Jump to content
  • entries
    3
  • comments
    3
  • views
    569

De zon schijnt


Tas

586 views

De zon schijnt:icon_sunny: het is heerlijk buiten,en toch kies ik er voor om binnen te zitten.Met de hoge bloeddruk die ik sinds de operatie heb en de verschijnselen daardoor vind ik het eng om van het zonnetje te genieten.Maar dat niet alleen.Het lijkt wel of ik in een dip zit.:BangHead:Diep binnen in mij voel ik een enorme boosheid en machteloosheid die mijn humeur geen goed doet.Ik baal van mezelf en van mijn lichaam.Ik laat mezelf steeds weer in de steek.Waarom kan ik geen kindje krijgen?Waarom gaat het nu weer mis? Nu mijn ene eileider is verwijderd en de andere is dicht gebrand voel ik me maar een halve vrouw.Niet meer van maan tot maand leven in de hoop op toch een wondertje.Nee, nu alleen nog maar afhankelijk zijn van de IVF.En ondanks dat ik weet dat er veel vrouwen zijn die het zwaarder hebben dan ik,kan ik me hier nog niet overheen zetten.Ik wil verder.Verder met mijn leven en met mijn kinderwens.Maar met de bijwerkingen van die hoge bloeddruk schiet het niet echt op.Ik voel me op dit moment K, zowel lichamelijk als geestelijk.

2 Comments


Recommended Comments

Hai Tas,

 

het is echt niet gek dat je je zo voelt, het is niet niets waar we ons in begeven.

 

als de wens op een kindje zo groot is en de kans steeds kleiner wordt dan mag je best balen, maar je moet wel blijven hopen op de kleine lichtpuntjes die er nog kunnen komen.

 

wij zijn ook al 3 jaar bezig en zijn vorig jaar september erachter gekomen dat mijn man geen zaadleiders heeft, vandaar dat wij nu afhankelijk zijn van TESE in combi met ICSI.

 

om mij heen wordt iedereen maar makkelijk zwanger (2 schoonzusters) en het is niet dat ik het hun niet gun maar ik wil het zelf ook zo graag.

 

dus ik begrijp wat je voelt, en je mag je best ff zo voelen maar probeer er niet te lang in te blijven hangen, hoofd omhoog en op naar de volgende poging.

 

Succes Lucky-t

Link to comment

Hoi Tas,

Ik begrijp wat je voelt. Ik voelde me afgelopen dagen (vooral afgelopen zaterdag) vreselijk boos, verdrietig en machteloos. Ik heb dan nog 1 eileider over en de andere is een beetje verdikt. Heel kleine kans dus, maar wel al ruim 2,5 jaar elke maand teleurstelling en dat gaat niet in de koude kleren zitten. Ik ben nogal optimistisch en positief ingesteld vind ik maar de laatste tijd voel ik me erg somber. Alsof geen kinderziel bij mij terecht wil komen. dat maakt me natuurlijk ook weer niet vrolijk.

Ik probeer te genieten van de dingen die ik wel heb en dan mag ik zeker niet klagen, maar toch... het is niet gemakkelijk om iets graag te willen en het maar niet te krijgen, ook al doe je nog zo je best!

succes, het helpt misschien wat als je leest dat je niet de enige bent.

mamalou

Link to comment
Guest
Add a comment...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

×
×
  • Create New...

Important Information

Terms of Use