Henne

Mooi Suus! We gaan zo te zien een beetje gelijk op, grappig. Morgen 20weken echo toch? Of is het nu woensdag? Dion ik ben vooral gewend dat ik zo snel mogelijk weer aan het werk moest, dus dit is wel even vreemd. Maar hoe meer het doordringt, hoe prettiger het is. Omdat ik in de ziektewet val, hou ik mijn ww tegoed, wat betekent dat ik ook na m'n verlof nog een aantal maanden inkomen heb en dus rustig op zoek kan naar werk. Kan dus ook echt verlof hebben en dat is een heel fijn idee. Hier ook nog steeds bij elk onbekend krampje en steekje in de stress hoor, als ik iets een paar keer heb gehad of kan verklaren dan gaat het. En idd, lang leve de dopler en de schoppende kindjes :-)) Camera heb ik geen verstand van, maar denk dat veel meer nieuwbakken ouders er eentje hebben dus misschien gewoon even een topic openen? Als ik iets moet hebben kijk ik vaak op vergelijkingssites of bij de consumentenbond. Ben zo iemand die alles graag uitpluist maar elektronica laat ik heel ouderwets aan m'n man over ;-)

Ik tot nu toe ook niet Caro, maar miskramen doen kennelijk wonderen (zei zij cynisch). Maar vandaar ook wel de grote opluchting. Ik had echt het idee dat ik zou moeten gaan solliciteren en dat gaat domweg niet. Voel me wel beetje nutteloze profiteur hoor. En vind het ook best eng om er straks dan een heel jaar 'uit' te zijn. Maar voor nu is dit echt het beste, dus beter maar blij mee zijn.

San niet schuldig voelen maar lekker aan genieten. Jullie brokkenpiloot vermaakt zich wel en is in prima handen en jij kunt met alle sores nu die ochtendjes voor jezelf maar al te goed gebruiken.

Oh Syl dat is echt klote. Alsof je er zelf voor kiest ziek te worden, of gewoon eens even lekker de verzekering uit wilt buiten. Zoals de waard is vertrouwt hij zijn gasten denk ik dan vaak... Tot nu toe zelf ook vaak met die houding te maken gehad, arrogante keuringsartsen die vinden dat op het spreekuur kunnen komen al een teken is dat je prima kunt werken. Behalve dus met alle zwangerschapsgerelateerde dingen, dan zijn ze opeens heel meelevend en voorzichtig. Daar word ik dan weer wantrouwig van ;-) Ik hoop echt dat ze je klachten snel erkennen en dat je de rust kunt krijgen die je zo hard nodig hebt. Hoe is het met J? Trekt hij het nog wel een beetje? Veel sterkte en beterschap lieve meid.

Even kort: bij U.w.v geweest en blijf definitief tot verlof in ziekte.wet. Na verlof opnieuw beoordelen. Voelt aan de ene kant raar en 'lui' maar het is toch ook een behoorlijk druk op de achtergrond die wegvalt, een opluchting. Kan nu de komende weken/maanden rustig voorbereiden op de komst van Koekie en dan zien we april/mei wel verder.

Hai meiden, allemaal beetje leuk weekend gehad? Ik ben eigenlijk te druk geweest, merk ik dan vandaag: last van buik, rug en benen. Irritante is dat da me nog steeds onzekerheid maakt. Wel heerlijk regelmatig schopjes en beweging, elke ochtend zegt hij m'n man even goedemorgen met een goeie schop, zo lief. Verder vanochtend bij U.WV geweest. Ik zit vanuit de w.w. in de ziekte.wet (overspannen, oververmoeid en klachten door zwanger) en ik hoef nu definitief tot na m'n verlof niet meer te solliciteren/werken. Vind het een raar idee, maar ben ook opgelucht. Een druk die wegvalt. Zo nog even fysiosporten en dan de rest vd middag op de bank, het is we weer genoeg voor vandaag! Ga ik heerlijk nog even online speuren naar ideetjes voor de babykamer (als ik niet in slaap val)

Ben er zelf nu ook erg over aan het nadenken geraakt... Wat mij nu ook door m'n hoofd speelt is dat juist het bewust zijn van bepaalde kwaliteiten je ook de mogelijkheden en kracht kan geven om ze op een bewuste manier te benutten en daardoor nog sterker te maken. Zelf heb ik op m'n werk wel eens geroepen dat ik toch 'moeder overste' niet was. We moesten eigenschappen vanaf kaartjes aan mensen toekennen. Collega's zagen me als een helper, iemand die voor mensen klaar stond, zich in kon leven, al dat soort dingen meer. Maar níet als competent, efficiënt, intelligent, specialist....die kaartjes gingen allemaal naar andere collega's. Zij kregen een bepaalde waardering en erkenning die ik niet kreeg en ik was daar echt behoorlijk door van slag. Heb het daar ook bij hapto over gehad. Hoe kun je die toch goede kwaliteiten inzetten zonder zelf 'gebruikt' te worden. En dat is iets dat juist zonder kinderen ontwikkeld kan worden. Want voor (je) kinderen wíl je klaarstaan, je inleven, ze helpen....normaalgesproken zullen kinderen daar ook geen 'misbruik' van maken, waar volwassenen dat - bewust of onbewust- wel doen. Tjee..... Vind het echt bijzonder dat jouw vraag van nu zo aan lijkt te sluiten met waar ik de afgelopen twee jaar mee bezig ben geweest met oa hapto en EFT. Ik heb vaak gehoord dat ik 'een goede moeder zou zijn', jij denk ik ook.... Nooit echter op deze manier ernaar gekeken, de kwaliteiten die je hebt waardoor mensen dat zeggen en hoe die ook je omgang volwassenen beïnvloeden. Ook hier stof tot nadenken dus. Dank je Eef xx

Jilzz op de dag van de punctie ben je twee weken zwanger, daar dus 38 weken bij optellen om tot je uitgerekende datum te komen. Je kunt je punctiedatum ook invullen op de site van freya http://freya.nl/web_bereken/zwangerschapsduur.php?Berekening_nr=2&Begin_jaar=2012&Begin_maand=09&Begin_dag=6&smnr=21 (uitgaande van 6 sept kom ik op 30 mei)

Moeie meisje allemaal... Hier vandaag aan opruimen en afstoffen geweest. Merk dat ik iets meer energie lijkt te krijgen, maar absoluut niet teveel moet doen want dan gaan buik en rug protesteren. Ben erg met mezelf bezig, bezig met zwanger zijn en wennen aan het idee dat er straks een klein manneke bij ons is, dat het allemaal écht is. Daardoor misschien weer even wat minder hier, maar dat duurt meestal maar paar dagen ;-) Eef denk daarnaast vooral ook aan jou, dus wil zeker nog even reageren. Je vraag raakte me, moederschapskwaliteiten......ja wat zijn dat dan? Veel mensen zullen direct denken aan zachtheid, zorgen, geduld, lief zijn. Zelf denk ik dat het ook te maken heeft met bijvoorbeeld prioriteiten stellen, loslaten, jezelf op de achtergrond kunnen (en willen) plaatsen zonder jezelf te verliezen.....vul maar aan. En dat zijn kwaliteiten die in mijn ogen niet per definitie aan kinderen gebonden zijn, van jezelf of van anderen. Ik heb collega's en vriendinnen zien veranderen (in hun werk of privé) nadat ze moeder waren geworden, maar diezelfde 'kwaliteiten' hebben andere collega's of vriendinnen ook zonder kinderen. En tegelijk zijn er moeders die dit soort kwaliteiten niet of minder hebben (niet dat dit slechte moeders zijn overigens). Ik zie opeens mijn twee laatste managers/teamleiders voor me. Beiden jonge meiden, nog geen dertig. Beiden echt carrièregericht en in staat hard te zijn in hun werk en management. Maar de ene had daarnaast inlevingsvermogen, zag of iemand het moeilijk had, maakte keuzes die voor het team en 'haar mensen' het beste waren en koos bijvoorbeeld niet zelf als eerste de leukste klanten uit. Je durfde bij haar jezelf te zijn en je hart uit te storten. Toevallig had zij idd een kind, maar ik denk dat zij ook daarvoor deze kwaliteiten al heeft gehad en ik weet vrijwel zeker dat de ander ze nooit zal krijgen al krijg ze tien kinderen. Ik vermoed dat jij en C en zeker over nagedacht hebben wat voor een soort ouders jullie hadden willen zijn (dit vind ik heel naar klinken om zo te schrijven :-( ..) en ik weet zeker dat je dat mettertijd om kunt zetten in andere aspecten van jullie leven. Want jullie hebben die kwaliteiten absoluut, alleen al zoals je hier op het forum reageert, iedereen een hart onder de riem kan steken, gevoelens aanvoelt. Maar waar ik al mee begon, alles draait denk ik om wat je zélf als moederschapskwaliteiten ziet, welke daarvan je al hebt (volgens mij veel) en welke je zou willen toevoegen. En dan vind je zeker een manier om deze toe te passen in je werk, privéleven, sociale leven.

Moe, gisteren erg sjaggie dag, vandaag druk, verder oké hoor. Caro mijn nicht heeft ook een tweeling en die had met traphekjes een deel van de kamer afgesloten, toen ze iets groter werden daamee alleen de open keuken afgesloten zodat ze daar niet in konden kruipen/lopen als zij bezig was. Snelle Knuf voor iedereen, kom snel uitgebreider terug.

:happydance:

Ymkeh ik zou er geen twee uur voor gaan rijden hoor, in de buurt moet toch ook een echobureau zitten? Volgens mij zit er in Vlissingen eentje die ook medische echo's doet, dus die zullen sowieso goede apparatuur ed hebben. En áls je het geduld op kunt brengen zou ik zelf tot ca16 weken wachten. Wij hebben vanaf week 13 tot en me 16 elke week een echo gehad en je ziet echt met de week meer. Dion wel foto's gaan maken hoor! Achteraf kan het niet meer :-) Ik ben weer een illusie armer: gisteren bij fysiosport van twee samen gehoord dat ik voor twintig weken toch een heel bescheiden buikje heb. En ik was er zo trots op ;-( Suzanne vandaag twintig weken! Toch een mijlpaal he, de helft. Volgende week nog een mooie echo en ik kan zeggen, ook met lichamelijke klachtjes en alle onzekerheden wordt het daarna toch anders. Weet niet hoe ik het moet uitleggen of beschrijven, maar het is allemaal weer wat reëler, echter en zekerder. Vanochtend druk ochtendje met boodschappen, was en twee mannen bezig aan de oprit die ik toch van lunch moest voorzien ed, dus nu weer plat op de bank. Hopen dat Koekie zich zo nog even meldt, zo gezellig :-) Gisteravond was ik alleen thuis en werd ie prompt heel druk, alsof hij me echt even gezelschap kwam houden, lief hè.

;-) (ik kreeg soortgelijke preken twee maanden geleden zelf nog, mooi eigenlijk hè....)

Wij hebben morgen vanaf half tien geen water, dus als ik wel douchen moet ik er - voor mijn doen - ook vroeg uit ;-) Wekker gaat op vrijdag gelukkig niet om half zeven.

Nice Roos! Het zit bij jou ook al wat hoger of niet? Ik maak me om het aankomen ook niet zo druk, hoort erbij. Wil alleen wel oppassen voor kilo's die niet nodig zijn. Moet het toch ook allemaal meedragen en heb al niet de sterkste rug (vorig jaar wervel verschoven). Probeer dus niet te veel te snoepen, boterham met appelstroop ipv koekjes, de soort dingen. Maar gisteren ook met gemak een zak chips geleegd hoor, het moet wel leuk blijven ;-)

Ik heb zelf ook moeite met de beperkingen hoor! Ik probeer het alleen op de manier vaak te relativeren. Snap jouw gevoelens ook goed. Als je spontaan zwanger kan worden geldt er geen enkele beperking, zelfs niet waar dat soms misschien echt beter zou zijn. Als je het hebt over gedwongen anticonceptie voor bepaalde groepen dan staat iedereen op z'n achterste benen... Maa als het spontaan niet lukt, dan mag er extern besloten worden wanneer en hoe je nog kansen krijgt en ben je je zelfbeschikking deels kwijt. In die zin zal het altijd oneerlijk blijven. En moeilijk en dubbel. Namen....ik weet eerlijk gezegd niet waar ik beginnen moet. Heb sites, lijstjes, van alles bekeken maar dé naam niet gevonden, waar moeten we het nog zoeken? Maar we denken er wel over natuurlijk. Weekend ook de Koreaanse naam eens gaan vragen, misschien kunnen we daar iets mee. Het stomme is dat ik een naam héb die ik echt leuk vind, maar die kan echt, echt niet bij de achternaam, dat is vragen om trauma's en pesten. Tja... Luxe probleem ;-) Ik ga slapen. Caro hoop dat Bram vannacht doorslaapt!

Meiden, ik roep nu al twintig weken dat ik zwanger zijn hoogst oncomfortabel vind en geen *** aan en behalve een enkele vriendin die nauwelijks kwaaltjes had en bergen energie had, roept iedereen dat ik gelijk heb. Tot m'n moeder aan toe. Ik zie het zwanger worden nu als een middel dat nodig is om mijn doel - een kindje- te bereiken, net als de icsi dat was (en daar genoot ik ook niet van ;-)) En doordat je moe bent en labiel van de hormonen ga je vanzelf ook twijfelen of dit nog wel goed komt en of je dit kindje wel wilt, ook dát is normaal! Inmiddels kan ik óók zeggen dat het voelen bewegen van je kindje al veel verandert. Een eerste stapje in het opbouwen van een band. Fysiek blijft het, bij mij in ieder geval, iets waar ik niet blij van word, maar naarmate het kindje en je buik groeien, veranderen de gevoelens wel. Een zwangerschap duurt negen maanden, alle tijd om te wennen aan het idee. Je hoeft niet gelijk juichend op een roze wolk te zitten en de prenatal leeg te kopen ;-) Dat 'moeten genieten mdat het zo snel gaat'.....niets moet, je voelt je zoals je je voelt. En de momentjes heb je echt wel. Gun jezelf de tijd en voel je niet schuldig. Heel moeilijk dat weet ik, ik heb mezelf héél erg schuldig gevoeld naar mijn omgeving, man, ons kindje. Maar toen ik daarmee ophield ging het gelijk al een stuk beter (maa toen was ik al dik 17 weken hoor voor dat lukte). En maak het jezelf makkelijk: huishouden? Komt wel weer. Koken? Soep is ook gezond en wel zo makkelijk. Werk? Als het niet gaat, gaat het niet. Gezellig zijn? Komt wel weer, kruip lekker vroeg in bed. Uiteindelijk komt het allemaal wel weer. Dikke knuffel!

Ymkeh fijn wat van je te horen! We maakten ons al een beetje zorgen. Gelukkig alles goed. Niet teveel snoepen hè ;-)

Simba en San, mijn ene neefje liep heel snel, de volgende praatte met twee jaar nog niet echt, de derde lulde je met een jaar al de oren van de kop maar is pas heel er laat echt goed gaan lopen. Over de verschillen in zindelijk worden zal ik maar helemaal niet beginnen. Ik heb er hier nu vier van dichtbij op zien groeien en de verschillen zijn levensgroot en niet in een boek te vatten. De volgorde is niet eens bij allemaal gelijk! Lekker lezen ter info en aannemen voor wat het is: een leidraad van het gemiddelde kind, en welk kind is n gemiddeld? ;-)

Er is een topic over geopend, drie pogingen blijven vergoed onder voorwaarde dat onder de 38 jaar de eerste twee pogingen maar één embryo wordt teruggeplaatst. Voor boven de 38 geldt die restrictie niet. In belgie worden idd zes pogigen vergoed maar ook daar gelden regels over tp van meerdere embryo's en die zes is totaal, terwijl je in Nederland na een zwangerschap opnieuw mag gaan tellen. Voor stellen die aan drie pogingen niet genoeg hebben dus ongunstig, maar als het binnen drie pogingen lukt een gunstige regeling. Hoe het in andere landen zit weet ik niet, weet van Griekenland dat daar niks vergoed wordt, daar is IVF echt een luxe product van priveklinieken. Overigens worden daar ook zonder mankeren vaak drie embryo's teruggeplaatst, met alle risico's van dien.... En in de vs betaal je helemaal kapitalen, wordt ook niks vergoed. Er is overal wat voor te zeggen natuurlijk, maar objectief gezien zijn we in Nederland volgens mij niet heel erg slecht af. Ze moeten er alleen echt niet minder dan drie van maken! Hier fijne controle gehad bij vk, veel uitleg en geruststelling gehad. Angst blijft bestaan maar is zo wel te relativeren.

Hi meiden, vandaag bij de vk geweest, was fijn. Uitgebreid gehad over wat nu echte harde buiken zijn en wat ik verder allemaal kan voelen aan getrek, geduw, gerommel, samentrekkingen etc. Het lijkt bij mij allemaal nog wel mee te vallen, hebbvooral een snel geprikkelde baarmoeder. Wel rustig aan mee doen, maar tegelijk 'gezond' in bewegin blijven. Bloed bij plassen kan ook komen door betere doorbloeding en wat irritatie, dus als het geen blaasontsteking is niet gelijk zorgen maken. Daarin dus ook, voor zover mogelijk, gerustgesteld. Ze nam echt de tijd en deed het niet af als overdreven of gezeur, legde gewoon heel veel uit. Onzekerheid zal er niet door weggaan zei ze zelf ook, maar de uitleg en feiten geven wel tegenwicht voor de angsten. Bloeddruk was ook oké, onderdruk iets lager dan normaal, baarmoeder netjes tot aan navel, in drie weken tijd een kilo aangekomen, helemaal volgens het boekje dus. Mag over drie weken terug, bellen als ik eerder behoefte heb of vragen. Zat op de terugweg wel weer met tranen, maar vooral doordat zo'n bezoekje het allemaal heel echt maakt, het besef dat we écht een kindje gaan krijgen.... Mijnbaby volgende keer gelijk weglopen joh als iemand weer me zo'n verhaal begint. Zit je niet op te wachten, bleegh. Dion hier hetzelfde: mentaal onzeker terwijl lichamelijk alles prima gaat. Het eerste zal ook niet weggegaan, maar hoe meer het fysiek 'normaal' gaat, hoe meer het vertrouwen in je lijf weer groeit. Langzaam, maar zeker hè... :-) Roxanne veel commerciële echobureaus doen vanaf veertien weken een geslachtsbepaling, maar dat is dan vaak onder voorbehoud. En achteraf ging het ook best snel vanaf de twaalf weken tot twintig. Nu had ik ook nog geen koopbehoefte, dat scheelt misschien ;-) Meiden fijne avond nog!

Toch maar twee...ik dacht dat het met die aanvullende voorwaarden op drie zou blijven, grrrr.... Nee, ze snappen het idd niet. Ik ben heel blij met de medicatie die ik de afgelopen pogingen gekregen heb, maar het geeft wel aan dat er heel, heel erg veel overblijft. En dat is wel allemaal gedeclareerd, vergoed etc. En zo kunnen we nog wel even doorgaan. Er is zoveel verspilling en onnodig gedoe en dit is zo nodig.....óók domweg voor de economie. Kinderen zijn nodig, maar ja, politiek is kortetermijn denken. En ik ga me er NIET over opwinden....ahem... Tool en Fren goeie reis! Ruby, Arbo bellen hoor! Huisarts zegt zoiets niet voor niets. Ik ook weer wat: urine weggebracht voor kweek. Belt assistente half uur later: urine is schoon hoor. Euh, nu al, hij moet op kweek. Ja maar hij is schoon. ZUCHT...het wordt nu gekweekt. Dank u. Vinden jullie het ook zo afschuwelijk koud??!

Haha en ik vond mijn buik al heel wat, maar dat valt kennelijk nog mee ;-) Heb trouwens ook veel last van darmen (kramp en gerommel) maar gelukkig niet van obstipatie ofzo. Ben wel benieuwd naar jullie buikjes....fotootje?? Suzanne fijn dat je in je eigen bed kunt slapen. Zal je bekken denk ik ook ten goede komen. Oefeningen zijn wel erg belangrijk hè. Als ik het een paar dagen verslons, voel ik gelijk m'n rug. En die schopjes zijn zo gaaf! Ik heb soms een dag dat het echt feest is in m'n buik, andere dagen voel ik maar af en toe een plopje en schopje. Met de echo gisteren lag ie heerlijk rustig te slapen, af en toe bewoog er een armpje of beentje...zo schattig. Marloes wat super dat je zo geniet!

Eef dat is erg fijn, een praktische psycholoog. Je moet in het dagelijks leven ook 'gewoon' kunnen functioneren, dat besef zijn sommige psychologen nog wel eens kwijt. En wat een bijzondere workshop zaterdag, mooi zeg! Ben ik heel erg benieuwd naar.

Glimlach en onzekerheid wisselen elkaar hier inmiddels af. Buikpijn blijft me onzeker maken, bah. Maar wel erg blij dat alles op de echo er goed uitzag en vind het steeds leuker worden dat we weten dat het een knulleke is. Heb in feb. topic ook nog buikfoto gezet van afgelopen weekend. Niet meer kunnen slapen vanmiddag, dus behoorlijk bekaf. San moest je vandaag ook weer werken? Babeth vandaag ook weer aan de slag? En Ruby hoe is het met jou? Sen hoe gaat het met de krampjes van J? Simba hoe is het nu met je knie? Tool lekker genieten nu, de kilo's komen wel als je terug bent. En de jurk staat je hoe dan ook geweldig want je straalt die dag!