Beanie

Henne, lijkt me geweldig! Misschien dat er op de opinie pagina sowieso wel een mogelijkheid is om zo een reactie te plaatsen? Als reactie maar ook om al het leed te beschrijven wat er omgaat bij mensen die niet van zelf en zomaar zwanger worden? Ik denk namelijk dat mensen die dit nooit mee hebben gemaakt hier in het totaal niet bij stil staan! Groetjes, Beanie

Hi there! @ Juul: gelukkig maar dat je je beter voelt! Blijft toch moeilijk, dat afwachten. Kan me voorstellen dat je zoekt naar 'tekens'. Maar alles wat je voelt kan ook door de hormonen komen, al lijken het zwangerschapssymptomen. Ik begon in de tweede wachtweek heel sterkt te ruiken. Dat herkende ik van een eerdere zwangerschap. Maar ja, toch maar ontkennen hè, dat het misschien wel een eerste verschijnsel was! Overigens had ik precies 2 weken na de punctie wat donkerbruin verlies. Dacht dat het einde eerste poging was en was echt onwijs verdrietig, ondanks dat ik mezelf voortdurend had voorgehouden dat de eerste poging maar bij weinig mensen slaagt. Dat laatste had dus weinig geholpen. Ik heb toen de poli gebeld en daar zeiden ze dat ik er maar vanuit moest gaan dat het niet goed was gegaan, maar dat ik nog wel door moest gaan met de Utrogestan zolang de bloeding niet doorzette. En in dat geval toch op zondag maar moest testen (je hoeft overigens geen bloedtest te laten doen in het ziekenhuis, alleen thuis testen en de uitslag doorbellen is voldoende. Dat heb ik ook gedaan). Tja, zondagmorgen getest, zonder enige hoop (hoewel het bloeden direct was gestopt maar ik dacht dat de bollen mijn 'echte' menstruatie tegenhielden). Had wat urine opgevangen om een KV-test te doen en die werd vrij snel positief... Geloofde het echt niet!! Dus nog een andere test (ander merk) er tegen aan en die was toch ook echt positief. Mannetje wakker gemaakt en die zei heel nuchter: verbaasd me niks, dacht ik al... en sliep weer door... Maar een dag later kon ik dus heel wat leuker nieuws doorbellen aan de poli! (en meteen de eerste afspraak voor een echo maken). @ RooDje: fijne verjaardag vandaag en succes met alle voorbereidingen! Ben je al jarig geweest, mag ik je vandaag feliciteren of is het binnenkort? Geniet maar lekker van je glaasje wijn of bier vanavond, nu mag het nog! @ Hilly: Wat fijn dat de punctie meegevallen is. Was het de eerste keer? Wanneer ben je geweest? Heb je al een terugplaatsing gehad of ben je daar nu op aan het wachten? Grappig dat hier op dit lijntje zo'n positieve flow heerst! Houden zo! Groetjes Beanie

Goedemorgen dames! Alles goed? Lekker weekend? Helaas zit ik de flow van vroeg opstaan (moet vrijwel altijd om 7.30 uur starten met werken) dus vanmorgen ook weer veel te vroeg wakker... Kruip denk ik strakjes weer lekker tegen mijn mannetje aan! Spannend he Lott, zo'n eerste echo! Ik was zo zenuwachtig... Gelukkig begreep de arts dat en het eerste wat ze zei was dat ze het embryo zag en dat het hartje klopte. Wat een opluchting! Gelukkig Roodje, dat je eindelijk wat duidelijkheid hebt. Juul, hoe gaat het met je? Wanneer mag je eigenlijk testen? Ga je thuis testen of ga je bloed laten prikken? Wij mogen a.s. maandag voor de termijn-echo, ik begin weer erg zenuwachtig te worden. Zal het allemaal wel goed gaan met onze Mini? Wat een onzekere tijd is dit toch! Enerzijds gaat het eigenlijk best snel, anderzijds kan het me niet snel genoeg gaan! Op naar die veilige grens! Kunnen we misschien ook een beetje gaan genieten... Fijn weekend allemaal! Groetjes Beanie ps. Wij hebben gisteren iets heel engs gedaan: iets (nou ja, een rompertje) besteld voor onze Mini...

Wow! Ik las dit stuk gisteravond en had er echt ff moeite mee. Okay, het is een opiniestuk dus het hoeft niet zo te zijn dat de NRC.next hier zelf ook achter staat. Maar het verhaal is zo ongenuanceerd en zo ongefundeerd ook.... Ik wilde het graag met jullie delen. Maar zoveel reacties had ik niet verwacht! Henne, ik zou zeggen: opsturen! En o ja, misschien is mijn IVF-kindje wel degene die in de toekomst in staat is jouw kanker te genezen, Isabelle! Groetjes, Beanie ps. Er was toch een opleiding journalistiek in Nederland die onterecht diploma's uit heeft gereikt????

Artikel op de opinie pagina van de NRC.next van gisteren: Geen subsidie naar eicelbank Waarom krijgt de eicelbank subsidie maar de stamcelbank niet? Voor het pure egoïsme van 'ik wil perse een kindje' betaal ik liever geen belasting. ISABELLE BUHRE Het UMC Utrecht is deze maand gestart met het werven van eiceldonoren. Daarmee moet een zogeheten 'eicelbank' worden opgericht. Vrouwen die zelf niet zwanger kunnen worden, kunnen dan gemakkelijk voor een donor bij de eicelbank en voor verdere IVF-behandeling bij het ziekenhuis terecht. Volgens hoogleraar voortplantingsgeneeskunde Bert Fauser voorziet het ziekenhuis hiermee in "een duidelijke behoefte bij een bepaalde groep vrouwen". Dit bericht kwam begin april in het nieuws, en passeerde onze aandacht vrijwel zonder commentaar. Prima toch, als die arme vrouwen die geen kinderen kunnen krijgen geholpen worden? Een teken van beschaving en medemenselijkheid, toch? Nee, het is helemaal niet prima. Het is een volkomen verkeerde besteding van gemeenschapsgeld. Een paar dagen na het bericht over de eicelbank, op 6 april, verscheen een alarmerend artikel in Metro getiteld 'Vechten voor Gerzon'. Hierin vertelt de 25-jarige Sarah Mathijs hoe moeilijk het is om voor haar vriend Gerzon, die acute leukemie heeft, een stamceldonor te vinden. Gerzon moet spoedig een stamceltransplantatie ondergaan om de ziekte te kunnen overleven. Maar hij is van oorsprong Moluks, en in de stamcelbank zijn bijna geen niet-westerse donoren opgenomen. Daardoor is de kans op een match maar klein. Maar in het artikel stond ook dit: 'De stamceldonorbank krijgt geen overheidssubsidie en bekostigt de donorwerving uit eigen middelen. Als je zelf liever geen donor wilt worden, maar wel iets wilt bijdragen, kun je ook geld geven.' Inderdaad: op de website van de Stamcelbank, stamceldonor.org ,smeekt de organisatie om geld. Het is onbegrijpelijk. In een en dezelfde week zien we het volgende. Het UMC Utrecht kan gemeenschapsgeld uitgeven aan een database van menselijk materiaal, die dient voor de persoonlijke wens van een klein aantal vrouwen. Een andere database van menselijk materiaal moet zichzelf zien te bedruipen, terwijl er deze er is om doodzieke mensen te genezen. Wat heeft nu prioriteit? IVF-behandelingen worden vergoed door de verzekering, terwijl deze geen enkele medische noodzaak kennen en tussen de 2.000 en 4.000 euro per keer kosten. Maar ook donoren voor deze nieuwe eicelbank van het UMC zullen een vergoeding krijgen, namelijk zo'n 900 a 1.000 euro per persoon. Professor Fauser in De Telegraaf: "We leven wel in 2012, mensen hebben een drukke baan, kinderen, je kunt het niet helemaal zonder compensatie doen. Dan komt er niemand." Nou, dan komt er maar niemand. Het vergoeden van eiceldonatie en IVF-behandelingen is namelijk pure decadentie. Een eicelbank en IVF vallen in het rijtje cosmetische chirurgie en haartransplantatie: mensen zijn ongelukkig met een aspect van hun leven, en willen dat met medische middelen veranderen. Juist omdat dit inspeelt op een persoonlijke wens en niet op medische noodzaak, zoals bij kanker of een andere ziekte, kan dit prima geregeld worden via aan regels gebonden privé-klinieken. Bovendien zijn er voor het probleem, geen kinderen kunnen krijgen, alternatieven voorhanden: adoptie, het zorgen voor pleegkinderen of het mee zorg dragen voor de kinderen van anderen, van familieleden of vrienden bijvoorbeeld. Dat is zelfs een beter alternatief dan IVF, bezien in het licht van de overbevolking van de aarde. We leven momenteel met 7 miljard mensen, en dat aantal zal nog toenemen tot 9 miljard in 2050. De ecologische voetafdruk van de totale wereldbevolking wordt veel te groot voor de draagkracht van de aarde. UNICEF schat daarbij het aantal weeskinderen tussen de 143 en 210 miljoen. De overheid zou mensen eerder moeten stimuleren om kinderen te adopteren, dan een cent aan een eicelbank uit te geven. De kosten van de gezondheidszorg stijgen naarmate we gezamenlijk ouder worden, en naarmate er betere behandelmethoden beschikbaar komen. Er zullen dus keuzes gemaakt moeten worden. Gemeenschapsgeld moet gaan naar het genezen van ziekten, niet naar de persoonlijke kinderwens van een kleine groep vrouwen. Voor het pure egoïsme 'ik wil per se een kindje van mezelf' wil ik geen belasting betalen. Voor het genezen van een ernstige ziekte, die de een toevallig overkomt maar ons allemaal zou kunnen overkomen, is het wel gerechtvaardigd om gemeenschapsgeld uit te geven. Sterker nog, dat is onze morele plicht. De stamcelbank verdient overheidssubsidie, een eicelbank en IVF-behandelingen niet. Het wordt tijd dat deze verkeerde prioriteit in de gezondheidszorg wordt rechtgezet. Isabelle Buhre (1989) is journalist en kernlid van de liberale denktank Liberales.

Hier nog zo eentje... Lees al wel een tijdje mee! Eigenlijk nog een 'rookie' op IVF-gebied. Inmiddels 3 jaar bezig, na ongeveer 1,5 jaar spontaan zwanger maar geëindigd in een miskraam (nooit hartactiviteit geconstateerd). Vorig jaar augustus de MM ingerold, en vrij hoog tempo alle onderzoeken gehad (geen oorzaak gevonden). Advies was IVF in verband met mijn leeftijd (inmiddels 39) en de grotere slagingskans. Eind januari gestart met de hormonen, 2 maart punctie, 5 maart een 8-cellig embryo teruggeplaatst gekregen. Op 18 maart positieve test in handen! 2 april eerste echo gehad, en een kloppend hartje gezien! Aanstaande maandag termijn echo, meteen laatste bezoek aan de fertiliteitspoli. Maar wat blijft het spannend. Ik voel me zwanger met gevoelige boops, misselijkheid en extreme vermoeidheid. Maar toch vind ik die echo van aankomende maandag weer zo eng.... Groetjes Beanie

Hi allemaal, Fantastisch Lot, je gestegen HCG! En nu maar lekker piesen voor MvM... Enne, die kwaaltjes, die komen wel. Het is niet zo dat je ze mag overslaan omdat er al een heel traject aan vooraf gegaan is... helaas. Al mag ik niet heel erg klagen, ben wel misselijk maar hoef niet te spugen. En ik ben moe. Aan het eind van een werkdag stort ik echt in! En Juul, ik kan me voorstellen dat die score tegenviel! Nu ga ik heel hard voor je duimen dat deze ene 'vechter' blijft plakken! Gewoon doen waar je je goed bij voelt en laten waar je je niet goed bij voelt! Monica, ik kan me je reactie heel goed voorstellen. En je gemengde gevoelens bij ICSI ook. Aan de andere kant is er ergens op internet een soort test terug te vinden, waar je de kans op succes bij IVF/ICSI kunt bepalen. Ik kwam bij IVF uit op zo'n 25% slagingskans, bij ICSI op bijna 30%! Uiteindelijk is het bij ons IVF geworden. Mijn man zijn zaad is uitstekend, helaas werd hij alleen een paar dagen voor de punctie ziek. De avond voor de punctie had hij zelfs meer dan 39 graden koorts, en dit had funest kunnen zijn voor zijn zaad! Gelukkig konden ze in de VU meteen zien dat er genoeg zaadjes waren en hebben ze dus IVF kunnen doen, met het inmiddels bekende resultaat... En nu is het tijd om echt te gaan crashen... Kan me heel goed voorstellen dat zwangeren met nog meer kleine kinderen thuis het echt zwaar hebben! Ik mag niet klagen, werk 'alleen' maar fulltime! Groetjes, Beanie

Hi Juul, Kan me voorstellen dat je teleurgesteld bent. Maar aan de andere kant: je hebt een mooie teruggeplaatst gekregen en wie weet nog 1 voor in de vriezer... En anders: er hoeft er inderdaad maar 1 te blijven plakken! Geloof dat ik daar min of meer een voorbeeld van ben.... Succes en hou ze goed warm die voeten! Groetjes, Beanie

Juul, gefeliciteerd met je terugplaatsing vandaag! Er worden inderdaad geen leefregels gegeven, volgens mij alleen doorgaan met foliumzuur. Ik heb eigenlijk niet echt speciale maatregelen genomen. Wel alleen 's morgens een klein kopje koffie, daarna over op kruidenthee (die me inmiddels werkelijk mijn strot uitkomt!) Je mag overigens gewoon paracetamol slikken! Alleen de 'gewone' neusdruppels mogen niet, je mag wel zoutoplossing (voor baby's en kinderen) gebruiken. Het enige wat me werd gezegd bij de terugplaatsing is dat het belangrijk is dat je de eerste dagen goed (blijft) drinken! Zorg in ieder geval wel voor die gevulde blaas, bij mij zeiden ze in de VU dat de terugplaatsing anders echt wel veel lastiger zou zijn geweest... Ik heb inderdaad het geluk (zo zie ik het maar) dat direct de eerste poging, de eerste terugplaatsing een zwanger resultaat heeft opgeleverd. Ik had 'maar' 4 eicellen, waarvan 3 bevrucht. Er is een 8-cellig embryo teruggeplaatst en de rest was uiteindelijk niet goed genoeg om in te vriezen. Mijn man en ik zijn inmiddels 3 jaar bezig, een keer spontaan zwanger geweest maar eindigend in een MA. Daarna niks meer. Vorige jaar augustus de MM in en daarna is het eigenlijk best snel gegaan! (Misschien is dat ook nog een voordeel van een kleiner centrum? Dat alles wat sneller gaat?). Overigens is er geen oorzaak, bij geen van beiden, gevonden. Toen ik 2 dagen na de punctie de VU ging bellen was ik ook echt op van de zenuwen... Heb na dat telefoontje wel wat traantjes gelaten! Overigens voelde de weken tussen de positieve test en de eerste echo wel als verlengde wachtweken. Spanning liep op naarmate de echo dichterbij kwam. Gelukkig was het eerste wat we hoorden bij de echo dat het hartje klopte (met 6 weken 3 dagen). Zo ver waren we nog niet eerder gekomen! Inmiddels loopt de spanning weer op. Vandaag 8 weken 3 dagen. Straks komt MvM, mag ik weer testen (en op de een of andere manier ben ik daar toch wel weer gespannen voor, al voel ik me zwanger met enorme vermoeidheid, gespannen boops en misselijkheid de hele dag door). Volgende week dan weer een echo, termijnecho inmiddels en dan weten we weer wat meer! Jij in ieder geval heel veel succes vandaag! Doe vooral rustig aan de komende dagen en laat je maar lekker verwennen! @Lott: veel succes vandaag met bloedprikken! Groetjes, Beanie

Hi Lott en Juul, Grappig, ik heb ruim een maand geleden (begin maart) punctie gehad in het SLAZ en wel een beetje dezelfde (prettige) ervaring als jij, Juul! Heel prettig team, altijd dezelfde mensen... Punctie was niet direct een feestje maar goed te doen met alle medicatie. Ik had 's morgens tegelijk met de oxazepam ook 2 tabletten paracetamol genomen en dat deed het ook prima! Overigens vond ik (achteraf) de 2 dagen wachten voor het bellen met de VU of er een terugplaatsing zou zijn, zo'n beetje het zwaarste. Na de terugplaatsing (die er dus gelukkig was!) 2 weken wachten ook niet echt lachen, maar overkomelijk. Nu inmiddels ruim 8 weken zwanger (en 2 weken geleden weer voor de eerste echo in het SLAZ geweest, kloppend hartje gezien!). Dus kan eigenlijk niet beter! Juul, ik hoop ontzettend voor je dat je vanmorgen goed nieuws hebt gekregen uit de VU en dat je morgen mag komen voor een terugplaatsing! Groetjes, Beanie

Hi allemaal, Eind januari 'mocht' ik starten met decapeptyl. Daarvan heb ik echt ongelofelijk veel hoofdpijn gehad (heb ik normaal ook bij PMS). Na drie weken mocht ik de Gonal-F er bij gaan spuiten en toen ging het beter. Overigens hielp paracetamol wel redelijk goed tegen de hoofdpijn. Maar, als het dan allemaal achter de rug is (en nog beter: met een positief resultaat) dan ben je dat heel snel vergeten! Groetjes, Beanie

En ik ben nieuw op dit forum. Sinds april 2009 bezig met zwanger worden. Na 15 maanden (juli 2010) spontaan zwanger maar geëindigd in een miskraam. Daarna nix meer.... Nu belandt in het fertiliteitstraject. Hormonen okay, zaadonderzoek okay. Op de echo dacht ze te zien dat 1 eierstok actief is, de ander niet (rechts wel, links niet) Wij dachten aan IUI, naar aanleiding van wat de gynaecoloog had gezegd. Fertiliteits-arts had eerst gezegd IVF maar hield later de IUI als optie ook nog open. Vorige week HSG en vandaag de uitslag. Rechts niet doorgankelijk, links wel maar aan de rechterkant van mijn baarmoeder ook een soort vervorming. Ze raadt ons aan, mede gezien mijn leeftijd (39) om IUI over te slaan en direct over te gaan op IVF. Als we deze keuze maken moet er eerst nog een 'waterecho' gemaakt worden en eventueel een hysteroscopie ivm de vervorming in mijn baarmoeder. IUI is wel een optie maar dan willen ze eerst nog een diagnostische kijkoperatie met blauw doen, en een hysteroscopie. Ik heb het hier moeilijk mee, aangezien ik erg had gehoopt dat we toch eerst IUI zouden kunnen proberen. Als we deze keuze (IUI) maken gaan er waarschijnlijk nog 1-3 maanden overheen voordat ik voor OK kan gaan. Kiezen we voor IVF dan kan in mijn volgende cyclus de echo gemaakt worden en evt. ook zo snel mogelijk de hyseroscopie. De verwachting is dan dat in januari als het allemaal goed gaat de eerste terugplaatsing zou kunnen plaatsvinden. Ik vind het lastig. Ben een beetje bang dat ook als we wel kiezen voor IVF, ze besluit dat er toch een kijkoperatie gedaan moet worden (waarvan eerst werd gezegd dat die niet zou gaan plaatsvinden), en dat dat allemaal heel veel tijd gaat kosten. Aan de andere kant, levert een kijkoperatie misschien niets op, en IUI ook niet. Wie heeft hier ervaring mee, met een dilemma als deze?