EDR

Lieve meis...wat een bijzonder bericht op deze tweede kerstdag! Een positieve test voor jullie. Wat zullen jullie blij zijn! Van harte gefeliciteerd, geniet ervan! lieve groet, Esther

Babeth...fijn zeg, een goed echo. Weer een stap verder. Geniet ervan! Martha...vind het zo verdrietig voor jullie. Wat een moeilijke tijd zal dit zijn en wat zal het bakken vol met energie kosten om zoveel emoties te hebben momenteel. Maar wel goed dat het er allemaal uit komt denk ik, al heb je daar natuurlijk helemaal niks aan. Sterkte en ik hoop dat jullie toch een goede kerst hebben. Met mij gaat alles wel goed ik ben alleen knotsdruk, bijna niet thuis. Ik lees wel elk dag tussen de bedrijven door even op mijn mobiel mee hoor maar van reageren komt het momenteel niet. Ik wens jullie in elk geval fijne en goede kerstdagen toe. Sterkte als er moeilijke momenten zijn, ik hoop dat de fijne en bijzondere momenten toch de overhand hebben. Geniet van al het goede wat er toch ook is.

Dus dat is dan nog best een spannende dag voor jullie. Ik hoop dat daar niks geks uitkomt en dat jullie daarna z.s.m. weer kunnen starten!

nee daar ben ik eigenlijk weer te lui voor. Ik jas hem er wel in maar vind het gewoon een rare spuit! Maar misschien moet ik dat toch eens proberen! En dat estafettestokje...goed plan. Dat wil ik wel hoor. Maar moet wel zeggen dat ik het moeilijk vind om te geloven dat het ooit zover gaat komen bij ons. krijg je ook uitslagen van onderzoeken die zijn gedaan nadat het mis is gegaan?

ja dat is wel een beetje te oud hoor sylvie. Dat zou ik niet meer aandurven. dat is wel balen!

wish ik doe ook het lange protocol nu maar moet wel zeggen het korte protocol fijner te vinden hoor! veel minder belastend. En oei wat haat ik die deca! ik loop dus wel wat op je voor hé, was gezellig geweest als we samen op waren gegaan!

Oei dat is nog best lang, februari. Daar heb je geen moeite mee? de wachtlijsten in dd schijnen erg mee te vallen... Ik kan me zo voorstellen dat je het mist om zwanger te zijn...meid wat hoop ik voor jullie dat dit weer gaat gebeuren! lfs

en zo is het wish... gezellig, ga jij trouwens een lang protocol volgen?

Dank je wel! We gaan er weer voor. Hoe is het met jullie? Al zicht op evt. een behandeling of is dit nog te kort na het verliezen van jullie tweeling? Wat een moeilijke tijd zal dit voor jullie zijn!

Lijkt me moeilijk babeth als je een andere reactie krijgt dan dat je eigenlijk graag gewild had. Hoeveel broers/zussen heb jij eigenlijk? Kan me voorstellen dat je nu keuzes maakt zoals met de kerst die voor jou en je kleintje(s) goed zijn maar misschien andere mensen lastig vinden. Het gaat nu om jullie hoor! Ik zou ook niet in de rook willen zitten in jouw situatie (uberhaupt niet trouwens, snap niet dat ik dat ooit lekker heb gevonden die lucht). Vergader ze sylvie...en daarna lekker eten? Ik ga zo eens een goeie spaghetti maken...veel groente erin, knoflook, goede kruiden. Kook voor twee dagen, morgen eet ik niet thuis. De komende drie dagen werken...

Babeth...wij zouden vanmiddag het kennismakingsgesprek hebben maar ze geven ijzel en mist op en vanuit amsterdam big city is wapenveld een beetje een klein durpien in the middle of knowhere... dus afspraak is verzet naar volgende week!

hihi...die borrel heb ik even aan de wilgen gegooid. Kom er volgens mij van aan. Maar dat wil bij mij ook wonderen doen hoor! Komend weekend mag ik een wijntje van mezelf...dus wie weet. Maareh...volgens mij vervuilen we een andermans topic hier...:offtopic2:

Och meis...wat verdrietig. Wat zit er dan een enorm verdriet van binnen hé! Ongelooflijk. En stom hoef je je niet te voelen hoor. Dat is toch gewoon puur...zo voel jij je op dit moment en iemand kan dat verwachten als je er naar vraagt! Fijn dat Jan thuis is gekomen, lief!

Antibiotica was afgelopen vorige week maar ze zit er weer aan. Opnieuw een fikse blaasontsteking met rugpijn en harde buiken. Ze heeft geen bedrust maar we noemen het maar bankrust! Toch is ze zelf vol vertrouwen dat het goed gaat komen, dat is fijn want dat geeft ons ook wat meer vertrouwen.

sunde....ik zit aan de pil dus bij ons heeft het niet zoveel zin...plus dat mijn libido op een erg laag pitje staat sinds we weer in de molen zitten!

Okido...ik zal er elke week eentje delen....:) Fijn hoor dat je merkt dat je er beter tegen kunt. Wat doen hormonen dan veel met je hé! En respect dat je haar op deze manier omschrijft!

Heb net een stukje in pauzemeisjes topic gezet mart...misschien gewoon laten gebeuren, tranen laten gaan als ze er zijn, niks opkroppen. Moest aan je denken toen ik vanmorgen dat stukje las maar ik weet niet goed of je het niet kwetsend vind.

Hoe vind je het als ze je vraagt of je foto's wil zien? Heb je daar momenteel behoefte aan? En echt hoor, m.i. niks mis met dat stukje! Ik heb een mooie agenda...'leven in balans' heet hij. Elke pagina heeft mooie uitspraken en er staan stukjes in waar ik echt even door aan het denken wordt gezet.

sylvie je geeft heel duidelijk, eerlijk en kwetsbaar aan dat je het moeilijk vind en dat je er echt behoefte aan had om haar nog even alleen te spreken. Tegelijkertijd dek je haar a.h.w. in door aan te geven dat je begrijpt waarom het evt. niet zou kunnen. Ik kan me niet voorstellen dat iemand dit verkeerd op zou kunnen vatten. Je bent zuiver en eerlijk hierin en het zou kunnen dat ze gewoon domweg niet weet wat ze hierop moet zeggen? Denk niet dat het aan jou ligt hé!

Wat mooi miki...

Nou we wachten af, ik word steeds nieuwschieriger!

Ik merk dat ik juist momenteel dingen opkrop, wegduw. En dat is dus niet de juiste weg. Dus voor mij wel weer even een dingetje...schudt me wakker zeg maar.

Ik heb een nieuwe agenda...en daar stond een stuk in wat me raakte vanmorgen: Tegenslag in ons leven overkomt ons allemaal. Maar hoe je er vervolgens mee omgaat, dat bepaal je zelf. Natuurlijk zijn er zaken waarop je geen invloed kunt uitoefenen. Probeer te accepteren wat je niet kunt veranderen. Je hoeft niet de strijd met je gedachten aan te gaan, want dat is vaak een onmogelijke opgave. Maar je kunt wel proberen wat meer afstand te nemen van je gedachten, er kritisch naar te kijken. Ons hoofd kan soms flink op hol slaan. Geef gedachten of gevoelens die je wilt wegdrukken de ruimte. Want hoe harder je ze wegstopt, hoe harder ze terugkomen. Het helpt om de pijn te erkennen, het niet mooier of erger te maken dan het is en er met anderen over te praten. Je zult je ervaringen altijd met je meedragen, maar door je gevoelens op een realistische manier onder ogen te zien wordt de last lichter.

Afke welkom hier! Heel veel succes met de laatste cryo terugplaatsing. Wat gaan jullie daarna evt. doen? Wel verder met een volgende behandeling?

Telefoongesprekken met christien waren ook stuk voor stuk prettig. Wat dat betreft heb ik er ook wel vertrouwen in. Ik stel me alleen zo voor dat ze bij elk stel een andere insteek zullen gaan nemen en op wat voor manier ze dat dan gaan doen, daar ben ik wel benieuwd naar. Jij had het erover dat je een cameraatje mee zou krijgen? Wat is daar precies de bedoeling van dan?