Bianca

Hoi Steph, Wat geweldig! Gefeliciteerd meid! Kan me nog zo goed herinneren dat jullie bezig waren met de behandelingen voor een eerste kindje, en nu zwanger van de tweede! Geniet er lekker van! Groetjes Bianca (ik schreef onder de naam Petra op het vorige forum, en volgens mij ben jij toen voor mij in de plaats gekomen een keer met een meeting!)

Ik kijk er echt raar van op dat Anne Meya al zoveel praat zeg... Bijna niet te geloven! Echt bijzonder hoor. Marissa zegt nog steeds geen mama....... Ik ben gewoon mapa of papa... Verder praat ze nu al wel veel meer dan eerder. Vooral de laatste weken/dagen komen er dagelijks nieuwe woordjes bij! Ach, komt vanzelf, ik maak me er maar niet meer druk over. Maar het is soms echt lachen geblazen. Staan we samen in een winkel, wil ze een ander kindje duidelijk maken dat ik haar mama ben. Daar (en wijst naar mij): papa! Hahahahahaha. Dat andere meisje (een jaar of zeven) snapte er natuurlijk niets van. Groetjes Bianca

We hebben net de kado's in huis... Marissa krijgt van ons (sinterklaas) een baby born pop, een pyjama, leuke tandenborstel-houder, een boekje en iets lekkers. Van mijn ouders, zusje en zwager krijgt ze ook nog wat en we willen het niet weer zo doen als vorig jaar. Het kind besefte het helemaal niet en werd werkelijkwaar overladen met kado's. We gaan zaterdag met haar naar Sinterklaas, dan komt 'ie aan... Ben heel benieuwd hoe ze het zal vinden. De cd met liedjes van Sinterklaas draait hier al veel en ze blijft maar zeggen: Kaaaaasssss... Kaaaaaassssss... (Sinterklaas!) Maar zwarte pieten op tv vindt ze nog helemaal niets, dus we houden haar zaterdag maar een beetje op afstand van de pieten, want ik wil niet dat ze er bang voor gaat worden. Het moet leuk blijven, het is tenslotte een kinderfeest! Liefs Bianca

Wat een prachtige foto's van Milan! Ik zal snel weer wat fotootjes van Marissa plaatsen, dat is alweer veel te lang geleden... Liefs Bianca

Lis, succes morgen meid! Spannend he? Leuk dat de kleintjes echt beginnen te kletsen he? Marissa heeft ook heeeeeele verhalen, maar we begrijpen er soms niets van en dan wordt ze me toch boos. En hier ook hoor: Ben nog geen twee, maar zeg NEE NEE NEE. Hihihihihi. Liefs Bianca

Wat een mooie foto's! Geweldig. Geniet er allemaal van meiden, nog ff geduld en dan kunnen jullie de kleintjes in jullie armen sluiten. Kan me bijna niet meer voorstellen dat ik ook met zo'n toeter heb rond gelopen... Ik had ook een enorme buik, tja er kwam ook een meisje uit van bijna negen pond. En gigantisch veel zwangerschapsstrepen. Ik heb tubes leeg gesmeerd, maar niets heeft geholpen... De gyn zei ook heel eerlijk dat alle dure creme-pjes en zalfjes ook echt niet helpen om het te voorkomen. De onderste huidlaag scheurt gewoon door de snelle groei van je buik... liefs Bianca

Ik heb een afschuwelijke bevalling gehad, maar kijk achteraf terug op een heel mooi moment. En ik heb het toch gedaan, onze dochter op de wereld gezet. Achteraf gezien had het een keizersnee geweest moeten zijn, inschattingsfout van de gyn, maar goed alles is goed gekomen en onze dochter is goed op de wereld gekomen (wel met een gebroken sleutelbeen en een zenuw in haar arm was afgescheurd). En tja, dat poepen, ik was daar ook heel bang voor, maar op het moment dat ik aan het bevallen was, was ik maar met 1 ding bezig: Dat kind moet er uit en of ik nou wel of niet poepte, het maakte me toen helemaal niets uit! Achteraf gezien toch netjes gedaan, in nog geen 12 uur tijd (vanaf het moment dat de vliezen braken, maar er nog geen weeen waren tot het moment dat Marissa is geboren.) Mooi voor een eerste bevalling. Gelukkig heb ik er geen dagen in gezeten, want daar was ik echt bang voor. Gr Bianca

Hey Amanda, Ik vind het juist prettig dat je het hier hebt neer gezet! Nog Bedankt! Het was voor ons ook onmogelijk om zelf iedereen op de hoogte te brengen. Dus, bij deze nogmaals bedankt. Waarom zou ik het erg vinden... Heb het toch ook op Hyves gezet om iedereen op de hoogte te brengen. Liefs Bianca

Mijn baarmoederhals is vrij lang en de baarmoedermond vrij smal. Bij de eerste tp zorgde dit voor wat geklungel en gestuntel bij de arts die het embryo moest terugplaatsen. Bij de tweede tp wisten ze er van en waren er dus op voorbereid en bij de derde tp ging alles vlekkeloos! Gr Bianca

Ik heb bij na de eerste en tweede terugplaatsing Pregnyl gespoten, beide keren daar veel last van gehad (overstimulatie). Bij de laatste poging moest ik Progestan bolletjes gebruikten, omdat ik veel eicellen had was de kans te groot om weer overstimulatie te krijgen met de Pregnyl injecties. Bij die poging eindelijk een positieve test in mijn handen mogen vasthouden! Ik had liever drie keer na de tp willen spuiten, ik moest nu tot de eerste echo die bolletjes drie keer op een dag inbrengen. Niet zo vrouwvriendelijk volgens mijn gynaecoloog, maar voor mij op dat moment beter. En wat goed is, doe je natuurlijk! Gr Bianca

Ik ken die KIPIlijsten helemaal niet. Wij hoeven ook niets in te vullen voor een bezoek aan het cb. Marissa wordt altijd eerst gewogen en gemeten en daarna een gesprek met de verpleegkundige of arts (om en om). Ze observeren haar dan een beetje en stellen de ouders een paar vragen. Verder helemaal niets... Ben verder zeer tevreden over ons cb. Als we iets te vragen hebben, kunnen we altijd bellen. Bij problemen of hulp willen ze zelfs altijd wel bij je thuis langs komen en ze kijken echt naar het kind zelf. Ieder kind is uniek vinden zij. Ieder kind is ook weer anders. Ze praten ook nooit over het gemiddelde dit, gemiddelde dat. En dat vind ik wel heel prettig. Gr Bianca

Wat een prachtige zoon hebben jullie mogen krijgen! Veel geluk meid! Liefs Bianca

Ik lees nu pas al jullie lieve, meelevende berichtjes over het ziekenhuisgebeuren met Marissa... Wat lief dat jullie allemaal zo mee leefden. Sorry voor mijn late reactie, maar allemaal ontzettend bedankt! Liefs Bianca

Zo meiden, eindelijk weer een berichtje van mij... Ik mis gewoonweg de tijd om hier alles bij te lezen en bij te pennen/typen... Heb nu even de tijd en zie dat ik echt heel veel moet bijlezen. Ga ik dan ook maar ff snel doen. Hier gaat alles weer z'n gangetje. Marissa heeft vorige week twee keer in het zh gelegen, maar dat hadden jullie dus al gemerkt via Amanda, toch fijn die Hyves! Onze kleine meid had de buikgriep en was uitgedroogd. Twee dagen aan het infuus gelegen en knapte zienderogen weer op. Donderdagmiddag thuis gekomen, maar vrijdagochtend at en dronk ze nog niet weer. Dus weer voor 24 uur opgenomen geweest. Zaterdag begon ze weer lekker te eten en te drinken en kon weer fijn met ons mee naar huis. Oost west thuis best! Het gaat nu allemaal weer prima. Gisteren voor controle bij de kinderarts geweest en die was weer zeer tevreden! Ze weegt nu bijna 10 kilo (met kleren aan) en is 81 cm. De kinderarts heeft ons nog wel even doorgestuurd naar de dietiste omdat Marissa een trage groei heeft vanaf haar geboorte tot nu toe. Maar goed, ze heeft natuurlijk ook een verleden maar al die voedingsproblemen. En ik was zelf vroeger ook maar heel tenger, op mijn tweede verjaardag woog ik ook nog geen tien kilo. Volgende week moeten we met haar naar de dietiste. Maar zoals ze nu eet en drinkt, (echt heel goed!) dan zou ik niet weten wat we er nog aan kunnen doen... En ze is enorm levendig en actief, maar volgt gewoon haar eigen lijntje met de groei. De kinderarts stelde eerst voor om weer allerlei onderzoeken te gaan doen, naar o.a. glutenallergie, CF (taaislijmziekte) etc, maar daar hebben we een goed gesprek over gehad en hebben besloten om die onderzoeken niet te gaan doen. Het kind is verder kerngezond en we zijn echt niet bang dat ze een allergie of ziekte heeft, dan hadden we dat wel aan haar gemerkt. Gisteren zei de kinderarts zelf ook dat ze wat te voorbarig waren geweest met dat voorstel. Nou meiden, ik ga snel bijlezen. Oja, nog vergeten te vertellen. Per 1 december heb ik een nieuwe baan! Als kraamverzorgende. Heb er enorm veel zin in!!!! Dikke knuffel en veel liefs, Bianca

Hier begint Marissa nu ook weer slechter te eten hoor... Echt weer zo'n fase en heeft niets met haar voedingsprobleem van het eerste jaar te maken. Ze wil geen warm eten meer. Een tijdje geleden ook niet, maar zo ineens at ze wel weer potjes Olvarit groente... Gisteravond heeft ze ineens enorm zitten eten in een bordje spaghetti! We keken onze ogen uit. Brood eten gaat heel wisselend, ene keer een half broodje, soms maar twee stukjes en zo ineens weer een heel plak brood. Fruit wil ze nog steeds niet eten. Verder nog tips om de kleine wel wat vitamines te geven? Ik heb ook al kauwbeertjes gekocht, maar die gooit ze in de prullenbak, die wil ze niet eten... Groetjes Bianca

Ik heb me ook al geregistreerd op het andere nieuwe forum... Wat een gedonder weer met die Erik zeg op het oude forum! Nou ja, misschien ook maar beter dat dat forum nu uit de lucht is, want die man zit constant te klieren... Misschien is dit wel een goede beslissing die hij heeft genomen. Al denkt hij waarschijnlijk dat hij dit uit macht kan doen, de big boss.......... Liefs Bianca

Wat moeilijk meid... Wij hadden een kansberekening van 1:8200. Nooit eigenlijk verder gedacht om verder onderzoek te doen. Toen Marissa geboren was en de voedingsproblemen ontstonden en zij iedere keer in het zh lag, werden er heel veel onderzoeken gedaan. Haar problemen leken op iets dat bij een afwijking kon horen, o.a. chromosoomafwijkingen etc. We hebben vier weken op die uitslagen moeten wachten. vier weken is dan ontzettend lang en bracht veel onzekerheden met zich mee. Het was een zware periode en er werd gedacht dat ze een chromosoomafwijking of stofwisselingsziekte zou hebben. Gelukkig waren alle uitslagen prima en bleek het achteraf het KissSyndroom te zijn (zijn we zelf uiteindelijk achter gekomen), iets wat heel makkelijk met manuele therapie te verhelpen is. Maar wat hebben we in angsten geleefd... Achteraf, maar dat is achteraf natuurlijk, hadden we toch wel alles willen uitsluiten wat uit te sluiten was in de zwangeschap, maar dat komt doordat we zoveel hebben mee moeten maken aan onderzoeken etc na de geboorte van ons meisje. Maar goed, het is en blijft heel moeilijk, want ik heb ook wel eens een verhaal gehoord dat iemand een "slechte" uitslag kreeg tijdens de zwangerschap, zich al op het ergste voorbereid hadden en er uiteindelijk een kerngezonde baby geboren werd. Ik denk dat jullie voor jezelf de keuze moeten maken, waar voelen jullie je goed bij, volg je hart! Heel veel succes met het maken van de beslissing! Bianca

Wat is er weer veel geschreven! Ik lees nu ook pas dat Lis zwanger is... schaam schaam... Gefeliciteerd meid! Amanda: Wat vervelend allemaal met Len op het kdv. Misschien helpt het als je inderdaad zelf een keertje blijft. Hopen dat het snel beter gaat en dat ie het er naar zijn zin gaat krijgen. Wij zitten er ook over na te denken om Marissa twee dagen naar het kdv te laten gaan... Liesbeth: Begrijpelijk hoor dat je minder aanwezig bent. Wat gaat het snel he? Die kleintjes zijn echt zo weer groot... Cynthia: :Leuke uitdaging die baan voor je! Veel succes! Kun je het allemaal makkelijk combineren met de kids? Hilde al op de helft! Nog ff-tjes en dan is de kleine er al. Gaat zo snel he! Roos, 12-12 trouwen! Ben benieuwd naar de foto's van je jurk! Joos, fijn dat het goed was bij de cardioloog.. Nu verder om uit te zoeken wat het dan wel is. Sterkte meid! Verder alles goed met de andere meiden? Met mij gaat het goed. Ben weer druk aan het solliciteren... Nu bij de kraamzorg. Met Marissa gaat het allemaal super! Ze is lekker ontdeugend aan het worden. En ze begint er nu mee om zich zo aan te stellen als ze d'r zin niet krijgt, een heel zielig huiltje zet ze dan op. Als ik haar dan na ga doen, wordt ze enorm boos... Foei, stoute mamma! Ze zit volgens mij weer in een enorme sprong of zo... Slechter slapen (regelmatig wakker), weer iets slechter eten en ontzettend druk... Maar kan ook heeeel hangerig zijn. Ze begint eindelijk wat meer te kletsen. Alles is Pappa... hahaha. Ook ik heb de naam Pappa gekregen en Bumba is ook Pappa, terwijl ze een paar maanden geleden wel Bumba kon zeggen. Bal en bad kan ze nu ook goed zeggen en verder is het nog abacadabra taal... Maar ze verteld hele verhalen, zo lieffffff! Liefs Bianca

Hey Lis, Schaam Schaam... Ik lees NU PAS het grote nieuws... WAT GEWELDIG!!!! Gefeliciteerd! Wat een wonder weer he? Ik hoop zo voor jullie dat alles goed gaat en dat jullie wens (een brusje voor Ebbe) in vervulling mag gaan. Liefs Bianca

Wat spannend! Heel veel succes!!!!!!!!!!! Gr Bianca

Hallo allemaal Ik ben ook druk bezig met bijlezen... tsjonge jonge, wat wordt er veel geschreven! Maar wel leuk om alle verhalen van jullie te lezen, over wat jullie kids allemaal al doen en kunnen. Wat worden ze snel groot he? Hier ook druk druk druk. Die nieuwe baan van me is uiteindelijk niets geworden, heb er drie weken gewerkt maar ik voelde me er niet op mijn plek... De organisatie was een zooi en een paar collega's accepteerden geen nieuwe collega's, lastige situatie al met al en ik moest ontzettend veel werken (in drie weken tijd maar drie dagen vrij geweest... pfff) Achteraf kwam het reintegratiebureau er achter dat dit allemaal tegen de afspraken in was! Nou ja, ik ben blij dat ik voor mezelf gekozen heb en ga dinsdag bespreken of ik toch weer terug kan keren in mijn oude werk. Ik ben weer helemaal beter, zelfs nu zonder de medicijnen gaat het prima en kan nu zeggen dat ik de depressie heb overwonnen! Heerlijk hoor. Ik geniet ook zo ontzettend van onze dochter. Met Marissa gaat het ook super! Een lekker ondeugend peutertje. Wat gaat de ontwikkeling nu snel zeg. Afgelopen vrijdag was het alweer anderhalf jaar geleden dat ze geboren is. Zij pikte het ook goed op dat ik weer aan het werk was, ze heeft het goed naar de zin bij oma als pappa en mamma allebei tegelijk moeten werken. En ik voelde me er ook zo goed bij, alleen niet bij dat bedrijf... Goed, ik zal eens even verder gaan bijlezen, want ik loop echt enorm achter... Maar ik wilde even laten weten dat hier alles goed gaat en dat ik jullie zeker niet vergeten ben. Liefs Bianca

Vanmorgen weer met Marissa naar het cb geweest. Ze is morgen anderhalf jaar en weegt nu 9150 gram en is 79 cm. Ze deed het netjes volgens de verpleegkundige. Zij waren dik tevreden, dus mamma ook super tevreden! Marissa is vanmorgen ook voor het eerst met mij mee geweest naar de tandarts, ze heeft gekeken wat de tandarts bij mij deed en ze mocht zelf ook even op de stoel zitten, dat wilde ze wel, maar de tandarts mocht niet in haar mondje kijken om haar tandjes te tellen. Ze kreeg wel een mooie sticker omdat de tandarts het heel knap vond dat ze wel op de grote stoel durfde te zitten. Prachtig he? Oh wat worden ze toch snel groot he?... Liefs Bianca

Ons is verteld (in Gent) dat de kwaliteit niet achteruit gaat naar mate de embryo's langer ingevroren blijven. Groetjes Bianca

Leuk om te lezen wat jullie allemaal aan het voorbereiden zijn voor de komst van de kleine. Voor het geboortekaartje van Marissa hebben we totaal acht boeken doorgebladerd, waarvan we er al vijf meteen aan de kant konden leggen omdat het niet onze smaak was. We wisten wat we ongeveer wilden hebben. Daarna heb ik twee kaartjes uitgezocht en Fred ook, en daar kwam meteen HET kaartje uit. De tekst was ook niet moeilijk, over het gedichtje etc waren we het ook meteen eens. Veel succes meiden! Groetjes Bianca

Start ICSIbehandelingen: 72 kg Na drie pogingen woog ik bijna 90 kg Na vijf pogingen woog ik 92 kg Toen eindelijk zwanger! 10 wk zwanger: 88 kg 16 wk zwanger: 85 kg 28 wk zwanger: 83 kg 38 wk zwanger: 77 kg Marissa is geboren bij 40 wk en 5 dgn 1 wk na de bevalling: 72 kg Een half jaar na de bevalling: 62 kg En nu: (marissa is nu bijna anderhalf jr): 75 kg Ja meiden, ik kwam gigantisch aan tijdens de behandelingen, maar tijdens de zwangerschap alleen maar gespuugd en dat is te zien aan mn gewicht, helaas ook ondervoed geweest... Na de bevalling zat ik helemaal niet lekker in mn vel en door alle stress viel ik enorm af. Ik zit nu weer lekker in mijn vel en dat is het belangrijkste. Liever iets meer kilootjes mee dragen dan zo rot in je vel te zitten. En tja, allebei werkt helaas bij mij niet... Maar goed, nu wil ik echt op dit gewicht blijven hoor, want lijnen is niets voor mij en ik wil ook niet weer nieuwe kleren hoeven te kopen (tenminste geen hele nieuwe garderobe omdat ik niet meer in mn kleren pas...) Maar goed, ik ben dus door de hormonen wel aangekomen door de medicijnen, maar dat vond ik helemaal geen probleem hoor. We wilden dolgraag en kindje en we waren enorm blij dat we een kans kregen met behulp van ICSI, dus die kilootjes nam ik er gewoon wel bij... Liefs Bianca