Henne

Superfijn mijnbaby, heerlijk moment he. Hier ook blij. De gyn vanochtend was een fijn mens. En vooral heel praktisch en concreet. Eerst was ik aan het heen en weer schipperen tussen huisarts (voor controle prednisolon), immunoloog via de mail (om die controle te bespreken), vk en toen kwam daar de dermatoloog nog bij... En nu gaat lekker alles naar de gyn. Zij doen de tweewekelijkse bloedcontroles, schrijft nu ook de antihistamine e.d. voor en gaan ons zoals ze zij 'goed in de gaten houden en er doorheen slepen'. Ik krijg elke twee weken een normale controle en elke vier weken een echo om de groei te monitoren omdat prednisolon een groeiachterstand kan veroorzaken. Nu dus ook even een snelle echo gehad, even een spiekmomentje en alles was prima. Een beweeglijk kind, ja dat had ik zelf ook al gemerkt. Kwam er helemaal opgelucht vandaan. Angsten zijn hiermee niet weg, maar de stress van al dat geregel en gedoe wel.

Floor zou je er niet toch een prednislonnetje tegenaan gooien? Wen is er ook pas mee begonnen toen na de tp de afstotingsverschijnselen de kop op staken. Kan nog best... En ja, ik denk zeker dat het feit dat je graag een broertjes of zusje aan je zoontje wilt geven een extra dimensie aan de wens geeft. Als je nog geen kinderen hebt is het in feit een egoïstische wens, voor jullie tweetjes. Nu zie je zo'n hummel genieten van andere kindjes en dan gaat het niet meer alleen om (zelf) ontvangen, maar ook om (een ander) iets geven. Dat 'opgeven' is denk ik veel moeilijker dan er voor jezelf een punt achter zetten. Dikke Knuf meis!

Mijnbaby heel veel plezier en succes zometeen! Nu Bloempje nog en dan zijn we allemaal over de twintig weken hè? Op dan naar de volgende mijlpaal van 24/28 weken en levensvatbaarheid. Voor mij persoonlijk wel een belangrijke grens, maar dat heeft ook met ervaringen in mijn omgeving te maken. Wel durf ik inmiddels iets verder vooruit te kijken/denken. We hebben een datum geprikt om aan de babykamer te beginnen, voor die tijd dus behang uitzoeken en opruimen. En ik ben bezig met de uitzetlijst. Mijn hemel zeg, wat heb je allemaal nodig?! Ik ben nu ook wat lijstjes aan het vergelijken en vooral over aantallen kleertjes zijn ze het nie eens haha. Maar ik heb hier al gehoord: zo min mogelijk en bijkopen als je weet hoe groot je kindje is. Dus aan dat advies gaan we ons maar houden denk ik. Ik ga zo hier naar de gynaecoloog, weer een nieuwe. Ben benieuwd, heb een waslijst aan vragen/bespreekpunten en volgens mij duurt een afspraak tien minuten dus ik reken er maar vast op dat ik er weer onzeker vandaan kom ipv gerustgesteld. Is tot nu toe elke keer zo gek genoeg. Maar misschien valt het mee, schijnt wel een hele fijne gyn te zijn. To later, mijnbaby, probeer vooral te genieten hoor!

San ik zou me daar niet (op een negatieve manier) verantwoordelijk voor voelen. We hebbenmwel vaker rustiger periodes en zeker als er zoiets ingrijpende en verdrietigs gebeurt, wil je ook niet zomaar over allerlei koetjes en kalfjes gaan kwekken. Veel sterkte met herpakken van het 'normale' leven. Wanneer moet je weer werken? Tool, lekker kort weekje dus en dan feeeest! Ik krijg er zelf ook nog weer helemaal de kriebels van, was zo leuk allemaal. En dat gaat het zo te horen bij jullie absoluut ook worden :-) Fren wat zei de huisarts verder? Babeth die planning....die bestaat niet hè, je weet het ;-) Ruby je bent erg stil, alles goed meid? Sen hoe is het met je rug? En met J? Wen ik realiseer me gisteren opeens dat jij ook dik over de twaalf weken bent. Het gaat voor een ander toch echt veel sneller dan voor jezelf hoor. Esther hoe is het met jou? Nog vijf weekjes tot verlof toch? Hoe is het eigenlijk met je vriendin die plat ligt? Gaat dat nog goed? Hier is het even wat minder, gisteravond om tien uur werden we gebeld dat een vliegvisvriend van J plotseling is overleden. We zijn er beiden echt door van slag, kunnen het niet geloven. Ook slecht geslapen, zoiets blijft dat toch door je hoofd spoken. Vandaag toch op tijd op, zo naar de (nieuwe) gyn. Benieuwd.

Ben er bij de 20e...tenzij....harde buiken, allergie....je weet het bij mij nooit. Ook even kijken hoe autorijden gaat. Is drie kwartier, wel net op het randje voor me denk ik. Ben idd rustig, weet op moment vaak niet zo goed wat te zeggen. Zal de twintigste wel makkelijke zijn live, kan ik er tenminste meteen die knuffel bij geven hè Tool....;-) Word door manlief naar bed gestuurd, hij heeft gelijk. Truste lieverds.

Och lieve Guusje....wat kan ik zeggen om je te helpen... Ik herken net als veel anderen die eenzaamheid vlak voor/na een curettage. Het verdriet van het onherroepelijke op dat moment, het is gedaan, over, weg.....en dan ben je zo alleen dat is je niet voor te stellen. Als je eraan denkt om met iemand te gaan praten, zou ik dat zeker doen. Mij, ons, heeft het enorm geholpen. Je kunt je misschien ook de verhalen over mijn haptonomie nog herinneren...ontzettend confronterend, maar zo vreselijk veel aan gehad. En de confrontatie komt vroeg of laat toch, misschien dan juist fijn om het min of meer 'gecontroleerd' te laten gebeuren...? Wat ik zelf het prettigste vond, was dat die persoon (de huisarts, psychologe, haptonome) er was om op dat moment naar mijn verdriet te luisteren. Zonder dat ik me bezwaard hoefde te voelen, zonder goedbedoelde adviezen of verhalen over die en die die ook.....het ging op dat moment alleen om mij en mijn gevoel en dat was ontzettend fijn. Lieverd, veel sterkte. Wat jij, jullie meemaken zou niemand mee moeten maken en ik wou dat ik iets kon zeggen of doen da het minder moeilijk maakte xx

Helemaal gelijk dolfijntje. Ik had ook toe moeten voegen: de ellende kan ook groter worden dan de wens en dat is voor niemand meer goed, je moet er niet aan onderdoor gaan. Ik heb nu ik (weer) zwanger ben vaak gehoord:"zie je wel, de aanhouder wint". Hoewel goed bedoeld, doet die opmerking me pijn, want waren we dan verliezers geweest als we niet langer door waren gegaan? Zijn al die koppels die na zoveel ellende en teleurstelling en verdriet hebben moeten besluiten om te stoppen verliezers? In zekere zin wel, zij staan met lege handen, wij hebben 'de prijs' waar het allemaal om ging. Maar de term verliezers komt op mij over als 'slap', 'opgeven' en als er érgens moed, kracht en doorzettingsvermogen voor nodig is, dan is het wel voor het herkennen en erkennen van je eigen grenzen en daarnaar leven. Ik kan geen groter respect hebben dan voor degenen die verder hebben durven gaan zonder behandelingen, zonder (nog een) kindje. En dat meen ik uit de grond van mijn hart. En Floor, kun je geen klacht indienen ofzo, want dit slaat nergens op. Ook al vinden ze het onzin, dan is het nog zwaar onprofessioneel om dat jou zo te laten blijken. Zo snel mogelijk weg daar, bah. En weet je, ik denk dat ik bij Freya eens ga opperen dan na een miskraam na IVF meteen diverse onderzoeken worden gedaan. In Ndl. gebeurt dit meestal pas na drie miskramen, maar met maar drie vergoede pogingen is dat eigenlijk van de zotte. Nee, er wordt heel vaak geen oorzaak gevonden, maar de keren dat dit wél zo is ben je op deze manier wel ontzettend kostbare pogingen kwijt. Overigens moeten uitslagen als mthfr, te hoog tsh ed dan ook wel serieus genomen worden, wat vaak ook nog niet het geval is. Wen, tsh zit bij mij niet in de wekelijkse meting, zal per lab/huisarts nog weer verschillen. Je kunt het idd wel via de ha laten checken, maar dan moet je de referentiewaarden even negeren, zijn hier topics over. Voor zwangerschap moet tsh betrekkelijk laag zijn volgens mij. Hoe was het vrijdag bij Pf?

Maak jezelf niet gek hè Floor, je hoeft echt niet altijd te lachen al weet ik zelf ook maar al te goed hoe zelfspot en humor, soms zelfs cynisme, je erdoor kunnen slepen. Herken de dip met de tp....je afvragen waarom je dit in vredesnaam jezelf toch weer aandoet. En het antwoord kennen we: omdat die wens zo ontzettend groot is. Gelukkig slepen we elkaar er hier altijd doorheen. Niet teveel testen vreten hè anders moeten we je ook nog aanmelden bij de anoniem staafjes pissers associatie (als in a.s.a.p.) ;-)

In Voorburg passen ze dit al toe, cyclusselectie noemen ze dat. Als je een hele slechte maand hebt, moet je dan soms ook overslaan en de volgende maand opnieuw proberen. Bij mij nooit van toepassing geweest dus weet er het fijne niet van, maar het werd me gemeld als optie toen we overstapten vanwege oa weinig eitjes/embryo's. Bovenstaand onderzoek gaat dan nu wel na of dit idd ook een grotere zwangerschapskans geeft. Weet niet of dat in Vb ooit gedaan is.

Ik sluit me aan bij de eerdere ervaringen. Met 13 weken rood bloedverlies, echo oké, oorzaak bij mij toen niet duidelijk. Het heeft in totaal ruim drie weken geduurd, af en aan, wel en niet, meestal bruin en soms wat roder en het was slopend. Garanties heb je niet, maar het feit dat er een duidelijke oorzaak is en het hartje klopt zijn wel positieve dingen. En morgen zeker gaan voor een echo, want dat is uiteindelijk het enige wat je gerust stelt (voor zolang als het duurt, ik zat er elke week)

Beterschap voor R!

Ruby erg jammer, maar wel begrijpelijk. Ik moet zelf afwachten of het rijden lukt en hoe het dan met de allergie ervoor staat. Durf op dit moment niks te eten waar ik niet alle ingredienten van ken, zelfs al ken ik de oorzaak van de allergie niet. Kaartje heerlijk, opruimen! Ik wil zoooo graag alle kasten eens grondig door. Misschien stukje bij beetje de komende weken. Loslaten gaat toch ook niet in één keer ;-) Ik ben idd wat meer vooruit aan het kijken, november zit ik in het derde trimester dus dan durf ik denk ik echt wel aan het kamertje te beginnen. Toen J net thuis kwam en die kleine kleertjes zag en de lamp, hebben we elkaar ook echt even heel stevig vast moeten houden....

Heb ik ook al gedacht, temp in combinatie met droge/dunne huid. Als ik heel veel drinkt is het wel minder. Irritante is vooral dat de allergie ook met een branderig gevoel begint dus ik denk de hele tijd dat ik weer een aanval krijg.

Sandra ik heb met tranen in mijn ogen je tekst op fb gelezen, zo echt... Fijn dat het een mooie dienst was, ook die hoort nu bij de mooie herinneringen die je kunt koesteren. Meiden....migraine kán erfelijk zijn, maar dat hoeft dan natuurlijk niet perse ;-) voor Fren nu wel prettig om herkenning te hebben. Ik heb vandaag de lamp gekregen (zo leuk!) en wat kleertjes die ik bij de B.IJ besteld had. Mijn ouders waren er net en die stonden boven het kleine vestje te snotteren. Ook fijn met mn moeder gekletst en met mijn vader een datum geprikt om aan het kamertje te beginnen, dan realiseer ik me zeker op een dag als vandaag hoe erg ik bof dat ze er beiden nog zijn en zo fit en gezond zijn. Knuf!

Dank voor de waarschuwing Sorpressa ;-) Nieuwe mogelijke kwaal: branderige huid, vooral in m'n gezicht. Ik heb last van allergie aanvallen waarbij m'n huid echt in de fik staat, maar ook los van die aanvallen heb ik erg veel last van een branderig gevoel. Er is niks te zien, niet rood, geen vlekken of pukkeltjes....wel is mijn huid erg droog. Het is helemaal erg in een warme ruimte (winkel) of als ik bijvoorbeeld in de auto zit met de zon op de ruit, dan moet ik echt een raam open gooien/jas uit, anders ontploft m'n hoofd. Ik slik prednisolon dus daar zou het ook mee te maken kunnen hebben, maar dacht misschien herkent iemand het als zwangerschapskwaal? Heb sinds ik zwanger ben ook veel warmere handen dan daarvoor, maar dan niet met zo'n branderig gevoel.

Hilly, wat ontzetten rot, twee miskramen achter de rug. Is er door het ziekenhuis al onderzoek gedaan naar herhaalde miskramen? Vaak gebeurt dat, helaas, pas na drie miskramen. Vind ik onbegrijpelijk met IVF, waar elke poging zo kostbaar is maar dat terzijde.... De eerste stap zou denk ik zijn om 'gewoon' in je eigen ziekenhuis onderzoek te vragen naar stollingsafwijkingen, chromosoomafwijkingen, schildklierwaardes. Misschien nog wel voor je cryo poging. Als dat allemaal oké is, kun je overwegen het immunologische onderzoek in Dld te laten doen. Hieruit kan blijken of je imuunsysteem de embryo's misschien afstoot. In dat geval kun je dan overwegen prednisolon te gaan gebruiken. Maar sowieso kunnen Omega3 en vitD weinig kwaad. Met vitD moet je wel enigszins oppassen omdat het een in vet oplosbare vitamine is. Teveel plas je niet uit. Maar voor je teveel hebt moet je wel echt heel veel slikken en de meeste vrouwen hebben een tekort. Krijg visite dus moet het hier even bij laten, als je nog vragen hebt: stel ze!

Ik bof nu eigenlijk enorm je, dat ik geen werk heb. Als ik lees hoe zwaar het veel meiden valt, poeh. Heb wel veel zwangere collega's gezien, maar ja....wist ik veel of die savonds knock out op de bank gingen? Oh, het filmfestival wordt voor Ndl. zover mogelijk naar achteren geschoven. J had gemaild en die N blijkt zelf op het punt te staan vader te worden dus die snapte het wel. Wordt nu tweede helft maart....nog onder voorbehoud wat mij betreft, maar beter dan half feb ;-) Fren morgen dus even de ha bellen en nu lekker vroeg naar bed, hoop dat F je door laat slapen. Truste meiden.

Sandra, P en familie veel sterkte morgen, we denken aan jullie xx

Wen succes morgen in DD, groeten aan Pf ;-) Hoop dat je idd af kunt bouwen en wie weet wordt de duizeligheid dan idd wel minder. Met werk echt eerder stoppen als het niet gaat hoor! Schuldgevoel nu, maar achteraf altijd spijt dat je werk zo voor hebt laten gaan....heb nu al van diverse vriendinnen gehoord dat ze zich achteraf minder druk hadden willen maken om werk.

Heerlijk Dion!

Ik slik nu 2000 mg Omega3. Het vervang de intralipid ook niet echt, maar toen ik ging googlen en las dat lood voor een groot deel uit omega bestaat heb ik aan Pf gevraagd of het een alternatief kon zijn om dat op te hogen. En dat vond hij wel. Het kindje kan door de prednisolon een groeiachterstand krijgen, voor zover ik weet is dat het enige bewezen 'risico'. Wel moet ik nu op medische indicatie in het ziekenhuis bevallen omdat ik zelf geen cortisol meer aanmaak. Tijdens stresssituaties (zoals een bevalling ;-)) maak je dit meer aan en dat doet mijn lijf nu niet. Moet dus tijdens/na de bevalling extra prednison hebben. En mogelijk moet in knulleke een soort van afkicken van de prednisolon die hij heeft binnengekregen, dat vind ik dan eigenlijk nog het ergste. Ik wil eigenlijk graag nog een gesprek hebben met een kinderarts ofzo zodat we voorbereid zijn om de moeilijke gevolgen. Maar erg druk maak ik me er eerlijk gezegd niet om. Vrouwen met bijvoorbeeld reuma of chronische ontstekingen in de darmen slikken ook de hele zwangerschap door en vaak veel hogere doses. En heftige allergie aanvallen met mogelijk een shock zijn dan toch echt veel riskanter zowel voor mij als ons kind.

Kwart voor vier dus het wachten is voorbij.... Duim met je mee hoor, maar het is vast allemaal goed!

Mooi nieuws meiden!

Gatsie Fren, ik sluit me aan bij Caro: laat iemand je naar huis/dokter brengen!

Moeilijk he. Ik weet dat áls ik bv ga/kan geven en dat ook langer volhoud, ik sowieso met zes maanden ga stoppen als we besluiten voor een 2e te gaan. Vind dat heel moeilijk, maar met mijn leeftijd kunnen we het ons niet veroorloven al te lang te wachten, stel dat het weer lang gaat duren. Heb het daar zelfs al met de gyn over gehad.....lekker voorbarig. En een half jaar is op zich natuurlijk al een hele mooie periode. Maar eerst deze zwangerschap, bevalling, kraamperiode etc. maar eens doorkomen ;-)