Henne

Super Sandra, hoop echt dat dit een heel positief teken is!

In Voorburg hebben ze ons een bedrag genoemd van 1800,- euro (exclusief de medicijnen) voor een icsi behandeling. Dit was het bedrag voor 2009, het kan nu iets hoger zijn. In het EMC (Rotterdam) had de arts het over 2600,- euro. Dat scheelt dus nogal wat. Ik weet niet waar dat aan ligt hoor. De arts gaf misschien een schatting, in Voorburg zijn we bij de administratie langs geweest. Elk ziekenhuis moet je dit vrij snel kunnen vertellen. Je kunt ook je verzekering bellen en vragen wat zij aan het ziekenhuis betaald hebben. En de medicijnen kun je idd zelf uitrekenen, want die prijzen staan op het etiket van de apotheek.

De repsons is zoals Sandra al zegt voornamelijk afhankelijk van het stimulatie middel. Is de dosis daarvan al wel eens verhoogd bijvoorbeeld? Maar het gebruik van de remmer kan ook wel uitmaken volgens mij. Met middelen als decapeptyl , synarel, lucrin (agonisten) leg je je cyclus (bijna) helemaal plat. Met middelen als cetrotide en orgalutran (antagonisten) onderdruk je echt alleen de LH piek, dus de eisprong. Deze middelen gebruik je ook alleen in die dagen dat het risico op een spontane eisprong aanwezig is. Vandaar dat dit altijd een kort protocol is. Even los daarvan kun je ook met deca een kort(er) protocol hebben, dat zorgt erg vaak voor een spraakverwarring als het over kort protocol gaat. Het échte onderscheid zit in het soort middel: agonist of antagonist. Met een antagonist is er meer invloed van je eigen cyclus, dit kán in theorie invloed hebben op de hoeveelheid eitjes. Maar die redenatie kan ook andersom gelden: maximaal plat geeft de mogelijkheid om maximaal te stimuleren. Ik zou het aankaarten bij het ziekenhuis en eventueel ook een second opinion aanvragen. Persoonlijk vind ik drie pogingen met hetzelfde schema zonder het gewenste resultaat sowieso al een reden om eens naar een andere schema en / of andere middelen te kijken. Succes, ik hoop dat een volgende poging beter gaat verlopen! Henne

http://www.nu.nl/wetenschap/2189924/meeste-ivf-kinderen-gezond.html AMSTERDAM - Ruim dertig jaar nadat het eerst 'reageerbuiskind' ter wereld kwam durven onderzoekers te stellen dat kinderen die 'in vitro' verwekt zijn, in medisch opzicht nauwelijks verschillen van kinderen die langs natuurlijke weg geconcipieerd zijn. Over de hele wereld zijn inmiddels meer dan drie miljoen kinderen via de ivf -methode verwekt. Bij vier van de honderd kinderen die nu geboren worden vond de bevruchting buiten het lichaam van de moeder plaats, aldus onderzoekers zondag op de jaarvergadering van de American Association for the Advancement of Science. Afwijkingen Het merendeel van de ivf-kinderen is gezond en normaal. Ze hebben wel een iets grotere kans op sommige aangeboren afwijkingen of een laag geboortegewicht, dat in verband wordt gebracht met overgewicht, hoge bloeddruk of diabetes-2 in een later levensstadium. Bij ivf-kinderen verschilt ook vijf tot tien procent van de chromosomen met die van andere kinderen. Of deze verschillen het gevolg zijn van de gebruikte technieken of van andere factoren, bijvoorbeeld die waardoor een natuurlijke bevruchting onmogelijk was, moet nader worden onderzocht.

Joehoee Sandra!!! Gefeliciteerd meid, dat is een lekkere opsteker. Hoe gaat het verder? Bijna de uitgangsecho zie ik. Hier is het redelijk. Mijn rug gaat beter, ik sport nog niet, voornamelijk omdat ik zo moe ben de laatste weken. Heb echt last van de kou. Doe wel thuis braaf mijn oefeningen, dus dat scheelt.

Annema, goed dat het zo snel nagekeken wordt! Ik hoop dat het allemaal meevalt. En snel aan de kiwi's!!! Groetjes, 'zuster Henne' hihihihi, geweldig.

Bij mijn vriend is het ook heel wisselend geweest. Het is een keer 14 miljoen geweest, maar ook een keer niks...alles dood. Het gaat niet alleen om het aantal per milliliter! Het gaat ook over de hoeveelheid sperma: 2 tot 5 mll. is geloof ik normaal, mijn vriend heeft soms maar 0.5. Ja, zelfs als je dan 14 miljoen per mll. hebt, heb je er nog maar 7 miljoen. En natuurlijk de beweeglijkheid en vorm. Wij hebben nooit meer dan 12% goed of matig gehad, de rest doet niet mee. Op die manier kun je van 14 miljoen heel hard naar beneden zakken. Als het goed is doen ze in de fert. kliniek meerdere metingen voor ze kiezen voor iui, ivf of icsi. Wat betreft de hoeveelheden: als ik me goed herinner (het is echt lang geleden) staat voor iui een 'norm' van 1 miljoen na opzwemtest, daaronder wordt het ivf en bij minder dan 100.000? wordt het dan icsi. Maar daar kunnen ook andere indicaties voor zijn, beweeglijkheid bijvoorbeeld. En als een kliniek icsi voorstelt wordt dat gewoon vergoed hoor, de verzekering heeft daar inhoudelijk niks mee te maken. Veel succes, ik hoop dat het allemaal positief voor jullie uitpakt (letterlijk) Henne

Tjemig wat een hoeveelheden.... icsi 1: 3 icsi 2: 12 icsi 3: 8 Voor gemiddeld heb ik 10 gestemd, want die eerste keer telde niet echt mee omdat we toen te laat zijn begonnen met stimuleren. Ik heb wel telkens nog een sloot kleintjes die niet (of te laat) meedoen. En overigens altijd maar één of twee rijpe eitjes, maar da's een ander verhaal. Aanvulling: ik had gonal-f 150IE met cetrotide.

Het is uiteindelijk denk ik de enige manier. Want als je heel hard probeert er NIET meer bezig te zijn, ben je er ook mee bezig, maar dan op een negatieve manier. Er zijn momenten dat je zoveel afleiding hebt dat je er vanzelf niet mee bezig bent. Dat is goed. Maar het komt hoe dan ook altijd onverwacht weer terug en dat hou je echt niet tegen. En wees nou eerlijk, ben je in je leven niet altijd 'te veel' bezig met dingen die op dat moment belangrijk voor je zijn? Of dat nou een nieuwe vriend is, een nieuw huis, een bruiloft, zwangerschap, kind of wat dan ook. Té is natuurlijk nooit goed, maar dat iets een tijd lang op de eerste plaats komt is heel normaal lijkt me.

Ik doe niet mee aan een onderzoek, maar heb wel drie keer een schema met cetrotide gehad. Eerste keer begonnen op dag 5 met Gonal-f en op dag 8 Cetrotide erbij. Tweede en derde icsi op dag 2 begonnen met Gonal-f en ook weer op dag 8 cetrotide erbij. Bij mij was het idd zo dat er in de eerste ronde één veel grotere follikel was, bij de vroege start had ik meer van gelijke grootte. Leverde nog niks op, maar da's een ander probeleem :happydance: Ik heb me er altijd over verbaasd dat er niet vaker met de antagonisten wordt gewerkt omdat je dan veel minder / korter hormonen gebruikt. De bijwerkingen van de antagonisten zouden ook veel minder zinn dan van agonisten (zoals deca). Maar het is wat minder makkelijk te plannen natuurlijk omdat je de eigen cyclus niet stil legt van tevoren. Wel goed dat dit onderwerp is van onderzoek in Nederland. Ben benieuwd wat eruit komt. Henne

Ik ben het met de reacties hier eens. De eerste vraag is of je je (nog) goed voelt bij je huidige ziekenhuis. Want waarom zou je dan overstappen? Het is niet zo dat het ene ziekenhuis veel beter is dan het andere, de ene procedure past alleen wel beter bij je dan de andere. En elk ziekenhuis heeft toch wel een eigen aanpak. Zo wil ik zelf bijvoorbeeld echt geen lang schema omdat ik erg gevoelig ben voor hormonen. Dan valt er al een aantal ziekenhuizen af. Na drie behandelingen in het EMC met teleurstellend resultaat zagen zij geen heil in een andere aanpak. Wij zagen het juist niet zitten om een vierde poging weer op dezelfde manier te doen omdat dit duidelijk niet werkt (eitjes worden niet rijp). Toen hebben we besloten over te stappen. Maar die eerste drie keer dachten ze enorm mee en we hebben ook zeker geen spijt dat we het zo gedaan hebben. Heb je al een evaluatie gehad? Zet je vragen en twijfels op papier en bespreek ze. Als je zinvolle antwoorden krijgt en vertrouwen hebt in de (aangepaste) aanpak zou ik gewoon blijven. Is dat niet zo, dan kun je eens een afspraak maken voor een second opinion in een ander ziekenhuis. Misschien zeggen die iets anders, misschien hetzelfde. Ook dat is goed om te weten. Hou er idd wel rekening mee dat je dan niet gelijk volgende maand aan de beurt bent en vaak opnieuw allerlei onderzoeken moet doen. En uiteindelijk weet je nooit van tevoren wat het beste is. Je probeert nu de omstandigheden zo optimaal mogelijk te maken, maar dat het niet lukt hoeft echt niet aan het ziekenhuis te liggen. Succes, Henne

Hai meiden, Ik heb al 'pauze' vanaf juni vorig jaar en nee, ik kan het ook nooit echt loslaten. Zolang er kansen zijn, is er hoop en leef je daar ook naar. Ik weet inmiddels van meiden die definitief gestopt zijn, dat het dan écht heel anders voelt. Niet dat het makkelijk(er) is, maar het geeft wel rust dat je weet zekerder waar je aantoe bent. Zolang je nog kansen hebt, ben je er mee bezig. Elk kindje, elke zwangerschap confronterend. Elk succesverhaal voedt je eigen hoop, zie je wel het kán! Je twijfelt constant of je niet iets beter of anders kunt doen. Je vraagt je telkens weer af waarom het toch zo moet en niet spontaan kan. Eigenlijk sta je bijna stil in het leven terwijl je heel hard ronddraait in die ivf molen. Je lijkt dus ook heel erg 'in beweging' (en het vreet energie) maar dat ben je niet, want veel eromheen staat stil. Alles heeft ook altijd te maken met ivf en behandelingen. Vakantieplannen? Eerst uitrekenen wanneer want stel dat... Andere baan? Stel dat... Hoe je ook probeert 'normaal' door te leven, dat lukt nooit echt helemaal. Wel op momenten hoor en dan merk je hoe heerlijk het is om het los te kunnen laten. Maar het kleinste dingetje kan je weer helemaal met beide benen op de grond zetten. Het is nu eenmaal een hels traject waar je aan bezig bent. En zolang je daar middenin zit, of dat nu heela ctief is of meer 'slapend', houdt dat je bezig. Meiden, hou je taai. Ik heb het er zelf op het moment weer moeilijker mee, dus lastig om veel positieve vibes te sturen. Ik probeer nu zelf te accepteren dat ik in deze fase van mijn leven hier mee bezig ben en dat andere dingen dan even stilstaan. Dat helpt wel. Huilen mag, moe zijn mag, boos zijn mag. En als je dan opeens dagenlang er niet mee bezig bent en heel veel lol hebt, is dat ook goed. Act like you feel.... Knuffel, Henne

Dat gevoel heb ik soms ook wel hoor Miki, dat ik het allemaal een beetje zat ben al die dingen. Ik bedoel, zoveel vrouwen worden zwanger zonder al dat hypergezonde eten, allerlei aanvullingen, acupunctuur, osteopathie etc. Waarom zou dan bij mij alles picobello moeten functioneren? Het is dat ik me verder echt duidelijk beter voel door zowel de osteopathie als acupunctuur. Maar specifiek voor zwanger worden was ik er denk ik ook allang mee gestopt. Ben door de verhalen hier wel benieuwd of het iets voro m'n vriend doet. Want dáár ligt tenslotte wel ons grootste probleem. Kan ik wel van alles laten doen, maar zonder zaad schiet dat ook niet op :happy4:

Volgende week vrijdag gaat mijn vriend naar de osteopaat! Heb heel erg gelachen toen hij de afspraak maakte. Er zijn daar een man (waar ik onder behandeling ben) en sinds kort ook een vrouwelijke osteopaat in de praktijk. Hij had haar aan de telefoon en zij vroeg (logisch) wat de klachten waren. Hangt ie een heel vaag verhaal op over algemene gezondheid, goed voor de doorbloeding enzo :happydance: Maar ja, hij zal vrijdag toch echt moeten zeggen waar ie voor komt hihi. Toevallig moet ik donderdag, dus ik zal ze vast inlichten :laugh: Ben wel heel erg benieuwd of we resultaat gaan merken.

Hai Sandra, wat lief dat je daaraan denkt. Het gaat wel oke hier. Gister even in de twijfels of ik wel op dag vijf na m'n ovulatie zat. Maar gelukkig reageerden ze in het ziekenhuis heel fijn, ze dachten echt mee. Moet nu zaterdag nog bloed prikken en dan nog weer op dag 3 van mijn volgende cyclus. Vrijdag 5 maart krijgen we de uitslagen en het vervolg te horen. Ben soms wel heel bang dat het alsnog ophoudt, dat mijn FSH te hoog is of mijn AMH te laag. En ik twijfel zelf ook wel eens of ik het nog wel wil. Al dat gedoe aan mijn lijf voor z'n hele kleine kans. Ik wil nog wel heel graag zwanger zijn en een kindje krijgen, maar alles wat je ervoor moet doen...We hebben nu natuurlijk al best lang pauze en die rust voelt ook goed. Een nieuwe poging haalt dat weer helemaal overhoop. Eerst maar afwachten wat er uit de onderzoeken komt. Hoe is het met jou? Jij begint ook alweer bijna toch?

Ik ken een aantal meiden die hier niet (meer) schrijven. Verder vermoed ik dat ik wel eens iemand tegen ben gekomen in het EMC, maar ja, da's niet zo moeilijk he

Hi! Ben er vanochtend maar gewoon heen gereden (nou ja, gesukkeld in de file) en ben eerst even langs de afdeling gegaan met m'n overzichtje. Zij snapte waarom ik twijfelde, maar vond het ook dag vijf. Bij het bloedprikken zegt die vrouw 'goh, mag je weer?'. Echt bizar, ik ben er twee keer geweest en ze herkent me al. Da's toch wel heeeeel anders dan in zo'n groot ziekenhuis. Zaterdag dan ook nog een keer prikken en dag drie van de volgende cyclus en dan zit dit deel er weer op. Groetjes, Henne

Ja dat dacht ik ook al, voor de zekerheid eerst even langs de afdeling. In het ergste geval moet ik morgen opnieuw. Toen ik 2 jaar geleden mijn curve bijhield deed ik dat door te tempen onder m'n tong. Lekker makkelijk, half in slaap. Nu doe ik het netjes zoals hoort rectaal, maar dan is je temp. dus wel hoger. Daardoor raak ik ook in de war. Ik ben gewend aan 36.5/36.6 in de eerste helft en dan 36.9/37.0 in de tweede. Nou ja, ik rij zo maar naar Voorburg en dan horen we het wel. Dank jullie wel voor het meedenken!!! Henne

Ja zo suf, ik moest ook op dag 3 (FSH en AMH) en daar twijfelde ik ook al over omdat ik eerst een paar dagen wat licht bloedverlies had. Dat heb ik niet vaak en uitgerekend deze cyclus is het zo'n zooitje :happy8: De uitslagen van deze analyse zijn de basis voor het advies dat we krijgen: stoppen of doorgaan. Het gaat nu vooral over de kwaliteit van mijn eitjes en de vooraad zeg maar. Spannend dus.

Hai! Wij zijn weer bezig met een cyclusanalyse om te kijken of en hoe we een vierde poging mogen doen. Nu moet ik deze maand tempen en dan op de vijfde dag dat m'n temp hoog is (tweede helft cyclus) bloedprikken. Alleen ik twijfel nu een beetje over die dag. De eerste helft cyclus had ik temperaturen van 36.8 / 36.9 en af en toe een keer 37.0. Zaterdag (cd 15) was het 37.1 en de afgelopen drie dagen 37.2. Ik vind zelf de sprong heel klein, hoewel het van 36.8 naar 37.2 wel bijna 0.5 graad is. Maar mijn punt is nu dus: reken ik die dag 37.1 al als 'hoog'?? In dat geval zou ik morgen bloed moeten prikken, anders overmorgen pas. Had vandaag het ziekenhuis willen bellen, maar is er niet van gekomen dus ik dacht, ik leg het hier even aan het panel voor :laugh: Henne

Ik herinnerde me vanmiddag een aflevering van Babyboom met dat stel wat zo Ajax fan was (Jeroen en??). Bij hun laatste poging had hij hele hoge koorts en toen waren ze ook bang dat het mis zou gaan. Is niet gebeurd en zij werd zwanger.

Ivf in eigen cyclus gebeurt volgens mij alleen in Groningen, denk niet dat er heel veel meiden hier ervaring mee hebben. Wel iui zonder en met hormonen. In een gestimuleerde cyclus verkrijg je (in principe) meerdere emrbyo's. Ze kunnen dan de beste kiezen, waardoor je in theorie meer kans maakt om zwanger te worden. Ook kan het zijn dat er embryo's over blijven die goed genoeg zijn om in te vriezen, in dat geval heb je binnen één behandeling meerdere terugplaatsingen. Dus ook meer kans om zwanger te worden. De hormonen die je in de eigen cyclus behandeling gebruikt heb, kreeg ik voor een kort schema. Ik vond dat al behoorlijk heftig, was er erg moe van en veel misselijk. De eerste keer was ik te ziek om te werken, de twee keren daarna heb ik bewust na de punctie een week vrij genomen. Tijdens het stimuleren kon ik toen wel doorwerken, hoewel wel in een iets lagere versnelling. Het is echt voor iedereen anders, de één voelt zich beroerd, de ander merkt weinig van bijwerkingen. Ik heb een collega die 'fluitend' 9fysiek dan) zeven icsi's in 1,5 jaar heeft gedaan. Geen last van de hormonen, dagje ziek voor de punctie en volgende dag gewoon weer aan de slag. Dat doe ik haar echt niet na hoor! Het enige wat je kunt doen is goed naar je lijf luisteren en niet doordouwen als het niet gaat. Veel succes! Henne

Ik heb alle keren een kort schema gehad met Gonal-f en Cetrotide. Ik begon met stimuleren op dag 2 en had dag 10/11/12 de punctie. Dus tien dagen of korter na het starten met Gonal-f.

@ Annema, de cyclusanalyse zit ik middenin: elke ochtend om 7 uur temperaturen :-S Heb nu volgens mij net m'n ovulatie gehad dus volgende week nog twee keer bloedprikken voor progesteron. En dan 5 maart terug voor de uitslagen. Top trouwens dat het zaad zoveel beter is, ga mijn vriend gelijk aan de gewichten zetten :laughing9: Wat betreft de koorts: het ene ziekenhuis is hier veel stelliger in dan het andere. Mijn vriend moest vorige week voor het eerst in Voorburg een potje inleveren voor alle onderzoeken en moest op het formulier aangeven of hij koorts had gehad in de drie maanden ervoor. Dat hebben we echt nog nooit in hoeven vullen volgens mij. Snoeske heeft je vriendin het ziekenhuis nog gebeld?

Ik denk dat het sowieso per man wisselt. Bij mijn vriend was een verkoudheidje al genoeg om de boel om zeep te helpen. De enige manier om er achter te komen is testen. Ik weet wel dat het allemaal ook best vaag is. Mijn gyn. zei toen ook dat hier eigenlijk nog te weinig over bekend is. Meestal wordt aangeraden na koorts zes weken te wachten. Maar sommige artsen vinden het helemaal geen reden om je zorgen te maken. Er zijn zelfs theorieen dat koorts de boel opschoont en dus juist goed is. Tja..... die 2e icsi hebben we wel het beste zaad ooit gehad dus wat dat betreft.... Ben benieuwd wat het ziekenhuis zegt, misschien valt het mee, dat kan natuurlijk ook nog.