Moon74

Marketing communicatieplan... Ik snap opzet, keuze en doel van vragen niet. Ook link met dit forum niet?

Hoi Sorpresa, ben niet de eerste die het tegen je zegt en hopelijk is dit de oplossing, maar ik ben destijds ook zo begonnen met mijn dochtertje. Na nutriton kwam Zantac tegen maagzuur (ja, verborgen reflux), ging het hoofdeinde van het bedje omhoog etc. Uiteindelijk bleek ze ook koemelkallergie te hebben helaas. Los van dieetvoeding heb ik (ook voor reflux en voorkeurshouding) superveel baat gehad bij een osteopaat met ervaring met babys. Ik ben daar voor die tijd nooit geweest, maar zweer erbij voor die kleintjes: dus mama's, als je baby veel huilt, of spuugt, of krampjes houdt of een voorkeurshouding heeft, bezoek dan de osteopaat eens. Meestal ben je na 2 of 3 behandelingen al klaar en het maakt een wereld van verschil!

Hoi Zipa, mijn dochtertje bleek koemelkallergie en verborgen reflux te hebben. Daar was dus meer aan de hand. Jbpm dikt voeding in. Via flesvoeding gaat dit er prima in. Even uitdokteren hoeveel je toe kan voegen. Ontlasting wordt ook wat vaster en dat kan die kleintjes wel wat moeite geven. Kan me voorstellen dat jij wel even zit te tobben. Kun je niet wat afgekolfde melk in flesje geven met jbpm en daarna op borst over?! Ik ben het vrij lang blijven geven. Tot ze andere vloeistoffen/drinken dronk en dat goed ging. Het kan geen kwaad, dus waarom te vroeg stoppen...

@Zipa; dringend advies van een ervaringsdeskundige: osteopaat niet afzeggen! Kan juist i.g.v. (verborgen) reflux en/of voorkeurshouding (of veel huilen) zoveel doen en zoveel ellende voorkomen bij baby's! Op tijd erbij zijn kan reflux klachten verhelpen en afplatting schedeltje voorkomen. Je kent me niet, maar ik kon het niet laten te reageren. Heb zelf zulke goede ervaringen opgedaan in deze toen mijn dochtertje nog baby was. (hoofdeinde bedje omhoog en na voeding niet te snel plat neerleggen, straks niet met zure fruithap starten maar eerst met groenten, johannesbroodpitmeel blijven geven. Zoveel tips waar ik veel aan gehad heb) Eigenlijk brak ik even in om mijn oude bekende Esther en G. van harte te feliciteren met J.edidja. Super gegaan en gedaan, meissie! Wauw! Schitterende namen. Geniet er samen van. Wie had dat voor ons beiden nog eens kunnen denken, hè Es'?! Dames, veel geluk allemaal!

Noor, wat goed verwoord. Wat intens en mooi. Waar een deur sluit gaat er ook 1 open... Alleen zie je dat soms veel later pas (geldt ook voor mij). Knuffel je mannen maar een keer extra en huil goed uit! Liefs.

Ja, wij zijn ouders van een geweldige peuter. Echt een heel leuk meisje! Dagelijks genieten... Lang op gewacht. Ik w zwanger toen we 12,5 jaar getrouwd waren. En dan toch nog... Super! Ik gun het iedereen...

Welkom! Goede stap gezet; dit is een fijn forum met veel ervaren, lieve lotgenoten (helaas). Succes bij je volgende poging!

Heftig, heel veel sterkte met verwerken en herinneren!

Heftig verdrietig Niki; sterkte. Je had toch weer hoop, dus is er nu teleurstelling te verwerken...

Hoi Isis, Na mijn 1e IVF had ik behoorlijke overstimulatie (na TP en Pregnylspuiten). Ik heb toen 9 dagen in het ziekenhuis in Utrecht gelegen. Elke dag meten, wegen en bloedwaardes prikken. Of/hoe snel vocht weer verdwijnt hangt ook af van wel/niet zwanger. Als je zwanger bent houdt dat wel aan en loop je inderdaad vroeg in positiekleding rond. Bij mij was er geen sprake van zwangerschap toen. Ik mocht na 9 dagen naar huis. Veel rust helpt/zorgt dat het niet verergert en drinken; eiwitten eten en drinken is ook goed! Na alle volgende behandelingen had ik ook overstimulatie. Moest dan extra controles, bedrust (ook niet werken in wachtweken etc) goed drinken en bollen ipv Pregnylspuiten. Dan had ik lichte overstimulatie en wat vocht, maar dan ging het goed. Laatste behandeling: zwanger. Meteen bolle, opgezette buik... Vroeg in positiekleding. Laatst spontane zwangerschap die misliep; achteraf ook opgezette buik. Ik baalde dat ik wat aangekomen was... Tja, dat had achteraf gezien dus een reden. Succes, hoop dat je zwanger blijkt te zijn!

Ik doe rits slaapzak ook op rug bij mijn dochter... En ze weet 'm nog stukje (en soms helemaal) open te krijgen. Is dan helemaal blij met haar ' voesjes'; heel schattig, hihi. Zal toch aan veiligheidsspelden moeten om 'm dicht te houden nu het kouder wordt.

Respect!

Bedankt dat je de moeite nam me deze reactie te sturen... Ik heb er veel aan.

Thanks en ja... Altijd jammer. Leeg, raar gevoel... Hoe verliep verwerkingsproces bij jou, Niki/anderen? En hoeveel tijd nam je voor je alles weer deed? Of deed je direct weer alles? Ik werk nu even minder. Heb er ook totaal geen zin in (wat niks voor mij is) en weet nu eigenlijk niet hoe ik dit weer op wil bouwen zonder over mijn grenzen te gaan. (Nu moet ik wel zeggen dat dit in mijn geval de druppel is die een emmer narigheid van jaren doet overlopen)

Welkom Nicolette, Persoonlijk vond ik het zwaarst 'het niet weten of je uiteindelijk uit dit traject komt met dat vurig gewenste kindje'... Die onzekerheid en later de teleurstellingen als het 'weer niet was gelukt', die vond ik steeds moeilijker om mee te dealen. Ik ben er ook best door veranderd: je draagt een rugzakje met je mee, dat zich in toenemende mate vult met ervaringen en emoties die niet begrepen worden door mensen waarbij ' zwanger worden vanzelf gaat'... hier is dat begrip er gelukkig wel! Goede stap om je hier aan te melden. Succes!

Wat lief dat jullie zo meeleven! @Linda: op de dag dat ik naar het ziekenhuis zou gaan heb ik de miskraam gehad. De afspraak is dus afgezegd. Op de pers weeën na vond ik het verloop net een bevalling. Toch kijk ik er uiteindelijk goed op terug. Dit heb ik op eigen kracht voor ons engeltje gedaan nog. Niet levend en volgroeid helaas, maar ik heb 'm toch een soort van 'gebaard'. Gevoelsmatig heb ik nu toch 2 kindjes: eentje is hier bij ons (gelukkig!) en de ander is bij opa en oma in de hemel. We hebben een lief klein doosje met engeltje in graf van oma en opa bijgestopt... Niet leuk om te doen, maar volgens ons/voor ons de enige juiste plek... Op dit moment overheerst de opluchting dat het achter de rug is, de rust en de onwerkelijkheid...

Hoi Es, Dank je, je lieve berichtje doet me goed. Andersom vind ik het echt geweldig dat Gerard en jij nu wel het geluk mogen meemaken om vader en moeder te gaan worden! Het is zo enorm genieten, zo'n klein wijffie van samen... Zoo lief. Daar ben ik blijf ik zo dankbaar voor; dat we wel eerst een gezonde dochter hebben mogen ontvangen!

Dank jullie voor het medeleven... Ook mijn man is erg verdrietig. We hebben veel meegemaakt de laatste jaren (en nog). Het enige dat daar écht positief uitsprong was en is onze dochter! Zo aan rustig vaarwater toe, maar ja... Ik ben nu in afwachting van wel/niet krijgen van miskraam. Anders naar ziekenhuis. Ga topics daarover maar eens lezen. Vind het moeilijk om te gaan met dit onwerkelijke verdriet en zie op tegen wat (wel/niet vanzelf) komen gaat. Raar/naar idee dat ik nog iets bij me draag wat ons kindje had kunnen/moeten zijn, maar wat nu niet meer leeft. Ik weet nog niet zo goed hoe 'tijd nemen om dit te verwerken' er uit moet zien...

Eerder deze week ontdekt dat ik spontaan zwanger was. Na 14 jaar huwelijk en jaren MMM. Na 3 X IUI, 4 x IVF/ICSI met de nodige complicaties. Na 1 x een wonder; onze prachtige, geweldige peuter dochter! Nu dit wonder. Totaal flabbergasted was ik. Vk gebeld en gelukkig mocht ik 's avonds komen. Echo liet zien dat groei overeen kwam met 9 weken, maar ook dat er geen hartactiviteit meer was. Engeltje... Gleed van me af, drong niet door. Het enige dat ik confronterend vond was de echo foto die de VK naar me toe schoof met de vraag of ik hem mee wilde nemen. Ja, maar o wat hard en wreed (van de natuur, zij was heel steunend en begripvol). Nu ben ik thuis en zit ik onwerkelijk verdrietig te zijn. We waren niet bezig met zwanger willen raken. Ik wist niet dat ik zwanger was... Dat was nog niet eens doorgedrongen toen ik hoorde dat er geen hartactiviteit was en het wachten is op een miskraam. Dat is nu nog zo. Wat een zwaar verdriet, ook omdat we al zoveel mee hebben gemaakt en nu weer ervaren (op een andere manier) dat zwanger worden en blijven niet vanzelfsprekend is. Ik wil dit verdriet nu niet weer, maar het is er wel. Zo verwarrend allemaal... Engeltje, je bent er even geweest. Hoe kon ik dat niet weten? Ik ben immers je moeder... Zo moeilijk. (eindelijk kan ik nu even om je huilen)

Verstandigere taal (en onderbouwd!) als dat geneuzel van die jongedame van laatst. Hoop dat dit bericht veel aandacht genereert. Fijn om te lezen dat deze heren het voor ons opnemen i.p.v ongenuanceerde berichten die het doen lijken alsof IVF gevolg is van het uitstellen tot te hoge leeftijd...

Mijnbaby, succes weer! Medicatie niet terug naar apotheek doen hoor, dan wordt het vernietigd. Zonde, daar is het allemaal veel te duur voor!

Esther, geen woorden voor dit wonder... Hallelujah! Van harte, ook voor Gerard natuurlijk. Ik was zwanger ten tijde van ons 12,5 jarig huwelijk. Jij na 10 jaar huwelijk. Het kan en ik wens het jullie allemaal zo enorm toe! Es', het kippenvel trekt over mijn hele lijf en ook bij mij lopen er tranen over mijn wangen... Wauw!

L.aetitia is nu 14 maanden en de koemelkallergie en verborgen reflux reeds te boven ( overgroeid). Ik had een voedingsmiddelenlijst bij het voedingscentrum besteld ( kost wel geld); daarin stonden superveel merken voedingsmiddelen zonder koemelk. Die lijst gebruikte ik bij het maken van mijn boodschappenlijstje en dan hoefde ik in de winkel niet meer te zoeken. Scheel de veel tijd... Ze dronk pepti flesvoeding ( kreeg ik een jaar vergoed) en daar deed ik johannesbroodpitmeel door vanwege de reflux. Osteopaat heeft uiteindeli gemaakt dat ze daar geen medicatie meer voor hoefde te gebruiken. Succes!

Maar feit is en blijft dat je toch van hem houdt... En dat is het mooie! Ik hou ook zielsveel van mijn dochter en zie ook de humor in van haar ondeugende streken. Ze heeft er zelf immers ook zo'n lol om. Tegelijk ben ik ook benieuwd naar tips: om er ons voordeel mee te doen. Leren van opgedane ervaringen, kun je alleen maar wijzer van worden.