Hanniebal

Ik duim ook heel hard voor jullie en Yosra ook!! wat rete spannend, op hoop van zege!!! Op de babies!

Hi meisjes, ik duim heel hard voor jullie !! Hoe gaat het met nina79, lang niets van gehoord toch ? @Kitje weet je wat ik ineens dacht, als je wel om mijn mening zit te wachten: die eitjes worden toch niet slechter of beter als ze met zijn twee geplaatst worden ? Kans op meerling lijkt me klein maar de stress en spanning en kosten over 2 pogingen smeren lijkt me lastiger dan nu ze allebei terugplaatsen en er nu achterkomen of er 1 gaat plakken? De omstandigheden van je bm zijn volgens mij stabiel. Dus waarom maar 1 plaatsen dan ? Snap je mijn punt ? onmogelijke keuzes en uitdagingen hè ? Pfffffffff echt allerlastigste wat bestaat

Hai meisjes, even een kort berichtje: Yosra is op donderdag 15 oktober spontaan op de wereld gekomen. Snelle bevalling en goede ruggenprik. Het is een heel rustig meisje. Ik geniet met volle teugen. Zo dankbaar voor dit wonder.

Lief dat je het onthouden hebt meis. Morgen ballon, donderdag inleiding. Fingers crossed. hoe is het met jou Kit? groethes

Dankjewel Kitje. ik wens jullie allemaal alle voorspoed van de wereld!

Hoi lieve meisjes, ik hoop dat het goed met jullie gaat. Voor sommige naar omstandigheden dan hè. nina en Kit zouden even ver zijn. Herinnert me aan mijn eigen 1e miskraam: mijn schoonzusje was een week eerder uitgerekend en haar zoontje is nu ruim 2 jaar. Af en toe dacht ik er aan en deed het ongelofelijke pijn. Vaak zet je je gevoel uit ofzo. Of een van mijn beste vriendinnen die geen tweede kind wilde en ik had al 3 miskramen achter de rug en zij besloot er toch voor te gaan en was meteen zwanger. Ze vertelde me de hele zwangerschap hoe zwaar ze het had en dacht blijkbaar geen moment aan hoe graag ik zwanger wilde zijn. Tot ik het een keer zat was en zei: je mag ook blij zijn dat het is gelukt. Toen was ze even stil. Ben zo goed in luisteren en meeleven dat mensen soms gewoon vergeten dat ik er genoeg verdriet om had. Ik denk dat we stuk voor stuk niet aan ivf waren begonnen zonder ons “eigen verhaal” met pijn daarbij. Enige dat ik kan zeggen is dat ik een wonder in mijn buik draag en dat dat voor jullie ook mogelijk is. Een kinderwens zit zo diep, heb ik gemerkt, dat ik dat nooit zo opgeven. Terwijl ik Heel veel tranen heb gehuild en intens verdriet heb gevoeld in dit traject. Dat verdriet sprak juist tot mij: je wilt dit ZOOO graag. Los van alle rationele overwegingen, wat ik ook bedenk of beredeneer. There S no denying it. Ik was ingesteld op 6 of 7 pogingen. 7 duizend euro per poging en 1500 van de verzekering terug. Ik zou doorgaan, zo lang ik het nog aankon. En ik weet dat ik zo lang was doorgegaan. Mijn nicht heeft 7 pogingen gedaan en toen was het pas raak. Ik dacht nog onwijs vruchtbaar te zijn maar ik bleek bijna geen goed groeiende eitjes te hebben. 6 follikels waarvan 5 leeg en 1 minimaal: 1 redelijk eitje. artsen waren zo somber. Geen zwangerschap. 2 e ronde meer follikels maar uiteindelijk 2 eitjes: 1 matig en 1 redelijk. elke controles als ik naar Antwerpen reed in grote spanning en op de terug weg kapot van verdriet. Want alles wat ik geloofde (met ivf gaat het zowiezo lukken), bleek totale onzin te zijn. Arts zei gewoon: ik weet niet of we doorgaan met je. De kansen zijn echt heel gering. Psychisch en financieel te zwaar voor u. Mijn zoontje inmiddels vijf die afgelopen jaar zo vaak zei: mama ik wil ook iemand thuis. Met tranen in mijn ogen zat ik hem dan te vertellen dat het helemaal niet erg was om geen broertje of zusje te hebben. Van binnen kon ik niet geloven dat hij over dit soort dingen nu zelf begon: we hadden het toch heel goed samen. maar toch: 2e poging beide embryo’s groeien door en bij de eerste echo klopte 1 hartje en van de andere was er nog een vruchtzakje zichtbaar. Inmiddels 37 weken zwanger en op de 14e word ik ingeleid. Einde in zicht. Als ik mijn dochter gezond en wel in handen heb, ga ik het pas echt geloven; het is gewoon gelukt. de angst en het verdriet hebben er in gehakt. er is niet altijd zon na de regen en ik ben niet voor het geluk geboren. Dat heb ik afgelopen jaren echt ondervinden en geloof me: ik was altijd een ras optimist. Maar het ziet er goed uit. Op de echo van vanmiddag is ze inmiddels 3400 gram. Bij 39 weken zal ze naar schatting 4 kilo zijn. Nipt en alles is perfect verlopen. dat enige matige of dat ene redelijke eitje heeft het, against all odds, toch maar geflikt. mijn zusje en moeder zeiden continue dat het echt zo goedkomen maar ik denk dat de meeste vriendinnen wel dachten: gaat niet meer lukken. Sommige zeiden het zelfs. hele dikke kussen en knuffels.

@Siepie morgen 34 weken zwanger van een matig of redelijk eitje. Alles kan. Nooit de hoop op geven. ik heb nooit een “goed” eitje gehad en steeds maar 1 of 2. Dus ik snap je ultieme K gevoel ( was er ook telkens kapot van) maar you never know!! Ze weten te weinig hoor. Het is geen wiskunde, het is een wonder. Keep the faith!

Jeetje meis, klinkt heel afschuwelijk en mooi tegelijk. Je schrijft zo goed en volgens mij doe je het graag. Je zou eens moeten overwegen om een boek te schrijven over dit hele ivf proces of je leven. Maar goed, misschien voor een ander moment om even na te denken. Ben echt heel blij dat je familie zo om je heen is gaan staan. Je bent echt een kei. mooie dingen wachten in je toekomst Kit, vertrouw daarop maar nu even dit overweldigende verlies een plek geven. Een zoon. En al helemaal af. Mijn adem stokt...... zo heftig. En hij ligt nu in een bakje bij je thuis. Ik zou non stop huilen. Wat een verdriet. Doet mij ook heel veel........ hele dikke knuffel. Hopelijk komt er een dag dat ik die je live mag geven Kit. je bent me dierbaar geworden. Prachtig mens.

Heej lieve Kit, hoe is het ? Heel veel sterkte vandaag. We denken aan je. hopelijk allemaal snel voorbij en weinig pijn dikke knuffel

Ik bedoel dus dat als hij mee ging dat ik me groot hield en als ik alleen was wel keihard durfde en kon huilen. Met iemand erbij hield ik me gewoon in. Vandaar dat ik besloot: hij gaat niet meer mee. Dat appelig naar me kijken en in mijn handje kijken werd ik lichtelijk agressief van. Niemand begrijpt je. Dan maar alleen want het is bloody eenzaam.

Ja, snap helemaal hoe je je voelt. Wat een lompe gynaecoloog. What’s the point om hierover te beginnen ? Alsof die arts weet wat de oorzaak is? Vet gelul. Hij had je gewoon moeten steunen en verder niets. Mongolen zijn het af en toe. soms gebeurt het gewoon schat. ik heb het ook gehad op een moment dat eigenlijk niet meer kon (11 weken), was me vrijwel gegarandeerd dat het niet meer mis kon gaan bij de echo daarvoor door de verloskundige. Waarheid is dat we echt totaal niet weten welke zwangerschap goed wordt voldragen en welke niet. Groot mysterie. ik snap dat je totaal uit het veld bent geslagen. Ik stond echt te knikken op mijn knieën toen ik je bericht las. Is er echt geen kans dat je er nog eens voor gaat? Of is het echt over en uit? Er zijn vrouwen van boven de 50 die kindjes krijgen hoor. Embryo en zaad was toch ook niet van jou? Ik ben geen medicus maar lijkt mij vette pech. Je oven doet het gewoon prima. Volgens mij gaat zo een baarmoeder nog lang genoeg mee. betekent dit dat je in het ziekenhuis pillen krijgt om de miskraam op te wekken en dat je dan daar blijft tot het er uit is? Je bent niet alleen hoor. Echt niet. En bovendien: ik nam mijn man niet mee naar echo’s toen het een keer was mis gegaan omdat ik me dan juist groot hield om hem gerust te stellen en dan zat ik op de terugweg in de auto keihard te huilen. Ik heb nog nooit zoveel en hard gehuild als tijdens het ivf traject als ik weer zo een K bericht kreeg over de status van mijn follikels en niemand begreep waarom. Mijn man al helemaal niet. Maar mijn moeder en zusje ook niet. Ik zat echt te zoooo hard te huilen. Tis nou eenmaal niet echt te delen en niemand snapt wat je werkelijk voelt. De ongelofelijke grote onmacht en onrechtvaardigheid. Dus ja, daar ben je altijd vrij alleen in, wil ik maar zeggen. Kan er iemand mee met je naar het ziekenhuis ? Vraag je moeder aub mee. Of die vriendin. Doe dat aub niet alleen. heel veel janken vandaag en chocola eten of wat je ook voelt, gewoon laten komen. Dit zijn de ergste momenten in het leven. Zo is het gewoon. Ik wou dat ik wat kon doen en believe me als ik wat kan doen, doe ik het met heel veel liefde. Wat dan ook Kitje. Just tell me! dikke knuffel en Vuk de wereld vandaag

Jeetje, ik krijg kippenvel van je bericht. Wat verschrikkelijk meid. Ik wou dat ik je kon bellen of knuffelen of even samen met je huilen. 12 weken zijn de kansen zooooo groot, wat een gigantische klap en onverwacht nieuws. Ik weet niet wat ik moet zeggen. Ben echt helemaal van de leg ook. Hoe kan dit nou...

Geweldig nieuws !! Geniet ervan meis.

@Jennie80 ik heb wel pillen gehad om miskraam op te wekken en de zwangerschapshormonen zaten echt nog heel lang in mijn bloed. Vruchtzak en alles groeide nog echt lang door, terwijl vruchtje al lang gestorven was. Ik kreeg iets van misoprotol ofzo (ik onthoud dat nooit maar zoiets, niet wat jij krijgt). Bij mij werd de hcg niet gemeten maar de arts zei het gewoon steeds: je baarmoeder doet nog alsof je zwanger bent. Heel vervelend als het niet gewoon eruit komt. Ik zou je wel adviseren om het goed in de gaten te houden, in nl zijn ze laks: ik heb gewoon bijna 7 mnd met resten rond gelopen omdat ze niet meer wilde curetteren de derde miskraam maar de pillen ook niet alles hadden weg genomen. Das gewoon zonde van je tijd en volgens mij kan dat niet goed zijn. Zwaar K dat je zo lang in zoiets moet blijven hangen. Je wilt er gewoon klaar mee zijn als het niet goed was. Sterkte !! @Kitje die onzekerheid blijft wel even, gewoon accepteren. Bij mij werd het pas beduidend minder na de 20 weken echo en sinds ik haar elke dag voel, ben ik veel meer aan het genieten. Af en toe kan ik het nog steeds niet geloven. But hang in there, de kans dat het mis is is nu echt minimaal. Probeer daarop te vertrouwen. @Nina79klinkt echt als bandenpijn hoor! Morgen hopelijk over. Misschien ook net iets te druk geweest en de hitte werkt ook niet mee. Take it easy! en je hebt er zeker niet om gevraagd!!! @Siepie hoe ben je onder de hormonen ? Merk je er veel van? @Kitje ik haal magnesium bad kristallen bij de tuinen en ga dan minimaal 20 a 30 min in bad liggen. Ik doe ook veel preventief stretchen en beentjes omhoog voor ik ga slapen. Dat werkt goed. ik had vandaag controle en 3D pretecho. Ashraf vond het leuk maar heel kort hahaha heel opvallend is hoe deze meid op hem lijkt. Echt een kopietje lijkt het wel. En mijn zoontje is dus een kopie van zijn vader......grrrrrrrrrrr all this hard work for nothing. De kwaaltjes beginnen hier wel verder toe te nemen. Vandaag een buikband gehaald, omdat ik toch vaak aan het einde van de dag of bij lang lopen of staan mijn buik zat te ondersteunen met mijn handen. Bloeddruk is erg laag maar de dokter zeg dat dat prachtig is: teken van een gezond lichaam. Kreeg wat ijzerpilletjes omdat het net op het randje was en ze liever ruimer ijzergehalte zien voor de bevalling. Voor de rest mag ik echt niet klagen, ben wel klaar met de hitte maar deze zwangerschap gaat best goed als ik om mij heen kijk naar andere zwangeren. Ze adviseren mij om met 39 in te leiden omdat ik 42 ben, dus zou betekenen nog iets minder dan 9 weken te gaan. Hier geen extra groei echo’s. Ze schatten vandaag in dat ze nu 1730 gram weegt en bij 40 weken net als mijn zoontje tussen 3500 en 4000 zal zitten. tot zover de update