Jeetje wat een rotnieuws Anne! Kan er ook nog wel bij... Pff! Kan me goed voorstellen dat dat even een breekpunt was! Ik hoop dat jullie toch snel weer terug mogen komen en dat het dan wel goed gaat!
Wij hebben inderdaad een heel traject achter de rug, toch voelt dat anders op een of andere manier. Het was erg spannend en intensief, zeker toen het verzoek moest worden goedgekeurd, maar als ik bij sommige meiden zien hoe lang ze al bezig zijn en hoeveel pogingen en teleurstellingen ze al te verwerken hebben gekregen, vind ik dat ons verhaal in het niet valt. In april zijn we opgegaan voor poging 1, deze is toen wegens overstimulatie vroegtijdig afgebroken en in juli konden we aan een nieuwe serie beginnen. Wel weer dreigende overstimulatie maar nu ging de punctie gelukkig door. Voor ons is het hoe meer eicellen hoe beter, dus randje overstimualtie is niet heel erg (alleen de napijn is vreselijk). Doordat er nog een extra selectie gedaan wordt vallen er al veel af. We hadden 16 eitjes, waarvan 9 bevrucht. 1 is tijdens het biopteren gesneuveld en van de 8 overgebleven bleken er 4 geen spierziekte te hebben. Hiervan is de beste direct teruggeplaatst en hebben ze er 2 kunnen invriezen. Dat was wel een emotioneel moment, de wetenschap dat je eindelijk de ketting doorbreekt en de ziekte bij mij ophoud! En natuurlijk dat het ein-de-lijk echt ging gebeuren!
Dat van de nagellak ga ik zeker doen, vind het idee dat er urine op zit alleen een beetje viezig hihih! Sky ik ben ook nog heel onzeker hor, zit te twijfelen of ik me al zal aanmelden voor het 12-wekenbankje! Gisterenavond was ik er ook heilig van overtuigd dat we het vast verkeerd zagen, die streepjes. Inmiddels heb ik bijna een gat in die tests gekeken (tot ergernis van vriendlief - die is heilig overtuigd van een goed afloop). Ik heb alleen nog steeds geen klachten, dat maakt het ook wel beetje onzeker... Hoe voel jij je Sky?