okaasan

Hoi Herfst, ja hoor, ik lees hier af en toe nog mee. Dank je wel voor je lieve berichtje. In het UMCUtrecht en het miskraam topic update ik geregeld. Jij heel erg veel succes met al het wachten. Ik hoop dat het dit keer niet voor niets is. Alle andere meiden hier, ook heel veel succes. Op naar een heel mooi groen bankje.

Hè wat een nare berichten van Goedoe en Seef. Bah. Seef ik weet niet of het je nog lukt om een eerdere echo te krijgen, want je hebt immers al een echo gehad om te zien of het op de juiste plek zat. Sorry, maar volgens mij is dat de reden waarom sommigen weleens toch eerder mogen komen. De buikpijn een beetje overdrijven en dan wordt al snel aan een BBZ gedacht. Maar daar kan je het niet meer opgooien. Maar je kunt natuurlijk altijd proberen. Hè, ik vind het wel echt heel naar voor je. Je stort gelijk in zo'n diep dal. Bah bah bah. Ik hoop dat het bloeden heel snel stopt en dat het heel snel volgende week is. Hou vol hoor. Gewoon leuke dingen gaan doen dit weekend en dan gaat de tijd misschien iets sneller. Goedoe, wat een teleurstelling van je cryo. We 'fijn' dat je direct met spuiten kon beginnen. Ga je precies hetzelfde spuiten als vorige keer? Succes er maar weer mee. Bikergirl: met jou gelukkig nog wel alles goed. Begint het al een klein beetje te wennen, twee van die frummeltjes? Hier gaat het mwahh, ik dacht vanochtend dat ik me wel oké voelde, maar ik krijg nauwelijks een boterham naar binnen. Zo misselijk ben ik. Inmiddels doet de MTX ook wat ze moet doen, ipv alleen maar bijwerkingen geven, want af en toe (sorry voor alle details) krijg ik wat kramp en verlies ik wat bloed en slijm. Vanochtend had ik zelfs het idee dat er een klein 'vruchtzakje' mee kwam. Dat zou natuurlijk kunnen wat er zaten 4 kleine weefsel-dingetjes. Het lijkt hier dus eindelijk de goede kant op te gaan. Ondanks dat ik me zo belabberd voel daardoor, ben ik daar wel blij mee.

Geen bericht is goed bericht, toch Goedoe? Zet hem op morgen en veel succes met broeden daarna (ik ga gewoon van het positieve uit,dus morgen krijg je een top-emmie terug!).

Ik vind het zo lief dat al die meiden die hier ooit geschreven hebben ook af en toe een berichtje achter laten. Dat geeft wel moed op de één of andere manier Guusje hoe is het er nu mee? Naar je eigen gevoel al meer resultaat van de Cytotec? Of schiet het nog niet zo op? Marar, hoe is het met jou? Heel veel succes morgen. Ik hoop dat ze goed naar je luisteren en dat je medicatie krijgt. Het is jouw lijf, dus als jij niet langer wilt wachten, dan moeten de artsen daar (mits medisch gezien mogelijk) daar naar mijn idee gewoon gehoor aan geven. Hier iets minder nieuws, want vandaag kreeg ik niet het telefoontje waar ik op hoopte. Het HcG was in elk geval niet gestegen, gedaald zelfs. Dus dat is op zich goed nieuws, maar het was niet voldoende gedaald. Dus vandaag een tweede MTX-injectie gekregen. En volgende week weer terug voor HcG controle. Hopelijk doet deze spuit dus wel voldoende. De echo zag er ook beter uit. Van de 4 ronde dingetjes die vorige week te zien waren, waren er nog maar 2 over en het baarmoederslijmvlies is ook al ietsje dunner. Het gaat dus allemaal de goede kant op, maar niet in het tempo dat ik graag had gewild. Geduld, geduld, geduld, dus weer.

@Inge: Wat een verhaal zeg. Ik moest er om eerlijk te zijn eerst wel een klein beetje om gniffelen (sorry), omdat het zo bizar is. Maar ik kan me ook indenken dat als je er zit dat het toch wel heftig is. En zoals al geschreven; respect hoe je er over schrijft! Knap hoor. @Megan, fijn dat het forum je zo helpt. Goed om te lezen dat we elkaar zo mooi kunnen steunen. En misschien is zelf bellen inderdaad een goed idee. Dan bepaal jij het moment, kun je je voorbereiden en je op wat komen gaat instellen, dan belt zij niet waardoor je wellicht toch overvallen wordt of op een ongelegen moment. Soms is het beter zelf het heft in handen te nemen, ook al moet je daarvoor soms wel eerst een drempel over. Ik vind je stoer als je zelf belt! En wat een goede vraag stel je aan Roossie, ik ben ook wel heel benieuwd wat haar antwoord daarop is. @Dee, hoe is het met alles? (weer aan het werk en alle arts bezoeken?) Ik ben er wel een beetje verbaasd over dat jullie me dapper en sterk noemen. Zo voelt het niet, maar ik kan me wel voorstellend dat het zo overkomt. Ik heb mijn verhaal inmiddels al zo vaak verteld aan de paar mensen die ik goed op de hoogte houd van onze situatie dat ik er wel heel goed over kan vertellen. Maar ik zit geregeld met tranen en nog vaker met bijna tranen. Vandaag kreeg ik niet het telefoontje waar ik op hoopte. Het HcG was in elk geval niet gestegen, dus dat was goed nieuws, maar het was ook niet voldoende gedaald. Dus vandaag een tweede MTX-injectie gekregen. En volgende week weer terug voor HcG controle. De echo zag er ook beter uit. Van de 4 ronde dingetjes die vorige week te zien waren, waren er nog maar 2 over en het baarmoederslijmvlies is ook al ietsje dunner. Het gaat dus allemaal de goede kant op, maar niet in het tempo dat ik graag had gewild. Geduld, geduld geduld dus weer. Als dit klaar is, gaan we eerst lekker op vakantie. Daar heb ik nu al zin in, even weg van al het gedoe en alle zorgen. Even vluchten. Maar we gaan pas boeken als dit echt over en klaar is.

Gefeliciteerd met je mooie echo Seef! Hoe lang ben je nu zwanger? Lijkt me wel spannend om zo vroeg aleen echo te hebben en dat er dus nog geen hartje is. Wanneer mag je weer voor een volgende echo? Ik hoop lekker snel! Oh, euhh, ik lees het nu. Nog twee weken wachten. Pffff da's best lang. Succes met de tijd doorkomen. Dank jullie wel voor alle (sterkte)wensen aan mij.

Wow, Bikergirl. Dubbel gefeliciteerd! Ik was helemaal vergeten dat je 2 emmies terug had gekregen. Super spannend, maar nu ben je waarschijnlijk nog niet van het zkh af. Want je blijft denk ik daar onder controle? Super hoor! Hier gaat het wel een beetje de goede kant op, niet meer zo heel belabberd, maar net gedoucht en dat gebruikt al mijn energie van de dag. Zo naar de huisarts om de hechtingen eruit te laten halen. Morgen weer Hcg prikken. Ik hoop dat dat gedaald is. Ik vind het wel echt heel spannend. Hoop zo dat ik niet nog meer MTX-injecties hoef.

Oh, gisteren schreef ik nog opgelucht dat er niemand bij was gekomen de laatste dagen. Dat zal ik maar nooit meer doen. Want Marar, wat ellendig allemaal. Ik vind het wel een heel bijzonder verhaal over het hartje van 150. Maar dat het zo'n wending krijgt, bah. Voel je niet schuldig over je schoonvaders situatie (want dat lees ik een beetje tussen de regels door). Jij kunt er echt niets aan doen dat alles zo loopt en zo'n weerslag lijkt te hebben op zijn toestand. Maar ik kan me wel heel goed voorstellen dat het je op deze manier allemaal nog meer aangrijpt. Zorg goed voor jezelf. Heel veel sterkte met alles en met alles wat nog komen gaat. Guusje wat naar dat alles zo anders verloopt dan je verwacht (althans dat proef ik uit je woorden). Ik kan me voorstellen dat je er de zenuwen van krijgt. Zou het niet gewoon zo kunnen zijn dat je baarmoederslijmvlies vanzelf afbreekt als je HcG lager wordt? Dan is het inderdaad wel handig om te vragen om dat te prikken, al is het alleen maar zodat je weet dat er wel iets gebeurd daarbinnen. Dan maar een (paar) keer extra naar het zkh, maar ik zou het ik zou het er wel voor over hebben. Naar mijn idee krijg je dan toch iets meer grip op de hele gang van zaken. Vrijdag pas weer terug naar het zkh toch? Lang hè zo'n week. Ik heb nu ook bijna een week gewacht na mijn MTX-injectie. Morgen mag ik weer HcG prikken, en ik had gewild dat het gisteren al gebeurd was. Dat vond ik wel weer lang genoeg wachten. Ik vind het wel heel ironisch, de hele MM bestaat uit wachten, wachten, wachten en zelfs als het misgaat is dat niet anders. Bah.

Wat lief Henne. Dank je wel! Guusje, hoe is het ermee? Heb je alle Cytotec al gebruikt? Ik hoop dat het meevalt qua pijn, maar dat het wel zijn werk doet en dat je er na vandaag vanaf bent. Fijn dat je wel het idee hebt dat je HcG aan het dalen is. Een beetje vertrouwen in je lijf is niet verkeerd in deze onzekere tijd. Het gaat hier wel ietsje beter, iets minder moe (maar nog steeds de hele middag geslapen) en vandaag voor het eerst weer zelf gekookt. Moest wel een paar keer tussendoor gaan zitten, want anders stond ik te duizelen op mijn benen. Gelukkig ben ik dus niet meer zo beroerd van de MTX. Ik begin het wel spannend te vinden. Woensdag naar het zkh voor HcG controle. Ik hoop zo dat het gedaald is. De optie bestaat dat dat wellicht niet zo is, maar dat negeer ik nog even. Ik wil gewoon zo snel mogelijk weer zwanger worden en dat kan niet met nieuwe MTX spuiten. Omdat er nog steeds kans is op een baarmoederruptuur, mag ik niet alleen thuis zijn, omdat ik in geval van nood zo snel mogelijk naar het zkh moet kunnen (en dan niet zelf kan rijden), dus had ik hier een oppasmoeder. Hhahaha, het was mijn eigen moeder. Kon mijn man ook weer een dagje naar kantoor. Hij heeft nu zorgverlof gekregen. Zo fijn en belangrijk een goede werkgever. Gelukkig geen nieuwe dames hier bij gekomen (alhoewel ik me natuurlijk realiseer dat niet alle verdrietige forum-dames hier komen schrijven).

Zo eindelijk weer een klein beetje puf om op alle verhalen hier te reageren. Althans ik ga het proberen. @Dee: Morgen weer werken. Toch nog een klein beetje zin in gekregen? Je zonnige vakantie klinkt wel erg goed. Ik hoop dat je het vakantiegevoel nog een tijdje vast kan houden. Ik en mijn man hebben daar sinds we in de MM zitten veel moeite mee. Je zit zo snel weer in het ijzeren ritme van het ziekenhuis, waardoor de vakantie zo snel heel lang geleden lijkt. Gek is dat hoor, en ook wel heel erg jammer. Dat extra nagenieten zou wel heel fijn zijn in onze situaties. Ik hoop dat je lekker veel Vitamine Zon hebt opgedaan! Vervelend dat je baan je zo zwaar valt. Ik hoop dat er binnenkort een mooie vacature op je pad komt. Hoe was het bij de reumatoloog en de arbo? (of ben je daar nog niet geweest?) Wat goed dat je bij de psychotherapie bent geweest. Of ben je daar al langer? Goed ook om te lezen dat het je zo veel oplevert (in combi met de vakantie). Ik ben benieuwd welke knopen je gaat hakken. @Boogie: Dank je wel voor je mooie verhaal over je dochter. En, heel fijn juist om te lezen dat de hele MM steeds verder op de achtergrond raakt voor je. Ik hoop dat die tijd voor ons hier allemaal eens komt. HEt is wel een heel geruststellende gedachte. En ik vind het echt niet gek dat het hele MM-gevoel je af en toe nog overvalt en de tranen opkomen. Zo lang bezig zijn om zwanger te worden, dat lijkt me onmogelijk om direct te vergeten, ook al heb je het mooiste meisje van de hele wereld gekregen. @Megan: Wat kan het leven oneerlijk zijn en helaas kan je er niets aan doen. Ik vond het ook vrijwel altijd vreselijk. Nu al eventjes geen zwangeren hier in de omgeving, dus ik vrees met grote vrezen dat er binnenkort weer één zich meldt. Laatst las ik een blogje van iemand en haar hielp het heel erg als weer iemand kwam melden dat ze zwanger was en ze ook zo verdrietig werd, om dan te denken "ik wil wel wel een baby, maar niet deze die in iemands anders buik zit en die niet van mijn man(s zaad) is." Ik vond dat op zich wel een mooie gedachte. Want zo is het maar net, denk ik. En misschien maakt het moment niet makkelijker, maar daarna als het nieuws wat bezonken is misschien wel. Ik vond het in elk geval een verfrissende benadering. En hoop dat die mij gaat helpen. En niet zenuwachtig worden hoor dat je druk legt op anderen. Als het goede vriendinnen/vriendschappen zijn, dan zijn die daar tegen bestand. Vrienden ben je in voor-, maar vooral ook in tegenspoed. Toch? Althans, dat is mijn mening. Fijn dat je weer bijna begint met spuiten. Dus wel positief blijven. In maart zitten jullie dus samen daar zwanger te zijn op jullie weekend weg! @Ink: Fijn om te lezen dat alles zo goed gaat. Mooie buikschildering had je. En leuk om een foto te zien waar je helemaal op staat. @Roossie: Ik vind het zo leuk om je verhalen te lezen en te lezen dat alles zo goed gaat en je zo geniet van alles. Je schrijft altijd zo lief en liefdevol. Heerlijk om te lezen. @Inge: Fijn dat jij ook al zo goede vakantie hebt gehad en dan ook nog zonder Goed Nieuws. Zelfs nog IVF-ervaringen uit kunnen wisselen. Dat is nog eens het andere uiterste. Enne, gaan jullie voor een tweeling? Hugo en Juliette? Haha,moet er wel om lachen. Wat dapper van je om niet te gaan spuiten tijdens de vakantie. Ik had het niet gekund om alles zo los te laten, denk ik. Echt stoer! @MijnBaby: Jouw cyclus ook al van slag. Hoop dat het snel komt en dat je kunt beginnen. Dank jullie wel voor alle knuffels en felicitaties! Het gaat hier wel ietsje beter, iets minder moe (maar nog steeds de hele middag geslapen) en vandaag voor het eerst weer zelf gekookt. Moest wel een paar keer tussendoor gaan zitten, want anders stond ik te duizelen op mijn benen. En het eten was nog lekker ook :-) Gelukkig ben ik niet meer zo beroerd van de MTX. Ik begin het wel spannend te vinden. Woensdag naar het UMC voor HcG controle. Ik hoop zo dat het gedaald is. De optie bestaat dat dat wellicht niet zo is, maar dat negeer ik nog even. Ik wil gewoon zo snel mogelijk weer zwanger worden en dat kan niet met nieuwe MTX spuiten. Omdat er nog steeds kans is op een baarmoederruptuur, mag ik niet alleen thuis zijn, omdat ik in geval van nood zo snel mogelijk naar het zkh moet kunnen (en dan niet zelf kan rijden), dus had ik hier een oppasmoeder. Hhahaha, het was mijn eigen moeder. Kon mijn man ook weer een dagje naar kantoor. Hij heeft nu zorgverlof gekregen. Zo fijn en belangrijk een goede werkgever. Ik heb wel besloten dat we maar binnen nu en drie maanden heel ver en heel fijn op vakantie moeten gaan met z'n tweeën. Dan gaat de tijd dat ik niet zwanger mag worden ook wat sneller. Even weg vluchten van alle ellende en leuke dingen doen. Nu nog een mooie bestemming.

Guusje sterkte morgen met de nieuwe pillen. Ik hoop dat het wel doet wat het moet doen, want nog een curettage lijkt me ook niet helemaal de bedoeling. Maar ik hoop ook dat het niet te veel klachten geeft. Blijf je nu ook HcG aanmaken omdat de curettage niet goed is gedaan? Of blijft alleen het slijmvlies te dik? @Scorpio: nee het wordt zeker geen curettage bij mij. Dat kan niet, omdat het zwangerschapsweefsel diep in de wand van de baarmoeder zit en niet in de baarmoederholte waar het hoort te zitten. Curetteren heeft dus geen zin. Het zou alleen verwijderd kunnen worden door een groot stuk uit de baarmoeder te snijden, maar dan is het bijna uitgesloten dat je nog zwanger kunt worden. Vandaar dat de MTX-injecties de enige optie is.

Tips? Ja, pijnstilling vragen. Had ik de eerste poging niet gedaan na heel pijnlijke echo's en heb daar heel erg spijt van gehad. De tweede punctie met pijnstilling was bijna een eitje. Echt vragen hoor, je bent echt geen watje. In elk geval heel veel succes bij de punctie. Hopelijk heb je een mooie oogst. Zo, kan ik toch nog iets bijdragen aan het januari-bankje, terwijl ik er al afgevallen was voordat ik er ooit opzat. Mijn miskraam bleek toch een buitenbaarmoederlijke zwangerschap en die moet ik nu eerst kwijt. Bleggghh, ik sta dus weer vreselijk stil. Jullie allemaal heel veel succes, ik zie wat bekende namen voorbijkomen voor mij, en ik hoop dat jullie het aller groenste bankje ooit worden. Zet hem op dames!

Even een klein teken van leven, ik ben hier goed belabberd van de MTX. Geen energie meer over in mijn lijf. Douchen is echt het hoogtepunt van de dag. Eetlust is ook wel enigszins weg. Nou ja, misschien verlies ik nog een paar kilootjes, kan ik makkelijk hebben. Manlief heeft net driekoningenbrood gebakken. Vandaag is het nl. driekoningen en tevens mijn verjaardag. Lief hè, ik ben zo blij dat hij er is in deze vervelende en onzekere tijd. Ik voel me er zo schuldig over hoeveel hij voor mij doet en dat ik voor mijn gevoel alleen maar kan klagen over hoe rot ik me voel . Gelukkig zei hij gisteren dat hij het fijn vind om voor me te doen, zodat hij ook nog iets kan doen. Ook allemaal lieve kaartjes bij de post, twee bossen bloemen die bezorgd werden en zelfs een cadeautje in de post. Daardoor voel ik me toch nog een heel klein beetje jarig. Toch wel fijn, ookal had ik echt geen zin in verjaardag vieren.

Jeetje Guusje wat een verhaal. Wel "fijn" dat direct werd toegegeven dat de curettage niet goed was gedaan. Dit is dus niet normaal dat je dit mee maakt. Dat lijkt me een kleine geruststelling. Veel succes vandaag in het zkh. Hier uiterst belabberd door de MTX en veel last van de hechtingen in mijn navel van de scopie. Ik heb echt geen energie meer over. Man heeft net driekoningenbrood gebakken voor mij, want dat is het vandaag en ik ben jarig. Lief hè. Ik ben zo blij dat hij er is in deze verschrikkelijke rottijd. Ik voel me er zo schuldig over hoeveel hij voor mij doet en dat ik voor mijn gevoel alleen maar kan klagen over hoe rot ik me voel . Gelukkig zei hij gisteren dat hij het fijn vind om voor me te doen, zodat hij ook nog iets kan doen.

Oh, bah Clau wat een naar en verdrietig bericht. Hopelijk hebben jullie ondanks de droevige situatie nog veel mooie moment samen met hem. MTX zorgt er niet voor dat het vruchtje afstoot, maar dat de snelgroeiende cellen dood gaan. Het wordt ook gebruik om andere snelgroeiende cellen, zoals kankercellen te doden. Eigenlijk is het een chemokuur, dus wel erg heftig spul. Na gebruik van MTX mag je ook een bepaalde tijd niet zwanger worden. Na een enkele dosis, die ik nu gehad heb, staat in elk geval een stop van 3 maanden. Mocht ik toch meerdere prikken nog hebben, dan kan dit oplopen tot een half jaar. Daar denk ik nog maar even niet aan. Gister was ik echt wel heel moe, misselijk en met hoofdpijn. Of dat alleen door de stress kwam van de hele dag, of ook door de MTX, dat weet ik niet. Nu voel ik me wel weer beter, maar ben ook pas een uurtje wakker.

Nou ik heb weer eens iets absurds. Op weg naar het zkh om bloed te prikken belde de gyn of ik toch nog even naar de afdeling wilde komen, want mijn geval was besproken en ze wilden toch nog een echo maken. Ik vond het ook al een beetje vreemd dat dat eigenlijk niet op de planning stond en wilde misschien toch nog even naar boven lopen om te vragen of het wellicht toch verstandig was een echo te maken. Die twijfel was dus ook weer verdwenen. Soms lossen problemen zich wel vanzelf op. Op de echo waren nu i.p.v. het ene ringetje van do 29 dec en ma 2 jan nu 3 ringetjes te zien. Er is dus duidelijk iets aan het groeien. De echoscopist en de gyn raakten maar niet uitgepraat erover, maar kwamen wel tot de conclusie dat dit het dan moest zijn. Vervolgens zijn nog alle aanwezige gyns van vandaag geconsulteerd. We hielden de gemoederen goed bezig. Het is dus wel een BBZ, maar op een vreemde plek. Het zit nl. in de spier van de baarmoederwand; een inter_stitiële zwangerschap. Het is heel zeldzaam en per jaar komt het bij iets meer dan 100 vrouwen voor in NL. HcG was vandaag ook weer gestegen. En vanwege de niet bereikbare plek in de baarmoederwand, is MTX toch de enige behandeloptie. Die injectie heb ik ook direct gekregen en ben ik wel een beetje belabberd van. Omdat het nog zo klein is, hoopt de gyn dat 1 prik genoeg is. Over een week dus weer terug naar het zkh voor HcG controle. Ik moet nog steeds alert blijven, want de situatie is nog steeds potentieel erg gevaarlijk. Op bijgaand plaatje kun je heel goed zien wat voor soorten BBZ's er allemaal zijn. Waar interstitial bij staat is de plek waar mijn zwangerschap zich bevindt. [ATTACH=CONFIG]3238[/ATTACH] Ik baal er zo verschrikkelijk van. Ik kan de hele tijd wel huilen en dan niet eens omdat deze zwangerschap mis is gegaan. Want deze zwangerschap had ik 11 dec al 'afgeschreven' bij de enorme bloeding, maar vooral omdat alles weer zo absurd gaat. Kan het dan niet gewoon eens een keertje normaal gaan?

Nou ik heb weer eens iets absurds. Op weg naar het zkh om bloed te prikken belde de gyn of ik toch nog even naar de afdeling wilde komen, want mijn geval was besproken en ze wilden toch nog een echo maken. Ik vond het ook al een beetje vreemd dat dat eigenlijk niet op de planning stond en wilde misschien toch nog even naar boven lopen om te vragen of het wellicht toch verstandig was een echo te maken. Die twijfel was dus ook weer verdwenen. Soms lossen problemen zich wel vanzelf op. Op de echo waren nu i.p.v. het ene ringetje van do 29 dec en ma 2 jan nu 3 ringetjes te zien. Er is dus duidelijk iets aan het groeien. De echoscopist en de gyn raakten maar niet uitgepraat erover, maar kwamen wel tot de conclusie dat dit het dan moest zijn. Vervolgens zijn nog alle aanwezige gyns van vandaag geconsulteerd. We hielden de gemoederen goed bezig. Het is dus wel een BBZ, maar op een vreemde plek. Het zit nl. in de spier van de baarmoederwand, of nog preciezer in het gedeelte van de eileider dat door de baarmoederwand heen gaat; een inter_stitiële zwangerschap. Het is redelijk zeldzaam en per jaar komt het bij iets meer dan 100 vrouwen voor in NL. HcG was vandaag ook weer gestegen. En vanwege de niet bereikbare plek in de baarmoederwand, is MTX toch de enige behandeloptie. Die injectie heb ik ook direct gekregen en ben ik best belabberd van. Omdat het nog zo klein is, hoopt de gyn dat 1 prik genoeg is. Over een week dus weer terug naar het zkh voor HcG controle. Ik moet nog steeds alert blijven, want de situatie is nog steeds potentieel erg gevaarlijk. Op bijgaand plaatje kun je heel goed zien wat voor soorten BBZ's er allemaal zijn. Waar interstitial bij staat is de plek waar mijn zwangerschap zich bevindt. [ATTACH=CONFIG]3237[/ATTACH] Ik baal er zo verschrikkelijk van. Ik kan de hele tijd wel huilen en dan niet eens omdat deze zwangerschap mis is gegaan. Want deze zwangerschap had ik 11 dec al 'afgeschreven' bij de enorme bloeding, maar vooral omdat alles weer zo absurd gaat. Kan het dan niet gewoon eens een keertje normaal gaan?

@Scorpio: Ja ik kan me nu nog beter voorstellen dat je zo hoopt dit topic niet omhoog te zien komen als je hier ooit zelf hebt gezeten. Bah, lijkt me ook wel weer wat confronterend. Daarom vind ik het ook wel extra lief en bewonderenswaardig van jou en Henne en alle anderen hier toch lieve en bemoedigende woorden voor de "nieuwe gevallen" te schrijven. Ik vind het ook heel waardevol wat jullie schrijven. Gefeliciteerd met je voorgenomen huwelijk. En zoals Henne ook al schrijft: TROUWEN IS LEUK. Zo jammer dat je het maar één keer doet. Althans, nou ja, daar gaan we maar niet van uit :-) Oh lieve Guusjes, wat klinkt dit naar en heftig. Bah, bah, bah. Ben je al in het zkh geweest? Wat zeiden ze daar? Had je het weefsel ook nog mee genomen? Oh ik vind het echt heel naar voor je, want volgens mij had je heel bewust voor een curettage gekozen en dan krijg je dit er nog over heen. Gatver zeg. Ik kan me voorstellen in jouw situatie dat je je direct gaat afvragen of ze inderdaad maar 1 vruchtzak hebben verwijderd. Ik hoop dat dit niet zo was en dat het 'gewoon' grote stukken slijmvlies waren. Ik kan me de reactie van je man goed voorstellen. Ik dacht ook tijdens mijn afgelopen verse poging, dit nooit meer. Maar nu het zwanger worden toch gelukt was kijk ik er weer heel anders tegen aan. Niet nu beslissingen nemen op dit gevoelige en emotionele moment, dat is echt niet goed. Het er over hebben en je angsten en gevoelens uitspreken naar elkaar lijkt me wel goed, maar beslissingen nemen kan altijd nog. Ik hoop dat je een goed en duidelijk gesprek in het zkh hebt gehad en daardoor misschien weer een heel klein beetje bent opgknapt. Wij gaan eerst even eten hier en dan komt mijn verslagje van toch ook wel weer en enerverend dagje.

Oh Henne, begrijp me niet verkeerd (maar misschien doel je wel op het bericht van Breden. Maakt niet uit). Als een eileider aangetast is door een verdwaalde embryo, dan lijkt me dat een erg goede reden om hem er uit te halen. Maar de redenen van de arts, "als je bij hem blijft, kijkend naar mijn man" en "het is makkelijker voor mij (de arts dus) tijdens de operatie", schoten mij behoorlijk in het verkeerde keelgat. Dat zijn mijns inziens geen medische overwegingen. De arts die mij uiteindelijk geopereerd heeft, kon het me heel mooi beredeneerd uitleggen. Als ze dus zaterdagnacht iets gevonden hadden, dan was de boel er ook uitgegaan. En daar was ik het ook volledig mee eens. Getver Guusje, zo word je wel weer heel erg met je neus op de (verdrietige) feiten gedrukt. Morgen wel bellen inderdaad en om een echo vragen. Hier moet je niet onnodig lang mee rond blijven lopen. Zorg goed voor jezelf! Fijn dat het weefsel wel goed was. Domme pech dus. Niet dat de situatie daar nu beter van wordt, maar het helpt je wellicht om iets positiever een volgende cryo-poging in te gaan. Henne, mijn tikkende tijdbom gevoel is wel een beetje weg. Niet geheel terecht, maar ik blijf ook wel alert, maar door al die echo's en de scopie is dat gelukkig een beetje verdwenen. Donderdag kon ik er gewoon niet van slapen. Heel naar inderdaad zoals je schrijft. Morgen weer bloed prikken en daar ben ik best een beetje zenuwachtig voor. Helaas zullen ze niet alleen een curettage doen, maar ook tegelijkertijd een scopie. De artsen geloven nog steeds in een EUG, terwijl ik denk dat er weefsel is achtergebleven bij de VMK. We zullen het zien morgen. Ik heb me er al helemaal op ingesteld dat ik nog een keer onder narcose en onder het mes moet. Ik kan me inmiddels niet meer voorstellen dat dat niet hoeft. Kan het dus alleen maar meevallen.

Ja ik lees nog mee. En mijn situatie is nog steeds onzeker. Ik update in twee draadjes: het miskraam en het UMCU draadje. Ook nog hier posten wordt wel heel erg dubbel. http://www.ivfmoeders.nl/showthread.php?12864-Het-Verloop-Van-De-Miskraam-missed-Abortion-En-Bbz/page55 en http://www.ivfmoeders.nl/showthread.php?12114-IVF-UMC-Utrecht/page118 Ik ben even zo met mijn zelf bezig dat ik het moeilijk vind om op anderen te reageren. Sorry daarvoor. Maar ik lees wel altijd als ik op het forum ben even hier mee.

Sorry, gisteren geen seconde aan jullie gedacht. Nu dus wel een verslagje: Gisteren weer de halve dag in het zkh gebivakkeerd, en helaas, het HcG is weer gestegen en was er op de echo weer niets te vinden. De stijging was ietsje minder hard dan de meting van vrijdag. Toen was het 500 in 1,5 dag gestegen, nu 500 in 2,5 dag (waarde is dus 2900). Of dit een goed teken is, ik durf het niet te hopen. Inmiddels ben ik al 7wk5d zwanger, dus het is totaal uitgesloten dat er toch nog een goede zwangerschap is. Bovendien neemt het HcG daar dan weer niet genoeg voor toe. Maar die kans op een klein wonder had ik allang afgeschreven. Morgen moet ik weer komen voor HcG controle. Aan de hand daarvan wordt besloten wat het vervolg is. Als het weer gestegen is, zal er een nieuwe scopie en tevens curettage gedaan worden. Er is namelijk een heel heel klein rondje in mijn baarmoeder te zien. Mij zou het niet verbazen als er van mijn hele VMK een paar celletjes zijn achtergebleven die nu HcG produceren. Lijkt mij een logische verklaring en dan is het gelukkig ook geen EUG. Kortom, we weten nog niet waar we aan toe zijn en het blijft toch nog even spannend. Ik zie wel vreselijk tegen een nieuwe OK op, maar ik heb al slingers besteld, want de kans is groot dat ik daar op mijn verjaardag lig. Gelukkig neemt de buikpijn van de scopie van 3 dagen geleden wel heel erg af.

Dank jullie wel allemaal voor bemoedigende en steunende woorden. En voor de ervaringsverhalen. Ondanks dat dit stuk voor stuk nare verhalen zijn, waar zeker weten veel verdriet en leed achter schuil gaan, vind ik het wel fijn om te lezen. Het is allemaal zo onzeker dat elk stuentje in de rug welkom is. Gisteren weer de halve dag in het zkh gebivakkeerd, en helaas, het HcG is weer gestegen en was er op de echo weer niets te vinden. De stijging was ietsje minder hard dan de meting van vrijdag. Toen was het 500 in 1,5 dag gestegen, nu 500 in 2,5 dag (waarde is dus 2900). Of dit een goed teken is, ik durf het niet te hopen. Inmiddels ben ik al 7wk5d zwanger, dus het is totaal uitgesloten dat er toch nog een goede zwangerschap is. Bovendien neemt het HcG daar dan weer niet genoeg voor toe. Maar die kans op een klein wonder had ik allang afgeschreven. MTX injecties zag ik erg tegenop (Breden heel erg bedankt voor je tips), en gelukkig vond de arts dat ook een laatste redmiddel. Morgen moet ik weer komen voor HcG controle. Aan de hand daarvan wordt besloten wat het vervolg is. Als het weer gestegen is, zal er een nieuwe scopie en tevens curettage gedaan worden. Er is namelijk een heel heel klein rondje in mijn baarmoeder te zien. Mij zou het niet verbazen als er van mijn hele VMK een paar celletjes zijn achtergebleven die nu HcG produceren. Lijkt mij een logische verklaring en dan is het gelukkig ook geen EUG. Kortom, we weten nog niet waar we aan toe zijn en het blijft toch nog even spannend. Ik zie wel vreselijk tegen een nieuwe OK op, maar ik heb al slingers besteld, want de kans is groot dat ik daar op mijn verjaardag lig. Gelukkig neemt de buikpijn van de scopie van 3 dagen geleden wel heel erg af.

Esther: Dat klinkt allemaal goed, in elk geval erg hoopvol. Knap hoor dat je nog niet getest hebt. Donderdag red je ook nog best om te wachten, dan heb je gewoon gelijk een enorme knaltest, da's toch veel leuker dan een twijfel streepje. Zo moeilijk is het dus niet om te wachten. Hahaha. Zet hem op meis! Mijnbaby: Ik ga niet bij je op het bankje zitten. Mijn vroeg afgebroken zwangerschap leek opeens toch een BBZ, gisternacht met spoed geopereerd, nog steeds een hoog HcG en niets kunnen vinden in de eileiders. Hoe het verder gaat weet ik dus nog niet, maar wel dat het geen cryo voor mij wordt deze maand (en waarschijnlijk in feb ook nog niet). Jammer hoor, had het erg gezellig gevonden om met jou op het bankje te zitten.

Oh Guusje, ik lees inderdaad in je onderschrift over je eileiders. Lijkt me een zeer pijnlijke aangelegenheid. En verder te geruststelling: ik had nu een andere gyn en dat was een erg plezierige man. Die uiteraard besparend zou opereren. Maar zijn ervaring was wel dat het vaak beter was om de eileider te verwijderen, omdat die door een genesteld vruchtje meestal ernstig beschadigd was geraakt. Kijk, dat vind ik een heel ander verhaal. Erg plezierig dus, voorzover een spoedoperatie plezierig kan zijn. Maar ze hebben dus niets verwijderd en het is wederom afwachten.

even een update: Gisteravond kreeg ik toch wel gekke steekjes bij mijn linker eierstok. Echt alsof je volop aan het spuiten bent in een verse poging, steken en een soort drukpijn ook. Dat had ik eerder niet, dus toch maar om 21.00 uur het zkh gebeld. Toen moest ik uiteraard komen, HcG was gestegen naar 2400 en op de echo wederom niets te zien. Dat werd dus toch opereren. Omdat ik niet nuchter was en het inmiddels 00.00 uur was, had ik niet verwacht dat ze dat direct zouden doen. Maar het was heel rustig en om 0.15 uur was er een OK vrij. Dat viel wel even rauw op mijn dak. Ze zijn een uur bezig geweest, maar hebben geen vruchtje in de eileider kunnen vinden. Of het vruchtje is nog te klein om via een scopie op te sporen, of het is niet buiten baarmoederlijk en is toch weefsel in mijn BM achtergebleven van de hele korte zwangerschap. Om 3.30 uur was ik op de afdeling en moest ik een nachtje blijven. Ik moet overmorgen weer terug om opnieuw het HcG te laten bepalen. Ik hoop zo dat het aan het zakken is, want als dat niet zo is, dan "waren er nog wel een paar behandelopties", maar ik kan dan zelf eigenlijk alleen maar horror-opties bedenken (opnieuw opereren, weken lange monitoring van het HcG, MTX-injecties). In elk geval gaat het nog wel heel lang duren voordat ik een volgende cryo poging kan doen, dat vind ik nu ook wel erg ellendig aan de situatie. Ik lig nu de hele middag en avond op een bedje in de kamer en ben echt kapot. Veel buikpijn en een 3 maanden-zwanger-buikje van het gas van de operatie. De pijn zou snel weg moeten trekken en verder is het dus afwachten tot maandag. Ik hoop dat het jullie allemaal beter gaat dan hier en ondanks jullie eigen (wellicht niet zo plezierige situatie) toch een mooie jaarwisseling hebben en een heel liefdevol jaar tegemoet gaan.