Henne

:crybaby2::thumbdown: Sterkte!!!! Dikke knuffel, Henne

Hai Pamela, Da's al een aardige lijst behandelingen die je achter de rug hebt, pfffff. Wij hebben één icsi poging gehad (na 2 mislukte iui's met veel te weinig zaad) en we gaan in februari voor poging 2. Dus niet helemaal voor het eerst. Van meelezen kom je al snel in meepraten hier, want iedereen snapt zo goed was het is, denkt mee en steekt je een hart onder de riem als nodig. Welkom en succes met de icsi! Henne

Champietal da's goed nieuws! Lekker gelijk door. En dat even zonder geprik en gepor, heerlijk. Ik hoop van harte dat de arts gelijk krijgt. Sofie volhouden nog een paar daagjes! Ik ben zelf altijd van het testen, hup die hoop eruit rammen voor ik mezelf helemaal gek maak. Maar dat werkt eigenlijk ook niet dus afwachten is wel zo rustig (en voordelig). Succes allemaal met de goede voornemens! Ik had me voorgenomen hard te gaan werken maar zit prompt met de griep thuis LOL.

Vandaag de gyn. gesproken en we krijgen een snelle zaadcheck. Kan deze of volgende week al. Als het goed genoeg is voor icsi gaan we gewoon door. Is het echt heel belabbberd dan moeten we misschien toch langer wachten. Maar ze had het nu over 6 weken en niet over 3 maanden, dus dat scheelt alweer zoveel. Eerst dus de check maar afwachten. En goed dat ik toch gebeld heb, want het kan idd hele grote invloed hebben! Groetjes en dank voor de support!!!! Henne

Hoi hoi, we krijgen deze of volgende week een snelle zaadcheck ivm de koorts. Als het niet al te slecht is, mogen we gewoon doorgaan. Als het echt allemaal dood is, of heel slecht moeten we even verder kijken. Maar ze had het nu over zes weken wachten, dus in ieder geval geen drie maanden! Phew, opgelucht, want ja mijnbaby, het begint wel erg te kriebelen hier haha!

Goed te horen dat een pauze de meeste van ons toch goed doet. Ook al baal je er soms in het begin van dat het zo loopt of nodig is. Wij krijgen misschien een iets langere pauze, waar ik dan weer niet blij mee ben, omdat mijn vriend vorige week koorts heeft gehad. En met toch al slecht zaad.... Vandaag het ziekenhuis gebeld en nu hebben we morgen een belafspraak met de gyn. De assistente was er niet gerust op in ieder geval, nee wij ook niet anders had ik niet gebeld! Pfff, hoop echt dat we wel gewoon door kunnen. Sofie hoe is het? Wel erg spannend! Zou een geweldige pauze zijn als het waar is.....duimduimduim.....

Elena wat een verhaal zeg. Gecondoleerd met je schoonvader, wat naar dat december voor jullie absoluut niet feestelijk is geweest. Wat betreft de behandelingen: bewondering voor je dat je deze keuze kunt maken. Het lijkt me echt vreselijk moeilijk om dit besluit te nemen. Maar ik merk uit je verhaal dat het echt goed voelt en veel hoop geeft. Geweldig voor jullie! Hoop echt dat het gaat lukken. Succes in 2009! Henne

Nieuwe pogingen te starten in de toekomst: Elena; 08/02 gesprek met MCRZ voor mogelijk 2e IVF / eiceldonatie Lucky-t; bij eerstvolgende menstruatie weer aanmelden 2e ICSI poging Claudiaatje; 14 januari gesprek Gyn 3de IVF Henne; begin februari start 2e ICSI (kort schema) Dees; eerstvolgende menstruatie aan de pil, rond 10 jan. 22 feb 1ste deca voor poging 3! Voortraject : Vanessa; 12/12 gesprek met arts voor 2e IVF-poging Gorgi; eind januari start 1e IVF Martje25; 09/01 start 1e IVF/ICSI Wachtbankje : Zwanger 2009 : Martje25 ik heb je in de lijst gezet! (dit doe je door op quote te klikken bij de laatste lijst en dan aan het begin en het eind van de tekst de quotes te verwijderen)

Nieuwe pogingen te starten in de toekomst: Elena; 08/02 gesprek met MCRZ voor mogelijk 2e IVF / eiceldonatie Lucky-t; bij eerstvolgende menstruatie weer aanmelden 2e ICSI poging Claudiaatje; 14 januari gesprek Gyn 3de IVF Henne; begin februari start 2e ICSI (kort schema) Voortraject : Vanessa; 12/12 gesprek met arts voor 2e IVF-poging Gorgi; eind januari start 1e IVF Wachtbankje : Zwanger 2009 :

Jeetje zeg, dat is idd wel heel erg lang als je gelijk door wilt. Bij ons zit er nu ook een half jaar tussen, maar dat is onze eigen keus geweest. Echt balen. Zou er zeker navraag naar doen en ook aandringen op een eerdere mogelijkheid. Ons is juist verteld dat we er niet te lang tussen moesten laten ivm mijn leeftijd en ik ben 'pas' 33. Ik zou vooral ook even nagaan of deze wachttijden ook gelden voor patienten die direct onder behandeling zijn in Groningen. Het kan zijn dat Leeuwarden maar een berperkt aantal patienten kan helpen ivm afspraken met Groningen (ze gebruiken alleen het lab en ik kan me zomaar voorstellen dat gewoon een vast aantal handelingen per maand is 'ingekocht'). Je bent dan wel om goede redenen weggeaan in Groningen, maar wellicht is dit een redelijke reden om terug te gaan? Je kunt ook je verzekering bellen....als die reclames van snel helpen, wachttijden verkorten etc. mogen ze toch ook wel eens waarmaken voor die premies. Succes, hoop dat het lukt!

Hai Butterfly, Wat lijkt me dat vreemd. Om nu toch die stap nog te zetten terwijl je eigenlijk al een soort van geaccepteerd hebt dat het niet zo zal zijn. Aan de andere kant is dat misschien wel dé manier om alle emoties van de behandeling aan te kunnen. Niet dat je geen hoop meer hebt, maar dat allesverterende gevoel is misschien minder? Misschien ook wel helemaal niet hoor... Ik hoop van harte voor jullie dat dit eindeloze geduld beloond gaat worden! En in tien jaar is er zoveel veranderd, wie weet hoeveel meer kans jullie nu hebben. En ja, die kansen wil je uiteindelijk toch gebruiken. Hebben jullie al een afspraak in het ziekenhuis? Of zijn jullie je alleen nog aan het orienteren? Henne

Het verschil in een kort en lang (normaal) schema zit 'm in het voorkomen van een eisprong. Met het normale schema begin je voor je menstruatie met een middel om je cyclus 'plat' te leggen. Als je dan ongesteld bent geweest ga je stimuleren. In totaal ben je denk ik zo'n 3 tot 4 weken (?) aan het prikken. Met een kort schema begin je met stimuleren op een van de eerste cyclusdagen en prik je alleen een middel bij om een spontane eisprong te voorkomen op de dagen dat die kans er echt is. Ik heb de vorige ronde in totaal maar een week hoeven prikken. Dit keer moet ik drie dagen eerder beginnen. Ik had zelf om het korte schema gevraagd omdat ik al vermoedde dat ik slecht op de hormonen zou reageren. Maar het is zeker niet standaard. Alle recepten die al klaarlagen moesten worden aangepast haha. En ik weet eerlijk gezegd nog steeds niet wanneer je nu wel of niet een kort schema kunt krijgen en waarom dit niet standaard is (want minder belastend). Maar procedures en schemas zijn ook in elk ziekenhuis anders. Er is kennelijk nog geen 'beste' manier voor ivf.

Nanne bij mij wisselt dat gevoel. Soms weet ik zeker dat het gaat lukken, soms net zo zeker dat het niet gaat lukken. Ik denk niet dat je hier een voorgevoel over kunt hebben. Het is het verschil tussen je grootste angst en je grootste hoop. En uiteindelijk is het gewoon ontzettend dikke pech als het niet lukt. Behalve gezond leven e.d. geloof ik toch niet dat je daar zelf veel invloed op hebt. Als ik mezelf zwanger kon dénken zaten er hier al een paar op de bank :passifier: Zelf denk ik dat ik die gedachten heb uit zelfbescherming. Hoe groter je hoop, hoe groter de teleurstelling als het niet lukt. Ik probeer uit voorzorg vast om te gaan met het uitkomen van m'n angsten. Maar toch overheerst hoop vaak de angst. En dat is maar goed ook. Want een behandeling kun je toch beter beginnen met hoop dan met angst! Sofie, dat middeltje ken ik niet. Wij slikken wel beiden voedingsaanvulingen via een orthomoleculair arts en ik heb kruiden van de acupuncturist. Tja, baat het niet dan schaadt het vast ook niet inderdaad.

Da's helemaal waar :-)

Ik vond op internet dit (nav vraag over iui): "Het is te verwachten, dat het sperma ongeveer 70 dagen na die koortspiek in een dip zit, als het er al invloed op heeft. Drie maanden daarna is het weer genormaliseerd. Je kunt natuurlijk afwachten hoe het er uit ziet bij de IUI zelf. Daarentegen word je zelf ws gestimuleerd: die beide zaken moet je tegen elkaar afwegen. Overleg eventueel met je eigen gyn hierover." Als dat idd zo zou zijn zou er geen probleem moeten zijn. Ik vond ook dit: "Koorts is soms een tijdelijke oorzaak van verminderde zaadkwaliteit. Als onderzoek na een periode van koorts of griep een verminderde kwaliteit van zaad oplevert, kan het nuttig zijn het onderzoek na minstens drie maanden te herhalen." Ga dus maandag het ziekenhuis maar even bellen voor overleg, maar zie het iets minder somber in dan vanochtend gelukkig. En het blijft met icsi natuurlijk altijd maar afwachten of er voldoende goeie zwemmers zijn, daar weten diverse meiden hier over mee te praten helaas.

Hey Butterfly, Ik had een kort schema met gonal-f, cetrotide en pregnyl. Gonal-f zat in een prikpen (idd ideaal), de rest moesten we zelf mengen. Voor de nieuwe ronde krijg ik ovitrelle oid ipv de pregnyl en dat zit ook in een prikpen. Na de TP had ik progesteron bolletjes, idd vaginaal inbrengen. En reactie op de hormonen....tja...dát kun je beter niet aan mij vragen haha Succes, Henne

Hai allemaal, Mijn vriend is hevig verkouden en had gistervond 38.9 koorts. In februari gaan we onze 2e icsi poging doen. Moet ik me nu zorgen gaan maken over het zaad? Onze 1e iui poging had hij alleen een beetje verhoging en was al het zaad dus dood. En 38.9 is best wel hoog... Maar half februari best nog wel ver weg... En iui is geen icsi, dat is een hele andere bewerking..toch? Maar om straks aan het hele circus te beginnen met een grote kans op geen zaad zie ik echt niet zitten. Zouden ze in het ziekenhuis een zaadcheck kunnen doen voor ik ga prikken? Of maak ik me voor niks zorgen? Ik weet het even niet. En voel me ook nogal lullig dat hij zich zo ziek voelt en ik gelijk hieraan denk. Henne

Ik heb deze maand juist gebruikt om te genieten van al die kleine en gezellige dingen. Maar ook om om vreselijk rotjaar af te sluiten en hoopvol te beginnen aan 2009. Dus wat dat betreft ben ik inderdaad blij dat het januari is, een nieuw begin, lekker op naar het voorjaar en wie weet wel een zomer met een dikke buik! Lieve meiden ik hoop dat dit het jaar wordt waarin onze liefste wens uit gaat komen! Henne

Hey ladies, Vandaag weer acupunctuur gehad, dan ben je er toch wel weer even echt mee bezig. Merk dat ik ernaar uitkijk ongesteld te worden. Nog één cyclus rust en dan gaan we weer. Ik moest trouwens proberen wat aan te komen en dat is eindelijk gelukt! Zat op het randje van te mager, maar nu op een gezond gewicht wat de kansen wel schijnt te vergroten. Hoop echt zooooo dat het meehelpt. Alle kleine beetjes.... Linde wat lijkt het me vreselijk als de pauze definitief is. En ook om zo'n afschuwelijke reden. Je gaat sowieso nog een zware periode tegemoed en dan ook dit nog moeten verwerken, pfff, erg heftig. Jolanda wat onzettend balen dat het mislukt is. Ik heb geen idee hoe het gaat met cryo's. Mag je dan gelijk door? Het lijkt me dat je lijf toch ook wel eerst even tot rust moet komen? En Gerreber ook weer toe aan een nieuwe ronde, wat goed zeg! Het is zo moeilijk om jezelf weer bij elkaar te rapen na een mislukte poging, maar als ik hier in dit topic rondkijk doen we dat allemaal toch maar mooi! Henne

Elke gefeliciteerd! Positieve berichten geven mij ook altijd weer hoop. Het kán echt. Wauw! Helaas ook mindere berichten weer. Otjes...zo balen. En Anja wat een nare onzekerheid. Ik weet niet hoe dat zit met een terugplaatsing van twee...maar met bloedverlies én een negatieve test zou ik zelf weinig hoop meer hebben helaas. Heb je het ziekenhuis nog gebeld?

Hai Butterfly, Jeetje da's een tijd, tien jaar. Mag ik vragen waarom de 1e poging is afgebroken? Ik weet iemand die bij de 2e ivf na de punctie een ontsteking kreeg en dooziek is geweest. Die dénkt niet meer aan een 3e poging, is er helemaal klaar mee. En dat kan ik me goed voorstellen. Buitenstaanders denken altijd dat je standaard die drie pogingen doet en iemand was laatst ook heel verbaasd dat er bij ons een half jaar tussen zit. Maar als je zo heftig reageert op de behandeling is een half jaar echt niet veel. Door onze leeftijd kunnen we niet veel langer wachten: ik ben ruim 33, mijn vriend ruim 40. En wat bij mij ook meespeelt is dat de icsi zo'n impact heeft op de rest van m'n leven dat ik er niet te lang mee door wil gaan. We gaan nu in februari voor poging 2, als die niet lukt proberen we voor de zomervakantie poging 3 te doen. Op die manier weet ik rond juli/augustus of we wel of (hoogstwaarschijnlijk) geen kinderen zullen krijgen. En dan kan ik met die feiten ook verder met mijn leven. Dat klinkt erg hard en nuchter, maar ik kan op het moment niet eens een vakantie boeken vanwege alle onzekerheden en dat vreet je op een gegeven moment ook op. Overigens heb ik wel heel veel hulp gehad om zover te komen hoor. Ben een aantal keer bij een psycholoog geweest wat heel verhelderend was, de acupunctuur doet me fysiek erg goed en ik werk nog steeds op arbeidstherapeutische basis waardoor ik veel kan rusten. Laten we hopen dat het allemaal vruchten af gaat werpen :-) Groetjes, Henne

Daar kan ik me alleen maar bij aansluiten. Kleine dingen zie je zo snel over het hoofd als alles 'vanzelf' gaat en dingen vanzelfsprekend zijn. Een heleboel is dat namelijk niet.

Hoi hoi, welkom allemaal! Dat onderschrift is van mij, het drukt echt precies uit hoe ik me voel. Onze eerste icsi was een ramp doordat ik zo ziek werd van de hormonen. Maar inmiddels begin ik toch uit te kijken naar poging 2, want de wens is écht groter dan de ellende. Op naar februari dus :hello:

Als je gelijk doorgaat is het ook moeilijker te plannen. Soms kan na een ivf je menstruatie wat langer uitblijven of juist eerder komen. Dus dan weet je niet goed wanneer je weer zou moeten beginnen met decapeptyl. Maar je hebt dus wel gewoon een eisprong. Je cyclus ligt niet meer stil door de hormonen. Lekker klussen dus zou ik zeggen!

Hey Sophie, Wat een goed idee, ik sluit me graag bij je aan! Ik leef erg mee met iedereen die midden in de behandeling zit of op het wachtbankje, maar als je zelf even een pauze hebt, val je er wel een beetje buiten. Wij hebben in augustus de eerste icsi gehad. Ik was na die tijd echt op en ben ook een tijdje overspannen geweest. In eerste instantie dacht ik dat ik geen nieuwe poging meer wilde, maar in november sloeg dat opeens om. Omdat ik fysiek nog erg gammel was hebben we toen besloten om te wachen tot het nieuwe jaar. Net vorige week het ziekenhuis gebeld om februari vast te zetten! De rustmaanden hebben voor mij vooral in het teken gestaan van acceptatie. Accpeteren dat dit nodig is om zwanger te worden. En ook voorzichtig accepteren dat er een kans is dat het niet gaat lukken. Daarnaast accepteren dat ivf mijn leven echt op z'n kop zet. Ik ben er bijvoorbeeld mijn nieuwe functie door kwijt geraakt. Maar de rust heeft me ook doen beseffen dat zwanger worden, ivf, voor mij op dit moment echt prioriteit heeft. En dat andere zaken dan dus maar even moeten wijken. Ik vind het wel moeilijker om te horen als anderen, dichtbij ons, zwanger zijn nu we stilstaan. Dan heb ik soms wel de neiging om te zeggen 'zullen we toch niet in januari al...?' Maar zoals je zegt, genieten van ándere dingen, kleine dingen, elkaar, dat is zo waardevol. Je merkt nu pas hoe allesoverheersend ivf is als je ermee bezig bent. We genieten nu samen heerlijk van twee weken vakantie. En daarna gaan we langzaam richting poging twee. Ik ben sinds november al bezig met acupunctuur dat loopt gewoon door. Ik wil in januari op m'n werk zaken flink op orde hebben voor als ik weer uitval tijdens de behandeling. Rest me nog een tochtje naar de apotheek en ongesteld worden voor we weer kunnen beginnen. Want op een rare manier kijk ik er toch ook wel naar uit. Ik ben er nu in ieder geval veel meer 'klaar' voor dan ik de vorige keer was. Je weet toch iets beter waar je aan begint. Heb jij dat gevoel ook? Henne