperd. Mij lijkt dat een goed alternatief, temeer omdat de oorzaak van (bruut gezet) al deze ellende bij mijn man ligt. Hij wil dit absoluut niet. Ik kan me dat niet zo voorstellen, omdat als er iets met mij zou zijn en dat opgelost zou kunnen worden met eiceldonatie, ik daar geen seconde over zou twijfelen. In mijn idee is een kind voor een groot deel een 'product' van zijn opvoeding en zeker niet alleen van de genen waar het uit ontstaan is. En ergens heel diep van binnen, heel ver achter in mijn hoofd vind ik het van hem ook een beetje egoïstisch dat hij geen water bij de wijn wil doen. En nog korter door de bocht; hij veroorzaakt een probleem (oké, hij kan er niets aan doen en doet het niet expres), maar wil niet bijdragen aan een oplossing. Op het moment dat ik me door alle zkh-bezoeken, hormonen, behandelingen, vrouwonvriendelijke onderzoeken en noem maar op weer ellendig voel, steekt dat best wel. Net als jij zo ik me op het moment niet voor kunnen stellen om zonder mijn man te zijn en wil ik hem ook echt niet missen. Pleegzorg lijkt me ook een mooie optie, maar dat zou ik veel en veel liever naast onze eigen kinderen doen. Je hebt altijd kans dat het maar heel tijdelijk is en het lijkt me op het moment vreselijk om dan weer zo'n kind 'af te moeten staan' en weer met lege handen achter te blijven. Adoptie zie ik veel minder als een optie. Kan niet zo goed omschrijven waarom, maar ik denk niet dat dat goed bij mij past. Nu weer meer antwoord op jouw vragen en punten: stolling en immuniteit Goed van je dat je dit hebt laten onderzoeken. Volgens mij kan je met het Alan Beer Topic in je achterhoofd ook al veel zelf doen, omdat ik het idee heb dat het advies van Pf. toch vaak op hetzelfde uitkomt: VitD en Omega. 1. de eicellen: Volgens mij heb je hier goed over nagedacht. Het klinkt heel aannemelijk wat je schrijft en ik verwacht ook niet dat er meer aan te onderzoeken is dan hoe jij het beschrijft. 2. het sperma: Ik zou in jouw situatie, want dat doe ik in de mijne ook, mijn vraagtekens stellen bij het sperma. Ik vind het absurd dat het AMC vindt dat ICSI mogelijk is met 1 spermacel. Want wat nu als je een punctie doet en er geen sperma gevonden wordt? Dan heb je alles voor niets gedaan. Ik vind dat ze daarmee een erg groot (en duur) risico nemen. Zoals ik gisteren al schreef zou ik voor de optie zaad onderzoeken in DD gaan, maar als ze zoals je al nagevraagd hebt de 3 buisjes nodig hebben, veranderd dat de zaak wel behoorlijk. Dan weet je wat je met het zaad zou kunnen, alleen heb je dan geen materiaal meer. Schiet je dus niets mee op. Ik zou ook vreselijk opzien tegen al het reizen en gedoe van een behandeling in het buitenland. Wij hebben ook meerdere keren gevraagd naar spermaonderzoek, maar daar doen ze niets mee. Het enige wat ze hebben gedaan is een DNA onderzoek en karyotypering (in kaart brengen van alle chromosomen) van mijn man, dit is een bloedonderzoek. Daar kwamen geen afwijkingen uit naar voren. Volgens mij doen ze dit onderzoek alleen bij slecht zaad met onbekende oorzaak. Ik verwacht dus niet dat jullie hier iets aan hebben. 3. labtechiek Ik weet niet of je echt van verouderde apparatuur kan spreken in Utrecht, maar feit is wel dat ze alle nieuwe dingen die jij noemt niet hebben. Embryo's langer door laten groeien doen ze inderdaad niet in Utrecht. Er is dan wel meer kans op een doorgaande zwangerschap per TP, maar er ontstaan totaal minder zwangerschappen. Daar zijn ze dus al lang geleden mee gestopt. Mij lijkt het wel goed om af te wachten tot dag 5, zeker omdat (ik geloof in het Alan BEer topic) geschreven wordt dat de eerste 3 dagen de eicel voornamelijk voor de goede ontwikkelingen zorgt en dat daarna pas de spermakwaliteit een rol gaat spelen. Ik kan me voorstellen dat wij deze optie ook nog ooit gaan proberen als onze 3 UMC pogingen mislukken. Ik geloof hier wel in. Wij hebben bij beide pogingen ook veel en goede embryo's gehad, alle cryo's ontdooien goed. Poging 1 - 11 eicellen - 7 bevruchtingen - 1TP en 4 cryo's Poging 2 - 9 eicellen - weet niet het aantal bevruchtingen - 1 TP en 3 cryo's Toch weet ik niet hoeveel vertrouwen ik heb in onze embryo's na dag 3. Ik weet niet hoeveel waarde ik hecht aan het vergroot beoordelen van spermacellen, omdat het toch om de inhoud gaat. Ik zou zelf eerder kiezen voor TP op dag 5. Plaatsen ze in Jette (brussel) ook niet later terug? Puur voor het later TP zou ikzelf een poging in het buitenland zeker overwegen. Op grond waarvan zei dr. K.rt..n dat DD geen oplossing voor jullie biedt? En ziet ze dan andere klinieken wel een oplossing bieden? 4. lichaam vrouw Alles wat je hebt laten onderzoeken klinkt ook wel Alan Beer-achtig. Ik vond het zelf vervelend dat er bij mij nooit veel onderzocht is, inmiddels is er wel het een en ander bekeken en dat stelde mij wel gerust. Meer dan jij schrijft, kan je denk ik niet hier in NL laten onderzoeken. Als ik het Alan Beer topic lees (en dat doe ik regelmatig, omdat ik het erg interessant vind) denk ik dat je eerst immunologie moet laten onderzoeken voordat je met prednisolon aan de gang gaat. Daar zou ik zelf tenminste wel voor kiezen. Omega kan geen kwaad om te slikken en schrijft Pf. niet voor niets voor. Ook in meer alternatieve hoek (acupunctuur enz) wordt dit vaak voorgeschreven om eicelkwaliteit te verbeteren. Maar het slikken van omega zou niet het enige zijn wat ik zou doen als nieuwe toevoeging bij een duurbetaalde nieuwe poging. Ik zou het ook doen, i.c.m. met bovenstaande wat je overweegt. Dit is nu geloof ik de kern van het probleem van ons allemaal hier. De hele MMM zou al een stuk draaglijker zijn als je zou weten dat het zou lukken, als je zou weten dat het over bv. 2 jaar lukt, als je zou weten dat je het allemaal niet voor niets doet. En de leeftijdskwestie; ik had ook veel liever al jonger moeder geworden, zeker nu ik weet hoe moeilijk het allemaal verloopt bij ons. Maar helaas kun je de tijd niet terug draaien. Het heeft dus geen zin om je daar druk om te maken, maar ongemerkt gebeurd dat vast en zeker toch wel. En de leeftijd van je man; een neef van mij is 3 jaar geleden op zijn 49ste vader geworden (moeder was 40) en hij is de allerallerliefste papa die ik me kan voorstellen. Zij waren ook erg bang wat mensen ervan zouden vinden als ze op die leeftijd nog een kind kregen (ze hadden toen al een zoontje van 8). Maar daar gaat het toch niet om, je krijgt toch geen kind voor je omgeving? Je krijgt een kind voor jezelf. Hoe moeilijk het soms ook is, zou ik me daar niets van aantrekken en me niet druk maken over wat anderen eventueel van je denken op dit gebied. Stoppen of doorgaan is een ingewikkelde vraag, een vraag waar iedereen hier in in de MM wel bang voor is die ooit te moeten beantwoorden. Ik zou zelf alles gedaan willen hebben wat mogelijk is. En dan bedoel ik niet technisch mogelijk, maar wat binnen mijn eigen mogelijkheden ligt. Voordat wij aan de ICSI-toestand begonnen, hebben we het er over gehad dat eigen betaalde pogingen zeker zouden doen indien dat medisch gezien nuttig leek. Nu denk ik daar anders over. Ik denk niet dat ik het trek om 6 verse pogingen te doen. Dat zou inhouden dat ik nog jaren aan het behandelen ben (er is nu bijna een jaar voorbij en we zijn 2 verse TP en 4 cryo verder). Het enige wat mij duidelijk is geworden in het afgelopen jaar, is dat je van te voren niet kan bedenken waar de grens is. Dat maakt het ook erg ingewikkeld vind ik. Maar op het moment kan ik me ook echt niet voorstellen dat we stoppen. Het idee alleen al vliegt mij letterlijk naar de keel. Ik zou zelf wel 1 buitenland poging willen overwegen, puur vanwege de verder mogelijkheden en het idee dat ik dan alles heb gedaan. Je geeft zelf ook al alle mogelijkheden aan die er voor jullie wellicht in het buitenland liggen. En zoals je het opschrijft klinkt het alsof je je keuze al een beetje hebt gemaakt en je (een aantal van) deze mogelijkheden wil uitproberen. Veel succes morgen bij Dr. C. Hoop dat ze nog nuttige dingen te melden heeft die kunnen bijdragen aan jullie keuzes.

@Inge: wat ontzettend stom hè als het zo hoopvol begint, dat je dan toch weer met lege handen eindigt (en dat is dan heel netjes uitgedrukt). Vervelend dat je zo'n muts trof in het zkh aan de telefoon. Als je nog vragen hebt, gewoon morgen nog een keer bellen, grote kans dat je een ander treft. Maar kan me ook voorstellen dat je er even helemaal klaar mee bent. En inderdaad, de Utro kan geen invloed hebben op een hCG test, het zijn immers progesteron bollen. Ik zou het aangeven bij de evaluatie dat je het zo'n stom gesprek vond met de vpk (weet je nog wie je gesproken hebt?). Daar doen ze echt iets mee. Ik heb ook een keer 'geklaagd', en kreeg daar echt een goed antwoord op. Gek dat ze je aanboden om de evaluatie via de telefoon te doen, ik kreeg het idee dat ze daar niet zo happig op waren. Gewoon een afspraak maken als je dat liever hebt. Daar is het zkh voor. Veel sterkte met je dag doorkomen. Hoop dat het allemaal een beetje lukt, maar loop vooral jezelf niet voorbij. Zorg goed voor jezelf meid! @Dee: niet de moed opgeven hoor na alle slechte berichten hier. Jouw kansen worden echt niet minder door de mislukkingen hier (hoe onaardig dat misschien ook klinkt, maar zo is het niet bedoeld voor Megan en Inge). En zoals Megan ook al schrijft; pijnlijke eierstokken zijn echt niet slecht. Ik had ook de hele tijd pijnlijke eierstokken. Kon als ik zat echt geen broek met de knoop dicht aan. Echt een rot gevoel, maar ik dacht dat dat door de punctie kwam, later bleek van niet, want kreeg het eind december weer. Door de progestoron en hCG die je aanmaakt en toedient worden je eierstokken nog geen rust gegund na al die stimulatie en de punctie. Dat kan pijnklachten geven. Maar kan me voorstellen dat als het normaal gesproken een voorbode is van je menstruatie, je dat moeilijk vindt om uit je hoofd te zetten. Ik heb mijn lijstje er nog even bij gepakt en ik had 7 dagen na TP ook nog helemaal niets dat wees op een mogelijke positieve test. Sterker nog, alles wat er eventueel op wees, was op dag 5 al verdwenen. Op dag 10 viel het mij op dat ik zo enorm veel boeren en winden liet (hahaha, schaam, schaam) en op dag 11 heb ik positief getest. 7 of inmiddels 8 dagen na TP lijkt me erg snel om al iets te merken. Houd moed hè, nog maar een paar dagen tot je gaat testen! Hier gaat het redelijk. Telkens denk ik dat het lichamelijk wel weer oke is, maar als ik dan weer een week later ben, is het toch weer een stukje beter. Gek hoe je telkens kan denken dat het wel weer goed gaat. Alsof je pas merkt hoe slecht het ging als je je weer goed voelt. Geestelijk is het heel wisselend. De ene dag denk ik erover hoe ik het ga aanpakken om weer te gaan werken, de andere dag ben ik weer echt een dweil. Dat vind ik erg vervelend, dat onvoorspelbare. Morgen een afspraak bij het FIOM, daar heb ik een gesprek met de MW. Hoop dat zij goede tips en adviezen heeft voor een doorverwijzing. Alvast voor volgende week maandag een afspraak gemaakt met de huisarts, zodat ik eventueel gelijk een doorverwijzing kan vragen. Woensdag hopelijk de laatste hCG-controle, als het nog niet genoeg gezakt is, ga ik echt heel hard gillen geloof ik. Ik ben het zo zat! Nu het stuk van Megan goed lezen en daar op reageren. Tot zo :-)

Megan, wat een lang, maar helder verhaal heb je geschreven en gelijk al zo'n mooi en concreet bericht erop van Inge. Helaas ben ik eens stuk minder helder, mijn concrete antwoord komt dus morgen. Het enige wat ik nu kan zeggen is dat het eerste wat in mij opkomt is, maar wat misschien ook een beetje lijkt op uitstellen van je keuze, om het zaad in DD te laten onderzoeken. Dat zou ik zelf doen en vandaar uit weer verder kijken. Morgen meer tekst van mij, nu naar bed. Inge veel sterkte, en ben benieuwd wat het zkh je zegt. Megan veel sterkte en succes morgen met je eerste werkdag-na-vakantie.

En Dee: hou vol hè, je tweede week is ingegaan toch? Of ben ik nu weer de tel kwijt.

Oh Inge, wat een naar bericht wat je schrijft. Ik durfde mijn verhaal (wat je wel kent natuurlijk) niet te schrijven, want het lijkt zo op mijn positieve test van de afgelopen keer wel. Drie dagen positief en steeds donkerder, zelfs op de dag van het meeste bloedverlies. Ik was daar zo boos om, wel een donkerder test, maar ook enorme bloedingen later die zondag. Op maandag was de test alweer veel lichter. Wel bij het zkh gemeld dat ik positief getest had en had een hele lieve vpk aan de telefoon. Ik was blij dat ik vroeg getest had, want anders had ik nooit geweten dat het gelukt was. Ik was heel blij met die paar dagen zwanger. Maakte me die dagen ook helemaal geen zorgen dat het misschien wel mis kon gaan. Nu is dat laatste bij jou wellicht wat anders vanwege je bloedverlies, maar ik hoop dat je toch vertrouwen hebt gekregen van je positieve testen. En ongesteld worden, geen idee. Bij mij bleef het bij die bloeding, maar ja ik maakte ook gelijk weer nieuw hcg aan. Geen idee dus wat normaal is. Als je morgen naar het zkh belt, bel dan naar het vpk-spreekuur. Zij kunnen je wellicht meer vertellen wat je kunt verwachten. En anders snel een afspraak voor evaluatie met een arts.

Dat is wel heel herkenbaar, maar bij mij overheerste vooral het eerste gevoel. Domme doos die ik ben ;-) @Inge, ik kan me je frustratie zo goed voorstellen, je moet al aan de IVF/ICSI en dan is het vervolg ook nog eens zo onzeker. Dat verdien je echt niet na alles wat je al hebt doorstaan. Bah, bah, bah. Ik heb dat de afgelopen paar maanden zo vaak gedacht en zelf de artsen en echoscopiste zeiden het in het zkh. Hannah (echoscopiste) zei me zelfs dat het eigenlijk per wet verboden moest worden dit soort vervelende situatie na een fertiliteitstraject en daar heeft ze helemaal gelijk in. Ze wenste iedereen een zo onbezorgmogelijke zwangerschap, maar de stelln die op de IVF-afdeling rondlopen nog het allermeest. En zo is het maar net. Maar probeer niet te lang in dit kringetje rond te draaien, want dan voel je je alleen maar ellendiger. Sterkte met weer een dag doorkomen. Zorg goed voor jezelf en probeer leuke afleidende dingen te doen, dan gaat de dag vast en zeker sneller. En wat mijn baby ook schrijft, je kan altijd je buikpijn overdrijven (tenslotte krijg je van veel stress ook buikpijn ;-) en zeggen dat je bang bent voor een BBZ. Dan krijg je misschien een vroege echo. Die zegt niet alles, maar kan wellicht een beetje onzekerheid wegnemen.

@Inge: Jeetje zeg wat maakt jouw lijf het spannend. Gelukkig wel mooie en donker wordende testen. Geeft dat je een beetje vertrouwen? Niet meer midden op de dag testen hoor, daar word je alleen maar onzeker van. Enne, geen sorry meer hè voor ego berichtjes. Dat is nergens voor nodig. Iedereen schrijft hier wat zij schrijven wil en kan. En jij schrijft altijd lieve berichtjes voor anderen, dus dit keer ben jij aan de beurt. Hahaha moet wel lachen dat je naar een andere winkel bent gegaan om testen te halen. @Roossie: Wat leuk dat Jane zo lekker eet en dat ze meer en sneller wil dan jij kan bijbenen met eten geven. Wellicht dus binnenkort minder bv, zodat je cyclus weer op gang komt. Kan me wel voorstellen dat je daar toch wel een beetje ongeduldig van wordt, ookal voelt het misschien ook wel een beetje dubbel. Wat een leuke foto's van Jane. Wat is ze al groot en wat een lekker lachebekje is ze. @Megan: Wat fijn dat je zo'n goede vriendin hebt waarmee je goed over de MM kan praten. Dat is erg veel waard. Zelfs als hele goede vrienden zelf niet in de MM hebben gezeten (of zelfs geen kinderwens hebben) kan je goede gesprekken met hen hebben. Althans dat is mijn ervaring. Niet bang wordend dat je zo'n zelfde ellendeverhaal krijgt als ik had hè, want dat is een uitzondering. Dus dat hoef je niet meer te doen om de statistieken kloppend te krijgen, dat heb ik al gedaan namelijk. Maar een testje doen voor de zekerheid is natuurlijk nooit verkeerd, alhoewel ik het altijd HAAT (ja met Hoofdletters) om tegen blanco testen aan te kijken. Ik ben benieuwd naar je plannen en opties die je wilt voorleggen, maar dat komt wel als je hoofd weer daar naar staat. @Dee: ook al vroeg tester :-) Wel lekker idee dat je daardoor dus al op de helft van je wachtdagen zit. Je klinkt wel optimistisch en opgewekt. Hoop dat je je ook zo voelt. @Ink: Leuk en enthousiast verhaal inderdaad in het feb-topic. Volgens mij komt dat met het genieten wel goed.

Oh sh#t zeg. Getverdamme. Hoe kan dat nou, je had toch wel streepjes? Zat er echt helemaal geen hCG in je bloed? Hoe kan dat nou? Ik ben echt een beetje van mijn stuk door je berichtje. En er is in elk geval wel iets geweest, want anders had je geen streep gehad. Dikke knuffel meid. Zorg goed voor jezelf, houd je mannetje stevig vast en het is ook helemaal niet nodig om je morgen al weer bij elkaar te rapen. Dat kan overmorgen ook best wel. Dus neem de tijd die je nodig hebt om dit verdriet en verlies te verwerken.

Zo het eerste wat ik doe vandaag (na opstaan en ontbijten); even kijken hoe het met NCM is. De duimen draaien op volle toeren hier vandaag voor je. Sterkte met wachten vandaag. Hoop dat je voldoende afleiding hebt.

@INGE: Een donkerder test is een heel mooi teken, probeer daar vertrouwen van te krijgen. En wat je schrijft, het kan best dat 1 van de 2 er nu uit komt. Ik hoop voor je dat dat het is, ookal zijn 2 natuurlijk ook heel er welkom. Gek dubbel is dat, maar als er maar eentje overblijft. Twee zou natuurlijk wel een héél mooi geschenk zijn, maar 1 lijkt me ook al geweldig. Ik hoop dat jij er ook zo over denkt. Sterkte vandaag! @Megan: Ik hoop dat je vandaag je dag een beetje goed doorkomt. Moet je gelijk al weer werken, of heb je nog vrij? Ik hoop in elk geval, dat je kunt doen wat het prettigste voor je is, dus als je niet wil werken, gewoon ziek melden. Het is niet niks wat je allemaal meemaakt! Nog een hele dikke knuffel en heel heel veel sterkte vandaag. Zorg goed voor jezelf meid, en als dat niet lukt, dan hoop ik dat je mannetje er voor je is.

Enne NCM onthoud goed: Hoe hoger je hCG is, hoe langer de uitslag op zich laat wachten. Dan moeten ze namelijk verdunnen in het lab en telkens de test opnieuw uitvoeren op de verdunning. Dus lang wachten hoeft zeker niet negatief te zijn! IK duim voor je morgen. @Seef, ja de arts vindt de bloedingen ook vreemd. Maar nog niet verontrustend. Denk wel dat ze het genoteerd heeft, maar ze had er niet echt een antwoord op. Ik vind het zelf ook vreemd en het baart me een beetje zorgen, want waarom krijg ik bloedingen als ik nog wel hCG heb. Ik ga proberen me er geen zorgen om te maken. En we wachten de komende 4 weken af. Als ik dan weer een bloeding heb, dan was dit ook een menstruatie. Zo niet, dan was dit 'iets' anders. Ik moet aan de bel trekken als ik gekke bloedingen krijg. Ze blijven me dus goed in de gaten houden.

@Dee: Gewoon door fantaseren, da's goed. Je kunt maar beter positief blijven. Want als het misgaat val je toch en vanaf hoe hoog die val ook is, pijn doet het sowieso. Dus kan je beter zorgen dat je nu fantaseert over hoe geweldig het is als het wel lukt. Het lukt gewoon deze keer! Lekker door broeden dus, maar niet een te hete kruik in je rug, want dat is ook niet goed. Arts vindt de bloedingen ook vreemd. Maar nog niet verontrustend. Denk wel dat ze het genoteerd heeft, maar ze had er niet echt een antwoord op. Ik vind het vreemd en het baart me ook wel een beetje zorgen, want waarom krijg ik bloedingen als ik nog wel hCG heb. Ik ga proberen me er geen zorgen om te maken. En inderdaad, niet zwanger worden tot en met half juli, betelkent dus inderdaad aan de voorbehoedsmiddelen. Dat worden condooms, want hormonale anticonceptie kan ik niet gebruiken. Als we al condooms nodig hebben, want de laatste keer dat we het gedaan hebben is geloof ik helemaal aan het begin van de vorige poging, eigens half november dus [bloos] en een keer half de dag na de positieve test bedenk ik nu (dus half december). Ik kan echt geen sex hebben op het moment, ik word er zo verdrietig van. Ik weet niet zo goed waarom, of kan het in elk geval niet goed onder woorden brengen. Maar volgens mij hoe langer we het niet doen, hoe hoger de drempel voor me wordt om het wel weer te doen. Pfff, stomme kut-situatie dus (en ik hoop zo dat er niemand meeleest die ik ken). @Inge: Nee, nog meer MTX zal met 99,9% zekerheid niet nodig zijn. Daar heb ik wel vertrouwen in. Wat naar dat je bloedingen nog niet gestopt zijn. Ga je een bloedtest vragen of zit je daarvoor nog te lang voor de testdatum van het zkh? Zij zijn nooit blij als je eerder test, maar daar ga ik me nu nooit meer iets van aantrekken. Als ik niet eerder getest had, had ik niet geweten dat ik zwanger was en had ik niet willen weten wat er gebeurd was met die BBZ van mij. Nee hoor, ik blijf vroeger testen dan het zkh aangeeft. En bovendien, had ik net als jij nu, de eerste positieve test ever! Ondanks de afloop was ik daar echt heel blij mee. @Hee INkie! Leuk een eerste berichtje van je, klinkt allemaal zo mooi! Mooi om te lezen dat jullie genieten. BEn benieuwd naar je verhaal, maar dat komt nog wel. Kan me voorstellen dat je nu iets heeeel anders aan je hoofd (euhhh op de arm) hebt.

@Megan: Ik las je berichtje kort nadat je het geschreven had. En het lukte me toen niet om je een berichtje terug te schrijven, want oh wat is het herkenbaar. Nu weer, net als vanmiddag, rollen mijn tranen over mijn wangen. Wat is het toch ellendig. Je bent geen sufferd door je mooie fantasieën, je bent niet dom en het is niet stom wat je deed. Maar wat een herkenbaar gevoel. Ik had ook de laatste keer al bijna een hele kamer ingericht en een kaartje ontworpen in mijn hoofd. En wat voelde ik me stom, hoe had ik zo'n domme muts kunnen zijn. Hoe had ik mezelf hiertoe laten verleiden? Maar die gedachten zijn juist stom. Want natuurlijk heb je fantasieën, natuurlijk maak je plannen en natuurlijk krijg je verwachtingen. Want als je dat allemaal niet zou hebben, maken of krijgen, waarom… waarom zou je dan nog een poging doen? Dat doe je toch niet als je er geen vertrouwen in hebt, dat doe je toch niet als je er niet in gelooft? Megan, ik ben blij dat je een paar dagen veel vertrouwen had dat het zou lukken, die kunnen je namelijk niet meer afgenomen worden. Maar wat is het ontzettend klote voor je dat die paar dagen niet 8 maanden werden. Meid ik vind het vreselijk. Ik snap je gevoel van levenslang helemaal, want zo is het nu eenmaal. Ik vind dus niet dat je je aanstelt of dat je overdrijft. Ik wens je heel veel kracht en sterkte toe. Ik hoop dat je er met je man over kunt praten en/of dat er mensen in je omgeving zijn die je tot troost kunnen zijn. Houd elkaar stevig vast en maak tijd voor dit verdriet en het verwerken ervan. En je weet het, als je nog wil, dan maken we een afspraakje. Een hele dikke knuffel!

Je kan nog makkelijk een maand doorrijden als de APK verlopen is, mits de auto altijd koel en volgens voorschriften gestald is geweest. Wellicht is er nog iemand die accuut vervoer nodig heeft en dus toch nog interesse heeft in je afdankertje. Even zoeken op het forum, volgens mij heeft Henne of Testr er wel eens iets over geschreven na navraag bij de fabrikant.

Waar ik zo op gehoopt had is toch niet gebeurd. Ondanks mijn menstruatie van vorige week is mijn hCG nog steeds niet nul. Vandaag nl. 2,9. Waarom word ik dan wel ongesteld? Gek hoor, want met de positieve test werd ik ook ongesteld of kreeg ik een 'VMK'. Raar maar waar. Gek lijf van mij. Volgende week dus weer bloed laten prikken. Ikben er dus nog niet vanaf. NCM maak je dan ook gelijk een tweede afspraak voor een bloedtest, want de uitslag heeft pas zin (in geval van positief en daar gaan we gewoon vanuit) als je kunt zien wat de stijging is. En we gaan er ook gewoon vanuit dat morgen de vlag uit kan. Niks dekbed-scenario! Lavendel Welkom hier. Wat verdrietig dat je tweede poging niet gelukt is. Ik las ergens je oproepje over ervaringen van anderen. Ik lees daaruit dat je niet zoveel vertrouwen hebt in jouw ziekenhuis. Is het niet een optie op je laatste kostbare poging elders te doen? Je moet er wel vertrouwen in hebben hoe alles gaat. Sterkte meid! Blijf je gezellig hier mee schrijven bij ons kleine clubje?