Hey meiden,
Ik voel me even nergens thuis......en toen zag ik dit topic!!
Ja, pauze......
Van de ene kant bevalt het me heel goed, even helemaal niets. Gewoon genieten van alle andere mooie dingen in het leven en vooral van mijn mannetje.
Van de andere kant kriebelt het wel een beetje......hebben jullie dat ook?
Ik wil echt even wachten hoor, dat is een ding wat zeker is, maar soms bekruipt mij het gevoel van verder willen gaan of in ieder geval zwanger raken!! Want wie weet wat er spontaan gebeurd.....het kan, het kan echt.
Ondanks het feit dat we al 4 jaar bezig zijn voor een kleine, heb ik nog steeds een heel klein sprankje hoop dat het spontaan gebeurd. Wij horen immers bij de groep die onbegrepen fertiliteitsproblemen hebben.
Mijn lichaam is wel een beetje van slag.....ik ben een week lang ongesteld geweest en toen 4 dagen niets en nu heb ik al een week wat bruin bloedverlies. Niets om me zorgen over te maken, maar fijn is anders.
De maand maart is anders uitgevallen als gehoopt, voor velen..... Wat een hoop teleurstellingen zeg voor iedereen. Al zijn er natuurlijk ook gelukkigen van het wachtbankje afgekomen. Maar dan blijkt toch dat de kans veel groter is dat je er verdrietig afkomt.
Dus ga ik maar van mijn pauze genieten. De lente begint, lekker naar buiten, veel leuke dingen doen. En dan maar weer opladen voor een volgende poging!
Voor vele van ons wordt dat dan de 3e poging......toch wel een beetje een eng idee.....
Succes meiden!!
Liefs Smile