Chrissy
-
Aantal Items
41 -
Registratie Datum
-
Laatst Bezocht
-
Dagen Gewonnen
7
Inhoud Type
Profielen
Forums
Blogs
Galerij
Evenementen
Alles dat geplaatst werd door Chrissy
-
@Paulma Wat ben je toch een lieverd en wat had ik het jou ook zo gegund! Het is inderdaad een zwaar traject waar we allemaal in hebben gezeten. Neem de tijd om te rouwen, want ook dit is rouwen en rouwen is zwaar, heel zwaar! Dikke knuffel voor jou!
-
Lieve allemaal, Het is alweer bijna 8 weken geleden, maar eind mei is ons mooie meisje geboren. Gezond en wel! En.... Ze was ook helemaal niet zo groot als ze werd ingeschat! Was dat bij jou ook niet zo @Kitje? Inmiddels is het een flinke dame die al 5 kilo weegt hihi. Uiteindelijk wel ingeleid, maar toen liep ik al bijna tegen de 40 weken. Zat er ook behoorlijk doorheen tegen het einde en voelde me daar ook weer slecht over, want ik wilde dit toch zo graag? Nog moeten praten als brugman om uiteindelijk op tijd ingeleid te worden. De fertiliteitsarts had ons namelijk benadrukt om niet langer dan 40 weken door te lopen ivm de achteruitgang van de placenta, maar hier in het ziekenhuis wilden ze daar nog niet zo aan zucht... Uiteindelijk wel een hele fijne bevalling gehad (tenminste, tot zover dat kan) dus het ziekenhuis heeft het weer een beetje goed gemaakt met me Ik was ook heel snel weer hersteld na de bevalling. Ik hoor het de kraamverzorgster nog zeggen tegen mijn man: "Ze herstelt heel snel voor een oudere moeder". Jawel, wij oudere moeders kunnen dat gewoon Deze tijd denk ik nog regelmatig terug aan vorig jaar rond deze tijd.... Toen net de deceptie in het ziekenhuis achter de rug en net aangeklopt bij de fertiliteitskliniek. Nog al die onzekerheid of onze grootste wens ooit nog in vervulling zou gaan. Het verdriet en toch ook weer de hoop die ze ons in de kliniek weer gaven. Ik hoor het de oudere arts nog zeggen: :"Je moet altijd hoop blijven houden". En inmiddels ligt er een mooi en heel gezond meisje in mijn armen. Meiden die hier nog meelezen: Houd vol! Net na mijn 42ste verjaardag ben ik zwanger geraakt van een gezond kindje. Het is dus zeker mogelijk en laat je niks aanpraten door artsen die het denken beter te weten.
-
@Heleen79 Jeetje, wat een verdrietig bericht Hoopte zo dat jou het geluk ook was gegund! Dikke knuffel! Een miskraam hakt er -zoals Kitje zegt- altijd in: Maakt niet uit hoeveel weken je zwanger bent. Je bent aan de ene kant blij omdat je een positieve test hebt en aan de andere kant blijf je altijd die angst houden. Net als Kitje was die angst pas ook bij mij voorbij toen ik haar dagelijks ging voelen en een lieve echoscopiste zei: 'Owh, maar dit kindje gaat echt wel geboren worden hoor!' Pas toen durfde ik er een beetje in te gaan geloven. Wat jullie zeggen: Misschien is het inderdaad nog eens goed om een gesprek met die fertiliteitsarts aan te gaan. Ik merk inderdaad dat zij nog vaak in mijn gedachten verschijnt. Zeker nu rond deze tijd weer. Ze heeft me heel vaak het gevoel gegeven dat ik 'achterlijk' was, dat ik iets fout had gedaan, ik het gesprek over dat we maar 1 IVF poging zouden doen niet goed had onthouden, gezegd dat ik te oud was en maar eerder had moeten komen, want dat zij dan meer kansen had gehad etc. Nou durf ik wel te zeggen dat ik niet de domste ben en mijn man ook niet, maar dat zij ons het gevoel wel heeft gegeven dat het onze eigen schuld was, terwijl het om zo een gevoelig onderwerp gaat! Aan de andere kant hebben we toen tegen elkaar gezegd: Streep door dat ziekenhuis en we gaan verder kijken. Aan de andere kant zou ik er wel andere vrouwen mee kunnen helpen: Vrouwen die niet zo weerbaar zijn of die het geld niet hebben om verder te gaan bij een kliniek. Heb zelfs nog even overwogen om in een ander ziekenhuis te gaan bevallen om deze reden. Gelukkig werkt zij op een andere afdeling en verwacht ik haar niet tegen te komen en anders is het misschien maar beter voor haar als ze niet bij mijn bevalling aanwezig is Inmiddels hier alweer 2 weken met verlof en een spannende tijd breekt aan. Het meisje is nog steeds te groot en ze heeft volgens mij nog genoeg te eten in m'n buik, want ze maakt nog geen aanstalten om uit huis te gaan Over 5 dagen krijg ik een doorverwijzing om te worden ingeleid. Ik vind het heel spannend, maar kijk er ook naar uit om haar te ontmoeten
-
@Heleen79 Wooow, wat een fantastisch nieuws voor jullie! Gefeliciteerd! Probeer de moed erin te houden; het kan mis gaan, maar er zijn hier op dit topic ook genoeg voorbeelden van waar het wel goed is gegaan. Wat jij had had ik ook zeker de eerste maanden en vanaf het moment dat ik haar echt in mijn buik begon te voelen en ze bij de 20 weken echo zeiden: Ohw, maar dit kindje gaat zéker geboren worden had ik er wat meer vertrouwen in dat ik dan toch nog echt moeder mag gaan worden. En inmiddels zit ik dit met een behoorlijk dikke buik te typen @Kitje Wat mooi hoe liefdevol je over haar praat! Wat een geluk en je zo gegund! Ik kan me voorstellen dat je opziet tegen het weer aan het werk moeten. Natuurlijk wil je het liefste de hele dag bij haar blijven. Toen ik een kinderdagverblijf ging uitzoeken zeiden ze ook met een knipoog: Ja, de wenochtenden zijn er niet voor de baby's, maar eigenlijk voor de ouders Hier zit inderdaad een behoorlijk grote dame in mijn buik. Ze zit aan de bovenkant van de groeicurve, maar niet verontrustend. Maar wat jij zegt: Liever iets te groot, dan te klein. Alhoewel ik wel hoop dat ze iets eerder wordt geboren of ik word ingeleid. Waar jouw verlof er bijna op zit, mag ik alweer bijna met verlof. Het gaat zo snel! Soms niet te geloven! Mooi dat je mijn verhaal nog kent: Ik kom nu natuurlijk regelmatig in het ziekenhuis voor onderzoeken, een echo etc. en heb nog altijd de neiging om naar die ene arts te lopen met mijn dikke buik en te zeggen: "Jij zei toch dat ik niet meer zwanger kon worden, omdat ik te oud was?!?". Het is dat ik niet zo ben en je er niks mee opschiet, maar heb het echt al een paar keer gedacht als ik in het ziekenhuis was hihi.
-
@Kitje Het gaat goed hier en de glucosetest was gelukkig goed, dus geen zwangerschapsdiabetes. Iets wat ik eigenlijk al dacht, maar nu dus ook bevestigd is. Het is hier dus ook een heerlijke grote dame die het goed eet Of zoals de verloskundige zei: "Je zorgt gewoon goed voor d'r" Nu alweer 28 weken, maar ik heb een buik alsof ik al 32 weken zwanger ben Daarom vind ik het ook wel fijn dat ik over 2 weken die placentameting heb in het ziekenhuis. Dan kunnen ze hopelijk echt zien of ze te groot is voor het aantal weken of dat het misschien wel gewoon veel vruchtwater is. Ik maak me om die placentameting niet zo druk hoor: Bij de 20 weken echo was het eigenlijk al goed toen ze voor de 2de keer gingen meten en lag de placenta dus al op voldoende afstand. Maar omdat ze het toen al in het systeem hadden ingevoerd, heb ik dus eigenlijk een soort van extra 'pretecho' nu. En wat fijn om te horen dat jouw meisje het zo goed doet Kitje! En dat je zo enorm verliefd op haar bent! Om mij heen krijg ik nu ineens van veel kennisjes of uit het oog verloren vrienden te horen dat ze ook in een IVF traject zitten. Maar ze willen vooral graag nu 'mijn succesverhaal' horen. Ik vind het soms lastig om te delen met meiden bij wie het nog niet gelukt is om zwanger te worden. Ben bang om ze extra verdriet te doen. Maar gelukkig hoor ik ook vaak dat ze veel hoop putten uit mijn succesverhaal. En dat had ik inderdaad ook. Wat jij zegt: Toen ik voor het eerst hier mee ging schrijven, putte ik ook veel hoop uit de succesverhalen, maar dacht ik ook nog dat ik wel niet de 'gelukkige' ging zijn bij wie het ooit nog ging lukken. Hoe raar het dan toch zo kan lopen..... Dus daarom zeg ik ook: Blijf hoop houden en zet vooral door. Hoe zinloos het soms ook lijkt. Gaat de ene deur dicht, dan gaat er ergens wel weer een andere deur open waar ze je wel de juiste hulp kunnen bieden. Ben daarom ook heel benieuwd hoe het met de andere meiden gaat!
-
@Paulma Yesss, wat fijn dat jullie de knoop hebben doorgehakt en voor een 4de poging gaan! Geef nooit op zou ik zeggen. En zoals Kitje zegt zou ik inderdaad ook voor België kiezen. Ik heb goede verhalen gehoord over een vrouwelijke arts in Gent. Aan de andere kant heb ik ook goede verhalen gehoord over 'scratching' voor IVF en ik dacht dat ze dat juist weer alleen in Brussel deden, maar je zal daar zelf vast ook goed onderzoek naar doen of misschien al hebben gedaan Gun het je / jullie zo! Nog een tip van mijn kant: Omdat mijn AMH zo extreem laag was ben ik vlak voor de IUI behandelingen DHEA tabletten gaan slikken. We zullen natuurlijk nooit zeker weten of het bij mij nou echt heeft geholpen, maar ik zeg altijd: "Baat het niet, dan schaadt het niet." Ik heb de tabletten via: fitforfertility @Kitje Wat fijn om te horen dat het zo goed met jullie gaat en dat het voelt alsof ze er altijd al is geweest! Klinkt als een hele mooie roze wolk! Ons kindje is inmiddels nog veel groter gegroeid dan ze al was bij de 20 weken echo en daarom mag ik volgende week voor een glucosetest naar het ziekenhuis. Of het is gewoon een groot kindje of het is zwangerschapsdiabetes. Nu dus even de test afwachten. Ben ook wel blij dat de verloskundige bij het minste geringste me al doorstuurt naar het ziekenhuis voor allerlei testen. Vooralsnog dus even afwachten wat er uit gaat komen. Ik heb inderdaad al wel een behoorlijke buik en word met de week minder mobiel, maar heb het er met liefde voor over hoor De placentameting heb ik over 4 weken en heb goede hoop dat hij dan ook naar boven is verschoven. En anders zien we dan wel weer zeg ik bij alle extra onderzoeken. Ik probeer me er allemaal niet te veel zorgen om te maken. Voorlopig heeft deze dame het nog prima naar d'r zin in m'n buik; Ze viert heel wat feestjes aan de bewegingen te voelen @Bailey2021 Wooow, 2 meisjes! Er worden hier wel veel meisjes geboren En ook al zo ver in de zwangerschap! Wat fijn! Hopen dat de misselijkheid nu wat minder aan het worden is en je je langzaam wat beter begint te voelen.
-
@EviKijl Welkom hier! Wat mooi dat jullie toch nog voor een kindje willen gaan nadat jullie al adoptie kinderen hebben mogen krijgen. Helaas heb ik geen ervaring met een Lucrintraject. Heb er hier op het forum -volgens mij- ook nog niet over gelezen, maar wie weet is er toch iemand die er ook ervaring mee heeft. Je zal vast niet de eerste en enige zijn Wel heel vervelend dat je zo'n last hebt van opvliegers en vermoeidheid Hoe lang duurt dit traject? @Kitje Wat een heerlijk verhaal over jou en je meisje! Echt heel fijn om te horen allemaal. Ze is alweer bijna 4 weekjes oud denk ik? En @Nina79 en @Paulma, de 20 weken echo was hartstikke goed! Ze ligt een week voor op groei, dus volgens mij heeft ze het wel naar d'r zin Sinds een week voel ik d'r ook dagelijks bewegen en dat is toch wel een heel fijn gevoel na zoveel weken van onzekerheid en van echo naar echo te leven. Tijdens de echo's is ze vaak ook erg beweeglijk en volgens de echoscopiste bij de 20 weken echo zien ze dat graag zo. Ze twijfelde nog wel even of de placenta niet voor de baarmoederuitgang ligt. Later ging ze nog een keer opnieuw meten en toen leek het wel goed te zijn, maar toen had ze al een extra echo voor me ingepland. Ze zei al: "Dan zien we dat maar als een pretecho". Het "ergste" wat kan gebeuren is dat ik in het ziekenhuis moet bevallen, maar dat moest ik toch al Maak me daar dus niet al te veel zorgen om. @Paulma Hebben jullie al een beslissing genomen? Kan me het ook goed voorstellen dat jullie er goed de tijd voor willen nemen. Het is niet zomaar iets natuurlijk, maar ik ben er ook van overtuigd, zoals Nina79 en Kitje zeggen dat het soms maar iets kleins hoeft te zijn waardoor het ineens wel kan lukken. En vlak inderdaad het buitenland niet uit. Ik denk dat wij er op een gegeven moment ook voor hadden gekozen om naar België te gaan. Soms doen ze daar inderdaad net iets meer en zijn ze in ieder geval ruimdenkender dan in Nederland waar alles in het protocol moet passen. Houd in ieder geval vol meid! Het is soms zwaar, maar ik ga hard duimen dat het jou ook iets heel moois gaat opleveren!
-
@Kitje Wat een fantastisch nieuws! Zooo blij voor je! Gefeliciteerd met dit grote geluk [emoji3059] En toch een meisje! [emoji4] Wat kunnen we 2022 niet mooier beginnen hier! [emoji173] Geniet van dit mooie meisje! Hoe vindt je zoon zijn zusje? @Nina79, we gaan inderdaad alweer naar de 20 weken hier [emoji3059] Morgen heb ik de 20 weken echo en het is soms nog steeds nauwelijks te geloven. Alhoewel m'n groeiende buik me wel steeds meer herinnert aan dit wonder [emoji4] Precies, hou vol lieve meiden hier die het nog niet gegeven is. Ook ik heb het wel eens op willen geven, maar jullie wisten me hier weer moed in te praten [emoji8] Ik hoop oprecht dat naast mijn 2022 kindje er hier nog veel meer kindjes geboren mogen worden dit jaar [emoji256] Verstuurd vanaf mijn SM-G973F met Tapatalk
-
@Paulma, ach, wat een verdrietig nieuws! Ik had zo voor je geduimd zeg! Ik hoop dat je toch een beetje fijne kerstdagen hebt gehad en alles een plekje hebt kunnen geven. Na onze mislukte IVF-poging hadden we al vrij snel zo iets van: 'Hup, een streep door dat hele ziekenhuis en we gaan verder kijken wat nog mogelijk is', maar dat moet je ook maar telkens weer lukken. Ik heb toen ook wel even mijn mindere momenten gehad en gedacht dat het echt nooit meer zou gaan lukken. Ik vind het soms lastig om mijn positieve verhaal te delen hier, maar ik hoop oprecht dat je er ook wat hoop uit kunt halen. Ik heb dat namelijk wel steeds gehad met de positieve verhalen van Nina79 en Kitje, dus ik hoop oprecht dat jij die hoop ook blijft houden. Het is je zo gegund namelijk! En ja, sinds vorige week weten we wat het wordt: We krijgen een meisje! @Bailey2021, Wooow, wat een prachtige mooie foto en wat een mooie kindjes zie je al! Ik geloof oprecht dat wat Nina79 ook schrijft dat het ongetwijfeld goed gaat komen met 2 kindjes. Je hebt gelukkig nog even om aan het idee te wennen. Zo merk ik aan mijzelf ook dat je zelf ook steeds meer 'groeit' (niet alleen letterlijk haha). @Nina79 Jeetje, 4 maanden wachten totdat je cryo's geplaatst kunnen worden. 4 Maanden is op onze leeftijd inderdaad oneindig lang en die tijd hebben we helaas niet. Mag je er eventueel ook 2 laten terugplaatsen als het zover is? Of wil je dat zelf niet? Of mag je ze bijvoorbeeld in een kliniek laten terugplaatsen? @Kitje Het gaat bij jou nu echt spannend worden! Ben zo benieuwd! En wat een klunzen zeg in het ziekenhuis dat ze het geslacht 'misschien' al verklapt hebben aan je. Weg verrassing straks. Het zou wel te toevallig zijn als ze het allebei verkeerd hebben gezegd. Nou, ik ben toch benieuwd of jouw gevoel nou goed was of dat ze zich in het ziekenhuis echt versproken hebben hihi. Haha, moest wel lachen dat je zoon zei dat hij geen luiers gaat verschonen. Zal je straks zien: Dat wordt straks de beste grote broer die je je maar kan wensen en dan is luiers verschonen straks ook geen probleem meer. Ben ook benieuwd hoe je de inleiding gaat ervaren en vooral omdat mij waarschijnlijk hetzelfde staat te wachten straks. En wat jij zegt: Er zullen genoeg mensen zijn die een mening hebben over ons 'oude' moederschap, maar ook ik vind dat totaal niet boeiend. Ik probeer sowieso een beetje weg te blijven van die moedermaffia moet ik zeggen hoor En tot nog toe krijg ik vooral heel veel positieve reacties en mensen die het ons vooral héél erg gunnen. Zo vertelde een kennisje van mij me nu ook ineens dat ze al jaren tobt met zwanger worden en ook bezig is met een medisch traject. Bizar ook dat er soms nog zo'n taboe op rust. In al die jaren heeft ook maar 1 vriendin/collega aan mij durven durven vragen of ik het vervelend vond wanneer zij foto's of filmpjes van haar kindje liet zien. Ze gaf ook aan dat ze dat aan me vroeg omdat ze niet wist wat de reden was dat ik geen kinderen had. Gelukkig ben ik nooit jaloers geweest op andermans kinderen, maar ik vond het toch heel fijn toen dat ze het aan me vroeg en ik ook mijn verhaal met haar kon delen. Veel beseffen gewoon niet wat voor verdriet er soms achter de wens schuil gaat. Hou vol lieve meiden!
-
@Paulma Owwwh, wat spannend zeg! Ben benieuwd of je inmiddels al hebt getest. Alhoewel ik niet altijd hele positieve verhalen hoor over de vroege testen. En ja, ik heb me daar ook een keer in verdiept *schaam*, maar wie weet... Kan het me zo voorstellen dat je het aan de ene kant graag wil weten, maar dat je aan de andere kant ook zo bang bent voor wéér een teleurstelling. Owh, ik ga gewoon weer duimen voor je en oh ja, je heel veel baby hormoon geluk sturen! @Kitje Woow, wat gaat het nu voor mijn gevoel heel snel bij jou; gewoon al lekker verlof en aan het aftellen. En wat fijn om te horen dat alles met het kindje goed lijkt te gaan; al mooi ingedaald en loopt voor op groei. Het was toch de bedoeling om niet de 40 weken uit te zitten? Of heb ik dat verkeerd onthouden? Bij mij hebben ze ook afgeraden om het kindje langer dan 40 weken te laten zitten. Ik heb het nu al van 2 verschillende artsen gehoord, dus er zal wel iets van waarheid in zitten. Ik weet alleen niet meer of dat met onze leeftijd te maken heeft. Alhoewel ik dacht dat het bij jou een andere reden had? Fijn dat je inmiddels ook weet wat je wel en niet kan eten. Ik moet zeggen dat ik altijd een goede eter was, maar dat ik het nu 's avonds ook erg lastig vind om mijn eten weg te krijgen. Ik probeer maar kleine beetjes te eten en zoveel mogelijk toch gezond te eten. Ik moest ook zo lachen om jouw 'frietje speciaal'. Ook mijn 'guilty pleasure' van dit moment! Ik zou het elke dag wel kunnen eten Met mij gaat alles gelukkig hartstikke goed. Inmiddels alweer 16 weken en ik voel me ook weer een stuk beter: Niet meer misselijk en vermoeid. Ik blijf het soms ook nog steeds ongeloofwaardig vinden; ik zwanger?! De 13 weken echo en de NIPT waren ook helemaal oké, dus ook weer een grote opluchting. Toch blijf ik het soms nog spannend vinden en leef, zoals Kitje ook zegt, nog steeds van afspraak naar afspraak bij de verloskundige om het hartje te horen. De weken die er tussen zitten ga ik dan soms toch weer twijfelen, maar dat zal ook nog wel een tijdje zo blijven vrees ik. Inmiddels heb ik het grote nieuws ook op het werk verteld en iedereen reageerde zooooo leuk en fijn! En nee, dat hadden ze niet zien aankomen bij mij haha. Mijn bazin dacht eerst dat ik haar kwam vertellen dat ik ontslag nam, dus die was al lang heel blij dat ik 'alleen maar' zwanger ben. Zelfs cadeautjes en lieve kaartjes van een aantal collega's gekregen, omdat ze het zo leuk voor me vinden Ik vond het onwiiiijjjjjs spannend om te vertellen op het werk en achteraf was het dus echt nergens voor nodig. Ook weer typisch ik natuurlijk
-
Ach lieve @Paulma, wat een verdrietig bericht. Die zag ik ook niet aankomen. Ik had hier al wel meegelezen, maar nog niet de kans gehad om te reageren en gisteren heb ik nog aan je gedacht. Pfft, wat een tegenvaller zeg Jeetje, ik gun het je gewoon zo! Ik kan het me zo voorstellen dat je dit even moet verwerken, maar ik zou je ook willen zeggen: Probeer de moed niet op te geven! Mocht het financieel mogelijk zijn, dan zou ik zeker verder kijken. Eigenlijk hoor en lees ik maar weinig succesverhalen uit de 'gewone' ziekenhuizen hier in NL, dus ik zou zeker verder kijken als dat mogelijk is. Ook van mij een hele grote virtuele knuffel en denk aan je!
-
@Kitje Oeh, dat klinkt inderdaad niet als een fijne, ontspannen periode van je zwangerschap. Ik had zo gehoopt voor je dat je nu eindelijk eens onbezorgd zou kunnen gaan genieten. Hopelijk heb je op korte termijn de groeiecho en ben je weer een beetje gerustgesteld. Het zou toch wel fijn zijn als je de bevestiging krijgt dat je kindje gewoon goed groeit en alles goed is. Wij duimen voor een goede groeiecho! En wat minder slapeloze nachten @Paulma Kan het me goed voorstellen dat je er emotioneel onder was, het evaluatiegesprek met de arts. Maar heel goed en dapper dat jullie toch voor een terugplaatsing in december gaan. Ik dacht ook steeds: Het is soms zwaar, maar op onze leeftijd kan je eigenlijk geen maand meer 'verliezen', dus toch steeds maar weer door gaan! En ondanks het het heel moeilijk is, probeer toch de moed erin te houden! Ik ken jullie medische geschiedenis niet, maar het is gewoon mogelijk. In het ziekenhuis gaven ze ons ook minder dan 10% kans en wij zeiden toen ook tegen elkaar: Dat is wel heel weinig en dat gaat bij ons vast niet lukken. In de kliniek gaven ze ons een slagingskans van 15%. Nog steeds heel weinig dus. Van al die lage slagingspercentages word je sowieso niet blij en moedeloos van. Ik ben echt geen positiviteitsgoeroe , maar ik geloof wel in vertrouwen, dus probeer toch vertrouwen te blijven houden dat het gewoon nog steeds kan lukken. Probeer vooral vast te houden aan de positieve verhalen van ons Ik zou overigens gewoon ook die Utrogestan gebruiken als ik jou was. Baat het niet, dan schaadt het ook niet, toch? En een beetje ondersteuning kan geen kwaad. Hier hadden we vandaag de 11 weken echo en er was al een heel mooi, levendig kindje te zien. Ik vond het weer best wel spannend en ik 'leef' echt van afspraak naar afspraak. Gelukkig zag ik gelijk het hartje kloppen. Ik durf er dus ook voorzichtig steeds meer in te geloven dat er gewoon echt een kindje gaat komen bij ons. Nu weer door naar de volgende stappen: De NIPT test en de 13 weken echo. Ook weer spannend! Denk dat ik na de 13 weken echo pas echt wat meer durf te gaan genieten. De afgelopen weken ben ik enorm vermoeid en misselijk geweest, maar dat begint vanaf deze week gelukkig minder te worden. Vervolgens had ik tijdens de eerste meting bij de verloskundige al een torenhoge bloeddruk en mocht ik gelijk door naar de gynaecoloog. Dus weer naar dat ziekenhuis Nu medicijnen gekregen om dat te onderdrukken/ zwangerschapsvergiftiging te voorkomen en ik mag gelukkig verder bij de eigen verloskundige blijven. En vandaag dus weer een fijne oppepper gekregen van de mooie echo!
-
Ach, lieve@Paulma, wat een verdrietig nieuws! Heb er even geen woorden voor en wil je daarom vooral even een hele dikke virtuele knuffel geven! Neem vooral even de tijd en laat het even bezinken. Het is ook heel heftig allemaal en kan me je gevoel ook zo goed voorstellen op dit moment. Veel liefs [emoji173] Verstuurd vanaf mijn SM-G973F met Tapatalk
-
@Paulma Die 2de wachtweek is inderdaad altijd het meest vreselijk. Dikke knuffel voor jou! De eerste week vond ik mezelf nog altijd redelijk cool en de tweede week ging ik ook altijd naar allerlei symptomen zoeken en Google was my best friend (zo fout gewoon...I know!). Laat je inderdaad niet foppen door de medicatie die je nu gebruikt. Ben benieuwd dinsdag en ga zoooo voor je duimen!
-
@Jennie80 En dat komt hier dan ook gewoon even prachtig nieuws droppen! Gefeliciteerd! Ben benieuwd ook benieuwd hoe ver je al bent, maar ga eerst maar even de vragen van Paulma beantwoorden hoor haha. @Paulma Dat klinkt als een héle mooie terugplaatsing van 2 hele mooie embryo's! Ik hoop dat je inmiddels ook al weet of je nog wat cryo's over hebt. Gewoon voor de zekerheid zeg maar hihi, want hier gaat er gewoon ééntje van blijven plakken hoor! Dat zegt mijn gevoel! Dat testen ja..... Ik geloof niet dat ik je daarin de beste raad kan geven hihi Bij de 7 weken echo was het vruchtje bij mij wel 2 dagen kleiner en dat zou ook met een late innesteling te maken kunnen hebben zei de arts. Ik testte de ochtend na de testdag echter wel positief. Voor alle duidelijkheid heb ik maar wel de Clearblue test 'Zwanger / Niet zwanger' gedaan. Na de IVF poging had ik me namelijk blind zitten staren op een vaag streepje en dat wilde ik niet meer. Overigens heb ik daarna nog wel een streepjestest gedaan, omdat ik het leuk vind om die te bewaren. En die knalde overigens van het scherm af @Kitje Heel erg bedankt voor alle info over het bevallingsverlof en ouderschapsverlof. En weet je wat het grappige is? Ik heb over die onderwerp ooit eens 20 jaar geleden mijn afstudeerscriptie geschreven hihi. Toen was er alleen nog een stuk minder geregeld dan nu. Voor ons komt dat ouderschapsverlof vanaf augustus 2022 wel heel gunstig uit. Althans voor mijn man dan En ook de 5 weken aanvullend bevallingsverlof heb ik net even zitten uitrekenen. Hij zou dan na mijn verlof nog 3 maanden 1 dag per week geboorteverlof kunnen opnemen totdat het kindje 6 maanden is (70% betaald) en daarna nog 1 dag per week ouderschapsverlof totdat het kindje een jaar is (50% betaald) en daarna dus nog onbetaald ouderschapsverlof. Maar goed, laten wij vooral ook niet al te hard op de zaken vooruit lopen Alhoewel ik wel steeds meer vertrouwen krijg dat het goed blijft gaan. Pas wanneer het niet goed gaat, dan zien we wel weer. Inmiddels ben ik naar dat stadium overgestapt en dat bevalt goed Verder heb ik afgelopen vrijdag een héél fijn telefoongesprek gehad met de 'kleine' verloskundigenpraktijk waar ik voor heb gekozen. Ik heb daar zo'n goed gevoel aan over gehouden; wat een lieve en fijne mensen daar! Volgende week ga ik de verloskundige ontmoeten. Op de volgende echo moet ik nog 3 weken wachten. Denk dat dat wel weer even spannend gaat worden, maar tot die tijd blijf ik even genieten van de roes waar ik nu nog in zit.
-
@Kitje@Paulma: Ik zal jullie maar gelijk uit jullie lijden verlossen. Er was vanmiddag een mooi kloppend hartje te zien! [emoji3059] En ik was me toch zenuwachtig! Pfft ben nog nooit zo zenuwachtig geweest voor een echo of behandeling als nu. Ik had weer de oudere mannelijke arts en die riep gelijk toen ik binnen kwam: 'Je hebt je aan onze afspraak gehouden he' 'Je bent gewoon zwanger!' Was al zo leuk! Direct maar een echo gemaakt en bij de eerste blik daarop riep hij al: 'Het ziet er goed uit, ik zie een mooi, stevig kloppend hartje'. Ik kon er zelf nog niet veel van maken hoor maar het flikkerende hartje heb ik mooi kunnen zien! Zo bizar gewoon! Ik kijk soms nog maar even naar het filmpje dat mijn man gemaakt heeft om het weer even echt te beseffen. @Paulma en jij ook fantastisch nieuws! 9 eitjes wooow! Dat moet haast wel goed komen! Ga zo voor je duimen! En fijn dat je de massage bij Hosnia ook zo fijn vond! Na de terugplaatsing mag je voor de innesteling inderdaad alleen maar een beetje wrijven. Ik heb dat ook elke avond gedaan voordat ik ging slapen. Vond dat ook wel eventjes ontspannend ofzo. Bij mijn IVF had ik ook voor 2 terugplaatsingen gekozen als er meer dan 2 eitjes waren geweest. Het schijnt idd dat ze elkaar kunnen 'helpen'. @Kitje Dan heb ik dat toch goed gehoord dat Hosnia inderdaad op haar 42ste nog een kindje heeft gekregen. Het vertrouwen in je lichaam dat ze je geeft vond ik ook heel fijn! Wat ik qua aantal uren werk ga doen weet ik nog niet precies. Ik ben nu uitgerekend op 1 juni en ik zou dan in september sowieso nog vakantie na het verlof willen opnemen. Verder zit ik er ook nog aan te denken om dan misschien ouderschapsverlof op te nemen voor 1 dag in de week en dan 3 dagen te weken. 3 Dagen is namelijk wel het minimum bij ons. Verder hopen we dat man ook nog een dag minder kan gaan werken. Is dat niet pas ingevoerd dat 50% ouderschapsverlof doorbetaald moet worden? Dat zou het wel wat aantrekkelijker maken in ieder geval [emoji4] Heb het er nu even met mijn man over hahaha. Nou, een hele mooie terugplaatsing morgen en ik ga duimen voor nog een aantal mooie cryo's@Paulma Verstuurd vanaf mijn SM-G973F met Tapatalk
-
@Paulma Vandaag de punctie gehad en ben zo benieuwd hoe het met je gaat. Hoop oprecht dat ze heel veel mooie eitjes hebben kunnen oogsten bij je. Aan jouw inzet heeft het in ieder geval niet gelegen Ben benieuwd hoe jij het bij Hosnia vond, maar is je vast ook goed bevallen net als bij ons. Ik kreeg van haar ook echt wel wat zelfvertrouwen terug in mijn lichaam moet ik zeggen. Ze zei ook": Owh, 42, dat is nog helemaal niet oud, dat kan nog prima! Volgens mij heeft ze zelf ook nog op oudere leeftijd haar laatste kind gekregen. Voor jou dus ook een spannende dag woensdag? Heb je dan de terugplaatsing? @Kitje Voor mijn gevoel ben jij ook al heel ver En jij mag natuurlijk aan de slag om 2 namen te verzinnen; zowel voor een jongen als voor een meisje. Leuk hoor Nu de dag van de echo dichterbij komt vind ik het inderdaad wel weer spannend worden. Een beetje een rollercoaster; Het ene moment denk je 'wow, zou dit kindje er dan echt mogen komen' en soms kan je dan ineens weer denken van 'zal je net zien dat het bij ons weer mis gaat'. Moet nog even een balans vinden tussen die 2 gedachtes denk ik. Ja, mijn bazin moest eens weten inderdaad hihi. Gelukkig was het een telefoongesprek en kon ze mijn gezicht niet zien. Mijn gezicht schijnt namelijk vaak best veel te verraden hihi. Alhoewel.... Ze gaat dit nooit verwachten bij mij, dus dan zal je het misschien ook iets minder snel van iemands gezicht kunnen aflezen. Het is inderdaad heerlijk om het er met 1 collega/vriendin over te kunnen hebben. We moesten vorige week doorgeven hoeveel uur we volgend jaar willen werken en ik twijfelde best wel en toen zei ze: "ach, jij hoeft sowieso 'maar' 8 maanden te werken En toch was er bij mij toen weer even een klein stemmetje in mijn achterhoofd dat zei: "Ja, maar wat nou als er woensdag niks is....". Nou meiden, een fijne week!
-
@Paulma Owh, dat klinkt erg goed voor wat betreft jouw echo van gisteren! Ben benieuwd of ze zaterdag nog wat gegroeid zijn en hopelijk de punctie gepland kan worden. Ik had dan altijd het gevoel dat je ergens aan 'werkt' ondanks dat je eigen invloed klein is. Maarr... Ook jij hebt een goed gevoel dit keer, dus dan moet het ook goed komen! En wij gaan gewoon duimen voor je en die 2 wachtweken straks voor je duimen! Hier ook al voor een wat klein VK centrum uitgekozen. Ze kunnen daar ook de 'pretecho's' maken waar jij het over hebt @Kitje Alhoewel ze het voor ons misschien beter 'geruststellings echo's' kunnen noemen haha. Kost je iets van € 30,- en dat heb ik er ook graag voor over. De echoscopiste van het VK Centrum werkt ook in het ziekenhuis en doet daar ook de 20-weken echo's. Misschien lukt het wel om bij haar dan de 20-weken echo in het ziekenhuis in te plannen. En anders ga ik ook vragen om een echocentrum. Ik neem aan dat ze die ook ergens in de omgeving van Tilburg/Breda hebben. En anders is Eindhoven ook nog wel te doen Volgende week met de echo ben ik precies 7 weken. Haha, lief dat je het bijna net zo spannend vindt als ik. Maar naarmate ik verder kom in deze zwangerschap en geen rode ellende spot des te meer vertrouwen ik krijg. Voor mij was de week van de miskraam ook een soort moment dat ik dacht van: "Owh, zou het nu dan echt een keer goed gaan??" Maar goed, eerst die echo maar eens zien volgende week Hier ook een kantoorbaan, maar meestal begin je bij ons al ruim voor je verlof met 'afbouwen' van je werk om het voor je vervangers wat prettiger te maken zeg maar. Ik heb wel besloten om met vertellen te wachten totdat de uitslag van de NIPT er is. Ik ben tijdens de coronaperiode en voor het goede doel best wat afgevallen, dus ik denk dat het niet eens zo op zou vallen als ik al een buikje heb. Zo kent iedereen mij namelijk nog van voor corona zeg maar hihi En er is dus 1 collega / vriendin die er wel van weet en dat vind ik op zich ook wel weer een heel fijn idee. Als ik dan voor een afspraak weg ben, dan weet zij in ieder geval hoe of wat. Toevallig had ik het er vandaag nog met mijn bazin over dat ik eigenlijk nog nooit een tijd lang verlof heb gehad, zoals een zwangerschapsverlof en ik dacht toen nog: Je moest eens weten hihi. Er zijn wel een aantal mensen die van ons traject weten, maar dit keer heb ik het alleen de mensen verteld die de datum van deze IUI wisten. En ik heb het idee dat sommigen er ook niet echt naar durven te vragen, dus die hebben we ook nog niks verteld. Maar ik verwacht dat de meesten ook héél blij voor ons zullen reageren. Mijn moeder moest er namelijk helemaal van bijkomen van het overweldigende nieuws: Die had ik een foto gestuurd van de positieve zwangerschapstest met de tekst 'goedemorgen oma' Ik duim mee voor goed nieuws voor jou Paulma zaterdag!
-
@Paulma, Owh, wat spannend morgen! Ben benieuwd hoor! Volgens mij ligt het eraan of er al voldoende eitjes groot genoeg zijn voor een punctie. Laat je het ons weten? We duimen met je mee! @Kitje hihi, ja, ik heb de kruiden ook gekregen van Hosnia. Ik moest toen inderdaad heel erg lachen om jouw verhaal toen je vertelde hoe je moest stomen. Gelukkig was ik door jou al voorbereid toen ik de 'handleiding' ter plekke kreeg te horen Ik mocht ze overigens voor de IUI niet meer gebruiken van Hosnia, dus bij mij liggen ze nog braaf te wachten tot na de bevalling. Ik ben 10 dagen voor de IUI bij haar geweest. Ook omdat er bij de eerste IUI poging al een hele grote follikel was en de behandeling heel snel daarna al moest plaatsvinden en ik op tijd wilde zijn. Uiteindelijk duurde het dus nog 10 dagen voordat de IUI kon plaatsvinden, maar gelukkig 'werkte' de massage nog steeds Overigens doen ik de 'innestelingsmassage' nog braaf elke avond. Ik heb geen idee hoe lang ik dat nog moet blijven doen. Aan de andere kant vind ik het ook altijd wel fijn om een soort van 5 minuten even te ontspannen Owh, ik bedoelde eigenlijk 2 embryo's teruggeplaatst en geen 2 aparte terugplaatsingen natuurlijk. Hosnia vertelde het als van dat ze had gezegd 'misschien vlieg je wel met z'n drieën terug naar Nederland' en dat diegene nu zwanger bleek te zijn van 1. Dat van dat echocentrum klinkt ook wel heel erg goed. Ik ga eens kijken of dat ook kan. Ik ben zo klaar met dat ziekenhuis namelijk. Tenminste voor alles op het gebied dat met het krijgen van een kindje te maken heeft. Alhoewel ik er niet onderuit kom om in het ziekenhuis te bevallen. Maar als ik het tot die tijd kan mijden, dan doe ik dat graag Volgende week woensdag heb ik de echo; vind het ook wel heel spannend, maar heb er op de één of andere manier wel een goed gevoel bij. Waarom weet ik niet, want het is nergens op gebaseerd.... Mijn vriendin / collega vroeg vandaag al aan me of ik het gezicht van onze bazin wilde filmen als ik haar ging vertellen dat ik zwanger ben. Ik ben daar ook wel benieuwd naar. We hadden het er ook over dat iedereen er op het werk waarschijnlijk vanuit gaat dat ik geen kinderen wil. Ik ben al volledig 'afgeschreven' op dat gebied volgens mij Maar goed, eerst nog maar even wachten Jij hebt het volgens mij ook pas heel laat verteld toch @Kitje?
-
@Paulma dat klinkt erg goed: Nu al 8 mooie follikels te zien. 3x is Scheepsrecht toch? In ieder geval bij mij nu wel! Ik kan me voorstellen dat je er naar uit kijkt. Ik had dat ook tijdens de eerste IVF poging en ook nu weer bij de mislukte 1ste IUI poging. De arts vroeg na de mislukte IUI poging ook of ik direct door wilde. 'Ja, graag, want ik ben geen 25 meer' zei ik En na de mislukte IUI poging gaf dat toch weer gelijk moed: 'Je bent bezig om het te laten slagen'. Oeh ja, die hoofdpijn herinner ik me ook nog wel van het hormonen spuiten. Sterkte en houd vooral je doel voor ogen! Die baarmoedermassage bij Hosnia zeker aanraden! Ik twijfelde eerst nog of ik er ééntje dichterbij zou ondergaan, maar na de goede ervaringen hier gelezen te hebben toch maar een afspraak gemaakt bij Hosnia. Voor mij was het ook best wel een stukje rijden vanuit Brabant, maar het was het zeker waard! Zeker met de wijsheid van nu! Hosnia vroeg ook aan mij hoe ik bij haar terecht kwam. Ik heb toen inderdaad gewoon verteld over het forum. Vond ze volgens mij alleen maar leuk om te horen. @Kitje Hosnia vertelde ook over iemand die ook bij haar was geweest voor de massage en naar Turkije ging voor de behandeling en dat ze nu na 2 terugplaatsingen zwanger was. Ik had even het idee dat ze het misschien over jou had Cyprus is tenslotte ook een deel Turks Toen ik van haar de kruiden kreeg voor het stoombadje moest ik ook gelijk aan jou denken haha. Ik heb ze nog niet eens kunnen gebruiken. Dan maar duimen dat ik dat na de bevalling kan doen. Ja, dat testen hè..... Nu achteraf denk ik: Waar heb je je zo druk om gemaakt? Maar het is ook net wat jullie zeggen; het is echt de angst dat het weer niet gelukt is en je dus weer zo teleurgesteld wordt. De onzekerheid van: Gaat het dat echt nooit meer lukken bij ons? Het stomme was ook dat ik die kantoordag gewoon zelf had gepland op de testdag en pas later bedacht dat dat gewoon niet zo handig was. Elke keer naar de wc blijft toch een 'ding' merk ik. Zo bang om weer bloed te zien gewoon! Er zullen vast en zeker nog veel meer spannende momenten komen, maar het echte zorgeloze genieten begint denk ik pas inderdaad als je een kindje op je buik hebt liggen. Fijn dat je ook vertelt over de eerste echo en dat ik me er niet te veel van moet voorstellen. Deze eerste echo heb ik nog in de kliniek. De volgende zal dan bij de verloskundige zijn, dus dat is hopelijk dan 2/3 weken daarna met 10 weken?? Ik ga me net als jij ook aanmelden bij een kleine verloskundigepraktijk in een dorp hier vlakbij. In de recensies lees ik dat ook zij vooral een persoonlijke benadering hebben en bijvoorbeeld weten wie je bent als je belt en daar houd ik van! Naar het ziekenhuis ga ik wel weer voor de 20-weken echo en de bevalling. Voorlopig hoop ik daar verder ver weg van te blijven. Verder voel ik me hartstikke goed! Waar ik normaal veel pijnstillers slikte tegen hoofdpijn heb ik daar nu geen last van. Wel merk ik dat als ik niet op tijd eet wat misselijk ben. Ook 's morgens als ik opsta, maar dat is meestal gelukkig weer snel over. En dat heb ik er allemaal graag voor over Ik ga ook weer duimen voor iedereen!
-
@Kitje Ja, die arts was echt top! Ondanks dat het echt al een oudere man is gaf hij me zoveel hoop [emoji4] Ten eerste al door te zeggen dat hij vorige week nog een vrouw van 43 had gehad voor de behandeling. Ik dacht gelijk: 'Owh wooow, ze komen hier dus nog ouder [emoji5]' en daarna door even die 50% kans erin te gooien. Oh ja, en hij zei ook nog tegen me: 'Je ziet er een stuk jonger uit dan 42 hahaha' die man verdient een standbeeld [emoji39] @Paulma, mijn man zei ook gelijk na het noemen van die 50%: 'Owh ja, zo kan je het zeker zien' om daarna ook snel te zeggen: 'maar het klopt niet helemaal' (ook een wiskundeknobbel' [emoji12]) Ja, dat testen was best een dingetje op de testdag haha. Na maanden thuiswerken ging ik die dag net weer naar kantoor, dus het was een beetje 'hectisch' 's morgens. Op kantoor telkens op de wc zitten loeren [emoji85]. Een collega-vriendin appte toen of ik al meer wist. 'Euhm, nee dus....[emoji854]' Die maande me toen eigenlijk om 's avonds of 's morgens een test te doen haha. 'S avonds nog aan mijn man gevraagd of die dan misschien wilde kijken. Ik zou dan wel over dat staafje plassen en dan mocht hij van mij kijken hahaha, maar die vond het ook te spannend. Echt he?! De dag erna 's morgens vroeg dus toch maar over dat staafje geplast en test gewoon in de badkamer laten liggen. Gewoon negeren die boel haha. Man was zelfs al naar zijn werk. Maar op een gegeven moment moest ik toch weer een keer die badkamer in [emoji12] en naar die test kijken en er stond gewoon 'zwanger'! Vol ongeloof man gebeld daarna haha. Het is zo spannend en je bent denk ik gewoon bang dat het weer een teleurstelling is.... Ik heb die dag wel een paar keer nog naar de test moeten kijken of het echt zo was. Ik zou nu al bijna 5 weken zwanger zijn (nog steeds zo raar als ik dat zo schrijf) en over een ruime 2 weken dus de vitaliteitsecho [emoji1696] Dan wordt het hopelijk allemaal een stuk echter. De vorige keer met de miskraam ging het volgens mij rond de 5/6 weken al mis en ik merk dat ik nog steeds niet onbevangen naar de wc kan gaan. Alhoewel ik toen ook vreselijke krampen had. Ik probeer me daar dus maar aan vast te houden: Geen buikkrampen, dan zit het vast nog goed [emoji1696] Verstuurd vanaf mijn SM-G973F met Tapatalk
-
@Paulma Haha, kom maar op met je vragen hoor [emoji4] Ik wil iedereen hier vooral veel hoop geven dat het dus echt gewoon nog kan op onze leeftijd! [emoji3059] Het was inderdaad de 2de IUI poging zonder stimulatie van hormonen (wel met Pregnyll voor de eisprong) en na een mislukte IVF poging in het ziekenhuis. Densondanks waren er wel 2 follikels [emoji1639][emoji1639]. Ik denk dat dat ook heel gunstig is geweest. In het ziekenhuis hadden ze ons eerst 'opgegeven', want er was maar 1 eicel gegroeid tijdens de IVF poging. Ik ben best wel teleurgesteld geweest in het ziekenhuis en hoe ze daar met ons zijn omgegaan. De deur werd daar gewoon keihard voor onze neus dicht gegooid [emoji36] Maar ik ben een volhouder en ook mede dankzij jullie hier op het forum overgestapt naar een kleine privekliniek. En wat een verschil en verademing was dat na het ziekenhuis! [emoji3059] Waar je in het ziekenhuis een nummer bent, word je hier echt als mens behandeld en leven ze zo met je mee! Ik had er graag de extra kosten en extra reistijd voor over! Net als onder andere@Kitje hier ben ik ook bij Hosnia van Womb Healing geweest en heb hier een baarmoedermasage gehad. En volgens mij kan Hosnia wonderen verrichten hihi [emoji3059] Nog heeeeeeel erg bedankt voor de tip! Verder hadden we tijdens deze IUI een weekje vrij en waren we op vakantie. Voor de behandeling zijn we teruggereden naar de kliniek. Het was die dag heerlijk weer en we hebben die middag ergens heerlijk ontspannen aan het water gezeten. Eerst mocht mijn man 'zijn ding doen' en 2 uur later mocht ik er zijn voor de inseminatie. Dit was eigenlijk ook heel fijn zo, want anders moest het altijd even 'snel, snel' tussen ons werk door en voel je je toch wat gejaagd. Alle minimale voorwaarden waren wel goed, dus mooi dik baarmoederslijmvlies, goede zaadkwaliteit en 2 follikels, maar ja, dat was het allemaal bij de eerste poging ook... Ik denk dus ook dat het een dosis geluk is, maar vooral ook veel ontspanning zoeken. Oh ja, en een baarmoedermassage [emoji3059] Verstuurd vanaf mijn SM-G973F met Tapatalk
-
Hallo meiden, Voor mij ook alweer een tijdje geleden dat ik hier was, maar er is niet niks gebeurd hier [emoji6] @Kitje, wat een heerlijke verhalen over jou en het kindje dat je in je buik voelt [emoji3059] (ik geloof ook dat het een meisje wordt hoor [emoji847]) Ik hoop inderdaad dat iedereen dat hier ook nog eens mee mag maken. @Paulma, altijd hoop blijven houden. Ik ben ook altijd wat sceptisch over alternatieve geneeswijzen als acupunctuur, maar ik zeg ook net als jij: 'baat het niet, dan schaadt het niet' en bovendien is het al heerlijk en heel bevorderlijk als je er zo ontspannen van raakt. De laatste keer IUI had ik een oudere mannelijke arts en die zei tegen me 'je moet altijd hoop blijven houden'. Daarna vroeg hij: 'Hoeveel % kans is er denk je dat het lukt?' Dus ik: ' euhm, er is mij altijd verteld 10%'. Toen zei hij: 'Vorige week had ik hier een vrouw van 43 en die zei; je hebt 50% kans, want je bent of zwanger of je bent het niet' [emoji38] Het zal wiskundig gezien niet helemaal kloppen, maar ik vond het wel een mooie gedachtr [emoji1] En...... Er is vervolgens hier een klein wonder gebeurd, want ik ben gewoon zwanger!!!! [emoji3059] Ik kan het zelf nog maar nauwelijks geloven. Held als ik ben: Ik durfde op de testdag gewoon niet te testen [emoji85] Echt he?! [emoji85] Zelfs mijn man vond het te spannend haha. De volgende ochtend toch maar een test gedaan en hem vervolgens weggelegd. Eerst nog een uur wat anders gaan doen en daarna pas durven kijken en het stond er gewoon echt: Zwanger! Lieve meiden, blijf dus hoop houden! Ik had een verschrikkelijk lage AMH-waarde van slechts 0,2 en ben in de week van de 2de IUI 42 geworden, maar het kan dus gewoon! Neemt niet weg dat ik het na een eerdere miskraam nog steeds heel spannend vind op dit moment. Ik kijk enorm uit naar de eerste echo over 2,5 week. Denk dat het dan allemaal iets meer 'echt' gaat worden. Verstuurd vanaf mijn SM-G973F met Tapatalk
-
Hoi meiden, @ruby2021, wat fijn dat je dat meldt over dat het korte protocol voor jou juist beter was. Ik had namelijk bij mij het idee dat het lange protocol juist ook niet werkte bij mij. Ook om de reden die jij nu aangeeft: Dat het op onze leeftijd niet wenselijk is om je hele cyclus plat te leggen. Je krijgt zelfs ook overgangsverschijnselen en dan denk ik met een beetje boerenverstand: Dat kan toch niet goed zijn?! @Kitje Ah ja, ik bedoelde inderdaad Hanniebal, die inderdaad 2 matige embryo's had en de artsen haar niet veel kans gaven en ze het uiteindelijk toch mis hadden. Dat geeft ons ook weer hoop Helaas is hier de eerste IUI poging niet gelukt In de eerste wachtweek had ik er een heel goed gevoel bij, maar in de tweede week wachtweek was mijn gevoel alweer een stuk minder. En ja hoor, een dag voor de testdag werd ik ongesteld Maar goed, mijn arts direct gebeld en die gaf me weer zo'n positief gevoel door gewoon heel luchtig te zeggen van: "Oké, kan gebeuren. We gaan gewoon nog een poging doen." Alles zag er gunstig uit, dus wie weet. Aankomende week gaan we weer naar de eitjes gluren en als er éentje groot genoeg is, dan hoop ik dat we deze week al voor poging 2 gaan. We blijven hopen voor een keer goed nieuws!
-
@Kitje@Paulma en@Bailey2021 Heel erg bedankt voor jullie gelukswensen! Lief van jullie! De IUI is erg goed gegaan; Alle minimum voorwaarden zagen er volgens de arts goed uit, dus nu is het nog een flinke dosis geluk en afwachten maar [emoji256] Owh@Christine79; wat een verdrietig bericht. We waren zo blij voor je dat het was gelukt! [emoji22] Zo dicht liggen vreugde en verdriet dan bij elkaar, maar blijf vooral geloven in jezelf! Je lichaam heeft al bewezen dat het ook op onze leeftijd zwanger kan worden. Probeer daaraan vast te houden! [emoji8] En ik weet niet meer hoe ze heet, maar ik heb hier gelezen dat er iemand met een matige embryo toch zwanger is geworden en inmiddels bevallen van een gezond kindje. @Bailey2021 en ook voor jou een dikke knuffel! [emoji8] en blijf aan het positieve vasthouden dat het dus zeker wel kan. Nu moeten die mooie embryo's alleen nog bijons blijven plakken. Hoop op 'goed' nieuws voor je in het ziekenhuis volgende week [emoji256] Wooow, wat fijn@Kitje; wat een fantastisch nieuws! [emoji3059] Zowel vorige week in het ziekenhuis als nu bij de 20-weken echo! Fijn ook dat je deze fijne gynaecoloog houdt in het ziekenhuis. Ben zo blij voor je! Jouw zwangerschap doet ook mij gewoon goed hihi [emoji3059] Verstuurd vanaf mijn SM-G973F met Tapatalk
