jeanine77

Hoi! Ik heb net mijn inseminatie gehad. 10,4 miljoen zwemmers waarvan 77 beweeglijk. Betere score dan ooit volgens mij! Daarbij is dit de vierde keer en was Tuur ook van de vierde keer. En de geschiedenis zou zich herhalen, want mijn broer en ik schelen dan net zoveel als Tuur met het nieuwe broertje of zusje zou schelen. Genoeg redenen om moed te houden toch!? Normaal heb ik vrij de dag van de inseminatie, maar het is hier zo druk voor een uitzending morgen dat ik nu toch gewoon op het werk zit. Ik hoop maar niet dat de zaadjes teveel naar beneden zakken.... En mocht het niet lukken, dan moet ik weer een maand in de wacht, omdat het ziekenhuis dicht is tussen oud en nieuw! Echt stom! groet, Jeanine

Hoi! Ik heb twee dagen 150 gespoten. Maar er zit er maar één van 18mm. Jammer, maar ja, tenminste vrijdag de iui en niet in het weekend. Alhoewelijk ik natuurlijk nooit zal weten of het effect heeft gehad. maar zometeen ga ik dus maar even de pregnyl halen! groet, Jeanine

Bij ons is 3 de grens. Met 3 doen ze het waarschijnlijk nog wel. Bij mij heeft een beetje extra geen effect. Ik zit nu al op 125 en kijk hoe langzaam het gaat. Ik ga er nu gewoon 140 injassen denk ik... groet, Jeanine

Hoi! Ik had aan één kant 1 eitje van ongeveer 12, 13 mm. Viel me wel tegen moet ik zeggen. Woensdag weer terug en hopelijk vrijdag de inseminatie. Als ik maar niet weer in het weekend uitkom. Ik zit erover te denken stiekem wat meer te spuiten... Voor goeie groei en misschien 2 of 3 eitjes... Of is dat heel stom...? groet, Jeanine

Hoi! Nog weinig activiteit. Links iets meer dan rechts, maar ik moest wel de dosis verhogen. Ik kreeg wel nieuwe medicijnen, maar heb maar gevraagd of ze dat in buisjes van 300 willen doen. Het vorige buisje heb ik weg kunnen gooien omdat dat te oud was. En daar zat nog best veel in. Nu kan ik zelf een beetje doseren en vooral ook een beetje bewaren! Maandag moet ik terug. Het zou toch mooi zijn als we met kerst zouden kunnen vertellen dat we nog een kindje krijgen! Maar ja, maar niet teveel hopen. Hoe gaat het bij jou?

Hoi Begina, Ik wist zéker dat ik ongesteld moest worden door alle krampen die ik had. En ik was toch echt helemaal harstikke zwanger! En inmiddels loopt 'the new ruler' hier hartstikke trots door de box met 8 maanden! Dus het zit vast allemaal goed!!! Geniet ervan! Jeanine

Hoi Fiona, De eerste week gaat altijd wel, maar de tweede vind ik altijd lastig. Ik test ook altijd veel te vroeg, ondanks dat ik me altijd voorneem dat NIET te doen! En het lijkt elke keer alsof ik vanalles voel, wat natuurlijk gewoon normale dingen zijn. Ik stond twee maanden stil en toen heb ik daar eens op gelet. En ik voel ook steeds wat! Dus ik hoop dat ik de volgende keer eens rustiger erin sta. Maar spannend altijd hoor! groet, Jeanine

1. Hoe bent u erachter gekomen dat u niet op een natuurlijke manier zwanger kon worden? (Door bijv. een ziekte waarvan u al enkele jaren wist) Ik wist al van vroeger dat het lastig zou worden, omdat ik altijd erg onregelmatig ongesteld was. De arts had me gewaarschuwd. Dus toen ik zwanger wilde worden ben ik gelijk doorgestuurd naar het ziekenhuis. Daar bleek dat ik hormoonstimulatie nodig had om de eisprong op te wekken. Daarbij kwamen ze er toen achter dat mijn man slecht zaad had. Dus werd de eerste stap iui. 2. Hoe dacht u eerst over de technieken van kunstmatige bevruchting voordat u wist dat u niet op een natuurlijke manier zwanger kon raken? Wij hebben wel even getwijfeld, omdat we eigenlijk in ons hoofd hadden: als het ons lot is worden we zwanger. De keuze om het lot een handje mee te helpen was voor ons toch een moeilijke. Maar uiteindelijk toch ervoor gegaan. 3. Welke technieken heeft u tot nu toe ondergaan? 4x iui voor onze zoon. Daarbij hsg en laparascopie. Nu zit ik in de 4de iui poging voor nog een kindje. 4. Waarom heeft u voor die technieken gekozen? We rolden erin en volgden het advies van de artsen. 5. Hoe voelde u zich tijdens de periode van behandeling? De hormonen hadden sterke invloed op mijn humeur. Dit keerheb ik daar iets minder last van. Misschien omdat de druk van het nooit kinderen zullen krijgen weg is. We hebben het geluk dat we prachtig jongetje hebben. Nog een kind is gewenst en van harte welkom. Maar als het niet lukt is het denk ik minder moeilijk dan als de eerste niet gelukt was. 6. Heeft u nagedacht over adoptie en waarom wel of niet? Nee. Sowieso is mijn man te oud. Bovendien heb ik genoeg zelfkennis dat adoptie voor mij moeilijk zou zijn. 7. Welke functie hebben de personen met wie u in aanraking kwam tijdens de behandelingen? Tja. Hulp bij zwanger raken, uitleg over procedures en steun bij als het niet goed gaat. 8. Hoe ziet zo'n traject eruit van gesprekken en behandelingen? En welke verplichtingen brengt het met zich mee? Hetzelfde als bij iedereen denk ik. Ik heb geen verplichtingen. Alleen de afspraken plannen is soms lastig met werk. 9. Kreeg u medicijnen voorgeschreven tijdens die hele periode? Zo ja, waar zorgden de medicijnen voor? Puregon om de follikel te laten rijpen Pregnyl om hem uiteindelijk te laten springen. 10. Welke struikelblokken kwam u tegen voor en tijdens de hele periode? (Bijv. geld, veel emotionele gevoelens) Stemmingswisselingen waardoor de relatie ook soms onder druk staat en in het begin problemen mbt werk, omdat je toch regelmatig naar het ziekenhuis moet. 11. Zijn er bepaalde dingen die u voor de behandelingen kon/mocht en nu niet meer? Nee 12. Hoe reageerde uw omgeving op deze hele gebeurtenis? Eigenlijk wel heel goed. Alleen ouders waren nog erg bezig met "het lot beslist dat...". En werkgever deed even moeilijk. Wat ik in het begin niet zo erg vond, maar me steeds meer begon te storen waren de opmerkingen: je moet het loslaten, dan gaat het vaak vanzelf. Of: ga eens op vakantie. Dan kon ik op een bepaald moment uit de hoek komen: als ik op vakantie ga, komt er nooit een kind! Praat niet als een kip zonder kop. Bij mensen waar niet een directe oorzaak is werkt dan misschien, maar bij ons zeker niet. En toen we voor het tweede kind gingen: oh, gaat het nu ook niet vanzelf dan? NEE, WE HEBBEN NOG STEEDS HETZELFDE PROBLEEM!!! Die mensen hebben dus eigenlijk nooit geluisterd naar wat je zei! 13. Welke personen speelden een belangrijke rol in het leven? (Zoals mensen die uw steunde) Iedereen in mijn omgeving. Misschien wel het meest mijn collega's. Die waren erg betrokken. En mijn beste vriendin natuurlijk. 14. Kent u mensen in uw directe omgeving die een soort gelijke behandeling ondergaan? Nee. 15. Welke tips heeft u voor mensen die in dezelfde situatie als u zitten? Maak er geen geheim van. Hoe meer mensen ervan weten, hoe meer begrip er is. Veel mensen praten er liever niet over. Mijn ervaring is dat ik door er heel open over te zijn veel medeleven kreeg. En de situatie is nou eenmaal zoals hij is. Waarom zou ik er niet over praten als dat op het moment een belangrijke deel van mijn leven beheerst? Zo, dat was mijn verhaal. groet, Jeanine

Bij ons zouden ze 3 follikels onderling met de gynaecologen overleggen. Ik zou echt mega mega MEGA blij zijn met 3!!!! Oh oh, Renate, dit gaat hm worden hoor! Ik was vandaag iets rustiger. Zal ik nu maar even die spuit erin gaan jassen. Nog wachten tot vrijdag... greot, Jeanine

Wat goed voor je zeg! En 3 nog wel!!!! Nou, als jij geen goeie kans hebt dit keer, dan weet ik het niet meer!!! Ik ga nu nóg harder voor je duimen! Ik heb vrijdag fm. Dus afwachten nog. Maar dit keer word ik wel een beetje opgefokt van de hormonen heb ik het gevoel... Ach ja, nog even. groet, Jeanine

ik ook wel hoor. groet, Jeanine

Ik was van de vierde iui zwanger van mijn zoon. Nu bezig met de vierde voor een broertje of zusje. Ik hoop dat 4 een goed getal is! succes. Jeanine

Goed geduimd Renata! Hij is WEG!!!!!!!! Oh, ik was zóóóóóó blij!!!!! Dus vandaag beginnen met spuiten! Eindelijk weer! Het lijkt alsof ik eeuwen gestopt was. Wat zou het fijn zijn als we met de kerst iedereen kunnen vertellen dat we zwanger zijn!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Hoe dat bij mijn vriendin precies zat weet ik niet meer. Ik zie haar maar heel weinig en dit is toch wel een tijd geleden. Ik durf daar niks over te zeggen. Een hele blije groet, JEanine

Ik zou ook ivf aankaarten. Je hebt al zoveel pogingen gehad dat je wel een nieuwe behandeling kan gebruiken waar je meer hoop van krijgt. Ik dacht trouwens dat ze je normaal na 6x iui sowieso doorsturen omdat de kansen dan dermate zijn geslonken om op die manier zwanger te worden dat het geen nut meer heeft om je ermee door te laten gaan. Dat is natuurlijk ook een discutabele theorie, dat snap ik. Als je nu besluit om in het nieuwe jaar voor ivf te gaan, kan je je vast inschrijven op die afdeling. Geeft een wel zo lekker gevoel. Sterkte. Groet, JEanine

Hoi! Mijn vriendin ging meen ik van pap2 naar pap1 vanzelf. Of het bleef pap2 maar het was dan niet meer gevaarlijk. Zoiets. Precies weet ik het niet meer. Maar toch goed nieuws voor je hoor! En daarna maar alles eruit, maar éérst zwanger raken! Ik was zondag met Provera begonnen, gisteren, na 4 dagen pilletjes dus, opeens ongesteld! Vind ik echt raar! Maar goed, morgen dus naar het ziekenhuis voor de echo. Ik ben er best wel zenuwachtig voor. Ik hoop zo dat die cyste eindelijk weg is. Anders sta ik wéér een maand stil. Dat wordt dan al de derde. Bah, wat zal ik dan balen zeg! groet, Jeanine

WAAAAAAUUUWWWWWWWW!!!!!!! Gefeliciteerd en héél veel succes en sterkte met alles!!!!!

Hoi! Gisteren was ik naar de ww en er was toch wat meer vanaf. Nu totaal 6,6 kilo. Weliswaar in 11 weken, dus niet echt met vaart erachter, maar ja, daarom heb ik natuurlijk ook een paar keer tussendoor dingen gehad en lekker gegeten. Maar gemiddeld 0,6 ons per week moet ik toch ook maar niet klagen dan. Het is anders dan crashen, maar daardoor mag je dus ook nog wel eens wat... Dus ik ga maar volhouden! Hoe gaat het bij jou? Vandaag bellen? Laat je even wat weten? Liefs, Jeanine

Klote zeg Kriskas! Ik kan nu wel zeggen dat ik de eerste maanden een klein beetje bloed heb gehad, maar dat was echt een heel klein beetje. En als ik lees dat het bij jou meer is, dan denk ik toch dat deze ronde is mislukt. Bah, wat een ellende toch elke maand weer! Veel sterkte, JEanine

Houdt moed kriskas. Na mijn hsg had ik meer dan ooit het gevoel dat ik elk moment ongesteld kon worden. En dat werd ik NIET!!!

Hoi Renata, Wat goed zeg! 4,5 kilo! Ik heb door mijn weekendjes weg een en ander verziekt. Maar ik ben toch nog 5,2 kilo kwijt.Deze week is het wel redelijk gegaan, dus ik hoop maandag weer wat meer te zijn afgevallen. Zondag begint mijn eerste provera dag weer! Morgen ga ik naar limburg naar mijn ouders en ben pas maandag weer terug. Jij nog steeds aan het wachten zeker... Oh, ik zie 16 november. Spannend voor je hoor! groet, Jeanine

Hoi Tabitha, Fijn weer eens iets van je te lezen. Ik had ook altijd een onregelmatige cyclus. Daarom krijg ik nu provera. Maar die mag ik pas slikken na 15 dagen ná de eerste menstruatiedag. Misschien heb jij ook gewoon zo'n onregelmatige cyclus. gek dat ze je dan niks geven om het op te wekken. Misschien kan je daar eens om vragen? groet, Jeanine

Hoi, Ons weekendje weg was heerlijk. Echt genoten. En natuurlijk veel te veel gegeten. Maar dat is dan even niet anders. Zaterdag werd ik ongesteld. Dus vanmiddag vol goede moed naar het ziekenhuis. Waar die goede moed met de eerste echo de grond in werd gedrukt. Er zit nog steeds een cyste. Weer over twee weken die provera pillen gaan slikken en dan weer wachten tot ik ongesteld word en dan wéér hopen dat hij weg is. Weghalen deden ze nu nog niet zei ze, omdat ze in principe vanzelf weg moeten gaan. Anders moet hij operatief eruit worden gehaald, maar dat moest dan door een kijkoperatie waarmee ze dan vervolgens om hem eruit te halen ook weer een litteken creeeren in de eileider. Lekker balen dus weer! Er lijkt geen einde aan te komen. Maar ja, maar weer geduld hebben dus. En hoe gaat het met jou?

Ik heb trouwens besloten om gewoon door te gaan voor een tweede kind. Een mens lijdt het meest van het lijden dat hij vreest. En zo wil ik niet leven. Ik leef nu, dit is nu mijn wens, en voor hetzelfde geld leeft mijn man ook nog 30 jaar. En dat die kans kleiner is dan bij een andere man, dat is zo. Maar een kerngezonde man kan ook de deur uitgaan en een ongeluk krijgen. Dus ik mag me daar niet door laten leiden. En áls ik er alleen voor kom te staan, dan zal het héél moeilijk zijn, maar ik ben een sterke vrouw en dan zal ik me ook op een of andere manier redden. Hoe moeilijk ook! Liefs, Jeanine

3 weken!!! Wat een drama!!!! Ik ga echt voor je duimen voor de 30%. En dat nu alles stil staat is zóóóóooooo vervelend voor je! Ik leef met je mee hoor! Liefs, Jeanine

Hebben ze niks gezegd over wanneer je de uitslag kan verwachten? Ik voel me ook depri. Sprak ik mijn moeder waar ik het aan voorlegde over de longen, krijg ik weer gelijk een reactie: dan moet hij dit, dan moet hij dat. Had ik maar weer niks verteld. Het is een schat van een mens, maar altijd gelijk een mening klaar. Ik kan dus bij haar ook niet terecht met dit soort dingen. Ook dat ik weer bezig was voor een kind kan ik aan haar niet vertellen, want haar mening is dat één kind genoeg is. Dus eigenlijk kan ik het alleen over koetjes en kalfjes hebben. Gelukkig heb ik een goeie vriendin die wel naar me luistert. En ik denk heel dubbel. Van de ene kant denk ik: als ik alleen kom te zitten met twee kinderen is natuurlijk een ramp. Maar als ik mijn (tweede) kinderwens loslaat, krijg ik daar misschien heel erge spijt van. Mocht er iets met mijn man gebeuren, dan sta ik er wel alleen voor, maar uiteindelijk moet je dan toch door. Hoe druk het ook is met twee kinderen. Pfff. Lastig hoor. Ik hoop voor je dat je snel je uitslag hebt en gewoon verder kan voor een tweede kindje. Liefs, JEanine