Henne

Ja zolang ik het fysiek kan bolwerken, lukt het mentaal ook wel. Maar als ik fysiek instort, dan is mijn mentale weerstand ook helemaal weg (zoals bij iedereen). En natuurlijk ook andersom, hoewel het daar meestal is dat als ik het mentaal tegenhoud, het zich fysiek uit. Het ging heel erg goed met mijn chronische vermoeidheid, maar na weer een bijna zwangerschap, een heftige menstruatie en zondag dus een zumba-workshop heeft mijn lijf het opgegeven. Mijn spieren zijn overbelast en moe, mijn darmen zijn van slag en ik heb telkens inmense slaap. En ja, dan rollen de tranen ook wel. Vandaag afwisselend uurtjes geslapen, wat gelezen, gewoon liggen staren.... alles om rust in hoofd en lijf te krijgen. Wel erg slechte timing dat mijn vriend nu net vier dagen weg is. Voor hem ook niet leuk want hij maakte zich vanmorgen echt zorgen. Maar aan de andere kant ook wel goed om beiden even ons eigen ding te doen. We hebben allebei een eigen manier van verwerken en soms moet je dat zonder elkaar doen. Overigens....zumba is wel superleuk. We hadden een workshop van een pittige braziliaanse en echt, ik heb nog nooit zo fanatiek bewogen. Ben er dan ook wel letterlijk kapot van, maar op een fietsje of loopband sloof ik me niet zo uit hoor. Ook niet met vriendinnen naast me. Na een uur zat het zweet overal, mijn bh kon je uitwringen en mijn rug liepen de straaltjes vanaf. Ik heb letterlijk elke spier in mijn lijf gebruikt. Dus voor de meiden die aan conditie willen werken of af willen vallen is het zeker een tip (als je een beetje van het soort muziek houdt natuurlijk). Sandra fijn dat je volgende week naar de psyhcoloog kan. Misschien dat deze je kan helpen om het verdriet wel te laten komen, op een gecontroleerde manier. Zodat je het zelf ook durft te laten gebeuren. Het is niet niks wat we allemaal meemaken en waar we mee moeten 'leren leven'.

Nico succes! En Sylvie sterkte op het wachtbankje... Sandra top dat je de pil niet zo lang hoeft te slikken, dat scheelt echt enorm veel. Wij wachten nog tot 6 augustus voor we weten waar we aan toe zijn. Ondertussen druk met de trouwerij. Zondag een onwijs leuke vrijgezellenmiddag gehad. Vond het eerst wel moeilijk om vrolijk te zijn zo vlak na de mislukte cryo. Of meer: de bijna gelukte cryo. Merk dat ik nog steeds het gevoel dat ik zwanger zou moeten zijn niet goed los kan laten, heel vreemd. En lastig, want hoe verwerk je iets dat nog niet eens echt doordringt? Het zal weer tijd nodig hebben. Misschien ook dat ik daardoor gisteravond een beetje ben ingestort: zwak, ziek en misselijk... Heb me vandaag ziek gemeld om even flink bij te slapen, uit te huilen en rust in mijn hoofd te krijgen. Afleiding is fijn, maar niet als je daardoor je verdriet niet verwerkt. Soms moet je het ook onder ogen zien. Juist om daarna weer positief te kunnen zijn. Uithuilen en opnieuw beginnen....zucht....

Verdikkeme zeg, nou dat weer.... Veel sterkte meid, Henne

Als het ziekenhuis akkoord geeft, gaan wij binnenkort beginnen aan onze vijfde icsi. Vantevoren hebben we niet bepaald hoe vaak we (nog) gaan proberen, we bekijken het echt per keer. Ik word nogal ziek van de hormonen en na de eerste poging wilde ik eigenlijk niet meer verder. We hebben ook twee keer een lange pauze gehad (1/2 jaar en bijna een jaar), zijn nu al twe jaar bezig met vier icsi's. Ik denk er steeds vaker over om te stoppen, maar tegelijk zijn we ook nog heel vastberaden om door te gaan tot het lukt. Zolang we het mentaal, fysiek en financieel nog op kunnen brengen, denk ik wel dat zeker doorgaan. Maar we luisteren ook wel naar het ziekenhuis, het moet medisch wel zinvol zijn. Hier is de wens nog steeds groter dan de ellende. Maar als ik heel eerlijk ben is stoppen ook gewoon nog te eng. Als we stoppen is het over en daar zijn we geen van beiden al aan toe, om daarmee om te gaan. Succes met jullie beslissing, ik hoop stiekem toch nog dat het niet nodig is om door te gaan. Henne

Idem. Wij eten al heel gezond. Mijn vriend slikt vitamines. En balans werk - prive... ach ja, we werken eraan ;-) En van die 85 euro kunnen we dan lekker een keer (gezond uiteraard hihi) uit eten ofzo.

Ik ook niet, ook vanwege teveel follikels (vooral de kleintjes schijnen dan kwaad te kunnen). Na de eerste keer dat dit zo ging heb ik gevraagd of ik langer progesteron mocht gebruiken. Maar als ik het nu zo bekijk, dit was een cryo zónder hormonen...zou ik misschien méér progesteron moeten hebben. Of idd samen met pregnyl... Bij ons ben ik ook nog wel bang dat we door het slechte zaad gewoon genetisch geen goede embryo's hebben. Maar goed, eerst maar eens afwachten wat ze zeggen. Uithuilen en opnieuw beginnen.... het begint op een bizarre manier bijna te wennen :-S Hou je taai he! x

Mart wat klote. Precies als bij ons. Positief testen, de volgende dag negatief. Zo oneerlijk, *#&@, zo frustrerend. Omdat dit bij ons al is gebeurd, heb ik aan het ziekenhuis gevraagd of er niet iets kan worden gegeven ter ondersteuning. Extra progesteron, pregnyl én progesteron...weet ik het. Als ze met een zinnig voorstel komen, zal ik het je laten weten, wie weet heb jij er dan ook wat aan. Voor nu een dikke knuffel en veel sterkte. Meer kan ik er helaas ook niet van maken.... Liefs, Henne

Positief testen is niet zo vreemd hoor. Die testen zijn enorm gevoelig en zodra een emmie innestelt ga je hcg aanmaken. Als het dan alsnog fout gaat, heb je wel net genoeg hcg voor een positieve test, maar ben je niet zwanger. Juist omdát het zo vaak in het eerste stadium nog fout gaat, wordt vroegtesten afgeraden. :nono: Maar ja, ik ben zelf iemand die dan toch liever weet dat er iets gebeurd is. En ik hoop dat de artsen nu misschien ook met een mogelijke verklaring komen, of liever nog: een oplossing. Mart ik hoop heel erg voor jou dat het alsnog goed zit meid. Tegen beter weten in dat wel, maar ik gun het je zo. Liefs, Henne

Ik had het van de cetrotide, is een soortgelijk middel. Wat bij mij hielp was langzaam inspuiten en daarna koelen. Even wat boterhamzakjes met een beetje water in de vriezer leggen, daar eentje van in een washandje doen en dat na het prikken op de plek leggen. Een beetje masseren kan ook helpen. Het is vervelend, maar niet erg.

Oh Mart....dat gun ik nu werkelijk niemand....Zo tussen hoop en vrees zitten is vreselijk, je denkt elk kwartier wat anders en het enige wat je kunt doen is afwachten. Moet wel zeggen dat jouw plus een stuk duidelijker is dan die van mij was. Even kijken of het lukt om mijn fotos te plaatsen ... (test was overigens duidelijker dan de fotos).... http://www.mijnalbum.nl/GroteFoto-J3EJGFXI.jpg http://www.mijnalbum.nl/GroteFoto-O3I8BWJ3.jpg En op zich zegt bloedverlies niks, als die plus maar duidelijker wordt. Sterkte meid. Probeer in ieder geval te slapen, ik heb er een nacht van wakker gelegen en daar schiet je uiteindelijk niks mee op. Dikke knuffel! Henne

Weet iemand hoe ik de afbeelding kleiner krijg?? :-)

Leuke ideeen allemaal! Voor de give-aways had ik al bedacht dat ik die met de tafeldecoratie ga combineren. Ik koop kleine glaasjes, waar ik telkens één bloem in doe met wat groen uit de tuin. Tijdens de bbq staan deze op tafel en na afloop krijgen de gasten die mee. Ik heb vandaag even wat uitgeprobeerd: Ook krijgen de 30 gasten die op de bbq blijven een wegwerpbbq mee om het thuis nog eens dunnetjes over te doen. Voor de receptiegasten doen we waarschijnlijk niet speciaals, maar sturen we naderhand waarschijnlijk een foto. We zijn vooral nog op zoek naar iets speciaals voor de getuigen. Iets bijzonders wat voor hen ook blijvend is. Pennen met een inscriptie is wel leuk, maar erg standaard. We zijn ook op zoek geweest naar iets Koreaans (mijn vriend komt uit Korea), maar dat is in Ndl. niet zo makkelijk te krijgen. Misschien kunnen zijn ouders nog iets leuks meenemen. In ieder geval is het allemaal wel genoeg afleiding!

Dat was vooral omdat ik zo slecht te stimuleren was (of zou zijn). En na de 3e poging mochten we toen toch wel door voor nummer 4 daar. Alleen wilden wij toen al naar Voorburg. Denk niet dat ze problemen maken hoor. En eigenlijk is het toch ook wel logisch dat een verpleegkundige aan de telefoon niet gelijk kan zeggen of je door mag. Zeker niet omdat je net gevragd hebt of er misschien iets aangepast moet / kan worden omdat het telkens net niet lukt. In het EMC moesten we voor een nieuwe poging ook eerst een gesprek hebben. Ik zag gewoon even wat beren op de weg, maar die zijn inmiddels braaf in de berm gaan zitten;-)

Misschien zijn ze wel zo persoonlijk, dat ze dit idd op mijn persoon gaan bekijken. Ze zei ook hoor, dat ze het dossier er dan even goed bij wilde pakken enzo. Maar goed, ik weet óók dat ze wel voor de slagingspercentages gaan. Ach, ik zit mezelf nu ook op te fokken hoor. In het EMC zeiden ze na poging 2 al dat het weinig zin meer had. Er is toen letterlijk gezegd dat als we er voor de 4e poging zaten ipv de 3e, het ons afgeraden zou worden. Vandaar denk ik dat ik er een beetje bang voor ben.

Nou...ik ben even een beetje verbluft.... Belde het ziekenhuis, ze baalden natuurlijk ook voor mij, zeker gezien de positieve test van vrijdag. Maar goed, ik vroeg dus of ik dan in augustus gelijk door mocht. Maar omdat we al vier pogingen gehad hebben, wil ze het eerst in het team overleggen. Huh? Het zal ons toch niet overkomen dat we daar nu niet door mógen? Net nu het goed lijkt te gaan met stimuleren enzo? Pffff..... Het zal wel meevallen hoor. Waarschijnlijk willen ze gewoon overleggen over het schema, juist vanwége die positieve test. Maar het is dus allemaal nog even onzeker of, hoe, wat en wanneer. Ik heb nu voor 6 augustus een belafspraak. Wordt vervolgd.....

Poeh...zou het eerlijk gezegd zo niet weten. Ik moest altijd ná de eisprong 2x op progesteron prikken, volgens mij dus idd wel om te kijken of het voldoende stijgt. Maar welke waardes het dan moeten zijn, geen idee. Daar zal ook wel weer een marge in zitten. Kun je het niet navragen in het ziekenhuis? Succes! Henne

Volgens mij zou ik knetter worden als ik nog drie uur in het ziekenhuis voor me uit moest liggen staren. Over 'er niet mee bezig zijn' gesproken :-) Ik hou overigens ook mijn plas niet meer op tot thuis. Volgens mij zet ik dan alleen maar spanning op mijn buik, dus ook op mijn baarmoeder, die je dan opeens kwijt bent als je toch wel erg snel uitplast. Een beetje het idee van een strak gespannen elastiekje dat je loslaat. Ik zorg nu voor een gevulde blaas, niet te vol, en ga na de tp heel rustig uitplassen zodat mijn baarmoeder (denk ik dan) voorzichtig weer op z'n (d'r?) plekje gelegd wordt. Ach ja, 't is maar net wat voor jezelf het beste voelt toch?

Ik heb deze cryopoging helemaal geen hormonen gebruikt, dus wat dat betreft zou ik geen wachtmaand nodig hebben lijkt me. Kan zometeen het ziekenhuis bellen, dus dan weet ik meer.

In Voorburg moet (mag) je een minuut of vijf blijven liggen, maar ze zeggen erbij dat dit vooral voor je eigen gevoel is.

Als het aan mij ligt ben ik dit keer geen pauzemeisje. Hoe meer ik erover nadenk, hoe meer ik gelijk door wil. Mijn lijf zit nu in een soort ritme, weet wat er moet gebeuren zeg maar: vasthouden die emmies!!! :crafty: Alleen is dat met mijn werk nogal lastig en ook financieel moeten we even bekijken of dat wel gaat lukken. Bruiloften kosten ook geld ;-) Maar liefst zet ik over een maand de spuit er weer in hoor. Ook al moet ik dan op onze trouwdag ook prikken, zelfs al moet ik sochtends voor een echo. Kan me niet schelen, ik wil door. Zeg ik nu.... Vanavond maar eens rustig met mijn 'aanstaande' overleggen. Totaal off topic, zelfs off forum: weet iemand een leuk cadeautjes / aandenken voor de getuigen? Een pen of fles wijn vinden we zo standaard.

Sandra en Caroline, laten we een afspraak maken: dit najaar verdwijnen wij drieeen voorgoed én zwanger uit de pauze meisjes. Deal? We hebben daar lang genoeg rondgehangen verdikkeme!!!!

Ongesteld. En nu echt ;-) Maar beter ook, het geeft tenminste rust. Op naar oktober (waarschijnlijk). Dank voor al het meedenken en de lieve wensen! Henne

In Voorburg gebruiken ze bij een verse tp altijd pregnyl, tenzij er kans is op overstimulatie. Aangezien ik 26 follikels had, heb ik dus utrogestan gehad. Volgende keer toch pregnyl vragen denk ik. En misschien ook na een cryo.

Wat zijn jullie toch lief allemaal! Hier nog steeds geen teken van menstruatie. Vandaag één keer bij het afvegen wat bruinig slijm, verder niks. Maar ja, er is natuurlijk wel een innesteling geweest, anders had ik nooit positief kunnen testen. Dus ik zal misschien wel iets later ongesteld worden dan verwacht. Ben ook wel minder misselijk enzo dus het beetje hcg dat er was, neemt duidelijk af. Zou het in theorie mogelijk zijn dat ze eerst beiden waren ingenesteld, dat er één van de twee is afgestoten en dat ik daardoor een tijdelijke hcg terugval heb? Of lul ik nu een negatieve test positief? ;-) Hihi, als iemand anders dit zou zeggen dan zou ik denken 'die is getikt', maar voor mij klinkt het nu best logisch. :shower1:

Ja en de vorige keren kon ik het nog op de pregnyl schuiven, zo van 'dat blijft bij mij kennelijk lang zitten'. Maar dit keer heb ik letterlijk niks gespoten, geslikt of wat dan ook, dus het moet echt van mijn eigen lichaam komen.