Heleen79

Helaas, het is misgegaan. Op 6,5 week zwangerschap. Ik werd 's nachts wakker van de buikpijn en toen ik naar de wc ging zag ik al dat het mis was. We konden 2 dagen later terecht voor een echo maar toen wist ik het al. Ik had al sinds die nacht zwaar bloedverlies met klonters dus de echo was alleen nog maar een bevestiging dat het weg was. Pffff wat een achtbaan was dat de laatste 2 weken...... Het was nog maar kort, maar toch doet het zeer dat ik het kindje nu nooit zal leren kennen. Wel positief dat ik blijkbaar toch zwanger kan worden, maar onze kansen worden wel drastisch kleiner nu. Bij de kliniek in Duitsland kunnen we maar tot 43 terecht (ik word over 3 maanden 43) en bij Nij Geertgen waar we tot 44 terecht kunnen doen ze geen punctie onder narcose. K*tzooi.

@Kitjeen @Chrissy Dankjewel!!!!! Het is allemaal zo onwerkelijk.......... cliche, maar heb er echt geen woorden voor. En dankjewel voor de informatie over de blasto's! Toch al meer info dan dat ik had kunnen vinden. Heb gelukkig nog niet heel veel kwaaltjes. Beetje gevoelige boobs, wat pijn van het oprekken van die bandjes, dat is allemaal wel te doen. Maar van de spanning 'kan ik wel zwanger worden' zijn we nu in de spanning 'kan ik zwanger blijven' terechtgekomen. Nooit gedacht dat je NA de positieve zwangerschapstest ook nog zo'n hoop stress zou hebben, potverdorie. Ik heb al een week last van bruin bloedverlies. De eerste keer dat dat gebeurde heb ik in paniek de verloskundige gebeld en is er een echo gemaakt. Daar was weinig op te zien., want tja ik was pas 5,5 week op dat moment. Gebaseerd op mijn laatste menstruatie zou ik nu in week 8 moeten zitten, maar omdat we zwanger zijn geraakt via ICSI en mijn cyclus 30 dagen is ipv 28 kwamen ze na berekening erop uit dat ik een week eerder zat (nu 6,5 week zwanger dus). We hebben nu de 8-weken echo staan op 21 april, volgende week donderdag. Het bruin bloedverlies is er elke dag een beetje en ik word er gek van. Wat ze ook zeggen over dat het geen kwaad kan zolang het bruin is, je denkt steeds 'zie je wel, nu is het mis', en 'zo begint het, zo begint mijn menstruatie ook altijd'. Je gaat natuurlijk googelen op wat de kans op een miskraam is en die kans is stiekem best groot- volgens de site van Freya is die kans voor een vrouw boven de 40, gewoon 50% (!). Dat is dus best wel een grote kans. En als je dan voortdurend dat bruinverlies hebt ook nog met buikpijn (of dat nou bandenpijn of darmkrampen zijn, is niet altijd goed te voelen) word je daar gewoon niet vrolijk van. Sorry wil niet klagen dat ik zwanger ben, maar ik word er zoooooo onzeker van. Ik kan echt niet ontspannen of genieten van de zwangerschap, ben veel te bang dat het misgaat. Wel fijn @Chrissy dat jij een voorbeeld bent dat het goed kan gaan! Ik volg graag jouw voorbeeld. Ik herken ook jouw verhaal wel van artsen die het al met je hadden opgegeven. Bij ons in het ziekenhuis ook. Je zag ze gewoon denken 'tja mevrouw, u bent ook al oud natuurlijk'. En je weet zelf maar al te goed dat je kansen niet groot zijn, maar je gaat er toch voor om de kansen DIE je hebt, te benutten toch?? Dan is het laatste wat je wilt iemand die je een beetje meewarig loopt te bekijken. 'Och die vrouw wil ook nog wat'. Ik snap dat je dat eigenlijk even tegen die arts wil zeggen! Misschien kan je een gesprek met hem aanvragen? En dat gewoon even vertellen? Dan weet hij ook dat hij dat de volgende keer anders moet doen.

@Kitje Dankjewel, ik was gewoon op zoek naar informatie. Ze zeggen inderdaad dat blasto's sterker zouden zijn omdat ze al een verder stadium bereikt hebben, maar ik kon er geen cijfers van vinden van hoe vaak dat dan ook tot een (blijvende) zwangerschap heeft geleid. Terwijl dat toch eigenlijk is wat je wilt weten als je dan zo'n 'vergevorderd embryo' teruggeplaatst krijgt toch? Jaaaa klopt wij zaten in die wachtweken en het was spannend. We hebben echt een verwarrende week beleefd. Het ongelofelijke is gebeurd: begin deze week had ik een positieve test! De allereerste positieve zwangerschapstest ooit!!! Ik weet gewoon niet wat me overkomt. Ik heb gehuild, was in paniek, blij, ongelovig, emotionele achtbaan! Ik had vanaf eind vorige week al buikpijn en mijn temperatuur begon te dalen, dus ik dacht dat wordt weer niks. Op zondag een testje gedaan om de bevestiging te krijgen en dat dan alvast naar Cuypers en Cuypers te kunnen mailen zodat we geen tijd verloren zouden laten gaan voor het volgende traject. Maar die test was onduidelijk, dus ik ben maar even doorgegaan met de medicijnen want ja je weet nooit. 's Nachts zelfs wakker gelegen van de buikpijn maar ik durfde geen pijnstillers te nemen. Maandag opnieuw getest. En toen een vaag streepje, zo vaag dat je denkt dat het ook nog de lichtinval zou kunnen zijn. Men zegt: een streepje is een streepje, toch? Maar dan zit je daar zelf naar te kijken en je wilt jezelf niet blij maken met een dooie mus. Foto's gemaild naar C&C om van hen te horen wat zij hierin zagen. En die konden bevestigen dat het een positieve test was........... Ik heb gewoon gehuild aan de telefoon tegen de medewerker van de kliniek. Wauw wauw en nog eens wauw. Mijn vriend kan het nog steeds niet goed geloven, die heeft zoiets van er zal vast iets mis zijn met die test. Waarschijnlijk begint het pas te landen als we de eerste echo hebben gehad. Ik heb deze week al meerdere keren testen gedaan en het is geruststellend dat de testen steeds duidelijker worden. Nu weet ik maar al te goed dat het nog vaak mis gaat in de eerste 12 weken (heb dat zelf ook al verschillende keren gezien bij mensen in m'n omgeving) dus ik reken mezelf zeker nog niet rijk. Maar dat we al zover zijn gekomen.......hier dank ik god op m'n blote knietjes voor.

Hallo allemaal, Ben even een tijd afwezig geweest op dit forum en moest even een bladzijde of 10 bijlezen. Wat is er een hoop gebeurd! @Kitje proficiat met de mooie dochter, wat fijn dat alles goed is gegaan! Proficiat ook aan degenen die zwanger zijn, dat moet wel voelen als letterlijk een wonder. Wat fijn!! Hoop zo dat dat ons ook gegeven mag zijn. @Paulma Jeetje wat heb jij een heftige tijd gehad zeg! Kan me helemaal indenken dat je er totaal doorheen zat.....wat een hoop klappen in korte tijd. Dat is echt niet lollig meer. Wel superknap en dapper van je dat je toch voor een nieuwe poging gaat, ben het er helemaal mee eens! Het moet voor een kind toch een voorrecht zijn om zo'n sterke en dappere ouders te hebben, ergens is er vast een zwevend zieltje dat nu besluit dat jullie dat moeten worden. Bij ons is er ook het een en ander gebeurd. Wij zijn overgestapt naar Cuypers&Cuypers in Duitsland omdat ze bij Nij Geertgen helaas geen puncties onder narcose doen en wij gemerkt hebben dat dat bij mij wel nodig is. Er zijn wat onderzoeken gedaan en in januari zijn we met een nieuw traject gestart. Mijn lichaam ging deze keer in de overdrive-modus zeg, allemachtig. Wel met een flinke afvalrace. Uiteindelijk 28 follikels aangeprikt, waarvan 19 eicellen, waarvan 12 rijp en met 6 bevruchtingen als resultaat. Ze hebben toen met de punctie ook meteen een scratching gedaan ter controle van een eerdere scratching, dus de terugplaatsing werd verplaatst naar de maand maart. Bij C&C doen ze alleen 5-daagse terugplaatsingen en dat vond ik erg spannend, want onze embryo's halen het meestal niet tot dag 5. Maar dit keer wel! 3 van de 6 hebben het gered tot dag 5. Lang leve de eicelactivator. Afgelopen vrijdag hebben we een terugplaatsing gehad van een mooie blastocyst en die zit nu lekker warm in te nestelen hoop ik. De 2 andere embryo's wilden we kijken of die nog ingevroren konden worden maar dat lukte niet helaas. In elk geval voel ik me nu super positief dat we zover gekomen zijn. Hopelijk hebben mijn dieet, acupunctuur en alle supplementen van de laatste anderhalf jaar ook een beetje geholpen. Ik weet niet hoe jullie dat ervaren, maar ik vind het resultaat van bepaalde (alternatieve) behandelingen vaak slecht meetbaar. Je hoopt dan maar dat het iets goed doet of zo. Bij de behandelingen van mijn acupuncturist is er in elk geval 1 aspect wat wel goed meetbaar is: mijn cyclus is veel regelmatiger geworden. Van een cyclus die varieerde van 27-33 dagen is het nu vrijwel steeds stabiel op 30 dagen. En stabiel is goed toch? Afijn we zitten nu weer in de wachtweken. Ik ging googelen op het succespercentage van teruggeplaatste blastocysten maar kon daar niet echt iets over vinden. Weet iemand hier iets meer over toevallig?

@Paulma Dikke knuffel vanuit hier. De wachtweken zijn ellendig, als we die nou eens konden overslaan he? Gaat het iets beter nu? Ik ken het helemaal, dat gevoel van jezelf in de weg zitten. Je loopt maar een beetje rond en er komt weinig tot niks uit je handen. En de hele tijd afgeleid door vanalles omdat je je niet kan focussen. Moet je werken nu of heb je vakantie? Soms helpt werken juist, maar dat kan ook per keer verschillen. Vervelend dat je geen symptomen hebt om op af te kunnen gaan. Die bollen (maar ook de andere medicijnen) gooien je hele lijf in de war dus je kunt nergens meer van op aan. Verstandelijk weet je wel dat het alle kanten op kan, maar dat helpt niet. Je wilt potverdorie zo graag iets concreets voelen! Iets waar je wat mee kan! Maar je hebt al eerder positieve testen gehad dus dat kan zomaar weer gebeuren nu. Maar inderdaad is dan het verschil tussen 'afzienbare tijd' wat die dokters zeiden en 2 jaar wel een beetje lang........ :-S En ondertussen tikt de klok maar door.... We all need de plak factor! Mijn lijf is geen peil op te trekken, met of zonder utrobollen. Cyclus varieert meestal van 27 tot 32 dagen (een keer een uitschieter naar 35 gehad), de ene keer komt m'n menstruatie dwars door de utrobollen heen en de andere keer stop ik met de bollen en duurt het nog 3 dagen voor de boel op gang komt. Met zo'n ruime marge in de natuurlijke cyclus varieert het dus ook heel erg wanneer mijn vruchtbare periode is en vantevoren is dat natuurlijk niet in te schatten. Ovulatietesten zijn ook onduidelijk, heb zelfs een keer een positieve OV-test gehad op dag 6 van mijn cyclus, wat me rijkelijk vroeg lijkt (want dan zou mijn menstruatie op dag 22 of zo moeten komen, maar dat is nooit het geval dus dan klopt de test niet is mijn conclusie). Dus proberen we met vrijen ook een ruime marge aan te houden, vanaf dag 9 t/m dag 20. Maar ja wanneer mijn cyclus dus ineens een keer 35 dagen blijkt te zijn heb ik dan alsnog mijn vruchtbare venster gemist, want gerekend met ongeveer 2 weken was mijn vruchtbare periode dan pas ongeveer vanaf dag 20. En na anderhalve week verplicht om de dag vrijen gaat de lol er ook wel een beetje vanaf eigenlijk . Ik vind het soms knap ingewikkeld. Wel interessant wat je zegt over dat doorontwikkelen tot dag 5. Ik ben in behandeling geweest bij het Catharinazkh in Eindhoven en bij NG wat beide Nederlandse klinieken zijn, en bij allebei lieten ze de embryo's doorontwikkelen tot dag 5 ipv dag 4. Wat dus bij mij idd als resultaat heeft dat er niks overblijft. Of dat dan aan de kwaliteit embryo's ligt of aan de niet ideale omstandigheden in het lab, geen idee. Bij 'onverklaarbaar onvruchtbaar' wordt bij ons wel steeds gezegd 'tja uw leeftijd mevrouw', zeggen ze dat bij jullie ook? En natuurlijk klopt dat ook wel, alleen krijg ik steeds meer het gevoel dat dat bij ons niet de reden is. Er zijn behalve harde factoren zoals leeftijd en BMI, een hoop 'zachte' factoren waarvan men zegt dat die een rol kunnen spelen, zoals voedingspatroon, stress etc. Maar m'n voedingspatroon heb ik al een jaar geleden omgegooid, ik slik supplementen en doe ongeveer alles wat maar mogelijk is, en stress had ik bij de laatste terugplaatsing ook niet (super relaxte vakantie gehad) dus als dat allemaal niet helpt moet het ergens anders in zitten. Maar ik voel gewoon dat bij jullie het een kwestie van tijd is voordat het blijft plakken. Het is al verschillende keren bijna gelukt, dus eens moet het gewoon raak zijn! Ik hoop en bid met je mee!

Tja story of my life geloof ik. Er is weinig wat gemakkelijk gaat bij mij qua levenskeuzes, geloof dat zowat alles wat ik doe/deed/heb zwaar bevochten is... Maar net zoals met de rest, geef ik ook hier niet op, zo steek ik niet in elkaar. Fijn te lezen dat alle dames hier doorzetters zijn, herken veel. Precies idd wat Aslyn zei over dat zolang ons lichaam het volhoudt, wij ook moeten volhouden! Zolang je menstrueert heb je een eisprong en dus een kans op zwangerschap. @Chrissy Ja haha zo praat ik ook wel eens tegen mijn buik. 'Doe nou eens waar je voor gemaakt bent ja!' Maar jij bent dus al wel een keer zwanger geweest? Ik begrijp hieruit dat dat op een miskraam is uitgelopen. Zwaar frustrerend. Ook raar trouwens hoor. Je zou dan denken dat je lijf het trucje nu toch wel kent. Ik lees wel eens dat bij vrouwen met steeds terugkerende miskramen er wel onderzoeken gedaan kunnen worden, dat ze daar iets meer kunnen doen voor het achterhalen van de oorzaken. Als er maar 1 eicel rijpt bij IVF is dat trouwens ook wel akelig. Doe je daar al die moeite voor.....al die weken en weken van spuiten en slikken, en dan maar 1 eicel is ook niet erg bevredigend - en het levert dus eigenlijk niet meer kansen op dan een spontane actie van de maand toch? Was die korte zwangerschap van een IVF of was dat spontaan? @Christine79 @Nina79 Jullie hadden het allebei over opties in het buitenland. Waar moet ik dan aan denken? Duitsland of verder weg? Ik vind het nu met corona zo lastig... We hebben al een keer overwogen om idd naar het buitenland te gaan zoals Dusseldorf, maar we waren bang dat als er ineens iets onverwachts gebeurt, zoals de grenzen die dichtgegooid worden, dat we dan de behandeling niet af konden maken. Ook nu met de coronapaspoorten die worden ingevoerd (de hele tijd moeten bewijzen dat je gezond bent, wtf) wordt het er niet makkelijker op. Wat doen ze dan bij buitenlandse klinieken waardoor het wel vaker lukt? En ik bedoel eigenlijk niet eiceldonatie, dat is weer een totaal andere route. Ik heb de websites van Vivaneo en Cuypers&Cuypers bestudeerd, maar men lijkt daar toch niet heel andere dingen te doen dan in Nederland. Misschien andere medicijnen dan? Maar in de kern komt het neer op eicellen oogsten, bevruchten en terugplaatsen. Uiteindelijk is het dan toch mijn baarmoeder die het moet gaan doen, en als die in Nederland weigert ben ik benieuwd wat ze in Duitsland dan zouden zeggen/doen dat mijn baarmoeder ineens wel gehoorzaamt. Mijn chinese arts gaf ook nog aan dat men in die tak van geneeskunde eigenlijk een rustperiode van 3 maanden hanteert tussen IVF-trajecten omdat dat betere eicelkwaliteit zou geven, maar met de deadline die steeds dichterbij komt (ben onlangs 42 geworden) word ik daar toch echt niet rustiger van...... dan hou je nog minder tijd over. Dilemma's dilemma's. @Paulma Ik las dat ze bij jou de embryo's op dag 4 invriezen, mag ik vragen bij welke kliniek dat is? En hoe gaat het inmiddels met de wachtdagen? Hoever ben je en is het nog vol te houden?

@Chrissy Oh jeezes. He bah meid, wat akelig om te horen van die AMH-waarde! Kan me voorstellen dat je daar behoorlijk door van slag bent! Maar, om je een beetje op te beuren en misschien wel iets beter nieuws te brengen, lees dit eens: https://fitforfertility.nl/amh-zegt-het-werkelijk-iets-over-je-eicelreserve/ Misschien wist je dit al, maar ik wilde het toch even genoemd hebben voor het geval dat. Ik heb die site inmiddels aardig doorgespit en heb toch wel de indruk dat ze daar erg veel weten van vruchtbaarheid en vruchtbaarheidsverbetering. Ik ben nl ook inmiddels op wat andere plaatsen geweest voor advies (niet geschoten....) en er komen toch wel vaak dezelfde dingen terug als die je daar leest. En dat vanuit totaal andere invalshoeken (holistisch arts, chinese arts, acupunctuur-arts etc). Dat dat bij ons overigens nog niet heeft gewerkt kan dikke pech zijn, of er is een andere oorzaak. Maar in beide gevallen kan gezond leven en de juiste supplementen slikken geen kwaad en zeker in de eerste fase van onze medische molen merkten we dat de aantallen en kwaliteit van onze embryo's significant stegen. Nu moeten ze alleen nog blijven plakken. Voor de volgende ronde lijkt dit me interessant om eens te gaan onderzoeken: https://www.dailymail.co.uk/health/article-2808964/How-scratching-lining-womb-double-chances-having-IVF-baby.html Mocht je trouwens terug naar IUI nadat je al IVF gedaan had? Ik heb steeds begrepen dat dat niet mogelijk is...

Wauw @Christine79 dat is een mooie test hoor!!! Proficiat! Dat geeft de rest van ons ook weer wat hoop. Geniet ervan en laat het maar even bezinken. De opluchting die dit moet geven.....ik kan het me zó voorstellen! Natuurlijk zijn die eerste weken nog altijd spannend, maar je kan alvast in gedachten de babykamer gaan inrichten......heerlijk! @Paulma Je hebt dus afgelopen vrijdag 23-07 de tp gehad? Was het een mooi embryo? Hahaha een hard matras.... Is 7mm eigenlijk niet dik genoeg? Moet zeggen dat ik me daar nog niet echt in heb verdiept, die van mij was de laatste keer 9mm maar mijn chinese arts vond dat het nog wel iets dikker mocht geloof ik. Hoewel te dik ook weer niet goed schijnt te zijn. De 6e terugplaatsing, ja tuurlijk ben je daar veel mee bezig in je hoofd! Dat betekent nl ook zoveel wachtmaanden, dus tel maar op hoeveel pogingen dat in totaal al zijn geweest.....dat doet wel wat met je. En dan heb jij meen ik ook nog een keer een miskraam gehad? Dus ja geen wonder dat je er veel mee bezig bent. Ons huidige traject was voor mij de 5e terugplaatsing dus wij gaan ook al aardig die kant op. En die is helaas weer niks geworden. Officieel moet ik morgen testen, maar toen ik zondagavond (gisteren) met het opsteken van de utrobollen wat bruinig spul aan mijn handen kreeg schrok ik al een beetje en heb toen maar meteen op maandagochtend (vanmorgen) getest. Omo-wit dus. En in de loop van de dag al wat bruinverlies dus dat wordt niks meer deze ronde. Meteen NG gebeld om een evaluatiegesprek te plannen, verpleegkundige was het wel met me eens dat een negatieve test op wachtdag 13 na terugplaatsing waarschijnlijk niet meer positief zou worden. Voor de zekerheid nog 1 dagje de utrobollen gebruiken en morgenvroeg nogmaals testen om het helemaal zeker te weten. Waar ik de vorige keer echt een vreselijke dip had, ben ik nu meer gelaten en berustend merk ik. Wat we ook doen, niks werkt blijkbaar maar ik zou zo graag willen weten hoe dat komt. We vallen in de categorie 'onverklaarbaar onvruchtbaar'. Wat me daarbij wel echt frustreert is dat ik in bijna 2,5 jaar tijd nog geen enkele keer een positieve test in m'n handen heb gehad. Ik zou misschien nog liever een keer een miskraam krijgen dan jarenlang dat Grote Niets, de voortdurende leegte. Er gebeurt.gewoon.niets. Anders weet je in elk geval dat je lijf het kan en wil, maar dat het nog even moet doorzetten of zo. Hoor wel vaker verhalen van dat het de 1e keer een miskraam was en dat het daarna wel goed ging. Alsof het lijf even moet oefenen of zo. Afijn. Nu de website van Freya maar weer eens doorspitten op geschikte klinieken voor de volgende behandeling.

@Kitje Ja ongelooflijk hoe totaal niet-inlevend mensen kunnen zijn he? Vooral met zichzelf bezig. :-S Of wisten ze het niet van je kindje? @Kitje @Paulma @Chrissy Ik heb afgelopen dinsdag de terugplaatsing gehad, dus dan zou ik mogen testen op 27 juli denk ik. Weet niet of ik het red tot die datum (waarschijnlijk al eerder ongesteld, als ik ongesteld wordt) of dat ik me weet in te houden met testen. Ik had bij de punctie al de maximale dosis morfine, dus helaas konden ze niks meer doen qua pijnbestrijding dan ze al deden. De arts zei naderhand dat ze geen volledige narcose konden doen omdat ze daar geen anesthesist hebben, maar dat dat in mijn geval wel nodig was. Helaas kunnen zij niet voor een punctie onder narcose zorgen, dus tenzij ik nog een keer zo'n pijnlijke punctie wil hebben zal ik naar een andere kliniek moeten, in Duitsland bv. Wel interessant om te horen @Paulma dat je zoveel cryo's had. Dat wil ik ook haha. Volg je een bepaald dieet of zoiets? Ik ben al een jaar vanalles aan het doen om mijn eicelkwaliteit te verbeteren, met speciaal dieet en supplementen en noem maar op. Het heeft wel geholpen in die zin dat ik nu steeds betere embryo's heb dan de eerste keer (dat was IVF, uit 12 eicellen slechts 1 matig embryo, later bij de ICSI's meer en betere embryo's), maar bij de cryo's lijkt het niet echt te verbeteren. Ze redden het gewoon niet tot dag 5 en ik zou wel willen weten hoe dat komt. Ondertussen ben ik wel enorm zennn we zijn een paar weken op vakantie en het is heerlijk, mooi en rustig hier, beetje bijkomen van alles. No stress. En laten we maar hopen dat dat helpt. Hoe gaat het bij de rest met de wachtweken? Beetje uit te houden?

Hallo dames, Het is even geleden dat ik hier gereageerd heb, nogal drukke periode met veel aan m'n hoofd. Ik lees dat er weer dames bijgekomen zijn in deze groep, welkom allemaal! De meesten ook al het een en ander meegemaakt op IVF-gebied zag ik. Het blijft een lang en vermoeiend traject waarvan je vantevoren niet weet of het succes gaat hebben. En artsen zijn daarbij een verhaal apart. :S @Kitje Proficiat dat ook nu weer alles goed is! Dat moet wel een opluchting zijn, hoewel je misschien nooit helemaal kan ontspannen. Maar wat iemand anders ook al zei, zo heb ik ook het gevoel dat jij straks een mooi kindje mag vasthouden. Ik moest overigens ondanks m'n dipje erg grinniken toen ik jouw reactie las op mijn gesprekken bij NG. Ik had inderdaad dokter Wissman... Ik heb hem in een van de laatste gesprekken verteld dat mijn leeftijd geen gespreksonderwerp hoefde te zijn (hij begon er toen voor de 3e keer over) want dat ik me daarvan méér dan bewust was. Ik moet zeggen dat hij daar ook goed op reageerde want hij zei: Dan gaan we het er niet meer over hebben. Dank u dokter. Ik moest mezelf weer even bij elkaar rapen na die laatste mislukte (natuurlijke) poging en bedenken hoe we verder zouden gaan. Ook met alles rondom zwangere vrienden of kersverse ouders die op bezoek wilden komen, daar moest ik even bedenken hoe en wat ik dat wilde en me er mentaal op voorbereiden. Maar dat zijn momenten die je af en toe nodig hebt. Inmiddels wel zwager en schoonzus op visite gehad (hebben net een kindje gekregen) en vooral mijn schoonzus was ongelooflijk lief. Ze leeft heel erg mee met ons en vertelde hoe ze zelf dacht dat ze PCS had omdat ze maar een paar keer per jaar ongesteld werd. Uiteindelijk bleek dat helemaal niet het geval te zijn, die PCS werd veroorzaakt door medicijnen die ze voor iets anders gebruikte. Toen ze ermee stopte omdat ze wilden proberen om zwanger te worden herstelde haar cyclus zich en toen was ze heel snel zwanger, wat ze dus totaal niet verwacht had. Die bijwerking was haar nooit verteld, maar om die reden werd het dus ook nooit voorgeschreven bij vrouwen in de vruchtbare leeftijd (behalve bij haar dus, stel prutsers in dat ziekenhuis). Bij haar ouders had het heel lang geduurd voordat ze haar kregen (6 jaar), dus ze had verwacht dat het bij haarzelf ook wel moeizaam zou gaan, maar niet dus. Afijn. Wij zitten nu net in de wachtweken van een 4e ICSI-traject, bij NG. Dat viel nogal tegen. Er zaten genoeg eitjes te wachten, een stuk of 12, maar de punctie deed zo ongelooflijk veel pijn dat de arts besloot te stoppen met aanprikken (de vorige keren in het andere ziekenhuis was ik onder gehele narcose, maar dat kunnen ze bij NG blijkbaar niet doen omdat ze geen anesthesist hebben). Halleluja wat deed dat zeer, ik hoop het nooit meer mee te maken. Uiteindelijk hadden we daardoor maar 4 eicellen ipv de 10 waar we op gerekend hadden. Daarvan waren er 2 bevrucht, 1 verse tp (8 cellig) en de andere redde het niet tot de diepvries. Allebei terugplaatsen was risicovol volgens de arts omdat ik eerder een overstimulatie heb gehad, maar de volgende keer denk ik dat ik ze toch allebei teruggeplaatst wil hebben. Ik vind het zo zonde elke keer! Je hebt toch het gevoel dat er dingen worden weggegooid terwijl dat niet nodig is... De terugplaatsing zelf voelde goed en ik ben nu al een paar dagen aan het praten tegen ons hummeltje, vanwege de positieve vibe en zo. Heb van een chinese arts gehoord dat je het kindje ook letterlijk en figuurlijk mag verwelkomen ook al is het er nog niet, dat zou helpen en sowieso is het goed om in een positieve flow te zitten ipv stress te hebben omdat het kan misgaan. Ik weet het verder ook niet, ik ben al zoveel aan het proberen dat dit er ook nog wel bij kan. Hoe is jullie ervaring eigenlijk met cryo's? Ik heb bij 4 behandelingen pas 1 keer een cryo gehad, terwijl ik ook lees van vrouwen met 3 cryo's of zelfs meer. Is het gebruikelijk om cryo's te hebben of is dat meer de uitzondering?

@Kitje Dankjewel voor je opbeurende woorden, dat had ik even nodig. Even wat positiviteit, over wat er nog allemaal wel mogelijk is en zo. En dat er ook vrouwen van mijn leeftijd gewoon zwanger worden. Inderdaad is dat negatieve gedoe wel het laatste waar ik behoefte aan heb. Ik ben uiteindelijk op dag 33 ongesteld geworden, dus eindelijk duidelijkheid. Maar het was dit keer een nog zwaardere teleurstelling dan anders, waarschijnlijk juist omdat het alle kanten uit ging. Ik geloof dat nu alles van de afgelopen 2,5 jaar eruit komt want ik zit er echt even helemaal doorheen. Eerst mijn vriend die 'er nog niet aan toe was' waarna ik in een serieus dilemma terechtkwam: kiezen voor mijn relatie of voor mijn kinderwens? (ik was al 38 toen, we hebben elkaar op latere leeftijd leren kennen). Daarna ruim een half jaar zelf proberen, een IUI die niet doorging, nu alweer 3 mislukte IVF-trajecten en ondertussen in het laatste half jaar om me heen een ware baby-explosie van zowel 'eerste baby's' bij allerlei stellen als 'tweede baby's'. Deze week ook weer een. Ook bij mijn schoonfamilie (daar zijn we nu dus het enige kinderloze stel :-S), en die willen ook nog eens dingen doen als gezamenlijke bbq's en langskomen en zo. Nee ga weg. Ik kan er even niet meer tegen, het is op. Wat betreft NG heb ik me inderdaad wel voorgenomen om om een andere arts te vragen als hij nog een keer dit soort dingen begint te zeggen. Ik heb die man nu 2 keer gesproken en bij beide gesprekken begon hij over mijn leeftijd. 'Dat weet ik ook wel, je hoeft het er niet in te wrijven' denk ik dan. Als het spontaan gelukt was om zwanger te worden zat ik daar toch niet. En als hij er zelf niet in gelooft, waarom werkt hij dan in zo'n kliniek... Ik heb in de laatste week van juni een afspraak dus ik schat zo in dat ik dan aan een nieuw traject kan beginnen. Hoe gaat het inmiddels met jou? Heb je nog echo's gehad?

@Paulma Heel, heel veel sterkte gewenst. Wat een afschuwelijke situatie. Fijn idd dat je een lieve arts had. Maar dit moet je toch weer even verwerken en jezelf opladen voor het vervolg. Het kost allemaal al zo veel energie en dit is al helemaal een dreun. Ik vind het maandelijkse circus al zo'n achtbaan van wel/niet, wel/niet, zou het? Ja? Oh nee toch niet. Hmm....misschien toch? Oh nee laat maar weer. Volgende poging. En dan is het gelukt en moet je alsnog afscheid nemen... Elke keer dat rouwproces. Wat ik vaak doe om mezelf 'schoon' te maken (zeker na een IVF-traject), is castorolie-pakkingen in de dagen na mijn menstruatie. Hoewel mijn eerste indruk van zoiets was van 'geen idee of het werkt maar goed, laten we het eens proberen' en ik eigenlijk ook een beetje sceptisch was, voel ik in de dagen na zo'n pakking wel altijd het een en ander bewegen daarbinnen. Alsof er toch iets in gang was gezet of zo. Het is verder trouwens ook heel fijn om te doen, zo'n castorolie-pakking. Warme olie, warme kruik op je buik en dan een uur op bed liggen. Ik slaap altijd als een roos na zo'n sessie. @Jennie80 dankjewel? het klinkt bijna als een compliment..... en dat over iets waar je zelf geen invloed op hebt. Ja dat hoorde ik van de arts dus ook, en dat is ergens natuurlijk wel een opsteker. Maar hij zei ook dat dat niks zegt over de kwaliteit. Dus of je dan de voorkeur moet geven aan weinig eitjes met goede kwaliteit, of veel eitjes met matige kwaliteit.......Beide heeft z'n voors en tegens. Wel is het -denk ik- zo dat als er nog veel eitjes zijn dat je dan statistisch een grotere kans hebt dat er wat goeds tussen zit. Een gouden exemplaar, zoals de arts het uitdrukte. @Kitje Ja ik snap wel dat je nog niet goed blij durft te zijn. Het is allemaal zo precair en kwetsbaar. Maar hou je idd maar vast aan de gedachte dat het vaker goed dan fout gaat. En je hebt al een keer een kindje gekregen, een in elk geval een teken dat je lijf het kan en wil dus heb vertrouwen! Hier is mijn huidige cyclus inmiddels een ware mindfuck aan het worden. Dag 17/18 buikpijn. Dag 23 t/m 27 gerommel in m'n buik en weer soort van half ongesteldheidsgevoel. Dag 27 negatief getest. Dag 28 t/m 30 gebeurde er helemaal niets, tot aan het einde van dag 30 een heel klein beetje bloed. Huilbui gehad want ik dacht dat de kans weer verkeken was, terwijl ik een paar dagen lang toch in de veronderstelling verkeerde dat het wel eens raak kon zijn. Bezoek voor zondag (waarvan 1 zwangere) afgezegd want ik zat er echt even helemaal doorheen. Daarna dag 31 weer vrijwel niets, heel af en toe een heel klein beetje met afvegen maar niet noemenswaardig. Ook geen krampen. Wel weer getest op dag 31 (gisteren dus), negatief. Inmiddels dag 32, nog geen krampen en geen bloedverlies, wel beetje apart gevoel in m'n buik. Aaaargh. Moet me inhouden om niet weer te gaan testen. Ik weet niet of het rare gevoel in m'n buik nu van eventuele krampen komt of van de spanning. Afwachten maar weer....man man wat moeilijk. Over NG: ja het was wel een beetje een tegenstrijdig antwoord wat betreft die leeftijdsgrens, want hij begon vervolgens over een vrouw van 44 die hij niet meer wilde behandelen wegens te weinig eitjes. Dat klopte niet echt met zijn eerdere antwoord over de grens van 43. Maar goed ik kan er in elk geval wel terecht. Bedankt trouwens voor de info over de buitenlandse klinieken! Dat is echt heel waardevol en interessant, ga ik zeker eens op googelen. Ik word over een paar maanden 42 dus ik moet gewoon realistisch kijken naar de mogelijkheden om zwanger te worden van mijn eigen eicellen, of dat andere opties beter zijn. Jouw redenering over het houden van en zorgen voor een kindje van een ander (adoptie etc) ten opzichte van donoreicellen begrijp ik ook heel goed. Dus misschien wordt dat voor ons ook wel een volgende optie.

@Paulma Oei! Neee het zal toch niet???? Wat erg!! Hoop van harte dat het op de echo allemaal goed is!! Pfff wat zijn dit soort dingen toch zenuwslopend.... het zwanger worden zelf, en dan daarna het zwanger blijven... Fingers crossed dat het goed blijft gaan! Mijn test gisteren was negatief helaas. Omo-wit. Blijf het natuurlijk wel even in de gaten houden, als ik over een paar dagen niet ongesteld ben geworden kan ik altijd opnieuw gaan testen. (Geen bloed geeft moed zeggen ze toch?) Anders kan ik in elk geval over een paar weken starten bij NG voor een traject. De trajecten zijn korter heb ik begrepen dan de reguliere trajecten in het ziekenhuis en je hoeft ook niet eerst aan de pil, wat ik ook wel fijn vind. Als de start van je traject dan onverhoopt wat later is heb je in elk geval nog een spontane kans om te benutten, terwijl je dat bij een pil-traject niet hebt omdat je cyclus dan wordt platgelegd. Ik krijg straks dan wel Gonal F omdat het risico op overstimulatie bij Menopur groter is blijkbaar, en met mijn AMH-waarde van 3,34 vond de arts het ook niet nodig om maximaal te stimuleren. Hij gaf aan dat de dosis die ik de laatste keer heb gekregen voor mij te hoog was gezien mijn AMH-waarde (toen begreep ik ineens ook beter waarom ik die overstimulatie had gekregen). De leeftijdsgrens bij NG lag wel lager dan ik verwacht had (had daarvoor op de site van Freya gekeken) dus ik kan daar nog maar 1 jaar terecht. Alleen het komende jaar dus en dat maakt me wel wat benauwd. Vorig jaar werd me in het zkh ook gezegd 'oh maar je hebt nog zeker een jaar dat je hier terecht kan voor IVF' en dat jaar is ook al voorbij. @Kitje Aha dan snap ik het inderdaad! Ik begreep het al niet zo goed omdat ik uit de verhalen begreep dat je al in NG geweest was en daar niet geslaagd. Maar dat ging over behandeling met eigen eicellen dus. Op Cyprus wordt je behandeld met donoreicellen. Vertellen ze daar ook waar de eicellen vandaan komen? In Nederland is er schijnbaar een wachtlijst van jewelste voor donoreicellen, waarom zouden vrouwen op Cyprus (of elders) dan zo makkelijk stimulatietrajecten ondergaan -waar ze zelf uiteindelijk niks aan overhouden? Voor de donor kost dat toch ook geld?

Hahaha @Paulma de details van een bevalling zijn nog minder fijn heb ik gehoord..... Snap wel dat dat bruinverlies erg onzeker maakt, zeker als dat zo lang duurt! Als de echo's etc uitwijzen dat je gewoon zwanger bent zou ik er gewoon lekker van genieten! (mijn zus is 9 maanden kotsmisselijk geweest bij haar eerste, dat was echt niet grappig. Ze was al niet dik en dan ook nog 5 kg afvallen is ook weer niet de bedoeling van zwanger zijn....) Blijf gewoon alert op evt dingen die niet goed lijken, jij kent je eigen lichaam het beste en dan kan je ook op tijd aan de bel trekken. Ja ik zei ook al tegen mijn vriend 'het zou wel een grap zijn als we nu na 2 jaar proberen en 3 mislukte IVF-trajecten, ineens in zo'n rustmaand spontaan zwanger zouden zijn....' Dus ik ga er maar niet van uit. Ik wil morgen gaan testen (dag 27, dan moet er toch wel iets zichtbaar zijn), wil van de onzekerheid af. Ik voel 't wel alweer rommelen inmiddels, en m'n eigen lijf kennende denk ik dat het idd niks wordt. Wat kan je lichaam je toch voor de gek houden. @Kitje dat wist ik niet over Gonal F en Menopur. Hoewel bij mij ook wel werd gezegd dat de kwaliteit eitjes beter was met Menopur, maar het leek er meer op dat ze die conclusie hadden getrokken na het eerste traject of zo. Dat je bij een cryo langer utrogestan moet gebruiken wist ik ook niet. En misschien een gekke vraag, maar hoe ben jij bij Cyprus terechtgekomen? Ik heb al vanalles gelezen over Belgie, Duitsland (Vivaneo bv) en alles wat ze daar wel doen en in NL niet, maar over Cyprus had ik nog niet eerder gehoord. Wat doen ze daar wat ze hier niet doen?

Owww @Paulma dat is nog even spannend!!! Ik steek een kaarsje voor je op! Mijn gesprek van maandag ging op zich wel goed. We hebben akkoord gekregen om door te mogen met een 4e traject, maar we gaan even bekijken of we dat dan ook in dit ziekenhuis willen doen. Zij gaan feitelijk alleen hun kunstje herhalen van de vorige keren, en misschien is het zinnig om een keer iets anders te proberen. Als in, even iemand anders ernaar laten kijken die wellicht ideeen heeft voor een andere aanpak of zo. En wat Kitje al zei, Nij Geertgen is gespecialiseerd in vruchtbaarheidstrajecten en heeft daarom waarschijnlijk ook meer kennis in huis. Ik zit nu net in de 4e week van m'n cyclus (meestal zo rond de 29-30 dagen) en heb volgende week een gesprek bij NG, dus dan kunnen we precies op tijd de afweging maken waar we doorgaan met het nieuwe traject. Mijn vragen over het printje met de embryo-informatie zijn op zich ook wel beantwoord, maar het ging wel weer een beetje vreemd. Het begon er mee dat de arts zei van 'tja het is ook echt heel specialistische informatie, zelfs ik kan er niet altijd goed wijs uit. En een embryoloog heeft er tenslotte ook 8 jaar voor gestudeerd.' Waardoor ik dacht (misschien een beetje negatieve insteek hoor) : 'bedoel je nu dat dit te ingewikkeld voor mij is en dat ik er dus niks aan had om deze informatie te vragen?' Naja aannames. Ze heeft het vervolgens wel duidelijk uitgelegd waardoor ik het schema ook een stuk beter begreep. Ik weet nu ook dat ik de eerste keer met de IVF een matig embryo teruggeplaatst heb gekregen en de keren daarop met ICSI een prima (een p) embryo van 8 cellen. Arts denkt dat dat aan de soort medicatie ligt dat ik daarna betere embryo's had. Echter ben ik ook al bijna een jaar aan een dieet dat vruchtbaarheidverhogend zou moeten werken, dus ik hoop/denk natuurlijk dat dat er ook invloed heeft op de kwaliteit van de embryo's. Was het jullie trouwens bekend dat embryo's van 11 cellen weer terug kunnen vallen naar 7 cellen of minder? Dat bleek uit ons lijstje. Heel vreemd vond ik dat. Ik dacht ze delen door, of juist niet. Maar dat ze weer kunnen terugvallen naar een kleiner aantal cellen wist ik niet. Ik zit nu dus in de 4e week van m'n cyclus en ben weer mezelf helemaal gek aan het maken. Kwaaltjes en pijntjes die misschien niks voorstellen maar die je toch weer gaat interpreteren alsof het raak is dit keer.......afijn jullie kennen het vast wel. Maar wat ik oprecht vreemd vind, ik heb dit keer op dag 17 en 18 buikpijn, krampen en lage rugpijn gehad. Alsof ik ongesteld moest worden maar dan wat minder erg. Ik heb een cyclus van gemm. 28-31 dagen dus voor menstruatiepijn was het veel te vroeg. Sinds ik vanalles bijhoud in een app kan ik ook zien dat dit niet gebruikelijk is (voor mij). Dus nu ben ik de dagen aan het aftellen dat ik een testje kan gaan doen. Gelukkig komende week ook al gesprek bij NG dus verder geen verloren tijd.

Wauw @Paulma Dat is echt fantastisch nieuws!! Proficiat!!! Wat fijn zo'n positief bericht. Geniet ervan! @Aslyn Hoe gaat het nu met je? Sowieso k*t natuurlijk, maar ik voel zo met je mee @ruby2021 Dat heb ik dus ook al vaak te horen gekregen als ik dingen voorstel die ik uit eigen onderzoek te weten ben gekomen: 'doen we niet, is niet standaard in Nederland want nog niet voldoende bewezen', oid. Volgens mij meten ze in ons zkh ook geen AMH-waardes (hoewel ik moet bekennen dat ik daar ook niet naar gevraagd heb), maar in Nij Geertgen lijkt dat vrij standaard om te meten. Dus ik ben ook wel eens sceptisch bij afwijzende reacties vanuit de medische wereld over dat iets bij hen niet standaard wordt toegepast. Er is tenslotte een reden dat je niet zwanger wordt, en dus is het zaak te zoeken naar die reden. En dat moet dus soms langs ongebruikelijke wegen. Ze kunnen dan allicht openstaan voor nieuwe dingen, maar dat lijkt ook niet echt het geval te zijn. Als je bv je HCG wilt laten meten in je bloed, wat in Belgie vrij standaard lijkt te zijn bij IVF, word je hier doorverwezen naar de huisarts (dat heb ik dus de laatste keer gedaan, helaas huisarts wilde het ook niet doen. Een dag later werd ik ongesteld dus toen had het toch geen zin meer). @Kitje @ruby2021 Kreeg vorige week een brief dat ik vanmiddag een telefonisch consult heb met het zkh, waarschijnlijk over het al dan niet doorgaan met het 4e traject. Dan kan ik ze dat meteen vragen of ze er ook nog wat uitleg achteraan willen sturen van die schermafdruk over de embryo's/kwaliteit etc. Als ze dat niet doen of onvoldoende duidelijk zal ik hier idd een deel van het formulier delen, misschien dat iemand anders er nog wat van kan maken.

Jeezes @Aslyn, dat meen je niet....... Wat erg dat dit nu alweer moet gebeuren. Afschuwelijk. Dan ben je al zover gekomen en dan gebeurt er zoiets...... Dikke knuffel en veel sterkte, ik weet gewoon niet wat ik moet zeggen. Zelf nog nooit een positieve test in m'n handen mogen hebben, maar door dit soort berichten al voorbereid op het ergste. @Kitje, ja zo'n baarmoeder-onderzoek heb ik gehad, een paar weken voor de 3e punctie. Wordt er met water wat gespoeld in je baarmoeder (en eileiders geloof ik, weet het niet meer precies) maar daar was niks bijzonders op te zien zei men. Was overigens geen lolletje dat onderzoek, werd zowat misselijk van de pijn. Ik heb inmiddels een afspraak gemaakt bij Nij Geertgen voor eind deze maand, we hebben nu na ruim een week nog niks gehoord van het ziekenhuis of we door 'mogen' met het 4e traject en ik vind het wel best zo, ik ga niet nog een week zitten wachten op goedkeuring. Vandaag de informatie gekregen van het zkh over hoe en wat met de embryo's van de afgelopen trajecten. Wat schetst mijn verbazing: alleen een papiertje, schermafdruk met de gegevens erop en nul uitleg erbij, zelfs geen begeleidende brief. Met allemaal termen en afkortingen waarvan ik niet weet wat ze in de medische context betekenen. Echt w.t.h. jongens, is het nou zo moeilijk om wat uitleg te geven bij dit soort dingen? Wat word ik er toch moe van om alle informatie uit ze te moeten trekken. Maar goed dat we ergens anders terecht kunnen. (ps weet iemand hier toevallig meer over dit soort dingen? Dan deel ik graag even een foto ervan).

Hoi allemaal, Sorry was best wel druk de afgelopen week en ik slaap al weken niet goed dus had even wat weinig energie. Fijn zo'n zaterdagmorgen-uitslaapdag haha. @Kitje Wauw Proficiat!! Sinds wanneer weet je het? En is dit het resultaat van een IVF? @Aslyn @Kitje Evaluatiegesprek was niet heel bevredigend. Korte samenvatting: blablabla leeftijd. Ongeveer op alle vragen die ik had. De arts zei dat ze geen embryoloog was dus alles rondom de terugplaatsing van de embryo's, hoeveelheid en kwaliteit en dergelijke daar was ze geen expert in. Dat ze in Tilburg bepaalde protocollen hadden en dat dat niet voor niks was etc. Ze begreep mijn vragen wel, maar kon er dus geen bevredigend antwoord op geven. We krijgen nu wel de informatie over de embryo's, kwaliteit etc van de afgelopen trajecten dus dat is al iets. Toen ik aangaf dat we wel voor een 4e poging wilden gaan, zei ze dat ze dat moest overleggen in het team. We hebben dus nog geen akkoord om door te mogen met het volgende traject. Dat had te maken met mijn leeftijd (ik word over een paar maanden 42 en voor ons huidige ziekenhuis is dat de leeftijdsgrens), maar ze had ook een houding van 'tja we hebben het nu al 3 keer geprobeerd'. Zo'n beetje van meer kunnen wij niet doen of zo. Vond ik niet zo plezierig. Ze vond het wel goed dat we al verder aan het kijken waren (Nij Geertgen) en die begreep ze wel. Wat mij frustreert in het hele proces is dat fysiek gezien bij ons alle seinen op groen staan, maar er dus niks blijft plakken. Ik heb ook allemaal mooie (bloed)waarden, maar toch is dat voor ons huidige ziekenhuis dus niet voldoende, daar lijkt het op. We hebben nog niks gehoord van het zkh of we door mogen, dus maandag ga ik vast Nij Geertgen bellen voor een afspraak. Alles in dit soort trajecten duurt eeuwen dus je kunt maar vast dingen geregeld hebben. Laatst las ik ergens op internet een interview met een vrouw die haar eerste kind had gekregen toen ze 45 was, en na 7 IVF-trajecten. Bij een van de laatste trajecten was men erachter gekomen dat ze een soort obstructie in haar baarmoeder had die innesteling verhinderde. Die was operatief verwijderd en daarna was ze dus zwanger geworden. Maar dat was dus minstens 5 trajecten lang, niet opgemerkt in het zkh en je wordt toch behoorlijk binnenstebuiten gekeerd als vrouw. Wonderlijk. Haar advies was dus ook aan iedereen in dezelfde situatie: blijf vragen, blijf onderzoek doen en geef niet op. Er is altijd een reden waarom het niet lukt. Dus ik blijf maar gewoon doorgaan met zoeken naar andere mogelijkheden en alternatieve therapieen uitproberen zolang het een beetje logisch en redelijk klinkt. Momenteel zitten we in de rustmaand dus komende week weer klussen.

@Kitje dankjewel voor je reactie en je begrip. Ja met al die vragen zit ik dus ook sinds kort. Het zkh waar wij zitten is op de een of andere manier niet zo scheutig met informatie over kwaliteit embryo's, wat er gebeurt rondom terugplaatsingen e.d. Ik wist dat er je na je 38e ervoor kan kiezen om meerdere embryo's teruggeplaatst te krijgen, maar dan moet je wel op voorhand weten hoeveel embryo's er zijn. Dat krijgen wij steeds pas te horen op de dag van terugplaatsing en dat is natuurlijk te laat voor ons om daar een keuze in te maken, want dan heeft het zkh al bepaald. Het was ook iets waar ik de eerste keer met de IVF niet zo bij stil heb gestaan (toen hadden we ook maar 1 embryo), het is tenslotte ook allemaal nieuw waar je in belandt en het duurt soms even voordat je hun systeem door hebt of zo. Inderdaad was ik nu bij het laatste traject ook wel even goed chagrijnig. 17 eicellen waarvan 11 bruikbaar (rest was niet rijp), 7 embryo's en geen enkele cryo, terwijl ik zelf toch ook wel op 1 of 2 cryo's gerekend/gehoopt had. Ziek van de overstimulatie, vrijwel elke dag bloedprikken/echo's, aan de bloedverdunners (wederom spuiten zetten) en dan nul resultaat. Pffff. Leuk. Maar niet heus. Bij de evaluatie van het 2e traject (de 1e ICSI) heb ik dat ook aangegeven dat ik er meerdere teruggeplaatst wil krijgen. Toen werd gezegd 'ok prima doen we', maar ook zei men dat ze dat alleen doen als er meerdere van dezelfde kwaliteit zijn, want een matig embryo kan dan een top-embryo negatief beinvloeden bij de innesteling, blijkbaar. Maar we krijgen dus niet vantevoren te horen hoeveel embryo's er zijn ontstaan en van welke kwaliteit (de terugplaatsing gebeurt in een ander zkh). We krijgen pas bij de terugplaatsing zelf, als ik al in die stoel lig bij wijze van spreken, te horen hoeveel embryo's er zijn ontstaan. Als ik dus 1 topper heb en de rest is iets minder van kwaliteit krijg ik er dus sowieso maar 1 teruggeplaatst. Na een week krijgen we dan een brief waarin wordt medegedeeld of er cryo's zijn ontstaan en zo ja hoeveel. Verder niks. Ik heb bij de laatste terugplaatsing, op de dag van terugplaatsing zelf, 's ochtends het zkh gebeld in Tilburg en gevraagd hoeveel embryo's er waren en van welke kwaliteit, ivm de terugplaatsing. Sorry mevrouw, dat had u eerder moeten regelen. Ik zei dat heb ik gedaan, maar als ik niks weet kan ik ook geen keuze maken. Oh nouja dan moet u bij het andere zkh zijn. Ik weer naar Eindhoven bellen. Nee dat kunt u het beste in Tilburg vragen. Enz. Uiteindelijk via Eindhoven te horen gekregen dat er 1 top-embryo teruggeplaatst zou worden, maar niks over de kwaliteit van de rest. Bij de terugplaatsing zelf heb ik dus gericht gevraagd naar de kwaliteit van de overige embryo's en toen lieten ze het zien op een schermpje (na terugplaatsing), maar dat heb ik natuurlijk niet allemaal onthouden. In Tilburg hanteren ze een andere indeling: topper, redelijk en matig of iets dergelijks. Ik ga ze nu wel bellen dat ik die informatie wil hebben en van het vorige en volgende traject ook. Morgenmiddag evaluatiegesprek van de meest recente poging. Mijn vriend zei: Als er meerdere zijn van 7 cellen kunnen ze beter daarvan er 2 terugplaatsen en de topper van 8 cellen invriezen. Ook een valide punt. Maar wat ik al zei, als je vantevoren die dingen niet weet kan je ook niet aangeven dat je dat wilt. Kortom ik heb een hele rits vragen die ik ze morgen ga stellen. In februari (tussen 2 trajecten in) heb ik al een intake gehad in Nij Geertgen, ik wilde nl weten of zij iets konden bieden wat men in Eindhoven nog niet geprobeerd had maar dat bleek tegen te vallen. Wel kan je er idd langer terecht. Ook alvast even bloed laten prikken zodat ze wat dingen konden checken. Ik had een AMH-waarde van 3,34 wat erg gunstig is volgens de arts, maar ik weet niet wat de referentiewaarde is/zou moeten zijn. Afijn als we uiteindelijk naar Nij Geertgen gaan kunnen we in elk geval vrij vlug starten want dan zijn de belangrijkste testen al gedaan. Wat betreft de leeftijden, ik heb eens op de website van Freya een overzicht gezien van de IVF-ziekenhuizen in NL en welke leeftijdsgrenzen ze hanteren, zodoende dat ik meteen na Eindhoven naar Nij Geertgen wil, anders blijf je aan het switchen. Maar je zegt dat je daar onder behandeling bent geweest, wanneer was dat als ik vragen mag? En ben je er uiteindelijk zwanger geworden? En ik zal het verhaal van Hanniebal eens gaan lezen, heb wel behoefte aan een positief verhaal.

Oef @Onzefamilie, jullie hebben er ook al een hele reis op zitten! Wat een verdriet om dan je tweeling te moeten verliezen. Heb zelf in mijn familie iemand bij wie het kindje (de 3e) dood geboren werd en ik heb gezien hoe traumatisch dat is. En dat maakt dus niks uit hoe oud het kindje was. Ik snap dus heel goed dat je het niet vertrouwt, zelfs niet met een positieve test in je handen. Maar probeer vertrouwen te houden, zijn er dingen die je zelf kan doen om de omstandigheden te optimaliseren? Ik heb zelf veel gehad aan de adviezen van fitforfertility.com van Rika Luka, dat geeft je in elk geval het gevoel dat je er zelf controle over hebt. Niet dat het bij ons al tot een zwangerschap heeft geleid, maar die garantie heb je nooit natuurlijk...

@Paulma 9 eitjes is zeker een mooi resultaat! Hoe voel je je nu na de punctie? Nog een beetje beurs denk ik? En heb je algehele verdoving gehad of alleen plaatselijk? Ze geven mij steeds een roesje waardoor ik helemaal onder zeil ben, want een eendebek wil ik er al uit meppen, zo pijnlijk vind ik dat. Haha tja ik redeneerde 'als ik niks zie of voel ben ik in elk geval niet ongesteld' en testen kan ook confronterend zijn....dat je hoop eerder de bodem in wordt geslagen zeg maar. Als je het testen uitstelt geef je jezelf nog een kans dat het positief is, of zo. Vanmorgen dus een test gedaan: hartstikke negatief. En ben nu ook definitief ongesteld. Ja we zijn vorig jaar maart begonnen met IUI, maar die ging niet door wegens teveel rijpe eicellen (4). Daarna kwam corona dus gebeurde er ook 2 maanden niks (wel zelf geprobeerd natuurlijk). Toen met IVF begonnen: 1 embryo uit 12 eicellen, dus er werd ons toen ICSI geadviseerd. ICSI: 8 embryo's uit 12 eicellen, 1 cryo. Maar niks is blijven plakken. De 2e ICSI werd dus voor ons het 3e traject: 17 eitjes waarvan 11 bruikbaar, 7 embryo's maar geen cryo. De verse is dus mislukt. En daar baal ik wel behoorlijk van, na net 3 weken gedoe met overstimulatie en medische controles. Al dat gedoe en dan geen enkel resultaat. We willen wel gewoon doorgaan nu, op eigen kosten, maar wel zo mogelijk in NL blijven. We wonen nl best dichtbij het ziekenhuis dus het is ook wel gewoon praktisch. In ons ziekenhuis starten ze geen nieuwe behandeling meer na je 42e, maar we hebben zitten rekenen dat we met 1 rustmaand nog precies voor m'n 42e kunnen starten met een nieuwe behandeling. En daarna naar Nij Geertgen, daar kijken ze meer naar je eicelvoorraad dan naar je leeftijd en sowieso kun je daar vlgs mij tot je 44e terecht. Ik heb nu nav de laatste ICSI wel zitten nadenken. Er zijn dus nu al 2 keer 6 embryo's weggegooid omdat ze het niet redden tot dag 5 of zoiets. Dat voelt toch als best wel zonde van alle moeite en van het geld. Bij de laatste terugplaatsing heb ik gevraagd wat de kwaliteit van de embryo's was. De beste was 8-cellig en die wordt dan teruggeplaatst, dan nog een stuk of 3 van 7 cellen en wat van 6 of 5 cellen. Nu weet ik dat er ook zwangerschappen ontstaan uit mindere kwaliteit embryo's, dus waarom kunnen ze die 7-cellige dan niet gewoon op dag 4 invriezen? Ik wil eigenlijk dat ze dat gaan doen bij de volgende poging en dat ook melden bij de komende evaluatie. Als ze embryo's van 7 cellen terugplaatsen, kunnen ze ze ook invriezen lijkt me. Ookal weet ik dat ze verloren kunnen gaan bij ontdooien en dat het geen garantie geeft op een zwangerschap, het geeft je toch net effe wat meer kansen en dat is na je 40e wel cruciaal. Elk nieuw traject ben je toch weer enkele maanden ouder en dus je eicellen ook. Voorlopig ga ik maar gewoon even verwerken dat er weer een poging is mislukt en op de bank kruipen met een warme kruik en chocolade. En dan op naar de volgende poging. Fijn weekend allemaal! Liefs Heleen

Hallo allemaal, ik ben Heleen (41 going on 42), en ik ben nieuw hier maar zit in hetzelfde schuitje als jullie en kwam hier met googelen terecht. En was enorm blij om dit topic te vinden! De moeilijkheden als 40+ meisje om zwanger te worden (en te blijven uiteraard), waar je allemaal doorheen gaat en wat wel en vooral niet te doen.....heeeeeel herkenbaar! Als 40+-er vruchtbaarheidstrajecten ondergaan is het nog wat stressiger dan als dertiger omdat je gewoon weinig tijd meer hebt. We zijn nu 2 jaar bezig om zwanger te worden, sinds ruim een jaar in de medische molen. Ik zit nu op wachtdag 13 na terugplaatsing en moet even m'n zenuwen van me afschrijven........ Tot nu toe geen pijntje, krampje of bloed dus ik begon al wat hoop te krijgen want nog niet eerder zover gekomen zonder symptomen, maar ja hoor, een uur geleden ineens wat roze bij het broekloeren. Dus ik vrees het ergste. Ik heb vanmorgen het ziekenhuis aan de telefoon gehad en gezegd dat ik tot nog toe geen menstruatieklachten had, maar wel morgen ga testen ipv zondag 2 mei, want dan kan ik ook eerder stoppen met de utrobollen. Soms leveren die nog wat vertraging op in het ongesteld worden. Ik heb de boel gejinxt geloof ik. Ik zit goed in m'n eicelvoorraad gelukkig, maar dat levert tot nu toe helaas niets op. Huidige poging ICSI, 17 eicellen dus overstimulatie, ziek en 2 weken lang naar het ziekenhuis voor bloedprikken en echo's en dan geen cryo's overhouden. En de verse lijkt nu ook te gaan mislukken. Bah. Ook is dit het derde traject dus hierna mogen we zelf gaan betalen. Sorry voor dit verhaal maar moest het even kwijt. Ik hoop voor ons allemaal dat we de statistieken tarten en gewoon zwanger worden. Liefs Heleen.