ha meissie
ik weet niet wat ik nog kan zeggen om je op te beuren. de tranen zijn goed, laat ze er maar uit. dat laatste bericht wat de druppel waar je je toch nog aan vastgehouden had. nu is de teleurstelling echt en de hoop echt over. maar er is nog hoop voor een volgende keer. je was deze keer een stuk beter bezig met je man en jezelf, ook al heeft het niet tot succes geleid, je weet nu wel dat het beter kan dan de keer daarvoor. emotioneel was je er goed onder. moeilijk is het he? aan de ene kant wil je misschien zo snel mogelijk door (volgende maand) maar aan de andere kant ben je ook blij eventjes van die rothormonen af te zijn. ik heb zelf tenminste het gevoel alsof er een onzichtbare deken van me is afgehaald, sinds een paar dagen na het stoppen met de hormonen. het was voor mij heel subtiel maar ik voel me nu weer veel meer verbonden met mijn man. en hij zegt dat hij zijn vrouw weer terug heeft, dus het is voor hem ook echt moeilijk geweest.
fijn dat je kon uithuilen bij je man. dat is goed voor jullie samen.
nu weer naar de toekomst kijken, meid. wie weet hebben we toch begin volgend jaar allebei die tweeling! ik blijf je volgen meid, want ik wil het graag voor jou. ik zal af en toe nog wel eens inloggen. zelf wil ik ook een gesprek met de arts aangaan en omdat ik al bijna 39 ben, wil ik vragen of ik niet met voorrang voor de zomervakantie nog een ivf poging kan doen, want die wachtlijst kan wel 8 maanden duren, en daar heb ik eigenlijk niet zo'n zin in... wie weet wat er gebeurt. vragen kan altijd, toch? als er iets nieuws te melden is, zal ik wel weer even inloggen.
nou meiss, zet em op.
liefs, leonore