Het is nu alweer 8 dagen geleden dat ik de TP heb gehad van 2 emmy's. Maar wat hebben die acht dagen lang geduurd:hmh: Geduld is sowieso niet mijn ding, maar ik vind die 15 dagen wachten op de zw.test dramatisch. (weet iemand op welke dag je kan zelf kan testen & dat het resultaat dan ook 100% kloppend is??)
De punctie vond ik wederom niet pijnlijk en er zijn uiteindelijk 5 bevruchte setjes gekomen. Dus 3 zitten nog ergens in een lab en over 1 week horen we ook of die in de vriezer zouden kunnen.
Behalve dat het wachten lang duurt, voel ik me emotioneel nog erg goed.Heb nog geen traan gelaten, itt tot andere pogingen hihi.
Gisteren zijn er wéér 2 mensen naar me toe gekomen om te vertellen dat ze zwanger zijn, dus ik ben nu ook ECHT aan de beurt. Ik heb het idee dat nu iedereen zwanger is...en dat wil ik ook!
Ik heb deze keer veel gewrichtspijnen wat volgens de huisarts komt door al het vocht vd hormonen & ben doodmoe. Maar dat laatste heb ik alle keren nog gehad.
Wat nieuw is, is dat is sinds gisteren misselijk ben...maar ja ben bang dat dat ook gewoon een bijwerking is & helaas geen signaal ;)
Ben vanochtend ook opgestaan omdat ik er wakker van werd....wat moeten we er hier op het forum toch allemaal veel voor over hebben he..zoals ik deze week op 1 van de topics las; "wat zijn we toch eigenlijk bikkels" en daar ben ik het best wel mee eens!!
Vandaag weer gestart. Eerst gonal F spuiten en dan over een paar dagen verder met de cerotide.
Ik ben over de ergste teleurstelling heen van de mislukte poging & het feit dat er geen cryo's zijn.
Hopelijk brengt deze poging meer geluk, het mag toch wel een keertje meezitten!!
Gisteren terugplaatsing gehad, fluitje van een cent:)
Van de 6 eitjes zijn er tot op heden 5 goed bevrucht. De beste is inmiddels teruggeplaatst & dat koester ik de hele dag!
Ik hoop zoooo erg dat na 3 jaar onze wens eindelijk ingaat!
Ik heb alleen echt al een paar dagen allerlei klachtjes; lichte buikpijn, borsten die groter zijn en zeer doen & zoooo moe. Voel me echt een watje, maar zou het liefste de hele dag slapen.... (herkent iemand dit of stel ik me aan?
Maar slapen gaat niet de hele dag er moet uiteraard ook gewerkt worden ;)
Dat is maar goed ook, des te eerder is het 19 mei & dan TESTEN!!!!
Vandaag de eerste keer dat ik een punctie heb gehad ivm de IVF.
Ik was best wel zenuwachtig en had vannacht ook niet heel lekker geslapen...lekker drukgemaakt dus hihi
Maar in het ziekenhuis zijn ze zo lief en aardig voor je, dan voel je je al gelijk een stuk beter.
Samen met mijn man hebben we daar gezeten...het blijft toch een genant verhaal dat liggen daar enzo, maar alles voor het goede doel :)
Punctie vond ik heel erg meevallen, ik kon goed ontspannen en met wat afleiding was het zo gebeurd. Resultaat 6 goede eicellen, die op dit moment hopelijk heel mooi bevrucht worden hihi
Dinsdag terug voor de TP, ben benieuwd!
Na een tijd van spuiten, is de planning nu gemaakt. MOrgenvroeg de laatste injectie en dan zaterdagochtend de punctie.
Ben er best nerveus voor...maar het zal wel goed komen. En dan na 3 dagen het terugplaatsen van 1 goed "setje". Ik kijk er naar uit. Hopelijk is het allemaal niet voor niets en wordt het een geslaagde poging!
Daar gaan we weer.... Na 4 mislukte iui pogingen is mijn eerste ivf poging afgebroken 6 weken geleden. Dat was een zware teleurstelling, had er zo'n vertrouwen in dat het ging lukken...
wat heb ik veel gehuild en me beroerd gevoeld :( Maar dat is gelukkig weer voorbij.
We hebben heerlijk genoten van een luxe zonvakantie en zijn beiden helemaal uitgerust en bijgetankt! EN toen begon het wachten, als ik ongesteld zou worden mocht ik starten met een kort schema voor de iVF, nou daar had ik wel oren na.
en maar wachten en wachten...dat is voor iemand met zoveel geduld als ik, niet het makkelijkste gedeelte hihi. Maar eindelijk is het zover!!! Ben in geen 3 jaar zo blij geweest dat ik ongesteld werd.We hebben er zelfs maar een wijntje op gepakt samen gisteren.
Vanochtend begonnen met spuiten en volgende week zaterdag de eerste echo.
Nu maar hopen dat ik geen reactie krijg op deze nieuwe medicijnen...dat vind ik wel spannend, maar wil niet weer in het ziekenhuis eindigen tijdens deze behandeling. Maar ik heb goede hoop, dus ga voor een zwangerschap! Ik vind dat ik het wel verdiend heb onderhand :icon_sunny:
Weer een dagje verder...begin me steeds meer af te vragen of er dingen zijn die ik abslouut niet moet doen of juist wél. Wie heeft er tips die wellicht zorgen voor succes?
