kalu

Wat een ongelooflijke knapperd. Geniet er van. Verzonden vanaf mijn iPhone met Tapatalk

He Es, Zat te twijfelen om je een pb te sturen. Knappe dame heb je gekregen. Gr Karin Verzonden vanaf mijn iPhone met Tapatalk

Hoi ik ben Karin uit Noord Holland en mamma van een zoon van 8 gekregen dmv ICSI. 4 jaar geleden een traumatische miskraam gehad na een traumatische behandeling. Naderhand nog eicel donatie gedaan die ook niet is gelukt. Daarna een zware depressie en een echtgenoot die niet meer verder wilde gaan. Een aantal weken geleden zei hij plotseling ja en na een hysterische blijdschap nam na een aantal dagen de twijfel de overhand. Ben ik niet te oud, moet ik hier wel weer aan beginnen, gaven mijn vriendinnen me niet veel steun. Waar begin je aan, weer dat hele circus door, wees toch eens tevreden met wat je wel al hebt. Al met al toch weer de angst die de overhand neemt. Maar 16 maart hebben we een gesprek bij het ziekenhuis en dan gaan we daarna maar een definitieve beslissing nemen. Gr Karin Verzonden vanaf mijn iPhone met Tapatalk

Deze masochist komt even om het hoekje kijken. Gefeliciteerd mamma''s. Ik merk dat de afgelopen dagen moeilijk waren. Maar nu niets meer om naar af te tellen, alle mijlpalen zijn voorbij. Misschien dat het nu beter gaat.

Hoi lieverds. Ik ga van het bankje af het was steeds zo stil daarom ben ik gebleven. Heel veel mooie maanden toegewenst. Dikke knuf

Gefeliciteerd mama

Vrij duidelijk ;)

Rustig aan lieve mama

Een uur die dagen lijkt te duren. Sterkte mama ik duim voor je.

Sterkte Simha dat is echt ruk

Klinkt goed mama nu wachten tot je echo

Arme mama het is zo niets aan he. Hoe voel je je?

Esje it ain't over til the fat lady sings. Wacht morgen even af. Voorlopig duim en hoop ik voor jou.

Dank je minoes. Tot dusverre gaat het redelijk sinds deze week de draad weer een beetje opgepakt maar meer omdat ik niet meer weet hoe ik het anders moet doen. Ons zoontje begint eronder te lijden en dat mag niet gebeuren. Volgende week zijn 5 de verjaardag en dan is het niet leuk als mama de boel niet voor elkaar heeft.

Gefeliciteerd mama ziet er goed uit

Gefeliciteerd dames

Hoe staat het hier met de zwangere?

Ik krijg nu antibiotica. De koe bij de apotheek moest me ook nog even vragen of ik mogelijk zwanger was. Dat sta je dan grrrrrr.

Ik begin een beetje the never ending story te worden hier. Sinds gisteren een dikke warme rode arm. En ja hoor een ader ontsteking in mijn infuus arm. Mijn nek zit zo vast dat ik hem niet draaien kan. En ik durf het ziekenhuis niet eens te bellen dat ik weer buikpijn begin te krijgen. Ben er zo klaar mee en mijn vriendinnen zijn en spelletje ontwijken begonnen want ze weten niet wat ze met me moeten. Tijd voor een winterslaap.

Ik ben ook erg blij bijna geen bloedverlies meer. Ik wil alleen te snel markt boodschappen mijn gezin draaien en vanavond vrienden over de vloer. Nu lekker in bed en denk dat ik daar morgen maar in blijf. Als je maar hard genoeg roept dat het goed gaat ga je het misschien zelf geloven.

Hoi dames Ik heb gisteren een curretage ondergaan. Buiten het emotionele vlak ging het ook lichamelijk hard achteruit. Maar ook dit is achter de rug. Ik duim nogsteeds voor jullie allemaal maar trek me zo veel mogelijk terug. Knuffels

Moest meteen komen gistermiddag en dat resulteerde in een opname en in de avond en curettage. Ik was zo ontzettend bang maar het is me ontzettend meegevallen. Nu wat zeurderige pijn in mijn buik maar het bloedverlies is 75 procent minder. En Door wat medicatie en vocht infuus geen sterretjes meer. Ik voel me 100 procent beter en emotioneel 50.

Vandaag ziekenhuis toch maar weer gebeld. Begin nu serieus sterretjes te zien maar ben verder niet duizelig. Ze moest overleggen belt me straks terug.

Ik heb op dit moment een miskraam en nu na bijna 48 uur bloedverlies weet ik helemaal niet wat ik nu behoor te voelen. Het is zuiver en alleen maar bloedverlies weinig tot geen pijn. Wat kan ik allemaal verwachten? Ik voel me zo onzeker en vooral erg bang. Als klap op de vuurpijl ben Ik sinds vanmorgen ook nog eens stront verkouden en daardoor ook duizelig. Het is alsof mijn lichaam niet meer van mij is en dat frustreert me meer dan Ik kan zeggen.

Ik ben boos verdrietig in de war. Ik vind het niet eerlijk we moeten er al zo voor vechten. En dan krijg je dit. Ik ben bang want ik bloed en bloed en bloed rustig door maar de buikpijnen zijn weg. Geen klonters meer terwijl het enige wat ik eigenlijk wil is dat het over is klaar. Zolang het in mijn buik zit merk ik dat ik hoop blijf houden dat het misschien toch nog goed komt. Terwijl mijn arts heel duidelijk was wonderen bestaan maar ze vreest dat dit het niet word.