Hobbesje

Goeiemorgen dames! Heb weer even tijd om bij te lezen en wat te posten. Hier was het vanmorgen een rustige start. Kian en Mikai waren allebei rond 7 uur wakker. Zit nu even lekker achter de computer, Kian is boven bij mijn moeder - die me nog komt helpen de schat - en Mikai ligt lekker in de box. Britt: balen dat je meisje daar zoveel last van had. Maar wel fijn dat jezelf snel doorhad wat het was! Gisteren zijn we met Mikai naar de kinderarts geweest en die is helemaal tevreden. Als hij wat aan de bevalling en zijn hele slechte start over zou houden, zouden daar nu de eerste dingetjes van te zien kunnen zijn. En dat is gelukkig nog niet zo. Nu over 2 maanden weer op controle. Ze hebben hem ook even gewogen en meneertje weegt gewoon al 4900 gram!

Hier kan je het ook in Nederland krijgen: http://www.drogisterijmensink.nl/

Gefeliciteerd met jullie zoon!

Zoe: de tijd gaat inderdaad echt snel. Heb hier ook alweer een mannetje van 3 weken. Heb het idee dat we vorige week pas begonnen zijn! En ik herken met in Kian: daarom botst het ook zo lekker tussen ons... Hoop dat het met Mikai wat rustiger wordt vanaf een jaar of 2. Britt: voor krampjes is de osteopaat idd ook een optie. Je kan er iig 1 keer naar laten kijken. Wij zijn met Mikai ook al geweest vorige week en ik merk wel verschil. Niet dat de krampjes helemaal weg zijn, maar er wordt veel meer probleemloos geprutteld in de broek. Diana: fijn dat je begrepen wordt. Hoop dat het allemaal snel helpt en je je beter gaat voelen. Heel verstandig van je om Amirah in een ritme te drukken. Dat probeer ik hier ook - je moet wel met 2 kids. Er mag best op verzoek gevoed worden, maar als het me echt niet uitkomt dan wordt Mikai wakker gemaakt of gaat er een speentje in en krijgt hij later wat. En dat gaat tot nu toe goed gelukkig. Wij zaten gisteren ineens nog maar op 5 voedingen... En meneertje heeft voor de 2e nacht een hele ruk geslapen. Dus het lijkt erop dat we de nacht op de goede plek hebben weten te krijgen. Kan Mikai vanaf nu overdag ook meer boven slapen (we hadden hem in de box omdat hij daar eerst de nacht had... en daar waren we niet blij mee).

Diana: hoe je je voelt herken ik van bij Kian. Die kon ook ontroostbaar huilen en was een heel driftig kereltje. Zo af en toe kon ik hem wel wat doen... Heel goed dat je hulp vraagt van je moeder! Hoop dat de huisarts morgen iets voor je kan doen. Hier gaat alles prima. We hebben een heel rustig mannetje. Hij doet niet anders dan eten, slapen, eten, slapen, eten, wakker liggen kijken, eten, slapen, etc. Je hoort hem bijna niet. Wat een verschil met Kian! Hoop dat dit nog even zo blijft natuurlijk. Nu alleen nog de nacht helemaal goed proberen te krijgen. Meneertje dacht dat het vanmorgen om kwart over vier wel een mooie tijd was om de dag te beginnen. Daar waren deze papa en mama niet zo blij mee. Toen Mikai weer ging slapen stond Kian alweer naast z'n bed... Mikai krijgt zo om half 10 weer de fles en dan is het het idee dat wij ook lekker gaan slapen. *en dat is gelukt! Mikai heeft geslapen van 10 tot 5!! wat een luxe*

Bij de eerste is er niets gebeurd en ben ik na 15 dagen overtijd ingeleid (dag 16 pas iets ontsluiting; infuus en vliezen doorgeprikt). Dit keer 's ochtends naar de gyn, waar alles nog zo dicht zat dat ik niet inleidbaar was. Daarna de hele middag een minder prettig aanvoelende buik. 's Avonds nadat onze oudste zoon naar bed was lag ik lekker op de bank tv te kijken toen de vliezen braken. Daarna meteen om de 3 minuten weeen. Dat wachten op hoe en wanneer het start is vervelend he? Succes met het afwachten!

Leg een kussen onder de matras bij je voeten, bananen eten (als je nog goed naar het toilet kan...). Heel vervelende kwaal is het, succes ermee!

Gefeliciteerd met jullie dochter en zusje! Mooie datum.

Oh Diana, balen dat je je zo slecht voelt. Goed dat je er actie op onderneemt! Hoop dat je snel bij de ha terecht kan en je goed geholpen wordt. Ik zit hier met een wakker mannetje in mijn armen achter de laptop. Mikai heeft 's avonds zijn dag. De hele dag slaapt meneer als een marmotje en 's avonds gaan de ogen open en wil hij alleen maar eten lijkt het wel. Morgenvroeg eens overleggen met de wijkverpleegkundige, die komt toch langs (wel of niet zo vaak voeding aanbieden... overdag hoeft meneer niet zoveel nl).

Gefeliciteerd!!!

Gefeliciteerd met jullie dochter!

Gefeliciteerd met jullie dochter!

Gefeliciteerd met jullie zoon! De teleurstelling over het herstellen deel ik met je. Het is niet anders, maar daarom is de 'pijn' ervan niet minder helaas.

Gefeliciteerd met jullie dochter. Het staartje is inderdaad nogal heftig. Ik wens je een voorspoedig herstel en geniet van jullie meisje.

Dat babietjes veel wakker kunnen zijn, daar weet ik alles van. Kian sliep overdag met een beetje geluk 2 x een kwartier.... Gelukkig wel goed 's nachts. Maar wat zijn de dagen dan lang... Mikai is een veel rustiger kindje. Hij kan heeeeel boos worden als de fles niet meteen klaarstaat, maar verder hoor je hem bijna niet (behalve als hij een aanval van kramp heeft). Wat een rust in vergelijking met hoe ik mij de vorige keer voelde. Verder gaat het met mij nog niet zo. Ben het allemaal even helemaal zat. Heb nu een ontsteking aan mijn wond en dat doet weer flink zeer. Heb een flinke antibioticakuur gekregen (waar je dus van aan de dunne gaat - werkt goed samen met mijn staaltabletten die de boel helemaal verstoppen). Net nu het beter ging en ik lekker uit de voeten kon. Heb vandaag een grote baal/jankdag. Hoop dat ik me morgen beter voel. Dan komt iig mijn moeder me helpen en gaat Bjorn voor het eerst weer werken. Kan ik 's morgens terug naar bed. Weet alleen nog niet of ik het ga redden om met Kian te gaan trakteren voor zijn verjaardag (zitten is niet echt prettig voor mijn wond). *einde klaagbericht* Mikai groeit gestaag. Vandaag zijn ze van het bureau langs geweest om een keer extra te wegen en hij weegt nu 4300 gram, vorige week donderdag was het 4270 en de zaterdag ervoor 4220 gram. Schijnt wel normaal te zijn bij grotere kindjes dat het veel langer duurt voor ze weer op geboortegewicht zijn. Ze had meteen de gehoortest bij zich en Mikai z'n oren zijn goedgekeurd (gelukkig). Hier is het normaal dat je er voor op pad gaat, dat hoeft nu dus gelukkig niet (heb ik niet veel trek in). Woensdag gaan we met Mikai naar de osteopaat en dan hopen we dat het overstrekken wat hij veel doet verholpen kan worden (heb de afspraak staan voor mezelf, maar moet er nog niet aan denken dat ik daar heen ga). Aanstaande donderdag hebben we de intake van het consultatiebureau en dan even 2 weken rust.

Onze eerste wilde mijn bekken niet in en mijn ontsluiting kwam niet verder dan 6 cm. Mikai lag veel dieper in het bekken en omdat ik al tot 6 cm was gekomen de vorige keer is dan de prognose goed om normaal te kunnen bevallen. Alleen ging het dit keer bij de 6 cm mis. En het is ook een keus van onze kant geweest (heb de vorige keer een zeer langdurig herstel gehad). Ik ben ook benieuwd hoe het met de rest gaat! Hier een baby die z'n dag en nacht nog omgekeerd heeft. Mikai heeft dus ouders met flinke wallen onder de ogen ;). Verder is hij vandaag voor het eerst wat gegroeid (50 gram), dus ik ben weer helemaal blij!

Januari 06 Yari 07 Raphael 17 Robin 20 Mackenzie 22 Jayden 24 Sjouke & Sietse Februari 08 Jasmijn 14 Abigail 18 Sanne Aniek 18 Benthe Jasmijn 22 Sara 26 Lars* en Nick* (na 21 wk./5 dgn zwangerschap geboren en helaas overleden) 27 Janine Maart 01 Sarah 05 Robin 15 Esmee 23 Tuur April 17 Tygo 27 Sven Mei 06 Olivier en Rosalie 08 Sofie 12 Desi 16 Jacelyn Juni 01 Merel 01 Daniel 04 Wessel 08 Feline* (na 18 wk./4 dgn zwangerschap geboren en helaas overleden) 10 Zoe 16 Phileine* (na 22 wk./4 dgn zwangerschap geboren en helaas overleden) 16 Thomas 25 Bo 26 Kees Willem Jan 27 Anna-Lisa Juli 07 Cedric Remon 09 Julian 09 Puck 10 Sep* (na bijna 19 wkn zwangerschap geboren en helaas overleden) 15 Pina en Pino 23 M_ilou S_uzanne 28 Leia Jolie 29 Loïc 30 Stijn (van Amber) Augustus 01 Stijn (van Astrid) 06 Thijs 06 Tirza 10 Noor 12 Kian 16 Maikel 18 Lars 18 zoon Esly (na zwangerschap van 22 weken geboren en helaas overleden) 19 Noa 25 S.tan 26 Ivy en Loïs 31 Ruben September 01 Famke 01 Mees 03 Jesse 03 K_iek 07 Charlie 08 F_@bi 10 dochter van sterremaud 12 B-as 22 D_uuk 24 Elize Oktober 01 Stijn en Job 02 Louise 04 Mirthe 11 Milou 13 Roan 20 Amirah Danielle 20 Luca Jullian 22 Niels 24 K.jell en J.esse 29 Iza November 01 Maureen 02 Mikai 02 Frederique 09 Judith

Gefeliciteerd met jullie dochter!

Ik ga er zeker van genieten Britt. Denk dat ik er nog wel eens flink boos en verdrietig om ga zijn, maar nu is het vooral genieten (het had zo anders kunnen lopen - dat verdriet heb ik helaas 4 jaar geleden bij de buren gezien - ik ben heel blij dat ik met mijn mannetje lekker thuis ben). Hier even een paar foto's van onze mooie man(nen): [ATTACH=CONFIG]216[/ATTACH] [ATTACH=CONFIG]217[/ATTACH]

Bedankt voor de felicitaties! Het was me de bevalling wel... Afgelopen dinsdag is onze zoon Mikai geboren (4410 gram: weer groter dan ingeschat dus). Het ging alleen allemaal niet helemaal zoals gepland. Maandagavond braken de vliezen en moesten we richting ziekenhuis. In de auto merkte ik al om de 3 minuten weeen te hebben. Dus we mochten meteen blijven (CTG zag ze ook ). Hele nacht weeen gehad, rond middernacht een ruggenprik gekregen. Deze werkte niet helemaal optimaal, maar maakte het wel draaglijk. In de ochten weeenopwekkers erbij. Dat werd op een gegeven moment wel weer erg heftig. Dus dat infuus weer op 0. Na even te zijn bijgekomen en een extra pijnstiller via de ruggenprik ging het weer en ging het infuus weer aan. Rond een uur of 11 vond ik het allemaal niet meer zo leuk en prettig, gevoel kwam aan een kant weer terug en ik wist me geen houding meer te geven. Na een paar keer draaien (heel moeizaam) lag ik op m'n rechterzij toen het misging. Tijdens een wee bewoog Mikai en is het litteken van de vorige keizersnede geknapt. Dat voelde echt niet prettig. Dus met spoed naar de ok waar Mikai onder volledige narcose is gehaald (apgar 0). Hij is gereanimeerd en geintubeerd en na 7 minuten had hij een apgar van 4, en na 10 minuten van 8. Hij heeft echt heel erg bij moeten komen van alles. Woensdagavond heeft hij voor het eerst zelf de fles gedronken en vanaf toen ging het echt heel snel beter. Zaterdag mocht het glucose/vochtinfuus eruit en moest hij alles zelf doen. Zondag ging het al zo goed dat hij mee mocht naar huis. En daar zijn we nu: lekker genieten van mijn kleine en grote man (die strontvervelend en superdruk is ). Ikzelf voel me beter dan bij de vorige keizersnede, behalve dat ik ontzettend last heb van mijn rug (spierpijn) en darmen (die hun plek nog niet hebben gevonden). Maar met wat extra pijnstilling van de huisarts wordt ik hopenlijk wat mobieler en ga ik me snel beter voelen.

Dank jullie! Eindelijk een update - we hebben nogal lang in het ziekenhuis gelegen na een nogal heftige bevalling. Hieronder de blog van mijn hyves. Afgelopen dinsdag is onze zoon Mikai geboren (4410 gram: weer groter dan ingeschat dus). Het ging alleen allemaal niet helemaal zoals gepland. Maandagavond braken de vliezen en moesten we richting ziekenhuis. In de auto merkte ik al om de 3 minuten weeen te hebben. Dus we mochten meteen blijven (CTG zag ze ook ). Hele nacht weeen gehad, rond middernacht een ruggenprik gekregen. Deze werkte niet helemaal optimaal, maar maakte het wel draaglijk. In de ochten weeenopwekkers erbij. Dat werd op een gegeven moment wel weer erg heftig. Dus dat infuus weer op 0. Na even te zijn bijgekomen en een extra pijnstiller via de ruggenprik ging het weer en ging het infuus weer aan. Rond een uur of 11 vond ik het allemaal niet meer zo leuk en prettig, gevoel kwam aan een kant weer terug en ik wist me geen houding meer te geven. Na een paar keer draaien (heel moeizaam) lag ik op m'n rechterzij toen het misging. Tijdens een wee bewoog Mikai en is het litteken van de vorige keizersnede geknapt. Dat voelde echt niet prettig. Dus met spoed naar de ok waar Mikai onder volledige narcose is gehaald (apgar 0). Hij is gereanimeerd en geintubeerd en na 7 minuten had hij een apgar van 4, en na 10 minuten van 8. Hij heeft echt heel erg bij moeten komen van alles. Woensdagavond heeft hij voor het eerst zelf de fles gedronken en vanaf toen ging het echt heel snel beter. Zaterdag mocht het glucose/vochtinfuus eruit en moest hij alles zelf doen. Zondag ging het al zo goed dat hij mee mocht naar huis. En daar zijn we nu: lekker genieten van mijn kleine en grote man (die strontvervelend en superdruk is ). Ikzelf voel me beter dan bij de vorige keizersnede, behalve dat ik ontzettend last heb van mijn rug (spierpijn) en darmen (die hun plek nog niet hebben gevonden). Maar met wat extra pijnstilling van de huisarts wordt ik hopenlijk wat mobieler en ga ik me snel beter voelen.

Hier ben ik nog steeds met baby in mijn buik. Dus het wordt echt weer een novemberkindje. Morgenvroeg weer op controle en hoop dan echt een plan van aanpak te krijgen voor deze week... Hier was het vanmorgen al om half 5 nieuwe tijd ochtend, dus we hebben een hele lange dag gehad. Heb tussendoor nog een uurtje op de bank liggen slapen - ligt zowaar beter dan ons bed op het moment!

Ik hoop ook dat het vanavond/morgen zover is. Maar ik 'vrees' dat ik in november pas ga bevallen.

Ben er nog steeds (had problemen met mijn klapdoos en kon er niets meer mee - lijkt nu helemaal opgelost gelukkig). Vrees toch dat ik november ga halen... helaas.

Hier alles nog rustig (behalve Kian, die is niet te genieten - zijn geduld is helemaal op). Huis is weer gepoetst (mijn moeder is weer langs geweest), na vandaag mag de kleine komen. Vandaag liever niet, verjaardag van ons nichtje dat 1 wordt...