suze1975

Afbreken!?!? Oh jeee... wat rot, dit hele proces geeft al zoveel spanning om er dan halverwege weer mee te moeten stoppen is K^@^@&TE! Zelf heb ik er ook veeeeel te vaak mee te maken gehad... Maar nog even afwachten dus...duim voor je! In mijn omgeving heeft 1 het gedaan in Duitsland... die was bij poging 1 gelijk zwanger (had 2 teruggeplaatst en 1 heeft gehecht..en kreeg een dochter), nu is ze bezig voor de volgende... en die poging is dus mislukt.

Oh, dat valt me nog mee.. Heb jij ervaringen ofzo in je omgeving...dat het daarbij slaagt? Heb je al eerder pogingen gehad zonder...

Ja, dat lijkt mij ook... Weet je ook wat je daarvoor extra moet betalen... want die behandeling wordt niet gedekt door het ziekenfonds. In Duitsland moet je die behandeling nl. ook contant afrekenen. Voor de rest krijg je een nota die je kunt declareren bij het ziekenfonds. Ik zou het ook wel willen proberen hoor...

Hoi hoi, Ben ik weer... Ja ik zoek naar antwoorden waarom het niet gelukt is... komt ook omdat ik de afgelopen jaren al zo vaak in de medische molen heb gezeten, dat ik weer twijfel aan mijn eigen lijf. Vandaag laat ik ook maar weer mijn bloed controleren... kijken of er nog rare waardes tussen zitten. We gaan trouwens weer gelijk door, nu wachten op de bloeding en dan gelijk weer starten. Er is ons ook aangegeven dat er volop donors zijn op dit moment... Dat houdt volgens mij ook in, dat zodra jij gereed bent..je binnen no time aan de beurt bent.. Liefs

Van mijn behandelend arts in NL, wij doen ECD in Genk... de 1e poging is mislukt en nu wilde ik bij de 2e poging eigenlijk wel assisted hatching proberen... Maar hij zegt dat het nog nooit bewezen is.

Hoi hoi, Ik blijf toch nog wat vragen houden... mij is nog steeds niet duidelijk waardoor Spanje hogere resultaten haalt, dan wij hier in Nederland.. weet iemand dat...? En konijntje.. Wij overwegen ook asstisted hatching...echter wij krijgen steeds te horen dat het nog nooit bewezen is dat deze techniek helpt... Liefs

nog ff een vraagje aanvullend op bovenstaand mailtje.... Die fijne witte bollen waarvan je een heel slakkenspoor achter laat ;-)... die we 3x p.d. 2 van inbrengen... Hoe strikt ga jij met die tussenliggende tijd om...lees verhalen over vrouwen die het echt om de 8 uur doen en de wekker hiervoor zetten... Doe jij dat ook? Ik doe het niet zo heel strikt, echt voor ik op bed ga en zodra ik opsta..

Hoi hoi, We gaan helemaal van het positieve uit bij jouw aankomende poging.. Daar kan ik jouw mooi bij volgen! Ik hoop zo dat het tot een succes zal leiden...dan ben jij mijn grote voorbeeld ;-) Morgen hebben we telefonisch overleg, nav deze poging... zelf wil ik graag dat ze toch nog mijn toegankelijkheid van de baarmoeder gaan controleren. Omdat die terugplaatsing zo raar ging, heb ik eigenlijk al het idee dat het daar al niet goed is gegaan.. Hoe is dat de andere keren bij jouw gegaan...kon jij meekijken... Heb jij echt gezien dat die vloeistof in je baarmoeder binnen kwam? Liefs

Dinky, Kun jij mij wat meer vertellen over de organisatie Eugin, wij hebben reeds telefonisch en per mail contact met hen gehad en het leek ons een goede kliniek... klopt dit? Heb je de Belgische arts ook gehad.....? Weet je ook waarom het slagingspercentage in Spanje hoger is dan in Nederland, wat doen ze daar anders dan hier? Liefs

Hoi hoi.. Natuurlijk hoop ik voor jouw dat het helemaal goed gaat komen.... En misschien vind je het wel heel vervelend om te lezen dat wij alweer zo snel schakelen... s ochtends te horen dat het mislukt is... smiddags draait dit koppie alweer volop met zicht naar voren.... Maar ik schrik daar trouwens van dat het 2.200 euro kost. Bij mijn eerste poging in Duitsland moesten we volgens mij 1400 betalen.. en dat was echt IVF, met alle hormonen etc inclusief. Dat neemt niet weg dat Spanje nog veel duurder is, volgens mij vanaf 6.000 eurie. Maar ja...als dat percentage dan ook zoveel hoger is. Ze gebruiken hele jonge donors, van rond de 25, de gehele opbrengst is voor jou en bovendien kun je daar echt je 'wensen' kiezen. Wat inhoudt dat ze precies kijken naar jouw kleur ogen, postuur, haarkleur etc, dan proberen ze je zo goed mogelijk te matchen... Hier heb je geen keuze. Wij hebben ook contact gehad met EUGIN, die zit in Barcelona... orienterend, zij waren zeer behulpzaam en hebben een belgische arts in dienst die Nederlands spreekt. Omdat het onze laatste 'betaalde' poging is moeten we er nog maar eens goed over nadenken wat we willen.. Ik hoop niet dat je me verkeerd begrijpt hoor... wij zijn heeel erg tevreden over Stichting Geertgen, maar toch wil ik Spanje niet gelijk uitsluiten. Ik raad je aan, indien je geinteresseerd bent, om eens op de site te gaan lezen van www.eugin.com, daar staan de slagingspercentages in. Maar we gaan wel voor het positieve in jouw aankomende poging hé, we gaan ervan uit dat dat goed gaat komen hoor!!!! Ik hoop het zo voor je! Ik duim van alle kanten met je mee... (Ik ben trouwens wel blij met je...als je zo op de site leest, zijn er maar weinig dames die ECD doen...had verwacht dat het er meer zouden zijn!) Liefs

Claudia, Ik heb nog een vraagje aan jouw... Waarom hebben jullie voor Nederland gekozen en niet voor het buitenland. Als je de slagingspercentages ziet, dan zijn die bij eiceldonatie in Nederland 25% terwijl in Spanje dit 61% is. (ook kost het veeeel meer!!) Weet jij toevallig ook waardoor dit zo n groot verschil is in slagingspercentage..wat doen zij anders...... Wij hebben nog 1 poging over... en gaan nu denk ik toch tubben over wat nu te doen... Liefs

Hoi hoi, Ben ik weer... nog steeds zeer verdrietig...maar wil toch ff reageren op je vraagjes... Morgen worden wij weer gebeld door de dokter...dan maar weer horen hoe nu verder... Wij zijn uiteindelijk met 15 follikels vertrokken naar Belgie... uiteindelijk bleken er maar 2 voor ons te zijn (was toch wel een teleurstelling.. we hadden toch gehoopt op 5/6, maar helaas) Van de 2 is maar 1 bevrucht...en dus maar 1 teruggeplaatst gekregen. En die poging is helaas dus nu niet gelukt...en kunnen we weer van voor af aan beginnen... het hele traject opnieuw!! Het klinkt misschien stom, maar wil eigenlijk nu gelijk weer ongi worden om toch maar weer te proberen..... Wij moesten 380 km rijden naar Belgie.. maar omdat we s middags pas om 15.00 er zijn moesten (donderdag brengen, maandag terugplaatsing), hebben we toch maar besloten om het hele traject te rijden, zonder overnachting.. das wel pittig...en denk ook niet dat we dat weer doen. Het is toch wel zo relaxed om een overnachting ergens te nemen. (maar om nou van donderdag tm maandag daar te blijven...is ook wel wat lang) LIefs van een verdrietige Suze

Ik heb negatief getest, ben zo verdrietig. Weet even niet meer te schrijven..... ik regeer later even op je vragen ok? Liefs

Negatief, hartstikke negatief... ben leeg en zo verdrietig! Weer een poging mislukt, meer weet ik even niet te schrijven. Liefs

Oh Esther....wat verschrikkelijk F*#(#(%#CK.. Ik wens je heel veel sterkte, maar vooral ook heel veel kracht en sterkte.. vooral ook om toch door te gaan. Je hebt 3 mislukte pogingen achter de rug, maar toch hoop ik dat je door gaat!! Hoe moeilijk het ook is!! Geef niet op hoor! Liefs

Hoi hoi, Veel vragen, maar hartstikke goed. Met zoveel mensen delen wij het ook niet, dus vind het niet erg om alles te delen. Uh... hoe ging het allemaal ook alweer. Nou, het begon natuurlijk op het moment dat dhr. Wissman zei dat we gereed waren (dr. Ruis was op vakantie). Vanaf dat moment krijg je te horen dat je 3 weken klaar bent voor ontvangst. We waren er op donderdag en we moesten de daarop volgende week vrijdag bellen om te horen of er evt de week erna een donor beschikbaar zou zijn. Echter zover kwam het niet. Wij werden de dinsdag na donderdag al gebeld...om tien uur s avonds... dat er een donor was en dat we ons de donderdag s ochtends moesten melden in elsendorp.. De donderdag s ochtends waren wij natuurlijk ruim op tijd, want je wilt natuurlijk niet te laat zijn. Toen wij ons melden, moesten we gelijk naar een apart kamertje rechts voor de spreekkamers, achter de schermen. Ik moest heel nodig plassen, had toch 2 uren in de auto gezeten... dat mocht niet meer in de gewone wachtkamer (ik denk dat de donor daar zat, en om contact te vermijden, bonjouren ze je zsm na achteren.. en misschien ook wel goed, want anders had ik misschien toch nog een betere blik door de wachtkamer laten gaan...!) Vervolgens moesten wij wachten in een heel klein kamertje, waar bij mij omdat je al zo zenuwachtig bent, de muren op je af komen... ik raad je dan ook aan, indien je ook heel vroeg bent in de buurt nog ff een blokje te gaan lopen ofzo, want anders zit je je echt te vervelen in dat hokje (met maar een paar tijdschriften uit het jaar 0) Bij ons liep alles ook nog uit, dus moesten we nog een extra 3 kwartier wachten. Vervolgens ga je met het de eicellen v.d. donor (waarvan de helft voor mij was) en de zaadcellen van de donor (want je brengt ook alles voor hen weg) naar Belgie... daarvan moet ik eerlijk zeggen dat ik het toch wel heel moeilijk had in de auto.. ik vond dat een heel emo moment. In Genk aangekomen, lever je dan de spullen in.. een grote koffer en een grote brandbusfles. Het is niet dat je de spullen in je handtasje kan doen ofzo ;-)... Dan mag je wachten op hoeveel eicellen er zijn... en moet je man produceren. Vervolgens is het de dag erna bellen etc... maar met dat traject ben je helemaal bekend, als ik je onderschrift lees. Nu is het gewoon wachten tot maandag om dan te testen. Met het wachtbankje van oktober is het drama... dat stemt me ook niet echt vrolijk.. Die meiden vallen ook al eerder van het wachtbankje doordat ze ongesteld worden...bij ons werkt dat niet zo... is het echt afwachten op wat de test zegt.... ik heb er weinig vertrouwen in.... maar maandag zullen we het zien. Liefs I

tegelijk met jou... 5 oktober! brrrrrrrrrrrrrr

Ja, zo denk ik er ook een beetje over... Dan denk ik weer..laat ik maar gewoon testen, dan weet ik het , maar als het dan negatief is, ben je er toch weer vanaf... en dan moet je alsnog later nog een keer om het zeker te weten.. En dan weet ik niet...nu de onzekerheid gewoon nemen tot het testmoment daadwerkelijk mag... of straks er vanaf zijn omdat het negatief is en dan op de daadwerkelijke testdag nog een keer testen en er dan alweer vanaf zijn.. Tis allemaal zo lastig... en zo onzeker.....zenuwslopend.

Mooi.. je bent toch een beetje voorzichtig hé met in bad gaan. Maar heb er nu ineens zo n zin in. Het is hier koud, guur en het regent wat! Ik heb gewoon zin om lekker met een lekker tijdschrift in bad te gaan. Ik zal wel ff rekening houden met de temp dan, hou zelf wel van heerlijk lekker warm! Al die verschillende testdagen vind ik toch wel een beetje raar hoor..., de een soms dagen eerder en de ander later. Ik zou wel eerder willen testen, maar durf het eigenlijk ook niet!!

Weet iemand ook wanneer je eigenlijk na de tp weer in bad mag...of naar de sauna? Ik weet dat het de eerste dagen niet goed is... maar vanaf wanneer zou dat wel mogen?

Hoi Ilse, Ik heb maandag de 21e de terugplaatsing gehad...die niet echt florisant verliep.. Ik lag er met lege blaas..terwijl die vol moest zijn, ze konden mijn baarmoeder dus niet vinden (hij ligt ook nog eens naar achteren gekanteld), toen ze begonnen te vragen of ik ooit wel gecontrolleerd was op toegankelijkheid, had ik de tranen alweer in de ogen... Ik werd teruggestuurd om eerst maar water te drinken, vervolgens na 1,5 liter weer geprobeerd en na veel gepiel moest het dus toch zijn gelukt...ondanks dat we niks op het scherm konden zien, zelfs de catheter niet. Ik heb er dus geen goed gevoel bij... Maar ik moet gewoon afwachten en hopen dat wonderen bestaan... Wat moet jij dan laat testen ik dacht dat het bij cryo's altijd eerder was?

Dani Thanks voor je antwoord, want ik maak me echt zorgen...en denk daarbij natuurlijk alleen maar negatief. Mijn mannetje zegt ook dat ik nog niks kan voelen, maar als ik dan op deze site lees, dat de meesten toch al krampjes voelen en soms al misselijk zijn... en ik echt helemaal niks voel...behalve dan een spierpijn in mijn lies... of het moet zo zijn dat na de pijnlijke terugplaatsing mijn baarmoeder flink weggeschoten is, richting mijn lies;-), dan voel ik echt vanalles.. Niks voelen maakt me onrustig en onzeker, ik probeer op vanalles te letten..en weet daardoor ook niet meer goed wat ik precies voel of misschien wel graag zou willen voelen.

Hoi hoi, Ik heb me eigenlijk nog helemaal niet aangemeld voor het wachtbankje, weet eigenlijk ook niet helemaal waarom...want ik hoor er toch echt op te zitten..... Ik moet a.s. maandag 5 okt. testen. Ik heb alleen helemaal geen goed gevoel, ik voel helemaal niks. Vanwege ECD word ik ook niet ongesteld... het is gewoon testen, indien negatief, dan stoppen en word ik ongi..... Voelen de meesten wel wat???

Hoi hoi, Jeetje Claudia, wat een verhaal. Jij hebt ook al veel meegemaakt! En wat een lastige leeftijd om dat te ontdekken op je 18e! Dan zit je al in de pubertijd.. Maar als ik het goed begrijp.. dan zijn je eierstokken niet aanwezig, maar je baarmoeder wel (gelukkig..want daar kunnen we echt niet zonder!) en die kunnen ze dus nu wel kunstmatig in de goede stand krijgen met de medicijnen!? En als ik het dus goed begrijp, hoef je dus geen verdere complicaties te hebben met TS en een evt. zwangerschap... het is dus niet gevaarlijk ofzo voor je? Of moet je als het straks slaagt (en daar gaan we natuurlijk vanuit) onder strenge controle blijven? En hartstikke top dat je borstvergroting hebt gedaan...kan het me helemaal voorstellen hoor! Zelf was ik zeg maar wat overbedeeld, ik stond waarschijnlijk vooraan toen ze uitgedeeld werden ;-), en heb dus nu ongeveer 10 jr geleden ervoor gekozen voor verkleining! En reken maar dat ik mezelf daar een stuk beter bij voel... dus jouw keuze kan ik me helemaal voorstellen! Harstikke goed! Borsten zijn en blijven toch harstikke belangrijk voor een vrouw. Nog maar 3 dagen wachten en dan ist zover......... ben zenuwachtig! loop ook steeds te gluren bij het wachtbankje, zie daar ook weinig positief nieuws.. en dat maakt mezelf ook wel weer wat depri, maar we moeten gewoon afwachten..... liefs

Hoi hoi, Dat is ook zo.. ik heb het gelezen, maar ik ken het eigenlijk niet. Nu heb ik het gegoogled en dan komt er echt heeeel veel symtomen naar voren! Ik hoop dat je het in milde vorm hebt, want als ik dat zo allemaal lees... En dan heb je er ook nog MS bij.. Maaaaaaaaaarrrrrrrrr... een collega van mij heeft ook MS, werd wonder boven wonder toch zwanger, ondanks dat ze zeiden dat het niet kon... en heeft een superzwangerschap gehad!! Ze had nergens meer last van!!! Ging als een spring in t veld door kantoor! Energie voor 10! Hoop ook echt dat jij zwanger zult raken en je super goed erbij zal voelen! Duim ontzettend voor je!! Liefs