Moon74

Lees je berichten en voel nog zo goed hoe het voelde... Terugplaatsing gehad? Dan nu de wachtweken in, weer een stap verder maar het blijft spannend. Ik hoop met jullie mee! Succes!

Hier hetzelfde bij de hand: dochter is oostindisch... Kruipt vliegensvlug naar tv kast of tafeltje, kijkt vervolgens ondeugend lachend, schudt nee ( soms met geheven wijsvingertje er bij) en grijpt dan dingen die ze niet mag pakken of maait alles op de grond. Ik kan haar -tig keer weghalen en terug bij haar speelgoed zetten. Ze doet het zo weer. Bij de eerste keren weghalen wil ze nog wel eens lachen, later wordt ze gewoon driftig. Ze is een enorme volhouder. Ik wacht tips ok maar eens af... ( of is het puur de leeftijd en komt het luisteren nog wel?!)

Jij bent een deel van de puzzel Het ontbrekende stuk Jij past als geen ander Bij ons geluk!

Op de bank 'relaxen': rustig/ mooi muziekje aan en lekker ontspannen. Af en toe slapen. Veel tv kijken, lezen, internetten. Gezond eten en drinken. Heerlijk in ligbad ( zodra het weer mocht na punctie). Ik mocht niet te veel lopen/doen ivm overstimulatie; vandaar dat ik het bij bank, bed of bad moest houden. Moeder of vriendin kwamen ook af en toe voor afleiding koffie drinken of meelunchen.

Vreselijk, gecondoleerd. Mijn woorden schieten tekort bij dit grote verdriet.

Een wonder... daar hou ik van, dus ik ben snel komen lezen. Van harte!!!

Van harte, Mob!!! Hier nog twijfel over wel/niet voor een 2e.

Ervaring met koemelkallergie en verborgen reflux; beter dan zantac hielp de osteopaat. Daarnaast pepti, dikker gemaakt met nutriton/ johannesbroodpitmeel. Na aantal weken pepti, als klachten over/ minder zijn volgt provocatie test. Dan geef je beetje gewone melk; je gaat belasten om te zien of je kindje weer met klachten reageert. Zo ja, dan blijf je pepti geven en belast je na half jaar weer eens. Zo nee, dan wordt het verder zoeken naar oorzaak denk ik? Mijn dochter is er nu overheen gegroeid en eet en drinkt alles met smaak en zonder problemen.

Lang geleden, maar ik hoop op wat updates van jullie! Ruim 10 maanden is ze al weer bij ons, Laetitia... Verbazingwekkend hoe ze er bij is gaan horen in die 10 maandjes. Alsof ze er altijd is geweest. En toch blijf ik altijd beducht voor de pijn en het verdriet waarmee ik zo lang samen op heb geleefd. Dat vergeet ik écht nooit meer. Pas nu (nu ik ook geen last meer heb van hormonen en het gevoel heb eindelijk ontzwangerd te zijn) ben ik weer mezelf. Alleen is deze Moon wel een wat serieuzere/meer bewuste Moon dan de Moon van vroeger. Bijkletsen over L.aetitia; ze is een geweldig open, ondernemend, gezellig, communicatief kind. Haar helblauwe ogen stralen van ondeugendheid en ze geniet elke dag met volle teugen. Ze ontwikkelt super en is over reflux en koemelkallergie heen gegroeid. Eten en drinken doet ze graag. Ze is zo beweeglijk dat ze ondanks haar grote hobby (eten) niks te dik is. Haar allergrootste liefhebberij is in bad gaan. Ze staat, zit, speelt met speelgoed, duikt voorover of achterover, vindt de sproeier super en zwemt op haar manier. Ze spat de hele badkamer kletsnat en schatert het uit. Af en toe zegt ze een woordje, maar verder laat ze het nog bij klanken. Mama, Papa en (sinds gisteren) Eten... Dat zijn de herkenbare woorden waar we het tot op heden moeten doen. Ze kruipt, zit en stond vanochtend ineens rechtop in haar bedje. Tanden: 5 stuks en 2 doorkomend. Ze is heel gemakkelijk, maar weet wel wat ze wil. Haal je haar ergens weg waar ze niet aan mag zitten dan wordt ze zowaar driftig. Dat wordt me nog wat: zie haar al op de vloer van de supermarkt liggen met een driftbui. Slik. We gaan het wel zien. Ze heeft genoten van de gezelligheid van Sinterklaas en de beste man vol verbazing bekeken. Met kerst was ze helaas ziek (en nog): oorontsteking. Tja, dat loopt dan anders dan gehoopt en gedacht. We genieten en houden van haar tot aan het eind van de wereld en terug. Wie volgt met een update van de 'uitgerekend in maart 2011- baby's'?

Jawel, daar is ze dan... Wish, je hebt er wat langer op moeten wachten dan ik uiteindelijk, máár: het is o zo goed gekomen. Niet waar? Meid, van harte gefeliciteerd met jullie dochter. Geniet er van. L.aetitia gaat al op de 9 maanden aan en ontwikkeld zich super. Het is zo'n lief, mooi meisje. Zo open en nieuwsgierig en vriendelijk en communicatief en leuk!!! Mijke vast ook, Wish. Vast wel. Geniet van haar zoveel je kan. Ze worden zo snel groot, maar blijven leuk en worden ook steeds leuker!

Van harte met de geboorte van S enna L izzie! Enne, die hechting voor de sier: hebben ze ook een mooie siersteek gebruikt? :laugh:

Van harte met jullie mooie dochter Danique! Geniet er van... Het is zó mooi!

Lieve Debbie, je bent moeder, zoveel moeder! En dan dit... Ik wens jou én je partner, jullie samen, alle kracht en liefde die je nodig hebt om van hieraf verder te gaan samen...

Babeth & partner, van harte met de geboorte van jullie 3e kindje! Alle kindjes zijn wondertjes, maar sommige kindjes zijn speciale wondertjes. Imke is er zo één. Geniet van haar!!!

Wat een erelijst! (ik mis Raf en Ax, van Vanessa. Zij schreef mee in het uitgerekend in maart 2011 topic. Datum bevalling weet ik zo even niet meer)

Na jaren samen en geen kindjes toch in de mmm terecht gekomen. We hebben altijd gezegd daar geen zin in te hebben en wel te zien of ik zwanger zou worden of niet. Uiteindelijk toen de stap in de mmm gezet was kwam er een enorme kinderwens naar boven die we niet los konden laten. Na 3 x IUI werd ons IVF geadviseerd. Na de 1e IVF kwam ik met flinke overstimulatie in het ziekenhuis terecht. Ik reageer heftig op de hormonen (pregnyl), maar zwanger was ik niet. Ook niet na de 2e IVF (vanaf daar ICSI) en bij de 3e kwam het niet eens tot terugplaatsing. Dat was pas heftig. Wel was er telkens die heftige reactie op de hormonen en heb ik heel wat bedrust moeten houden om ziekenhuisopname te voorkomen. Richting de 3e IVF werd ons leven toch minder leuk, hoor. Ik voelde me labiel en zwaarmoedig, m'n partner werd zeer boos en opstandig. 't Viel niet mee om samen op te lopen en het nog een beetje leuk te houden. Vooral niet toen m'n zus zwanger bleek en beviel en nou niet bepaald empatisch reageerde in die periode. Heel confronterend. Omdat de 3e behandeling niet tot terugplaatsing leidde was het voor ons duidelijk dat we nog een 4e behandeling zouden ondergaan. Ik had geen hoop meer, maar kon het niet loslaten. Behandeling ondergaan dus en er niks van verwacht. Test: zwanger... Een zwangerschap waarvan ik de 2e helft vanwege hoge bloeddruk 2 tot 3 keer p/week voor controle naar het ziekenhuis moest en uiteindelijk 10 tabletten per dag slikte om m'n bloeddruk enigszins acceptabel te houden. Toen een ingeleide bevalling met 37 weken en na een prima bevalling was daar onze schitterende dochter L.aetitia. Ze voelde niet meteen eigen. Ik herkende niks van mezelf in haar, maar wat was ze klein en mooi en lief. Nu is ze 5 maanden en het licht in ons leven. Een heerlijk kind. Ze zoekt de hele dag oogcontact en lacht dan breeduit. Vroeg opstaan voor haar is niet erg. Wanneer je ook aan haar bedje staat om haar op te pakken ze lacht een stralende lach. Ze past prima in ons leven en het voelt niet alsof we ons leven aangepast hebben voor haar. Het is heerlijk. Als je toch zeker wist dat dit je beloning was; dan kan je oneindig veel van de zwaarste behandelingen aan. 't Is de onzekerheid of je ooit papa en mama zult zijn die het zo zwaar maken, maar het papa en mama zijn maakt alles goed. Ik wens het jullie allemaal zo ontzettend toe (en ons ook nog een keertje)! Liefs.

Ik kan je ook niet helpen, meis... L.aetitia krijgt alleen nog maar de fles met dieetvoeding. A.g.v. haar koemelkeiwitallergie mag ik bij haar pas met een half jaar met ander eten starten. Wel jammer, maar het is bijna zover gelukkig. Zantac krijgt ze ook nog, maar dat wil ik tijdens de vakantie af proberen te bouwen. Sinds ik bij de osteopaat ben met haar gaat het beter. Ze is 2 x geweest, in aug. nog een 3e laatste behandeling. Tip van osteopaat: bij kindjes met reflux niet starten met fruithapjes, maar met groentehapjes. Is minder zuur en geeft minder klachten. Ik geef 'm maar door, wie er wat mee wil die kan 'm ter harte nemen en anders 'ene oor in en andere oor uit'.

Zwangerschapsyoga vind ik zeer aan te bevelen! Ook een goede voorbereiding op de bevalling!

Hé Jolieneke; hoe is het met Selma nu? Kim, fijn dat het goed uitpakt die 4 voedingen voor Gwen. Hier gaat het met L. goed. Ze is zo opgeknapt van osteopaat. We hebben een heel ander kindje. Ze kan eindelijk haar lieve, vriendelijke zelf zijn. Ze ontwikkelt hartstikke goed en snel. Draait al volop en kwebbelt op haar manier honderduit én maar lachen. Heel leuk. Wij tellen ook af tot ze wat anders eten mag dan enkel die flessen pepti. Over 2 weken naar diëtiste en dan ook eens wat anders aan haar eten toevoegen. Helemaal zin in. Papa is jarig en kreeg van ons (alvast) een zitje met windscherm voor op de fiets. Kunnen ze over een poosje heerlijk samen gaan fietsen. Hij vindt het super! Hoe is het met alle andere maart 2011 moeders en baby's???

Héhé, daar was ik dan weer eens... Druk om werk weer op te starten. L. en ik zijn aan het wennen aan het feit dat ik werk hervat heb en zij naar KDV of oma gaat als ik werk. Echo heupjes; ik heb er eigenlijk niks meer over gehoord via huisarts en ga er dus vanuit dat het goed is (zal zo eens bellen). Degene die de echo maakte mocht niks zeggen m.b.t. de uitslag, maar liet genoeg doorschemeren. Zij had het idee dat er niks mis mee was. M'n dochter is dus misschien gewoon een lief, stijf harkje, haha. Osteopaat heeft L. behandeld en gaf ook aan dat de voorkeurshouding en de refluxproblemen verband met elkaar houden. 8 juli weer terug. Ben nu nog aan het afwachten natuurlijk of het echt helpt. Eerste indruk is goed. Ze geeft weinig- geen last aan vd. voedingen en sabbelt maar af en toe op haar handen. Slaapt weer wat meer en het gillen/krijsen/overstrekken is de afgelopen dagen uitgebleven. Ook eet ze wat beter. Máár; er zijn eerder goede dagen geweest, dus ik hou nog een slag om de arm. Wel ligt ze hardnekkig met haar hoofd naar rechts... We doen er alles aan om daar verandering in te krijgen, maar dat is wel eens beter gegaan dan de afgelopen dagen het geval is. We zullen zien. Gut, wat hou ik van dat kind. Een heerlijk moppie is het. Zondag vaderdag; op het KDV heeft ze wat gemaakt voor papa. Superleuk. Het pakje ligt op tafel klaar en m'n man is er nu al gelukkig mee. Wat zal er uitkomen?!

@Kim, vanochtend met L.aetitia voor echo heupjes geweest toevallig. Dit omdat ze haar beentjes niet soepeltjes plat richting vloer laat drukken, zeg maar. Mevrouw die echo maakte mocht er niks over zeggen. Radioloog laat het over een week aan de huisarts weten, maar op doorvragen van mij gaf ze aan dat er volgens haar niks aan de hand is. @Kim en Jolieneke: hier nog een meisje met een voorkeurshouding naar rechts. Volgens de kinderfysio die hier over de vloer komt is dit in haar geval een gevolg van de last die ze van haar voedingen heeft (koemelkallergie en nu nog klachten... volgens mij reflux, maar de zantac helpt onvoldoende). Doordat ze last heeft gaat ze overstrekken en heeft ze een hoge spierspanning. Ze zet zich zo ongeveer af op de rechterkant van haar hoofdje en die raakt dus afgeplat. Het is haar voorkeurshouding en daar had de fysio een hele uitleg voor. Ook daarin zou een osteopaat wat moeten kunnen betekenen. We gaan dus voor het totaalplaatje naar de osteopaat dinsdag as. Morgen ga ik toch ook nog even met de huisarts overleggen; ze zit al aan de pepti en zantac en toch zijn haar klachten deze week bijv. al weer vele malen erger dan afgelopen week. Als dit lang duurt dan raak ik daar zelf nog overspannen van. Ik ben veel emotioneler dan anders en vind het ook niet meer leuk om haar te voeden en/of daarna op schoot te hebben. Er moet dus wat gebeuren, voor haar en voor ons. Wil dus eigenlijk ook een verwijzing naar de kinderarts... Ben benieuwd.

Hoi Jolieneke, Afgelopen vrijdag bij babymassage hoorde ik van 2 moeders toevallig hetzelfde over omneo; beide baby's gingen hier veel minder van poepen. Kregen intussen weer gewone flesvoeding omdat omneo niet deed wat het moest doen... Van docente zwangerschapsyoga/babymassage kreeg ik tip om naar osteopaat te gaan die gespecialiseerd is in behandeling van baby's. Ik heb een afspraak voor de 14e. Blijkt dat ze ook heel veel kunnen doen als baby's veel huilen (huilbaby's). Soms staat er dan een nekwerveltje scheef o.i.d. waardoor houding pijn oplevert en soms werkt dit ook door in die zin dat maagklepje niet goed sluit en baby dus spuugt/reflux heeft en kan ook tot gevolg hebben dat hoofdje aan 1 kant afplat. Als je aanvullend verzekerd bent krijg je geld vd behandeling terug. Komen geen medicijnen of niks aan te pas. Klinkt écht goed en baat het niet dan schaadt het niet. Misschien ook iets voor jouw kindje?!

Hoi Jolieneke, tja het klopt óók dat er nog het e.e.a moet groeien/rijpen de eerste maanden en dat veel klachten na een maand of 3 of 4 vanzelf overgaan/afnemen. Het moet alleen wel een beetje te doen blijven allemaal, vind ik. Als je van geen voeding kan genieten omdat je er alleen maar pijn en hinder van krijgt... dat gaat mij te ver. Met mijn dochtertje nu zover dat ik met borstvoeding gestopt ben. Dat helpt al een heel stuk! Blijkbaar is ze voor meer allergisch/overgevoelig dan alleen voor koemelkeiwit, ei en soya... maar dat uitzoeken is zoeken naar een speld in een hooiberg. Nu helemaal op de pepti dieetvoeding en dat helpt al veel. Voorlopig blijven we ook Zantac gebruiken tegen maagzuur/reflux. Huisarts is het er nu mee eens dat het belangrijk is dat er rust komt en duidelijkheid m.b.t. waar haar klachten van komen. Huisartsenpost hebben we noodgedwongen laatst ook een keer met haar bezocht, maar dat leverde trouwens geen verwijzing naar kinderarts op... Werd terugverwezen naar eigen huisarts. De aanhouder wint. Ik ben nu moeder van de eerste (of enige) en toch blijkt mijn moedergevoel/intuïtie telkens te kloppen als het op mijn dochtertje aankomt. Blijven teruggaan en desnoods aandikken/overdrijven/eisen/... Jij weet dat het nu niet goed gaat met je kindje en dat er wat is! Die eerste maanden moeten moeder en baby toch ook kunnen genieten en niet zo lopen tobben?!

Van harte gefeliciteerd, papa en mama! Je had het vast anders gehoopt/het je anders voorgesteld en jullie zullen nog wel heel wat keertjes richting ziekenhuis rijden, maar het is het zo waard! Geniet waar je kunt en succes!