Floor2011

Hoi Marloes. Ik zie steeds Geertgen voorbij komen, heb het opgezocht op internet en ga daar eens goed lezen. Ik denk alleen niet dat ze daar tese doen, want die behandeling is nieuw hier in Nl en er zijn zover ik weet maar 2 ziekenhuizen die het mogen doen. Dat is ook wat het zo moeilijk maakt, ik kan niet zo even weg gaan bij het Amc, ik ben echt afhankelijk van hun. (Zo voelt dat in elk geval) Ik wil je wel even mijn complimenten geven voor wat je doet voor andere vrouwen, zelf bezig zijn om een kindje te krijgen en dan ook nog eens aan een andere vrouw denken... Echt super!!

Zo daar ben ik weer, bedankt voor alle lieve reacties weer.. @Esly alleen nijmegen doet de tese behandeling, maar geen idee of ik zo kan overstappen nu. En als ze in het Amc zeggen dat het niet meer verder kan dat ik dan verder zou kunnen gaan in Nijmegen, en ook mijn grootste vijand is mijn leeftijd.. Ik word in juni 41 jaar! Ik vind dat ze teveel eisen van een eiceldonor, ja ik kan het helemaal mis hebben hoor en ik weet dat ze ook eisen moeten hebben, maar ik vind het tever gaan soms. Mijn vriendin is heel duidelijk, die wil niets liever dan mij helpen nadat ik al 20 jaar bezig ben om een baby te krijgen. Ze zegt ook dat ze geen kinderen meer wil, maar niemand kan in de toekomst kijken. Dus ik hoop dat ze haar eerlijkheid zullen waarderen.. @Aukus, het probleem bij mij is dat elke keer als ik denk dat het goed gaat komen er weer wat gebeurd dat het net weer even mis gaat, daar ben ik zo ongelofelijk moe van. Ik en mijn vriend kregen voor 7 jaar terug te horen dat we omdat mijn vriend geen zaad produceerde via de normale ivf/icsi geen kinderen konden krijgen, ik heb toen zelf op internet ontdekt dat Burton via een operatie kon zien of hij wel zaad nog had. Toen bleek van wel maar tese deden ze toen niet in Nl, een tijd later ben ik in Leeuwarden terug gegaan naar mijn gyn met een zaaddonor en die heeft toen voor het gemak maar even verzwegen dat ze tese nu WEL in NL deden. Daar kwam ik ook weer zelf op internet achter. Twee en half jaar terug ben ik begonnen met ''vechten'' om ons in het traject te krijgen... En nu blijk ik geen eicellen bijna meer te hebben, terwijl bij mij dat nooit het probleem is geweest!! Het is gewoon net alsof ik elke keer ergens tegen aan loop, en dat is waar ik moe van ben... Als ik zou willen met die eiceldonatie in 2013, is het dan niet zo dat ik dan te oud ben?

Bedankt voor je lieve reactie... Ik heb zostraks hier het ziekenhuis in Leeuwarden gebeld en die kunnen me niet verder helpen. Het is ook nog eens zo dat ik en mijn vriend de tese behandeling moeten ondergaan, en dat die maar in 2 ziekenhuizen hier in nl worden gedaan. Met mijn vriendin ben ik super blij het is mijn kanjer, maar we zijn zo bang nu dat ze ons niet willen helpen. En doordat het ook nog eens mijn enigste kans is met haar, is de druk enorm.. Het is verschrikkelijk dat er mensen zijn die nu kunnen bepalen of ik ooit kinderen zal krijgen ja of nee, als het lichamelijk niet zou lukken zou ik me met heel veel verdriet erbij neer moeten leggen. Maar dat het afhangt van doktoren maakt me eerlijk gezegd best wel heel erg boos!!! Als ik slecht nieuws krijg zal ik sws Dusseldorf bellen, ik laat me niet zomaar afschepen!!

Ik weet niet of ik hier goed zit, maar ik zit er zolangzamerhand helemaal doorheen. Ik loop nu al 2 jaar in het AMC en heb het idee dat ik er voor niks heen ga... Afgelopen Januari heb ik een tp gehad die niet resulteerde in een zwangerschap, toch heb ik geprobeerd om positief te blijven en wist dat ik niet meer zou hebben dan 1 eicel per keer (En dat met de hoogste dosis meno pur). Dus heb zelf een eicel donor gevonden (1 van mijn beste vriendinnen) die het met alle liefde voor mij wil doen. Gister zijn we samen in het ziekenhuis geweest en om eerlijk te zijn kwam ik er helemaal kapot weg, er werd mij verteld dat als ik niet met een donor was gekomen ik niet verder behandeld kon worden (Dat ivm mijn ene eicel) Dus alles ligt nu in hun handen, 1 verkeerd antwoord van de donor en mijn kans op een kindje is gewoon weg. Dan moet ik ook nog eens 16 maart terug komen voor een gesprek samen met mijn vriendin bij een maatschappelijk werkster, en dan nog eens weken wachten op hun beslissing van wel of niet... Nu hoorde ik van een vriendin die hier ook aanwezig is op het forum dat ik maar eens moest gaan informeren over Dusseldorf, over hoe het daar allemaal gaat. En omdat ik eerst de uitslag over mijn donor toch wil afwachten, dacht ik dat ik misschien hier mijn vragen die ik heb kan stellen en mensen mij hier misschien een beetje op weg kunnen helpen.. Ik hoorde dat ze in dusseldorf een bloedtest doen als je je aanmeld, ivm de hormonen. Wat kost zo'n test?, en zijn er hier ook mensen die net als ik maar 1 eicel hadden en door bepaalde hormonen in te nemen er meer hadden?? Word er ook een deel van de behandeling vergoed? Kortom hoe gaat het allemaal daar in Dusseldorf? Andere tips zijn ook welkom, want ik laat me niet zomaar afschepen omdat ik niet meer dan 1 eicel heb, terwijl dat dat genoeg is om gewoon zwanger te raken... Alvast bedankt..

Bedankt Sunsetesther voor je bericht, ik reageer wat laat want ik kon mijn bericht niet meer terug vinden. Bij mijn verzekering staat dat de eiceldonor niet onder de ivf behandeling valt dus niet word vergoed, maar ik zal Maandag bellen en dan horen we natuurlijk meer. Mijn vriendin en ik onderschatten het natuurlijk niet, we hebben al wat dingen besproken we snappen dat ze een intake gesprek krijgt en ze zegt zelf ook dat het er heel wat voor moet gebeuren. Ik hoop dat het allemaal goed komt!! We moeten zo weer richting Amsterdam en ik zal daar ook informeren hoe of wat....

Ik ben een tijdje niet geweest omdat het niet goed gaat, ik had in Oktober 2011 1 normaal follikel en een kleine en nu 1 normaal follikel. Ik ben er behoorlijk ziek van, en dat ook omdat ik al op de hoogste dosis Menopur zit (450). Morgen moet ik weer heen maar ik zie het echt totaal niet meer zitten, kortom ik zit er totaal doorheen... Nu had ik het er met mijn vriendin over en die wil me helpen en dus eicellen doneren, maar nergens krijg ik antwoorden op mijn vragen. 1Van de belangrijkste vragen is of het ook vergoed word? Misschien dat jullie dat weten..

Dit wist ik dus ook niet, maar is het niet zo dat dit bij elk aangeboren medisch probleem zo is? Mijn vriend heeft vroeger een ongelukje gehad met dus grote gevolgen, maar dan kan het toch via de icsi niet doorgegeven worden?

Dankje Toekie voor het antwoord, de reden waarom ik het vraag is.. Dat ik vanuit Leeuwarden helemaal naar Amsterdam moet, en dat ze daar zeiden dat ik ongeveer 7 keer ( vanaf de eerste echo tot terug plaatsing) terug moest komen. Ik ben daar wel helemaal op ingesteld hoor, maar elke keer minder is er 1. @Reinroef ik had idd de spuit ook zo vanuit de koelkast in mijn buik leeggespoten de eerste keer, maar dat begon te branden. Nu haal ik het een half uur van te voren uit de koelkast, en heb daar veel minder last van. @Frannie, ik dacht dat je voor de behandeling naar Duitsland ging, maar dus even lekker er tussen uit.. Ik wens je fijne dagen hoor!!

Hahahahh als ik het zo lees denk ik, hoe voor de hand liggend kan iets zijn??? Bedankt!!

Ten eerste welkom hier.. En wat een verhaal zeg, heel veel sterkte met alles.

Als ik alle verhalen hier zo lees zijn er grotere doorzetters dan mij, al die behandelingen en terugplaatsingen en voor sommige onder ons dan de teleurstelling!! Ik weet dat ik een 20 jarig verleden heb aan ziekenhuis bezoeken, maar ik vind het echt knap als ik zie hoeveel behandelingen vrouwen ondergaan. Maar vooral dat ze doorgaan met de slopende behandelingen, dat zijn mij mij voorbeelden en de toppers onder ons!! @Anita, ja ik hoop eind deze maand een terug plaatsing te krijgen.. Even een vraag, wat is een brusje??? Ik kom het vaak tegen en ik heb echt geen idee wat dat is:D

@Frannie, ik vind het goed als iedereen mij Floor noemt, ik hoop alleen dat ik het niet af en toe vergeet.. Maar ik doe mijn best haha!! Ook ik stop vandaag net als jij met de pil, en Maandag moet ik naar het AMC. Als ik het goed begrijp worden jullie behandelt in Dusseldorf?? Heb jij Maandag ook de eerste echo en bloed afname? Blijf je bij je vriendin tot aan de terug plaatsing? Dat kan toch best wel lang duren? Ook een vraag voor iedereen, vanaf de eerste echo tot aan de punctie hoeveel ziekenhuis bezoekjes zitten daar meestal tussen? En over dat stukje dat ik me als niet volwassene voel onder de mensen, ja dat is soms moeilijk. Maarja die mensen weten niet beter, vaak denken ze dat ik bewust kinderloos ben...

Wat ik het ergste vind van alles, is dat ik soms het idee heb dat ik niet voor vol(wassene) aan word gezien omdat ik geen kinderen heb. En voel ik mij altijd anders, in een kamer met ouders en kinderen... @Laila, Nou idd erg spannend is dat hoor zo'n eerste icsi, jullie ook heel veel succes. @Anita79, de bijwerkingen die ik heb zijn heel erge hoofdpijn en ook heel misselijk en moe. En best wel last van stemmingswisselingen! Ik zal voor je duimen dat je geen overstimulatie hebt, maar als je dat had gehad dan hadden ze dat op de laatste echo toch kunnen zien? Of verandert dat per dag? Ik vraag het maar even want ik heb werkelijk helemaal nog geen verstand van hoe het allemaal gaat..

Bedankt voor de lieve reacties, ik moet zeggen dat ik de hoop op een wondertje al aardig op had gegeven. Sinds Maart 2010 lopen wij in het AMC, en afgelopen Juli waren we zo blij dat de operatie van mijn vriend een succes was. Dus nu gaan we voor icsi. Ik heb nu al wat aan dit forum, als ik kijk dat er veel vrouwen hier toch zwanger raken word ik al helemaal blij en weet ik weer waar ik het voor doe!! Ik weet dat het niks over mij zegt in de toekomst, maar het geeft wel een stukje hoop terug..

Ik ben Sandra en 40 jaar, en kom uit het hoge noorden. Al vanaf mijn twintigste loop ik in het ziekenhuis om een kindje te mogen krijgen, ik heb alle behandelingen al gehad en ik ben geopereerd aan verklevingen, toch is het mij nog nooit gelukt om zwanger te raken... Ik ben nu 8 jaar bij mijn vriend, en voor nu 6 en half jaar terug weten we dat hij geen zaad produceert (Daar zijn we achter gekomen, omdat IK weer eens een onderzoek moest ondergaan) Afgelopen Juli is hij geopereerd, en nu ben ik vorige week Donderdag begonnen met decapeptyl. Ik heb me aangemeld hier op het forum, omdat ik soms niet weet wat ik met mijzelf aan moet. En ik me alleen voel in deze toch wel heftige periode in mijn leven... Groetjes San!!

Hoi Bunbums, nou idd spannend, maar moet bekennen dat juist omdat het nieuw is (en ik best wel last van bijwerkingen heb nu) best ook wel heel erg bang ben voor alles. Ik ben net 40, en als het nu niet lukt is het zo definitief allemaal... In het AMC worden we super begeleid, de mensen daar zijn heel erg aardig..

Jeetje wat ben ik blij dat ik dit allemaal lees, want wat ben ik erg zeg.. Sinds vorige week spuit ik decapeptyl, maar ik ben gewoon een compleet ander mens! Vreselijke hoofdpijn en dan de misselijkheid, en dan nog dat ik zolang zamerhand helemaal geen lontje meer heb. Ik wist voor ik met de medicijnen begon dat het moeilijk kon worden, maar nu ik er zo middenin zit.. Vind ik het toch wel een beetje moeilijk hoor!!

Ik heet Sandra ik heb me nog niet voorgesteld, omdat ik niet zo goed weet wat ik allemaal zeggen moet.. Maar ik ben vorige week begonnen met decapeptyl, en moet tot de twaalfde de pil slikken, het is mijn eerste icsi poging. Maandag 17 Okt weer in het AMC zijn.