Henne

Oh verdorie....balen zeg!!!

Meiden wat een hoop spanning hier! Elke keer als ik inlog ga ik als eerste naar dit topic in de hoop op goed nieuws. Hou vol he, niet van dat wachtbankje vallen maar er van blijdschap vanaf springen :toppie: Ik blijf voor jullie duimen! Henne

Hoi Tessa, Ik heb met geen van deze ziekenhuizen ervaring, maar wat me door dit forum opvalt is dat er per kliniek ontzettend veel verschil zit in de procedures / behandeling. Bij de een moet je eerst aan de pil, bij de ander niet. De een gebruikt verdoving bij de puncie, de ander niet. Bij de een mag je 14 dagen na de punctie testen, bij de ander 15 dagen na de tp. Bij de een gebruik je 13 dagen progesteron, bij de ander tot (evt) drie maanden zwanger. Etc. etc. Dus als je qua reistijd ed twee opties hebt kun je misschien bij beiden informeren naar de procedure en de voorgestelde behandeling en dan op basis daarvan een keuze maken: waar denk jij je het prettigste bij te voelen, waar heb je zelf evt. nog een keuze of inspraak in het aantal emmy's, wel of geen verdoving etc. En dan nog blijft het lastig. Je hebt met ivf nu eenmaal niet één vaste arts en elke arts is toch weer anders. Succes met je keuze en de eerste ivf! Henne

Wauw wat een goed nieuws! Gefeliciteerd. Henne

Hai Leen, Welkom hier! Ik ben er ook nog niet zo lang, maar heb al superveel aan dit forum gehad. Groetjes, Henne

Jeetje Marianne.....da's gewoon echt kl**e, kan het niet anders zeggen. En Lucky-t ook al geen goed nieuws..... :dontknow: Heel erg veel sterkte allebei. Henne

Annemie en Caatje gefeliciteerd!!!!!!! :hello2: Dit soort goed nieuws geeft me toch elke keer weer hoop. Wij gaan volgende week naar het ziekenhuis om te bespreken waneer we de 2e poging gaan starten. Zie er best tegenop, maar kijk er gek genoeg ook wel naar uit. Hoe rot ik er ook van word, het is wel weer een reele kans. En de acupuncturist denkt dat hij die bijwerkingen flink voor me kan verminderen dus dat geeft moed. Claudia heel veel sterkte. Goed en slecht nieuws liggen wel heel dicht bij elkaar op dit forum. Ook sterkte voor de meiden op het wachtbankje, maar vooral ook veel SUCCES!! Henne

Ik heb hierover net van de week eea uitgezocht omdat ik misschien aan een andere baan zou beginnen. Dus hier mijn ervaringen: Unive vergoedt vijf volledige pogingen maar alleen als je de meest uitgebreide aanvulling kiest. En die kost je, bovenop de basispremie, 100 euro per maand. Natuurlijk is 1200 euro veel minder dan de kosten van twee ivf behandelingen. Maar je hoopt natuurlijk ook gewoon dat je er niet meer dan drie nodig hebt. En zelf zou ik echt geen vijf pogingen in een jaar aankunnen, volgens mij kan dat praktisch gezien ook niet. Dus áls je al over zou willen stappen, dan zou je dat ook rustig eind volgend jaar kunnen doen. Scheelt je dit jaar die fikse premie. En wie weet is het wel helemaal niet nodig! Je hebt nog twee kansen die sowieso vergoed worden. En als je overweegt om over te stappen, kijk dan ook verder dan ivf. Ik vond de vergoedingen van alternatieve behandelaars bijvoorbeeld nogal tegenvallen bij unive. En ik heb wel acupunctuur ter ondersteuning van de ivf en osteopathie vanwege nekklachten. Je zou dus even de vergoedingen die je gebruikt op een rijtje moeten zetten en dan gaan rekenen. Overigens hoorde ik ook ergens dat als je overstapt de nieuwe verzekering opnieuw begint te tellen. Maar eerlijk gezegd lijkt me dat heel onwaarschijnlijk. Groetjes, Henne P.S. Wij gaan in januari / februari ook voor poging 2 (icsi)!

Hey meiden, Op 18 november gaan we naar het ziekenhuis om onze 2e poging te bespreken! Omdat ik op het moment in een sollicitatieprocedure zit is het plannen nog wat moeilijk, maar we denken inmiddels aan januari (tenzij ik dan net in een nieuwe baan begin). Ik zie er nog wel tegenop, ben fysiek nog steeds niet helemaal bijgetrokken van poging 1. Maar we beginnen echt weer onrustig en ongeduldig te worden. Mede doordat mijn schoonzusje inmiddels zwanger is van de derde.....zucht....slik.... We hopen met acupunctuur de bijwerkingen van de hormonen te verminderen, morgen is onze intake bij de acupuncturist. Allemaal ontwikkelingen dus op weg naar een nieuwe icsi! :sign19: Ik zou haast zeggen 'ik heb er zin in', gek he? Wat hoop al niet met je kan doen. Liefs, Henne

Hai Sannie, Beetje late reactie van mij, maar ik kreeg Cetrotide. Dat middel heeft bij de meeste mensen nauwelijks bijwerkingen (uitgezonderd ondergetekende helaas). Het hoort alleen wel bij een heel ander soort schema, waarvan ik zelf niet weet wanneer je er wel en niet voor in aanmerking komt. Met een 'normaal schema' begin je voor je ruim voor je menstruatie met deca en dan ga je daarna stimuleren. Ik begin op dag 3 van m'n menstruatie met stimulatie en pas de dag daarna met cetrotide om de cyclus stil te leggen. In totaal hoef ik dan ook maar een ruime week te prikken tot de punctie. Daarna gewoon progestan. Omdat ik vantevoren al wist dat ik slecht reageer op hormonen heb ik om het korte schema gevraagd, maar anders had ik dat ook niet gekregen want het is (in Rotterdam) zeker niet standaard. En ik weet idd ook iemand die een neusspray gebruikte. Zou zeker het ziekenhuis bellen en vragen! Je wens is veel waard maar als er een alternatief is, dan scheelt dat toch weer een hoop ellende. Succes, Henne

Een tweelingzwangerschap geeft meer gezondheidsrisico's voor zowel de moeder als de kinderen. Het terugplaatsen van twee embryo's geeft je nauwelijks meer kans op zwangerschap, maar als je zwanger raakt is de kans op een tweeling iets van 25-30%. Als je die keuze dus maakt, kies je bewust voor de kans op een tweeling, of het risico net hoe je het bekijkt. In theorie zou het zelfs nog een drie- of vierling kunnen worden als er spontane deling optreedt na de terugplaatsing. Zo, dat zijn de droge feiten.... Wij hebben er heel erg over nagedacht. Wij hebben ons altijd een 'groot' gezin voorgesteld met een stuk of drie kinderen. Toen bleek het spontaan niet te lukken. En ivf tja..... Ik ben erg slank en snel moe, een tweelingzwangerschap zou zwaar worden. Maar ik reageer ook erg slecht op hormonen, icsi is voor mij echt hel. Ik ben er drie maanden ziek van geweest en werk nog steeds niet fulltime. En mijn man is 40, heeft slecht zaad waarvan we niet weten hoe dat zich gaat ontwikkelen. Dus wie weet was die eerste poging wel onze enige kans..... (inmiddels besloten het nog een keer te proberen) Onze keuze was daarom om twee embryo's terug te laten plaatsen. Het ziekenhuis was hier niet zo blij mee, maar onze argumenten (met name mijn reactie op hormonen) en het feit dat ze ons zelf de keuze gaven heeft de doorslag gegeven. Wel ben ik daarna alsnog gaan twijfelen. Stel ik raak zwanger van een tweeling en er gaat iets mis, of ze mankeren iets. Dan zal ik het mezelf altijd verwijten ben ik bang. Maar ja, dat kan bij één kind óók! Persoonlijk vind ik dat we een beetje te bang worden gemaakt met alle risico's. Zoveel vrouwen die op latere leeftijd zwanger raken krijgen spontaan een tweeling. Mag dat dan ook niet meer? Het is puur dat je nu bewust kiest voor die kans / het risico. En dat mag kennelijk niet. Je mag niet hardop zeggen 'dan zijn we gelijk klaar'. Elk gezond stel mag meerdere kinderen krijgen, soms heel kort op elkaar (alsof dát gezond is), maar wij moeten heel erg blij zijn met één wondertje waar we jaren op moeten wachten. Wat we uiteraard ook zijn als het lukt, begrijp me niet verkeerd, maar daarmee is de wens voor meer kinderen niet zomaar weg. De gynaecologen vind mij jong genoeg om nog meerdere behandelingen te ondergaan, dus ook voor een brusje. Dat ik dat fysiek en emotioneel niet trek is voor hen nauwelijks een argument. Je wilt dit of niet. Dat je het misschien niet kán en daarom al je kansen wilt grijpen om toch een voor je gevoel 'compleet' gezinnetje te krijgen telt niet. Zij bekijken het medisch, wij emotioneel. Als je jong genoeg bent, je doorstaat de hele procedure redelijk, je wilt niet meer dan één kind, of je ziet het redelijk zitten om voor een brusje weer de molen in te gaan: neem dan niet de risico's die aan een tweelingzwangerschap zitten. Want die zijn echt wel reeel. Maar in andere gevallen, volg dan je gevoel!! Realiseer je alleen wel dat je het echt doet voor de kans op twee kinderen, want de kans op zwangerschap op zich is echt nauwelijks groter. Pfff, een heel verhaal, maar dit is iets wat ons ook heel erg heeft bezig gehouden. Ik zou zeggen leg de argumenten naast elkaar, bedenk heel erg goed waarom je het wil en ga dan op je gevoel af. Heel erg veel sterkte met afwegen en ontzettend veel succes met de poging!! Henne

Ik vond die bolletjes onhandig (vergat het middags vaak en dan moest het op m'n werk enzo) en kledderig. Maar van Pregnyl werd ik kostmisselijk, daar zit ik dan ook niet op te wachten. Tenzij met reden natuurlijk :-D Henne

Ik 16 dagen na de punctie / 13 dagen na de TP. Mocht 15 dagen na punctie testen en die was negatief, volgende dag dus ook ongesteld. Progestan heb ik gebruikt tot en met 12 dagen na de punctie. Vind het wel opvallend dat dit in alle ziekenhuizen zo verschilt. Hoe lang je progesteron gebruikt en wanneer je mag testen. Henne

Oh Mamalou, daar gaan wij ook heen: Giles Stoop. Werkt zowel in Utrecht als Rotterdam.

Hey meiden, Ik heb eindelijk een afspraak gemaakt, aanstaande maandag gaan we voor de intake naar een acupuncturist. Ben erg benieuwd. Door de telefoon gaf hij aan dat het behandelen van mijn man wel kan, maar dat 'icsi-kwaliteit' eigenlijk nooit zo verbeterd kan worden dat je spontaan zwanger wordt. Het kan vaak wel mogelijk worden om ivf te doen ipv icsi. Maar we moeten dus zelf beslissen of we dat de behandelingen (tijd, geld) waard vinden. Mij kunnen ze in ieder geval behandelen zodat de bijwerkingen minder en de kansen groter worden. Laat jullie maandag weten hoe het gegaan is! Henne

Kan ik vast een lijst aanmaken voor februari / maart? :happy8: We hebben na lang wikken en wegen besloten dan toch nog een poging te wagen. Dus: nieuwe poging in de verre toekomst zeg maar.... Henne

Oh, dat van die dosis slaat dus op de Gonal-F / Puregon of wat je ook krijgt voor de follikelgroei. Voor Lucrin/Decpeptyl/Cetrotide gaat dat niet op. Ik had een kort schema, dus raak soms in de war met wat nu precies wat is :whistling_girl:

Bij mij was het advies om 's avonds te prikken. Dit omdat dan na een FM de dosis nog voor diezelfde dag kan worden bijgesteld indien nodig. Als je net voor een meting geprikt hebt kan dat niet meer. Maar als ze daar niks over gezegd hebben, zou ik doen wat je zelf het fijnste lijkt. Dat hangt toch af van je dagritme, hoe makkelijk je zelf prikt en hoeveel last je ervan hebt. Ik kreeg van de cetrotide bijvoorbeeld een dikke, jeukende , rode plek op m'n been. Lijkt me niks om daar dan sochtends gelijk een broek of panty overheen te trekken. En ik heb sochtends echt geen tijd om een kwartier met een ijsblokje op m'n been te zitten :bf_nonew: Succes, Henne

Hai Vanessa, Met onze icsi had ik juist nadat ik was gestopt met de progesteron verhoging, of in ieder geval merkte ik het toen pas omdat ik me ook grieperig voelde, rillerig enzo. Denk dat het dus eerder een virusje is geweest dan de progesteron. Was ook niet zwanger, de dag na de negatieve test daalde m'n temp. en werd ik ongesteld. Ik heb wel eens gelezen dat je temperatuur, die de 2e helft cyclsus toch al hoger is, na een innesteling nog ietsje verder kan stijgen. Maar 37.8 lijkt me dan best hoog. of je moet normaal al rond de 37.5 zitten in je 2e helft? Spannend hoor, sterkte met afwachten! Henne

Hai, Ik ben er ook altijd heel open over geweest, vanaf het moment dat we wisten dat we spontaan niet zwanger zouden worden. Heb daardoor veel steun gehad van familie, vrienden, collega's. Ik heb dat allemaal als heel positief ervaren, het maakte het voor ons makkelijker. Maar wat Mariek ook al zegt, je 'moet' evt. negatief nieuws dan ook delen en dan is best moeilijk. Wel een tip: als je het vertelt, hou de testdatum dan voor jezelf. Wij hadden de datum gewoon twee dagen opgeschoven, mochten donderdags testen en iedereen dacht zaterdag. Daardoor hadden we de teleursteling al een beetje verwerkt voordat we het slechte nieuws moesten gaan brengen. Was dan wel weer wat vreemd om vrijdags allerlei sms-jes te krijgen met 'succes' 'we duimen' enzo terwijl ik net ongesteld was, maar dat kon ik dan ook gelijk zeggen. Al met al vnd ik het fijn dat mensen in onze omgeving op de hoogte waren. Maar ben het hierin ook met Mariek eens: hoe ze ook meeleven, echt snappen kunnen ze het nooit. Daarvoor kun je idd het beste op een forum als dit zijn. Heel veel succes met deze poging! Henne

Je bent niets verplicht, maar het kan voor jezelf wel makkelijker zijn als in ieder geval je leidinggevende het weet. Je moet toch regelmatig naar het ziekenhuis en na de punctie ben je ook niet direct weer aan de slag. Je kunt natuurlijk ook alleen melden dat je regelmatig naar het ziekenhuis zult moeten voor onderzoek, zonder dat je meteen vertelt waarvoor. Als je het gevoel hebt dat je het op je werk echt niet kunt vertellen of als ze niet positief reageren, kun je het ook met je arboarts bespreken. Dan kun je je ziek melden zonder dat je leidinggevende hoeft te weten waarvoor. Op de website van Freya staat hier eea over volgens mij. Succes!

Wat afschuwelijk voor jullie dat het op deze manier zomaar over is. Onvoorstelbaar triest. Heel heel erg veel sterkte samen. Liefs, Henne

Euhhh....het kan dus idd ook minder makkelijk gaan. Ik ben hartstikke ziek geweest van de hormonen. Had een verkort schema met cetrotide en gonal-f. Had last van vermoeidheid, hoofdpijn en allerlei maag-darmklachten: buikpijn, erg misselijk, obstipatie. Ben in een week van prikken twee kilo afgevallen omdat ik nauwelijks kon eten. Van de pregnyl heb ik een dag lopen kokhalzen (schoon vooruitzicht voor als het nog eens lukt om zwanger te worden haha) en van dde progesteron werd ik zo slaperig dat ik niet eens kon autorijden. En ook weer obstipatie. Maar.... ik reageer altijd al heftig op hormonen (pil) en ik heb heel snel last van darmklachten. Laat je vooral niet afschrikken of bangmaken ofzo. Gewoon met goede moed beginnen, spannend he!? Heel veel succes alvast! Henne

Jeetje Draakje wat verschikkelijk voor jullie!!! Ik kan me alleen maar een voorstelling maken van hoe rot je je moet voelen. Onze eerste iui poging hadden we ook alleen maar dood zaad. Maar dat was het begin van en traject, ik had geen hormonen gebruikt, het was 'alleen maar' een verloren maand. En wel een enorme klap in ons gezicht, dat wel. Ik moet er werkelijk niet aan denken dat het ons nog een keer gebeurd met een icsi poging. Wat een afschuwelijke kl*te situatie. Heel, heel veel sterkte, ik weet werkelijk niet wat ik meer kan zeggen. Liefs, Henne

Oh gelukkig, ja dat dacht ik zelf ook al. Maar je gaat je toch afvragen of het 'normaal' is.