EDR

Lastige opmerkingen. Heb je helemaal geen behoefte aan. Ellende is dat mensen het vaak wel lief bedoelen. Maar wat moet je ermee? Ene oor in andere oor uit. Wat goed dat het redelijk gaat met hem. Lachen dat hij zo'n bikkel is. Meeste mannen zijn beetje pieperig.

Joehoe...eindelijk miki! Ben je daar ook vanaf! Hoe is het met de pols/hand van je man?

Vind ik ook sylvie...voor ons liggen er ook absoluut mooie dingen te wachten, wij gaan er ook komen! Sandra...je waagt het toch niet om ons helemaal te gaan verlaten hé! Wat is nou het pauzemeisjes topic zonder san? :) succes vanmiddag op naar een mooi hoog hcg! Nico...herken je bij jezelf van eerdere keren dat je down wordt van de pil? zou natuurlijk een hoop verklaren alhoewel mixed feelings in deze periode helemaal niet raar zijn natuurlijk. En wat hyves betreft...twee jaar geleden ben ik daar definitief mee gestopt. Ik kon er echt niet teggen om al die vriendinnen, oude klasgenootjes (waar ik trouwens toch al helemaal niks meer mee had) etc zwanger te zien, al die foto's van hun kindjes, deed me net als miki veel te veel pijn. Ik ben daar toen helemaal mee gestopt en voelt goed. Ik ga zo Gerard ophalen uit zijn werk. Om 11.10 hebben we een evaluatie in utrecht. Wel gek, voor het eerst met een andere arts. Mijn eigen arts kon niet eerder en deze arts had nog een gaatje. Ben benieuwd. Spannend weer, lijkt me fijn om weer data te hebben, weer iets om naar uit te kijken. Tot later!

:positive energie: Nico...als we dan toch aan het knuffelen zijn dan voor jou ook wat positieve energie jouw kant op hoor! Gaat het wel met je? Je klinkt down.

Sandra...jij bent mijn lichtend voorbeeld hoor! Ik heb nu vier tp achter de rug en als jouw aantal tp bekijk dan krijg ik hoop...het kan dus nog, ook voor ons!

Wat een mooie groene bank is dit t.n.t.! Bijzondere maand hoor, volgens mij zien we dat niet vaak hier dat er zoveel positief getest hebben. Ik wil alle mensen die negatief hebben getest deze maand sterkte wensen! En uiteraard alle zwangeren deze maand enorm gefeliciteerd! En dan nog de mensen die nog moeten testen, sterkte meiden! Zenuwslopende tijd is dit!

Hai Celeste... Welkom terug hier. Wat verdrietig dat jullie vierde poging mislukt is. Aan je handtekening te zien hebben jullie al veel meegemaakt de afgelopen jaren. Wat een verdriet. Allereerst wens ik je heel veel succes met de vijfde behandeling. Ik hoop voor jullie dat jullie deze behandeling met een positieve test af mogen ronden! Wat je menstruatie betreft...ik heb geen idee. Als ik in jouw schoenen zou staan zou ik denk ik het ziekenhuis bellen maar je hebt natuurlijk kans dat ze zeggen dat je gewoon af moet wachten. Groetjes Esther

Miki...Vreemd maar ik heb precies hetzelfde als jou! Ik wijt het bij mezelf aan het gebruik van de pil, waar ik direct de dag na start menstruatie mee begonnen ben. Ik heb langer en heftiger gevloeid en verlies nu elke dag nog steeds rozige afscheiding. Heb ik ook nog nooit eerder gehad. Wel een langere en heftigere menstruatie na een behandeling maar zolang licht navloeien ken ik ook niet van mezelf...!!! Sen wat rot dat je zo'n naar weekend hebt, dat alles zo groot en zwaar is momenteel. Opzich snap ik je manier van redeneren wel dat je eigenlijk toch wel zelf weet hoe het moet en wat je verkeerd doet maar, uit eigen ervaring, ik weet van mezelf dat zo'n bezoekje me een zet in de goeie richting geeft. Op de een of andere manier ben ik op zo'n moment zelf niet in staat om de draad weer op te pakken en heb ik zo'n sessie echt nodig dan. Blijf niet te lang zelf tobben meis...zeker als je zelf al bang bent om weer terug te vallen. En sorry zeggen is nergens voor nodig...ik heb de afgelopen paar dagen ook even gal gespuwd hier...mag allemaal!!! Babath...jammer dat je nog niet fijn boven jan bent. Blijft maar een beetje sukkelen zo hé! Niet fijn. Maar als het hierbij blijft misschien wel te doen? Wat maakt dat jullie nog niet bezig zijn met kerstversieringen etc?

:positive energie: Knuffel voor jou Henne! Ik hoop dat je morgen een betere dag hebt!

Hey meiden. Ben ik weer even. Bedankt voor jullie wijze, lieve en vermanende woorden. Mijn dip is weer zo'n beetje met de noorderzon vertrokken. Wat ik met deze vriendin aan moet...daar ben ik, ondanks jullie tips, nog niet uit. Op de een of andere manier kan ik niet gewoon uitspreken dat haar vriendschap me de afgelopen twee jaar teveel pijn heeft gedaan en ik er een punt achter wil zetten. Wat de reden is dat ik niet kan, daar ga ik nog maar eens even rustig over nadenken. Mijn kerstboom staat maar is niet helemaal geweldig. Sowieso heb ik geen grote kerstboom, daar heb ik geen huis voor. Hij is wel helemaal zoals ik ben opgetuigd hoor, geen kerstballen maar andere dingen, en mijn schoonouders waren hier net een bakje koffie drinken en vonden hem leuk. Verder is mijn huis ook helemaal voorbereid; op de kapstok mooie dennetakken met lichtjes en twee oudzilveren ballen, her en der subtiele zilveren dingetjes. Caroline...sterkte met de aanhoudende ziekenboeg! Ik hoop dat jullie voor de kerst helemaal kiplekker zijn. Met een positieve test! Mart...naar verhaal. Wat een impact heeft dit op je ouders! Heftig om zo de strijd aan te moeten gaan, en heerlijk dat je je ouders hier een beetje in kunt helpen. Geld doet idd ellendige dingen met mensen (herken veel in wat sandra zegt over familie aan het bed bij een stervende en ruziemakend over de verdeling van de erfenist, zijn geen uitzonderingen!). Hoe voel jij je verder? Moon...wat een lieve reactie van je! Dank je voor je fijne woorden! Sandra...wat zal morgen toch nog een spannende dag voor jullie zijn! Ergens zal er toch nog een duiveltje zijn dat van binnen zegt...wat als? Maar meid...het zal nu toch echt ook voor jullie gaan goedkomen hoor! Sterkte de uurtjes voor de uitslag, zenuwslopend! En fijn en positief teken dat het oude bloed foetsie is! Fren...heerlijk om eens echt lekker luxe uit eten te gaan! Wat kun je daar dan van genieten hé! Wij gaan ook regelmatig uit eten en ben opzich wel kritisch maar we gaan niet vaker dan twee keer per jaar duur zeg maar. Dat zijn twee dagen dat we met een bevriend stel een dag weggaan, in voor- en najaar. Afgelopen herst zijn we naar een wijnproeverij geweest en gewandeld. Op die dagen zoeken we echt een goed, en vaak wat duurder, restaurant uit. Voor de rest heb ik een paar favorieten in zwolle. Een echte kok ben ik zelf niet, evenals martha een verleden met eetproblemen, en ik vind het gewoon ook niet echt leuk eigenlijk! Af en toe als we vrienden te eten hebben dan ga ik los. Ursela...lachen om vrienden op deze manier kennis te laten maken met oerhollandse gebruiken en feesten. reken maar dat wij ook wel dingen hebben in het buitenland die we ronduit smerig vinden! Meid wat zou ik genieten als ik zo de hele winter in de sneeuw zat! Heerlijk zeg! Zijn we hier gewoon niet gewend. Wel zou ik dan een landrover kopen (vind ik zulke leuke auto's!!!) om fatsoenlijk met de auto de deur uit te kunnen! nico en sylvie...ik ga met jullie meedoen in januari hoor! We gaan er helemaal voor dan, per slot van rekening hebben we een deal over die bbmeeting in april! Nico...leuk die kerstmarkt, gerard en ik zeggen af en toe weleens tegen elkaar dat we daar ook nog eens naar toe willen in deze periode! Wat die kraamvisite...moeilijk hoor. Gerard en ik gaan vanavond naar vrienden, verlate kraamvisite, kind is een half jaar. In de periode dat dit kind geboren werd hebben we heel bewust tegen drie stel vrienden gezegd dat we het op dat moment niet zagen zitten. En vanavond gaan we dus wel, op de een of andere manier vind ik dat minder lastig als het kind ouder is. De ouders zijn dan ook de intensieve kraamtijd uit en de focus is dan ook minder alleen op de baby gericht dus de gespreksonderwerpen zijn dan ook wat breder. Sylvie...ik kan me voorstellen dat je je rot voelt dat je er nu niet kan zijn op de zaak. Voor je gevoel leg je meer werk bij je partner neer? Heb je het idee dat het voor hem ook echt heel erg belastend is of is het meer je eigen schuldgevoel? En zijn er evt. geen andere oplossingen (tijdelijk) om de druk bij hem wat te ontlasten totdat jij weer volledig in de running bent? Fijne dag bij je moeder! Babeth...hoe is het met jou? Hoe voel je je? Hier een gezellig dagje, vanmorgen na kerktijd schoonouders gehad, nu lekker soepje met ciabatta gegeten, straks naar de kerk en daarna komt mijn schoonzusje met haar man uit gouda. Die zien we niet zo vaak. En vanavond dus bij vrienden langs. Morgen naar utrecht, ben benieuwd wanneer we weer mogen starten! Morgen mijn laatste vrije dagje in een reeks van vier. Vanaf dinsdag zes dagen achter elkaar werken. Ik had ook wel een luxe tropenrooster de laatste weken, dat is nu weer gebeurd. We gaan er weer hard tegenaan de komende weken. Wel balen dat ik voor de kerst zoveel moet werken. Mijn schoonfamilie komt eerste kerstdag bij ons, vijftien man. Ik moet vijf dagen van te voren werken. Dat wordt dus wel een beetje stressen om alles klaar te krijgen. Ik denk dat we het zo gaan regelen dat we alles verdelen maar dat vind ik lastig. Ik heb zelf graag in de hand wat we gaan eten. We zien het wel! Meiden een hele fijne dag vandaag!

Lieve lieve miki... Hoeveel personen hebben er getest en is dit representatief voor een echt verantwoorde enquete? Voor mijn gevoel niet meis! Ouwe piekerhannes...kom op, jij gaat straks vol goeie moed je 2 cryo's ontvangen en daar positief over zijn hoor! En ik wil je hier niet mee kwetsen maar ik meen het echt, ik hoop echt dat je dit met vertrouwen kunt doen! liefs

Daar gaan we met z'n allen voor! Ik kan dat wel visualiseren hoor, geen problemen mee!

Sluit me helemaal bij Henne aan...woorden kunnen niet overtuigender zijn!

Mart (en ook caroline) ik weet zo goed hoe jullie je voelen. Vorig jaar september zijn wij de derde poging ingegaan waarbij we er vanuit gingen dat dit de aller, aller, allerlaatste keer zou zijn. Meiden wat is dat zwaar. Hoe je het ook went of keert, het voelt zwaarder dan andere keren. De gedachte dat het hierna over en uit is en dat je je dan in moet gaan stellen op een andere toekomst als die je graag gezien had. Maar Mart...ik hoop echt dat deze zware gedachte niet deze wachtweken continu in je hoofd zit. Het kost zo enorm veel energie en verdriet. Ik wilde dat ik je kon vertellen hoe het anders zou kunnen maar dat kan ik niet. Ik wens jullie echt de komende dagen heel veel sterkte, liefde, kracht, veel lieve mensen om jullie heen, fijne momenten en wijsheid toe. En, heb het al eerder gezegd vandaag, ik hoop zo dat jullie straks positieve testen in handen gaan hebben. Bedankt voor al jullie lieve berichten en wijze raad. Ik ben een muts, ik weet het. Maar echt wat is het in dit soort situaties moeilijk om je eigen grenzen aan te geven. Opzich hebben we vanaf juni alle kraamvisites van vrienden (vier) gelaten voor wat het was en we hebben daar hele positieve reacties op gehad. Dat konden we wel. Maar bij haar kan ik het niet. Vraag je me wat ik hier het liefst mee zou doen...dan zou ik het liefst deze vriendschap beindigen maar hoe in de lieve vrede doe je dat? Ik wil haar niet kwetsen. Mart wat heftig dat jij zoveel mensen om je heen hebt die problemen hebben met het kinderen krijgen. Dat lijkt me zwaar maar tegelijkertijd heb je dus ook mensen om je heen die weten waar je door heen gaat. Opzich zijn al onze vrienden heel lief en meelevend. Ik begrijp dan ook niet waarom ik door haar zo van de kaart ben. Ik weet dat het ook anders kan. Misschien de afgelopen twee weken toch te weinig ruimte aan mezelf gegeven voor verdriet en emoties. Vanmiddag de kerstboom alsnog opgetuigd. Weet je wat ik voor stoms gedaan heb! Ik ben niet opgegroeid met kerstbomen dus heb er echt weinig verstand van, je kunt me van alles wijsmaken zeg maar. Ik heb per ongeluk een kerstboom zonder kluit gekocht en gewoon in een mand gezet! Dus....die is binnen de korste keren foetsie! stom hé! Nooit bij nagedacht. Verder paar mooie zilveren kerstballen gekocht, mooie grote. Ik ga nog een mooi kerststuk op de tafel maken. Heb op de kapstokken groen neergelegd met lichtjes en kaarsjes. Helemaal gezellig hier...

Meiden jullie zijn lief. Wat die vriendin betreft...dit zit al twee jaar niet lekker. Zij is (m.b.v. clomid en insimenatie thuis) na twee maand zwanger geraakt een maand voordat ik starte met de 1e behandeling in 2009. We hadden een avond afgesproken met partners...ik was misselijk van de pil (heel zot, ben ik heel erg geweest toen) en zij was misselijk van haar zwangerschap in haar eerste tremester. En ik heb de hele avond haar verhalen aan moeten horen en haar 1e echo's moeten bekijken zonder dat er echt meelevend gevraagd werd hoe het met ons was. Vervolgens de 1e behandeling niks van haar gehoord, ja de dag van de tp kwam er een eerste smsje hoe het ging en wanneer ik voor een eerste echo moest, nou toen heb ik even kort terug gesmsd dat we net een tp hadden gehad. na die behandeling een keer een dag met haar weggeweest, zij was toen ong 20 weken zwanger. De hele dag wederom haar verhalen aan moeten horen. Begrijp me inet verkeerd, ik snap dat ze helemaal vol is van haar zwangerschap...maar moet dat nou perse: een hele dag tegen mij aan lopen kletsen over je grote geluk wat ik niet heb en waar ik zoveel verdriet van heb? Zijn er geen andere mensen waar je terugkunt met je blijdschap? En echt, ik heb enorm mijn best gedaan om belangstellend te blijven en de lieve vriendin te blijven maar er knapte wat. Ik heb toen het contact ontweken. Ik had geprobeerd om aan te geven waar ik tegenaan liep maar het kwartje viel niet. In die zomer heb ik tijdens mijn vakantie een lange brief geschreven waarin ik aan heb gegeven waardoor ik zo verdrietig ben en dat ik de echte vriendschap tussen ons mis en het gebrek aan belangstelling etc. Ook heb ik gezegd dat het me speet als ik dingen verkeerd zou hebben gedaan. Na die vakantie was ze bevallen en ben ik op kwaamvisite geweest. Het kindje was ong. vier weken toen ik kwam. Het enige wat ze gezegd heeft over die brief is dat ze het me niet kwalijk nam...that's all. Ik kon het niet opbrengen om nogmaals uit teleggen dat ik juist heel veel verdriet heb om haar manier van doen. Ik heb geprobeerd om het contact te laten verwateren maar ze blijft 1x in de zoveel tijd bellen en wil afspreken. Ik kan het niet om bot te zeggen dat ik haar vriendschap niet meer hoef, het is niet wat ik van vriendschap verwacht maar hoe zeg je dat tegen iemand? Vervolgens afgelopen zomer een dagje op haar vakantiestekje geweest in friesland. Daar vertelde ze me dat ze zwanger was van de tweede (na 2x thuis insimineren). De hele dag weer gesproken over haar zwangerschap. Ik heb echt enthousiast geprobeerd te reageren en ben belangstellend geweest. Aan het eind van de dag heb ik haar een dikke knuffel gegeven en heb haar gelukgewenst en gezegd geniet ervan meid. Krijg ik als reactie dat ze er wel heel erg aan moet wennen en dat het wel snel is gegaan....nou vraag ik je! Ik heb me in kunnen houden maar ben ontploft in de auto! Je kiest er toch zelf voor, juist als je zelf moet insimineren, om zwanger te raken! En dan nog, zeg dat tegen iemand anders maar niet tegen ons!!! Ik kan daar niks mee. En afgelopen dinsdag...ze vroeg wel hoe het ging hoor, en ik heb verteld hoe deze behandeling gegaan was. Maar geen enkel lief woord van meeleven...ik hoef geen medelijden, begrijp me niet verkeerd maar zeggen dat je het rot voor ons vindt is toch het minste? Ik heb hier gewoon zo'n verdriet van en opzich snap ik dat wel van mezelf maar ik vraag me af waarom nu. Vandaag realiseerde ik me ook dat ik, na deze behandeling, nog met niemand echt gesproken heb over hoe ik me voel. De vorige behandelingen wel, ik sprak er veel over met mijn zusje. Maar nu eigenlijk niet. Het gaat opzich ook heel goed maar ik heb dit keer alles zelf gedaan, samen met gerard. Klaar en miki...herken me zo in wat jullie schreven; je voelt je lam geslagen maar dat wil ik niet. Ik wil geen drama. Ik wil dit erbij doen en blij zijn en vrolijk zijn en een lief mens zijn. Ik vind het gewoon heftig dat het toch weer zoveel met me doet, veel meer dan verwacht. Juist dat wilde ik niet. Ik dacht, voordat we weer gingen starten, dit kunnen we; we gaan het zien als een kans en tussendoor gaat het leven verder. Ik gaf mezelf tijdens een behandeling wel de ruimte om me te kunnen focussen maar daarna...het leven gaat verder en is best erg leuk. Maar zo voelt het niet en daar baal ik van. En bij mijn zusje...ik doe dat idd met liefde en verdriet doet het me niet omhaar zwanger te zien maar je wilt zelf zoooo graag. Ursula...wat een lieve uitspraak...maar vind het zo moeilijk dat je nooit weet of die hoop werkelijkheid wordt, die dromen. Als ik wist dat we na 30x zwanger zouden zijn dan maakte hetme niks uit, dan ging ik ervoor. Nu gaan we er ook voor maar ik vind het zo zwaar dat je niet weet hoe het einde zal zijn. Tegelijkertijd realiseer ik me echt wel dat dat het leven is...wat er morgen is weet niemand. En ik denk dat bij mezelf; es maak niet zo'n drama want dat recht heb je niet. Maar het voelt wel zo. Nou ja...dit was even een heel lang ego berichtje van mij. Ondertussen de kerstboom nog niet af en ik ga nu geloof ik shoppen! Dat servies kapot gooien wordt een duur geintje klaar, ik heb wedgwood! Dus ik ga mezelf maar even verwennen! Mart....joehoe....emmy on board! Och meis...je wilt niet weten hoe we jullie een zwangerschap gunnen. Ik wens je, samen met caroline, hele goede wachtweken toe!

Wat fijn klaartje dat het op deze manier is gegaan en dat je baas toch ook nu weer uiteindelijk begrip toont. Geeft rust in je hoofd of niet? Nico...leuk leuk leuk die kerstversiering. Ik ben vandaag ook begonnen met de kerstboom. Marthe...ben zo benieuwd hoe het bij jou is en bij caroline. Nico...ik ben er wel hoor, ik heb het alleen heel erg druk. mijn oma komt thuis en ik ben gisteren de hele dag bij mijn zusje geholpen in huis. Verder veel gewerkt. Verder zit ik momenteel helemaal niet lekker in mijn vel. Die afspraak met die vriendin van afgelopen dinsdag (hele middag achter haar 28 weken zwangere buik aanhobbelen, babykleertjes kijken etc) heeft er enorm ingehakt. Ik ben zo verdrietig geworden daarna. Ik voel me gewoon down en somber. Raar, had ik vorige week helemaal geen last van. Ik weet niet goed wat ik hier mee aanmoet. Ik wil me niet zo voelen. Vanmorgen de kerstboom gekocht en dit ging me helemaal niet zoals ik wilde, was zo boos van binnen. Ongeremd zeg maar inwendig terwijl ik dat eigenlijk helemaal niet ben. Ik lees elke dag mee hoor maar heb een beetje weinig woorden momenteel! Maar met jullie allemaal meeleven doe ik absoluut!

Hai Rubster... Wat ellendig dat het weer uitgesteld gaat worden. Je stelt je toch heel erg in op iets anders en dan weer uitstel. Hoe kom je aan te hoge leverfuncties? Zijn ze daar al achter? En misschien domme vraag hoor, kan zijn dat je het al eens verteld hebt maar dan heb ik er over heen gelezen, wat is het probleem met je echtgenoot?

mart en caroline...wat fijn! Zover zijn jullie alweer. Wat een spannende dagen gaan er komen. En nu nog afwachten of er cryo's zijn? Ik hoop zo dat jullie babeth en sandra gaan volgen. Wat zou dat fantastisch zijn! Hoe is het met de rest van de meiden hier? Klaartje sterkte bij de arbo straks, ik hoop dat je afspraken kunt maken met hem die voor jou goedvoelen en goed zijn.

Lieve Sandra en Babeth... Net nog even goed jullie testen bekeken! Meiden hoe duidelijk willen jullie het hebben! Jullie zijn allebei zwanger! Van harte gefeliciteerd met dit grote wonder. En jullie hebben een voorgeschiedenis dus er is en blijft onzekerheid maar meiden...we mogen jullie nu toch echt gewoon feliciteren hoor! Wat groots dat jullie zover mogen komen...ik hoop en bid voor jullie dat jullie deze zwangerschap samen tot een goed en onwerkelijk einde mogen brengen...een gezond kindje. Nogmaals gefeliciteerd! lieve groet esther

Welkom hier en heel veel succes!

Babeth wat een mooie test! Hij gaat goed zo of niet dan? Bijzonder hoor. Sandra...jouw test is ook al dikker geworden dan die van gisteren. Kan me echter je onzekerheid wel voorstellen. Hoe je het ook wend of keert, vanaf een tp wil je gewoon geen bloed meer zien, oud of vers. Maar goed...jij weet net zo goed als mij dat het vaker gebeurd en dat het vaak genoeg goed gaat. Maar wat is dit spannend voor jullie! Sterkte. Martha...je hebt het weer achter de rug. Fijn dat het goed is gegaan en nu bijkomen. Caroline...ellendig dat je je niet fijn voelt. Ook namens mij heel veel succes morgen. Nico...ik heb echt respect voor de manier waarop jij met je gewicht bezig bent, doorzettingsvermogen. Echt knap. Maar des te frustrerender als het niet gaat zoals 'men' dat, hoe absurd ook, van je eist. Miki...heerlijk dat je weer een beetje voelt dat je oude ik weer terug komt. Klaartje...fijn dat je dit dagje achter de rug hebt en dat het meeviel. Succes morgen bij de arbo! Wat is dit een spannende maand voor volgens mij ong de helft van de pauzemeisjes. Wat zou het super zijn als deze maand enorm positief afgesloten kan worden!

Grappig Henne. Je hebt wel eens eerder laten vallen dat je geneeskunde hebt gestudeerd. En leuk om te lezen dat je nog steeds het hieper gevoel krijgt als je een ambu hoort. Heb je wel het gevoel dat je nu op je plekje zit in het bedrijfsleven? Ik voel me momenteel als een vis in het water in het ziekenhuis maar ik heb juist heel erg lang het gevoel gehad dat dat mijn ding niet was, of beter gezegd...dat ik niet goed genoeg hiervoor was. Ik heb vroeger op de middelbare school lbo gedaan (nu het vmbo), daarna mbo en daarna hbo en voor dat hbo diploma heb ik moeten knokken. Ik ben wat leren betreft geen hoogvlieger en ik keek altijd op tegen het ziekenhuis wereldje. Nu merk ik dat dat niet nodig is geweest...zo dom ben ik nog niet merk ik :) Ik kan enorm genieten van mijn werk en ik merk, nu ik in het ziekenhuis werk, dat ik hier ook echt mijn toekomst wel kan vinden als ik geen kinderen ga krijgen. Niet dat ik thuis zou gaan zitten als ik kinderen zou krijgen maar dan zou mijn focus toch anders liggen. Nu weet ik gewoon dat ik in het ziekenhuis helemaal mijn ei kwijt ga kunnen als we geen kinderen gaan krijgen en dat voelt goed. Ik ben meer een laatbloeier wat carriere betreft. Moet ook zeggen dat ik het heerlijk vind dat het t.n.t. zo is gelopen, veel verschillende dingen gedaan en gezien en nu mijn plekje in het ziekenhuis. Ik ga maffen. Mijn voornemen was om om negen uur in bed te gaan liggen maar dat gaat weer niet lukken. MOrgenochtend gaat om kwart voor zes de wekker weer (dat is dus wel echt een nadeel van mijn werk, onmogelijke werktijden! Maar als je kinderen hebt is het juist wel makkelijk, minder oppas nodig :) ) en ik ben geen ochtendmens dus eigenlijk is het weer te laat. Slaap lekker allemaal en tot morgen!

Fijn mart dat men goed reageerde op je werk. Ik hoop dat je een beetje een balans kunt vinden in afscheidsfeestjes en je eigen energie! Babeth...hoe is het met jou nu?

Caroline...lekker op tijd gaan slapen! Spaatje...Fijn dat je lekker bezig kunt zijn met andere dingen! Zo te lezen gaat je dat goed af? Wat is Inni's sylvie? Ja, IC is wel echt een beetje mijn 'droom'. Ik hou van de hectiek, het onverwachtse, het technische i.c.m. het begeleiden van familie. Als ik nu diensten heb met 'gekke' dingen, complexe casussen, reanimaties....dan ben ik op mijn best. Wat die artsen betreft...moet je wel een beetje uit de droom helpen hoor! Op de een of andere manier zijn de (afgestudeerde) artsen waar ik veel mee te maken heb (m.n. chirurgen) een klein beetje hotemetoot oftewel uit de hoogte. Uitzonderingen daar gelaten natuurlijk. Maar ik kom wel gekke dingen tegen... En de arts assistenten...dat is ook een slag apart. Er ligt zoveel druk op ze om te presteren zodat ze een goeie opleidingsplek krijgen waardoor ze erg onder spanning werken wat weer invloed heeft op hun humeur...:) Nogmaals niet om alles over 1 kam te scheren hoor...maar het is niet wat het lijkt. Maar....er zijn bijzonder aantrekkelijke exemplaren bij! Dat is wel een feit!

Hai meiden... Wat is het hier druk geweest vandaag! Af en toe las ik heel even mee op mijn mobiel maar was niet bij te houden! Veel wisselende emoties lees ik. Meiden laten we ons vast houden aan het verhaal van Henne van die 8 vrouwen waar ze nog steeds contact mee heeft. Ik moet, net zoals nog een aantal met mij dus, ook wel bekennen dat ik best jaloers ben hoor. Maar dat wil niet zeggen dat ik het jullie allemaal niet enorm gun...ik denk dat met die gunfactor niks mis is hier :)! Het is alleen dat je zelf ook zo graag wilt. Vanmiddag met een oude vriendin zwolle ingeweest na mijn bijscholing. Zij is zwanger van de 2e via insimenatie thuis. Het is haar van harte gegund maar op het moment dat ik met haar winkel dan vind ik dat gewoon confronterend...kijken naar babykleertjes, kinderkleertjes, kinderspeelgoedwinkels, etc etc. We zitten momenteel een beetje op een andere level (sinds twee jaar eigenlijk) en hebben moeite om elkaar weer te vinden. Gewoon heftig om naast haar te lopen, ze is prachtig zwanger. Nogmaals het is haar gegund maar het doet pijn. Als je wist dat aan het eind van de 'reis' (lees behandelingen) wist dat er een prachtig wonder in het verschiet zou liggen dan zou het alles zo anders maken...het is gewoon het niet weten of al deze moeite beloond wordt wat het zo moeilijk maakt. Ik zit net even boer zoekt vrouw van zondag te kijken...bah zoals er gesproken wordt over kinderen krijgen. Kan me daar zo aan ergeren...zo van: flink aan het werk in de ene kamer dan staat er in de andere kamer volgend jaar een wieg...! En zo'n opmerking dat het wel de bedoeling is dat er in de toekomst kinderen genomen worden...! Mijn haren gaan dan recht overeind staan. Nou ja...allemaal negatieve energie, heeft weinig zin. Ik weet het! Sandra ik had vandaag een bijscholing veilig beschermen. Het ging over gedwongen fixatie op het moment dat de patient een gevaar voor zichzelf of zijn omgeving wordt. Erg actueel momenteel. Was wel leuk maar weinig nieuws gehoord. Wanneer moet jij trouwens weer werken? Of kun je nog even een paar daagjes in stilte genieten samen? Ik denk dat ik het niet voor me zou kunnen houden. Nog nooit een positieve test in handen gehad. Op het moment dat ik die ga krijgen dan gaan er wat telefoontjes gepleegd worden :) Mart...toi toi toi morgen! Zie je er tegenop? Hopen dat er naast die 10 nog wat mee zijn gaan doen. Caroline...yeg, geen buikgriep bij jou nu hé! Dat kun je niet gebruiken! Herkenbaar trouwens die verhalen over werk. Nou valt er in de zorg niet zo enorm veel carriere te maken maar ik wissel nog weleens van job. Heb nu bijna alle verschillende velden binnen de gezondheidszorg wel gezien en ik heb vorig jaar na de tweede icsi ook besloten om het roer om te gooien en een andere baan te gaan zoeken. Ik was er toen zo klaar mee om alles maar in het teken te zetten van kinderen krijgen. En dit was heerlijk! In oktober vorig jaar ben ik begonnen en die nieuwe baan heeft er bij mij o.a. voor gezorgd dat ik niet in een enorm gat zou vallen denk ik. En ik geniet elke dag nog van deze baan. Wel zou ik erg graag de Intensive Care opleiding gaan doen maar dat is geen doen naast de behandelingen dus dat wordt hem voorlopig niet. Soms ook maar gewoon nuchter zijn. Alhoewel dat in jullie geval wel anders ligt denk ik. Ik merk zelf dat mijn huidige baan prima te combineren is met deze behandelingen. Klaartje fijn dat je morgen naar dat overleg gaat. Misschien ook goed om even door de 'zure appel' heen te bijten. Dan heb je dat gehad en hoef je daar niet meer over in te zitten! Ik hoop dat het je meevalt morgen! Miki hoe zit dat precies bij jou dan? Jij hebt een nieuwe baan en begint daar volgend jaar maar je merkt nu al dat je tegen problemen aanloopt? Misschien begrijp of lees ik het helemaal verkeerd hoor? Ik begrijp dus dat je contact hebt gehad met je baas en dat hij positief reageerd op het feit dat je door hebt laten schemeren dat zwanger worden niet vanzelf gaat?