Hoi Ursela,
het was een MA met de 8 wk, bij de 7 wk hadden we een echo gehad met een mooi hartje. Werd ook verteld dat er nu bijna niets meer mis kon gaan en dat ik moest gaan genieten.
Paar dagen later werd ik heel ziek, was al behoorlijk ziek en moe van de zwangerschap maar ik kreeg maagpijn en begon nog meer over te geven.
Moeder was heel ongerust en man heel druk dus besloten dat ik opgehaald zou worden door mijn broer en dat ik naar moeders zou gaan om vertroteld te worden.
In de tussentijd werd ik steeds zieker en zag er blijkbaar erg slecht uit.
Overgeven bleef met maagpijn dus om 22.00 toch maar huisartspost gebeld en moest langskomen.
Maag tabletten gekregen, veilig voor gebruik zw en "uitzieken" ???
Hele nacht overgeven en volgende ochtend naar mijn oude huisarts, waar ik meteen terecht kon. Ze zag al meteen dat ik uitgedroogd was en moest meteen door naar het zkh.
Daar aangekomen meteen een echo maar wist al vrij snel dat het niet meer goed was. Arts begon van alles te vragen, vrij snel werd duidelijk dat er geen hartje meer was en toen vertelde hij dat het een tweeling was.
Meteen naar de echoscopiste met een beter echoapp. en idd het was een eeneiige tweeling waarvan echt net pas de hartjes van gestopt waren.
Dat is zwaar als je dan daar ligt en dat je te horen krijgt dat het een tweeling is waarvan de hartjes niet meer kloppen.
Meteen opgenomen, veel zorg van artsen en verpleegkundige, gelukkig een eigen kamer, wel op de kraam afd. maar dat kan niet anders.
Omdat ik bloed was gaan overgeven dachten ze aan een maagbloeding dus internist erbij, nou ja een heel circus, verder weinig van meegekregen gelukkig.
Alleen weigerde ik medicijnen omdat ik nog zwanger was natuurlijk, staat van ontkenning. Uiteindelijk 7 dagen in zkh gelegen en ook meteen gecurreteerd. Ze wilden me ook terug vervoeren per ambulance naar Rotterdam maar dat wilde ik niet.
Het was toch al een slecht film en allemaal zo onwerkelijk dat ik daar niet op zat te wachten.
Uieindelijk 5 verschillende artsen gezien en ze begrepen allemaal niet dat de tweelingzw gemist was. Daar waren ze nogal duidelijk over en dat was ook moeilijk want je bent niet 1 maar 2 kindjes kwijt.
De zw was ook gecompliceerd en had maar 5% kans van slagen dat beide kinderen geboren zouden worden.
Heel verhaal en het merk nu ik het teruglees dat het nog steeds moeilijk is en dat je toch dingen wegstopt want het leven gaat door.
Moeilijk, je voelt het verdriet van Henne omdat je weet wat het is.
Babeth hoe gaat het met jou? Heb je al even niet meer gehoord.
Hoop dat aslles goed is.
Dikke knuffel voor iedereen.