Corina83

Hoi Stephanie, Ik denk dat ik ook ga. Ik weet het nog niet helemaal zeker omdat ik dan pas 8,5 week zwanger ben. Aangezien ik vorig jaar een missed abortion heb gehad ben ik nog wel terughoudend met blij zijn. Maar volgende week woensdag ga ik voor een eerste echo. Dan ben ik ongeveer 7 weken en als dat volgens de echo ook zo is denk ik dat ik wel heel blij kan zijn. Nu ben ik 6 weken en toen is het de vorige keer misgegaan. Maar ja die beurs is er maar eens per jaar dus een jaar wachten schiet natuurlijk ook niet op als het allemaal goed gaat! Ik ga voornamelijk kijken naar het bevallen in bad. Dat heeft me altijd al aangesproken en op de beurs staat een stand van badbevallingen. Kan ik het eens in het echt zien... voor zover mogelijk natuurlijk! Liefs van Corina

hallo allemaal, Ik heb een vraagje en ik weet niet of iemand mij verder kan helpen maar wie niet waagt wie niet wint. Ik weet sinds een week dat ik weer zwanger ben. Helaas heb ik vorig jaar een missed abortion gehad na mijn 1e IUI. Omdat het niet werd afgestoten heb ik uiteindelijk een curretage had. Meteen daarna raakte ik spontaan zwanger maar 1 dag na de positieve test kreeg ik een bloeding. Ik voelde me toen helemaal niet zwanger zoals de keer daarvoor. Als ik toen die test niet had gedaan had ik gewoon gedacht dat ik later ongesteld was geworden door de curretage. De eerste keer voelde ik mij zwanger, zelfs nadat het al niet meer goed was. Daardoor ben ik nu erg bang om onbezorgd blij te zijn. Waar het om neerkomt is dat ik graag een antwoord wil op hoe groot de kans op een nieuwe miskraam/ missed abortion is. Ik weet dat niemand een exact antwoord kan geven maar misschien zijn er mensen die meerdere miskramen hebben gehad en waarbij het uiteindelijk goed is gekomen. Of misschien meiden die dit herkennen? Bedankt alvast, Liefs van Corina

Wow, het voelt raar maar de test net gaf echt 2 strepen aan. Weliswaar 1 donkere en 1 lichtere maar dat geldt ook als zwanger bij een zwangerschapstest. Het voelt dubbel, ik dacht van de week al wel steeds dat het zo kon zijn maar ja. Je lichaam doet soms zo raar. Mijn borsten zijn al bijna een week pijnlijk gevoelig, vooral mijn tepels. Ook voel ik mijn onderrug af en toe en ben ik de laatste 2 dagen echt erg moe. Vandaag had ik steeds een zeurderig gevoel in mijn onderbuik. Toen was er ineens de angst om ongesteld te worden. Maar normaal als ik mijn onderbuik voel wordt het binnen een half uur erger en moet ik echt iets innemen. Nu bleef het gevoel op de achtergrond aanwezig maar werd het niet erger. Ineens was het ook weer weg. Tja ergens vandaag of gisteren moest ik ongesteld worden. Toch maar een poging gedaan om te testen, hoewel de droom en hoop dan ook ineens in duigen kan vallen. De test was positief. Nu ben ik nog wel bang voor wat er gaat komen. Het is al een keer misgegaan. Eigenlijk 2x zelfs. Het is nog zo pril, zo spannend maar ik moet hopen en geloven in een goede uitkomst. Het mag ook wel een keer na 3 jaar.

Waarom duurt wachten nou zo lang. Woensdag of donderdag moet ik ongesteld worden maar ik voel me wat raar. Mijn tepels zijn af en toe erg gevoelig en ik voel me vrij moe. Maar waar ik nou zo bang voor ben is dat ik zoveel hoop krijg en dan wordt het weer zo'n klap als het niet zo is. Mijn gedachtes zijn al weer op hol geslagen en ik draaf weer te veel door. Ik had dinsdag 2 weken geleden een positieve ovulatietest en de dag daarna ook nog. Dus volop geklust die dagen. er is dus een kans...... maar ja. Arrrrgghh word er gek van. Bij de 1e IUI voelde ik me ook iet wat zo. Toen was ik zwanger maar helaas eindigde dat in een miskraam. Direct daarna raakte ik weer zwanger maar toen voelde ik niets. Bij IUI nummer 4 waren mijn tepels ook erg gevoelig. Toen was ik dus niet zwanger. Je lijf houdt je zo voor de gek soms. Waarom is het nou niet gewoon duidelijk, gaat er ergens een lampje branden als het gelukt is.... En als het niet zo is laat er dan ook niet van de vage symptomen ontstaan die je zo doen twijfelen. Het even van me afschrijven doet me goed, velen zullen het wel herkennen...

Hallo allemaal, Ik heb een probleem. Volgens mij heb ik al een paar maanden geen goede eisprong meer gehad. Vorig jaar, zo'n 5 maanden geleden, deed ik IUI met hormonen voor het eerst. Deze mislukte totaal doordat ik na 4 dagen al ging bloeden. Uit de bloedtest een week later bleek dat ik totaal geen eisprong had gehad. Dat was heel vreemd omdat met de follikelmeting er wel duidelijk een eitje te zien was. Ik heb toen diezelfde dag pregnyl gespoten maar er was dus geen eitje vrijgekomen. Die maand had ik een rustmaand en met ovulatietesten heb ik geprobeerd om de eisprong te vinden. Dit is niet gelukt terwijl ik zo'n 15 dagen heb gestest. De IUI daarna had ik een overstimulatie. Omdat we toen geen IUI konden doen en ook geen gemeenschap konden hebben heb ik vanaf de dag dat ik het wist ovulatietesten gebruikt. Deze werden niet positief. Uiteindelijk kreeg ik een bloeding rond de kerst. Inmiddels ben ik nu weer 20 dagen verder en nog steeds heb ik geen positieve ovulatietest gehad. Ik heb getest vanaf dag 6. Vandaag heb ik de gynaecoloog gebeld omdat ik het idee heb dat het zo nooit gaat werken. We gaan nu een bloedonderzoek doen om te kijken of mijn hormoonhuishouding goed werkt. Nu is mijn vraag, weet iemand hoe dit werkt en wat je er aan kunt doen. Zelf heb ik inmiddels zoiets van laten we maar aan IVF gaan beginnen want dan hebben we tenminste een echte kans. Ik heb nu nog 2 IUI pogingen te gaan maar weet dus niet of die wel zin hebben. Wat zouden jullie doen....? Liefs van Corina

Otjes wat balen zeg! Tja, volgende keer maar weer verder dan.... Onthoud; elke keer heb je even veel kans! Mag je het maar om en om doen de IUI? Liefs en sterkte voor de volgende keer, Corina

Hallo allemaal, Ik heb een probleem. Volgens mij heb ik al een paar maanden geen goede eisprong meer gehad. Vorig jaar, zo'n 5 maanden geleden, deed ik IUI met hormonen voor het eerst. Deze mislukte totaal doordat ik na 4 dagen al ging bloeden. Uit de bloedtest een week later bleek dat ik totaal geen eisprong had gehad. Dat was heel vreemd omdat met de follikelmeting er wel duidelijk een eitje te zien was. Ik heb toen diezelfde dag pregnyl gespoten maar er was dus geen eitje vrijgekomen. De IUI daarna had ik een overstimulatie. Omdat we toen geen IUI konden doen en ook geen gemeenschap konden hebben heb ik vanaf de dag dat ik het wist ovulatietesten gebruikt. Deze werden niet positief. Uiteindelijk kreeg ik een bloeding rond de kerst. Inmiddels ben ik nu weer 20 dagen verder en nog steeds heb ik geen positieve ovulatietest gehad. Ik heb getest vanaf dag 6. Vandaag heb ik de gynaecoloog gebeld omdat ik het idee heb dat het zo nooit gaat werken. We gaan nu een bloedonderzoek doen om te kijken of mijn hormoonhuishouding goed werkt. Nu is mijn vraag, weet iemand hoe dit werkt en wat je er aan kunt doen. Zelf heb ik inmiddels zoiets van laten we maar aan IVF gaan beginnen want dan hebben we tenminste een echte kans. Ik heb nu nog 2 IUI pogingen te gaan maar weet dus niet of die wel zin hebben. Wat zouden jullie doen....? Liefs van Corina

Hoi Pamela, Ik ben zelf in februari vorig jaar begonnen met IUI. Het plan was voor ons om eerst 3x zonder hormonen te doen en dan 3x met. Ik heb ook een regelmatige cyclus, wel ongeveer 32 dagen, en ook een eisprong. In principe doen ze bij ons ziekenhuis de IUI's zonder hormonen zonder follikelmeting echo's. De IUI's met hormonen worden wel in de gaten gehouden met echo's. Vaak op dag 3 dan dag 10 en dan, bij mij, nog 1 of 2 echo's. Zelf zag ik IUI erg zitten omdat we dan tenminste actief iets deden voor mijn gevoel. De eerste 3 zonder hormonen vond ik prima. Het was ongelooflijk maar de 1e lukte meteen. Echt bizar, helaas eindigde deze in een missed abortion. Ik baalde enorm maar was wel positief. Omdat ik zwanger was geraakt kreeg ik opnieuw 6 IUI's. Ik begon dus weer opnieuw met tellen. De 3 IUI's daarna mislukten helaas allemaal. De volgende IUI ging ik met hormonen doen, met puregon. Door de hormonen had ik geen extra follikels, het ging alleen sneller dan 32 dagen. Helaas bleek dat deze IUI helemaal was mislukt omdat ik 2 dagen na deze IUI al een bloeding kreeg. Er bleek helemaal geen eisprong te zijn geweest. De poging daarna deed ik weer met hormonen, hetzelfde aantal, maar toen had ik ineens een overstimulatie. Deze poging moest dus worden afgebroken. Als het goed is ga ik over 3 weken weer beginnen met de 6e IUI, weer met hormonen. Als die niet lukt dan heb ik er daarna nog 1 over. Inmiddels is mijn hoop op succes via IUI wel gedaald. Hoe positief ik in het begin ook was, dat is nu minder. Het is nu weer bijna 3 maanden geleden en ik heb wel weer zin om verder te gaan. En eerlijk is eerlijk, ik heb nog 2 goede kansen voor me liggen. Ik wens je veel succes en hoop dat je hier iets aan had, als je nog vragen hebt dan hoor ik het wel. Groetjes van Corina

Hallo allemaal, Wat een goed idee is dit topic. Zelf ben ik momenteel ook in rust. Wel een soort noodgedwongen omdat het ziekenhuis gesloten is met Kerst en oud en nieuw. Daarnaast is het zo dat ik bij de laatste IUI poging een overstimulatie had dus die poging werd afgebroken. Nu ben ik sinds 3 dagen weer ongesteld en moet ik dus wachten op mijn volgende menstruatie om weer te kunnen starten. Ik verwacht dus pas weer rond half februari de 5e IUI poging te kunnen doen. Het voelt raar aan de ene kant lekker die rust aan de andere kant wil ik graag verder. Met kerst was het moeilijk. Mijn schoonzus heeft in november haar eerste kindje gekregen en had haar meegenomen. Het was erg confronterend. Ze huilde veel en ze waren steeds met haar in de weer. Ze hadden haar boven in bedje gelegd maar dat werkte dus niet echt. Uiteindelijk is ze naar beneden gekomen en heeft ze een uur in mijn armen liggen slapen. Op dat moment voelt het zo goed, bijna onvoorstelbaar om zelf ooit een babytje te hebben. Maar wanneer ik naar huis ga voelt het pijnlijk, verdrietig omdat wij met lege handen naar huis gaan terwijl we het al zo lang graag willen. Ach ja, hier hoef ik dat niet uit te leggen, jullie begrijpen het o zo goed. Volgend jaar hoop ik voor ons allemaal dat het ons meer brengt dan tot nu toe het geval is geweest! Liefs van Corina

Dankje wel voor de reacties. Tja het voelt gewoon stom en oneerlijk. Zeker ook omdat er maar 2 grotere follikels zaten en de rest allemaal van rond de 14. Tuurlijk kunnen die doorgroeien maar het lijkt me toch erg sterk dat ik na 2,5 jaar niet zwanger raken ineens zwanger zo zijn van een 6 ling. Het risico is wel aanwezig maar ja, ik vind het erg lastig om het echt als risico te zien. Daarnaast zijn er best veel vrouwen die IUI mogen doen met 3 goede follikels en bij mij zeiden ze maximaal 4. Die vrouwen raken ook niet allemaal zwanger van een 3 of 4 ling. Toch hebben we de raad maar opgevolgd. Het enige punt is wel dat we gisterochtend, vlak voor de echo wel hebben gesekst. Aangezien mijn eisprong gisteren of toch wel vandaag zal plaatsvinden is er nog steeds een aanzienlijk risico op een eventuele zwangerschap. Dat heb ik gisteren niet verteld in het ziekenhuis. Ik weet ook niet of ze er wat aan kunnen/ zouden doen. Maandag moet ik nog een keer terug en dan kan ik het alsnog vertellen. Groetjes van Corina

Ik kom net uit het ziekenhuis voor mijn follikelmeting. Het blijkt dat ik een overstimulatie heb.... Ik heb 2 follikels van boven de 19 en dan nog een stuk of 4 van rond de 15. Nu mag ik dus geen IUI doen en ook geen seks hebben. Dat begrijp ik wel aan de ene kant maar aan de andere kant vraag ik me af hoe groot de kans is dat ze allemaal springen als we nu gewoon afwachten. Het gevaar van seks hebben is de kans op een gedraaide eisterstok volgens de verpleegkundige maar ook als je het heel voorzichtig doet? Wie o wie herkent dit probleem en wat zouden jullie doen als je mij was? Groetjes van Corina,

Ik kom net uit het ziekenhuis voor mijn follikelmeting. Het blijkt dat ik een overstimulatie heb.... Ik heb 2 follikels van boven de 19 en dan nog een stuk of 4 van rond de 15. Nu mag ik dus geen IUI doen en ook geen seks hebben. Dat begrijp ik wel aan de ene kant maar aan de andere kant vraag ik me af hoe groot de kans is dat ze allemaal springen als we nu gewoon afwachten. Het gevaar van seks hebben is de kans op een gedraaide eisterstok volgens de verpleegkundige maar ook als je het heel voorzichtig doet? Wie o wie herkent dit probleem en wat zouden jullie doen als je mij was? Groetjes van Corina, Ps ik wil graag deze vraag in een nieuwe discussie plaatsen maar ik kan niet vinden hoe dat moet, weten jullie dat?

Hoi Otjes, Gelukkig dat er al zoveel te zien was. Het blijft dan toch altijd spannend hè. Zelf moet ik ook woensdag voor een follikelmeting, wel de 1e. Ben benieuwd. Woensdag heb ik 7 dagen puregon gespoten. Dat gaat me goed af gelukkig. Ik ben toch ook wel blij dat ik weer bezig ben. Dan lijkt het tenminste nog of we er wat aan kunnen doen. Ik vind het in ieder geval erg prettig dat je door de echo's weet wanneer je je eisprong hebt. Zelf denk ik dat ik ergens zondag of maandag de IUI heb. Dan gaan we wel redelijk gelijk op! Spanned hoor... Groetjes van Corina

Hoi Otjes, Ik ken je al van het vorige forum maar dat is niet meer echt in trek lijkt wel.... Misschien lukt het hier beter. Waarschijnlijk gaan we een beetje gelijk oplopen want ook ik ga vanaf vandaag beginnen met het spuiten van Puregon. Eerst dacht ik dat ik pas weer vanaf januari verder zou kunnen omdat de kliniek voor IUI rond de Kerst dicht is. Maar op de valreep werd ik maandag toch een soort ongesteld en kon ik toch beginnen. Vandaag geweest voor de uitgangs-echo en het zag er goed uit. Kleine follikels en dun baarmoederslijmvlies. Het is wel wat vreemd omdat ik naar mijn idee ook deze maand geen eisprong heb gehad. Ik heb bijna 3 weken lang ovulatie testen gebruikt maar daar kwam niets uit. Ook mijn menstruatie wilde niet echt op gang komen en het bloedverlies was na 1 dag al over. Daarom was ik ook erg blij met die echo vanochtend. Nu weet ik tenminste weer waar ik zit in mijn cyclus. Ik hoop echt dat het een keer gaat lukken weer. Het lijkt al zo lang geleden dat ik zwanger ben geweest, ik kan het me bijna niet meer indenken hoe dat was. Ergens heb ik ook zoets van laten we die laatste 2 IUI maar snel doen dan kunnen we weer beginnen aan de volgende stap. Toch probeer ik om positief weer aan deze behandeling te beginnen en dat gaat ook beter na een maandje rust heb ik het idee. Ik hoop dat we elkaar een beetje op de hoogte kunnen houden en misschien zijn er nog wel meer IUI gegadigden die mee willen schrijven! Groetjes van Corina

Hoi, Persoonlijk heb ik geen ervaring met een magnetiseur. Maar ik las wel met iemand zijn dagboek mee en zij was al 3 jaar niet zwanger geraakt. Zij hoopte zo op een tweede kindje maar het wilde maar niet lukken. Begin dit jaar is ze naar de magnetiseur gegaan en nog geen 2 maanden later was ze zwanger. Ze had er een heel goed gevoel over en heeft de magnetiseur dan ook aangeraden. Als je wil geef ik je de link naar haar dagboek. Inmiddels is ze bevallen van een meisje, een kleine maand geleden. Zelf loop ik sinds 3 weken bij een acupuncturist. Ik geloof er namelijk wel in dat je lichaam goed in balans moet zijn. Ik weet niet of het helpt maar ik kan op het moment van de behandeling heel goed ontspannen. Groetjes van Corina

Hoi allemaal, @ gwenn, wat een gedoe is het ook bij jullie zeg als ik dat zo lees. Dat afwachten zonder verder te kunnen is ook erg vervelend. Hopenlijk werkt het me de Puregon erbij. @ Linda, je moet inderdaad dan tot woensdag wachten. Succes ermee, ik hoop dat je het nog een beetje volhoudt. @MarliJa en Chantal, het wordt wel spannend voor jullie ook hè? Heel veel succes en het moet nu toch maar een keer lukken hier op dit forum toch? Ik duim voor jullie en voor de rest natuurlijk. @Champietal; meid heel veel succes vandaag en ik hoop het beste voor je vandaag. Ik vind het altijd zo'n raar idee dat het 2 weken geleden al beslist is en dat je dan voor je gevoel het pas vandaag hoort. ALsof je er nu nog invloed op zou hebben. Ik weet niet of je begrijpt wat ik bedoel maar misschien ook wel. Zelf heb ik bloed geprikt en daar is uitgekomen dat ik geen eisprong heb gehad ten tijde van de IUI. Dus het is sowieso mislukt. Ik had op dat moment geen schijn van kans. Inmiddels is het bloedverlies nog steeds niet helemaal over, het is ook niet echt bloed maar meer wat bruin slijm. Ik wordt er een beetje moedeloos van. Volgens de gyn is het een foutje van de natuur maar aangezien ik hormonen heb gebruikt om mijn follikels te laten rijpen en de eisprong op te wekken is het wel erg vreemd. Het schijnt dan ook maar heel zelden voor te komen. Tja, dat heb ik dan weer. Deze cyclus wachten we af omdat het nu toch al te laat is. Bovendien vertrouw ik mijn lichaam op dit moment niet echt. De volgende menstruatie is precies halverwege december en dan zou de IUI rond de Kerst zijn. Dan is de kliniek dicht dus ook die cyclus moet ik afwachten. Het wordt dus voor mij pas weer januari. Ik baal ervan maar ergens geeft het me ook wat rust. Ik doe op dit moment alles wat ik kan doen en daar moet ik me bij neerleggen, ik moet het een beetje loslaten. Hoe moeilijk ik het ook vind. Liefs van Corina

Nou wat ik heb is een raadsel. Vanochtend had ik een afspraak in het ziekenhuis gemaakt omdat er gisteren niemand bereikbaar was die mij kon helpen. Gister heb ik redelijk veel bloedverlies gehad en vandaag ook weer. Eerst wilde ze me niet helpen in het ziekenhuis en zei ze dat ze er weinig mee kon, toen ik wat aandrong wilde ze toch een echo maken. Wat duidelijk werd is dat het een zooitje is in mijn baarmoeder. Waarschijnlijk dus bloed, mijn slijmvlies was vorige week voor de IUI 8 mm dik en nu nog maar 5 dus het neemt duidelijk af. Dus eigenlijk een ongesteldheid. Maar omdat ik nog geen krampen heb en ook niet heb gehad is het heel vreemd voor mij. Ze wist dan ook niet goed wat ik moest doen, normaal gesproken had ik nu weer kunnen beginnen met hormonen maar dat leek ons beiden niet echt een goed plan. Misschien is het een reactie op de hormonen en zou ik dus de volgende poging weggooien, zo kan het immers niet eens innestelen. Ik ga nu maandag bloed prikken om te kijken of we de eisprong goed hebben getimed. Als de waarde hoog is dan hebben we het goed gedaan en dan is het heel vreemd dat ik nu ben gaan bloeden. Dan moet ik waarschijnlijk eerst naar de gynaecoloog en dan kijken we verder. Als de waarde niet goed is is mijn eisprong eerder geweest en dan kan het al eerder worden afgestoten. Maar ook dat lijkt onwaarschijnlijk. Voorlopig sta ik dus even stil, eerst weten wat er nu aan de hand is want dit schiet niet op.

Hallo allemaal, Nou wat ik heb is een raadsel. Vanochtend had ik een afspraak in het ziekenhuis gemaakt omdat er gisteren niemand bereikbaar was die mij kon helpen. Gister heb ik redelijk veel bloedverlies gehad en vandaag ook weer. Eerst wilde ze me niet helpen in het ziekenhuis en zei ze dat ze er weinig mee kon, toen ik wat aandrong wilde ze toch een echo maken. Wat duidelijk werd is dat het een zooitje is in mijn baarmoeder. Waarschijnlijk dus bloed, mijn slijmvlies was vorige week voor de IUI 8 mm dik en nu nog maar 5 dus het neemt duidelijk af. Dus eigenlijk een ongesteldheid. Maar omdat ik nog geen krampen heb en ook niet heb gehad is het heel vreemd voor mij. Ze wist dan ook niet goed wat ik moest doen, normaal gesproken had ik nu weer kunnen beginnen met hormonen maar dat leek ons beiden niet echt een goed plan. Misschien is het een reactie op de hormonen en zou ik dus de volgende poging weggooien, zo kan het immers niet eens innestelen. Ik ga nu maandag bloed prikken om te kijken of we de eisprong goed hebben getimed. Als de waarde hoog is dan hebben we het goed gedaan en dan is het heel vreemd dat ik nu ben gaan bloeden. Dan moet ik waarschijnlijk eerst naar de gynaecoloog en dan kijken we verder. Als de waarde niet goed is is mijn eisprong eerder geweest en dan kan het al eerder worden afgestoten. Maar ook dat lijkt onwaarschijnlijk. Voorlopig sta ik dus even stil, eerst weten wat er nu aan de hand is want dit schiet niet op. Groetjes van Corina

Hallo allemaal, Ik heb afgelopen zondag mijn 5e IUI gehad. De eerste keer met hormonen. Dat ging allemaal prima en op de echo's was te zien dat er meerdere kleinere follikels waren van rond de 11 mm en dat er 1 grotere was van 17 mm. Het baarmoederslijmvlies was goed dik geworden en de IUI ging prima. Geen pijn gehad of iets dergelijks. Dinsdag had ik ineens wat roze slijm. Gisteren werd dit wat meer en toen heb ik gebeld met het ziekenhuis. Zij stelde me gerust en zei dat het kwam doordat het slangetje waarschijnlijk de baarmoedermond had geraakt en dit kan wat bloedverlies opleveren. Op zich een goede verklaring maar gisteravond en vanochtend werd het steeds meer, ik heb zelf een tampon gebruikt. Ik heb echter helemaal geen krampen gehad en dat heb ik wel altijd de eerste dag van mijn menstruatie. Vandaag heb ik nogmaals geprobeerd het ziekenhuis te bellen maar de fertiliteitsverpleegkundige was er niet dus ik heb voor morgen een afspraak gemaakt. Nu lijkt het echter of het bloedverlies toch is gestopt. Heeft iemand dit weleens meegemaakt want ik vind het allemaal maar erg vreemd. Het bloed was vanochtend toch ook helder rood dus ik ben er niet helemaal gerust op. Groetjes van Corina

Hallo allemaal, Wie o wie kan mij helpen. Afgelopen zondag had ik mijn 5e IUI. Voor het eerst met hormonen. Puregon elke dag 75 eenheden spuiten. Nu had ik maandag (1 dag na de IUI) al wat lichtroze afscheiding. Het was maar 1 keer dus verder niet echt zorgen gemaakt. Gisteren had ik ineens rood slijm, niet helderrood maar ook niet bruin. Ik heb toen maar naar de fertiliteitsverpleegkundige gebeld en die zei dat ze dat prima kon verklaren door dat heel soms het slangetje de baarmoedermond raakt en dat dat dan kan gaan bloeden. Oké lijkt me een goede verklaring maar nu weer een dag later wordt het bloeden als maar meer en heb ik heb idee dat het gewoon helderrood is. Ik heb geen buikpijn, wat ik altijd wel heb op de 1e dag van mijn menstruatie, maar ik vind het erg vreemd. Het wordt als maar meer en meer, ik wilde een tampon gebruiken maar heb maar maandverband gebruikt omdat ik het dan iets beter kan zien. Wat denken jullie, ben ik nu gewoon ongesteld? Groetjes van Corina

Hallo allemaal, Jeetje wat een tegenvallende verhalen allemaal. IVF's die niet doorgaan en IUI's worden en ongesteldheden die niet door zetten als je weet dat het toch moet komen. Zelf ben ik vanaf gisteren weer op het wachtbankje gaan zitten. We hadden dit keer heel veel spermacellen. Het meest wat we gehad hebben is 20 milj en nu waren het er 60 milj. Wie weet, met 20 is het een keer gelukt dus het zou heel goed weer moeten kunnen. Ik had trouwens nog wel een probleem met de pregnyl. Ik brak de ampul door en toen versplinterde het glas helemaal, allemaal splinters op de poeder. Ik onwijs vloeken en balen, wat een rotsysteem is dat toch ook. Omdat het al laat was had ik geen idee hoe aan nieuwe te komen dus ik het maar zeven dacht ik. Maar toen ik de ampul omkeerde vielen de splinters eruit maar het poeder niet. Ik heb de gok maar genomen, goed gekeken in het licht of ik iets zag glinsteren maar ik zag niets. Toen maar opgezogen en geprikt. Je moet toch wat, ik weet dat het niet erg verstandig was maar ja. Gelukkig heb ik nergers verder last van en lijkt het of het allemaal goed gegaan is. Voor de volgende keer zorg ik dat ik zeker 2 ampullen in huis heb. Iedereen succes en ik ga weer 'rustig' afwachten. Groetjes van Corina

Hallo allemaal, Vanochtend ben ik nog een keer geweest voor een echo. Ik had 1 eitje van 17 mm en een paar kleintjes van rond de 11. Voor zondag 2 nov hebben we toch de IUI gepland. Waarschijnlijk dus gewoon met 1 eitje want een groeispurt zit er waarschijnlijk niet in. Maar het moet kunnen met 1 eitje toch? Ben erg benieuwd! @ champietal; Wat vervelend dat ze zo slecht groeien is daar een verklaring voor of komt dat soms wel eens voor? @ Otjes, ben erg benieuwd, je weet maar nooit natuurlijk.... succes met wachten. @marliJa; alles goed gegaan vandaag? vanaf zondag kom ik weer op het bankje zitten naast je! Groetjes van Corina

Hallo, Zelf ben ik na ruim 2 jaar begonnen met IUI. De eerste poging was meteen raak maar resulteerde in een missed abortion. Meteen de maand erna raakte ik spontaan zwanger, helaas een miskraam. Toch was ik nog nooit eerder spontaan zwanger geweest dus uiteindelijk ben ik er wel blij om dat het toch kan. Inmiddels ben ik helaas nog niet opnieuw zwanger geraakt. Ik weet van het babyboomforum in ieder geval 3 meiden die dit meemaakten. eentje had hetzelfde als ik alleen bleef het daar de 2e maal na de IUI wel zitten en die is nu bijna uitgerekend. Een ander iemand mocht pas in augustus beginnen met IUI ivm wachtlijsten. Die raakte in juli, na 3 jaar, spontaan zwanger. De derde persoon had 3 IUI gehad en had toen een rustpauze ingelast van 3 maanden. In de 2e maand raakte ook zei spontaan zwanger! het kan dus zeker! Kijk anders eens op http://www.babyboom.nl - forum bij medische molen IUI Groetjes van Corina

Vanochtend bij de verpleegkundige geweest voor de follikelmeting. Aan de ene kant zaten er 2 van rond de 12 mm. En aan de andere kant 1 van 14 mm. Waarschijnlijk heb ik zondag de IUI. Moet eerst vrijdag nog een keer laten meten. Vandaag ben ik ook voor het eerst bij de acupuncturist geweest. Ik heb een uur op de tafel gelegen en ga voorlopig elke week 1 keer. Ben benieuwd of het zal helpen. Op zich geloof ik er wel in en zijn er genoeg verhalen bekend van succes met acupunctuur. Een lichaam moet immers goed in balans zijn om zwanger te raken maar ook wanneer je eenmaal zwanger bent. Heeft iemand er ervaring mee hier? Groetjes van Corina

Hallo allemaal, Bij mij gaat alles goed. Ik heb de afgelopen 6 dagen elke dag netjes Puregon gespoten met de prikpen. Het valt me erg mee, het kost me weinig tot geen moeite. Het enige waar ik op moet letten is dat ik het naaldje er recht uithaal en niet schuin. Hierdoor heb ik een paar krasjes opgelopen. Niet ernstig maar het is niet nodig. Ik spuit elke dag 75. Ik weet niet wat de verhouding is maar in ieder geval was dit het minste waar ze mee begonnen. Ik hoef maar een klein beetje te draaien aan de pen. Ik weet alleen niet of ik na morgen ook nog moet spuiten? Weet iemand dat... ben begonnen op dag 3 en tot hoe lang spuit je meestal door dan? Ik denk dat ik halverwege volgende week ergens de volgende IUI heb. Hoe gaat het met iedereen verder? Groetjes van Corina