Freya

Dublin, je meisje klinkt als en prachtige dame!

Alles goed, gelukkig, Henne, al kan ik me voorstellen dat het moeilijk is om je daardoor te laten geruststellen. Wel heel fijn dat ze zo lief zijn in Voorburg. Wat zijn het toch een fijne mensen daar. Sen, heerlijk hè, in het zonnetje met boek! Tool, super dat je al bent geslaagd voor schoenen! Met bewonderingswaardige snelheid en doortastendheid. ;-) dat doe ik je niet na, haha. Hoe is het met je, Fren? Ik hoop dat je niet al te veel napijn hebt. Vervelend dat je zo slecht slaapt door het piekeren, Esther. Wat goed dat je dan wel naar huis gestuurd wordt. Fijn hoor, zulke lieve collega's. Nu nog hopen dat het piekeren minder wordt. Lastig is dat hè? Zeker 's nachts. Over die switch nog niet kunnen maken, dat kan ik me zo goed voorstellen. Ik ben me nu ook zo aan het instellen op een leven met z'n tweetjes en probeer vooral te kijken naar de voordelen daarvan. Moeilijk om dan ineens weer alles om te gooien, lijkt mij. Hoe je gelukkig je ook bent met je zwangerschap. Dat zal best wat tijd nodig hebben. Wat een gedoe met dat phishing, Caro! Gelukkig dat het allemaal goed is gekomen.

Fren, ben benieuwd hoe het met je is. Sterkte! Wat goed dat je voor een tweede gesprek bent uitgenodigd, Ivfhs! O, Henne, wat naar en wat een schrik! Hopelijk kunnen ze jullie in het ziekenhuis snel geruststelen. Succes met de schoenenjacht, Tool! Fijn dat jullie morgen jullie nieuwe katje op kunnen halen, Ruby!

Dit is precies zoals het voelde, San. Spijker op de kop. Bedankt allemaal voor de lieve woorden. Het is goed zo, fijn dat die spullen nu weg zijn. Weer een stap gezet in dit proces. 's Avonds zijn vriendlief en ik gezellig samen naar de bios geweest. Een mooie afsluiting van een moeilijke dag. Ik weet niet meer wie het schreef, maar we hebben inderdaad een heel fijne relatie waar ik mezelf zeer gelukkig mee prijs (zeker als ik mijn buren naast ons hoor ruziën - we zitten in de tuin)! Vandaag ook weer een gezellig dagje: barbecuën met vrienden. Ze hadden hun twee meiden mee en daar hebben we heerlijk van genoten! *Gelukkig dat er bij je moeder niets verontrustends uit scan is gekomen. Fijn dat er op de werk zo goed met de situatie wordt omgegaan. Dat scheelt zo veel in hoe zwaar het is, dat je daar geen extra energie in hoeft te steken. Fren, morgen al geopereerd, spannend! Ik heb een kijkoperatie aan mijn schouder en ben toen én onder narcose gegaan én heb een blokverrdoving gehad. Het schijnt dat je door dat laatste veel minder pijn hebt. Het voelde daarna niet alsof mijn arm had geslapen. Ik kreeg langzaam wel steeds meer pijn maar dat heb je ook na een narcose, gewoon de napijn van de operatie. Sen, wat naar dat je je niet lekker voelt. Ik heb er niet zo veel verstand van maar is *duizeligheid geen reden om de VO te bellen? Kan dat niet wijzen op een eventuele zwangerschapsvergiftiging? Of ben ik in de war?*Balen ook dat je van overdag slapen niet opknapt. Zou fijn zijn als je even een 'power nap' kon doen. Kan ik vaak erg an opknappen, even twintig minuutjes slapen 's middags. Wat fijn dat je iets meer energie krijgt, Henne, en wat meer zin in eten. Je bbc-recepten klinken lekker! Wat een goede uitslagen, Tool, super! Ruby, veel plezier met de nieuwe katjes! Fijn hè, zulke beestjes om je heen. Ik kan ook zo genieten van onze poezenbeesten. Lekker dat het sollicitatiegesprek zo goed is gegaan, Ivfsh! *Op naar de volgende ronde, zou ik zeggen. Dat klinkt als een mooie tp, Babeth! Ik hoop op een mooi broertje of zusje voor I.! Jammer dat er geen cryo's over zijn. Deze moet dan maar extra goed zijn best doen. ;-) Wen, wat fijn dat je zulke goede gesprekken hebt gehad op je werk! Nu goed voor jezelf en die kleine zorgen, hoor! O, bah, Henne, lees nu van de zwangerschap waar hetzij is gegaan. Kon je je maar afsluiten van al dat soort berichten, hè? Want het zegt niets over hoe het bij jou zal gaan. Dat weet je niet en daar zul je ook geen zekerheid over krijgen. Dat is wat dit allemaal zo moeilijk maakt. Ik zou willen dat ik het makkelijker voor je kon maken. Sterkte. Wel fijn dat je met de doppler nu lekker naar je koelie kan luisteren, wat een heerlijke geruststelling! En ook bah voor Caro, brrr, kies trekken, sterkte! Eef, geniet van je laatste dagje! Fijn dat de vloer zo goed bevalt, Kaartje!

De spullen worden nu opgehaald door de kringloop. Vreemd gevoel, het is afscheidnemen maar ook fijn dat het weggaat. Het geeft ruimte, letterlijk en figuurlijk.

San, wat vreselijk moeilijk dat je niet naar je moeder toe kunt nu het zo slecht gaat. Heel veel sterkte en dat het weekend maar snel mag komen voor je. Babeth, van harte gefeliciteerd met I.! Een extra bijzondere dag vandaag met de tp erbij. Ivfsh, vind je het fijn weer in Nederland te zijn? Veel succes met solliciteren! Wen, ik hoop dat je nu een redelijker persoon aan de telefoon krijgt. Weg met die piketdiensten (wat zijn dat eigenlijk?)! Wat lief dat ik welkom ben op jullie creadate! Ik vind het inderdaad wel spannend, Tool. Ook omdat ik niet weet of ik het vol blijf houden zo veel te schrijven. Nu heb ik nog vakantie maar als weer werk, is dat lastiger. Ik vind het wel fijn om mee te schrijven en het lijkt me erg leuk jullie te ontmoeten! En zo'n creaworkshop is ook erg aantrekkelijk. Ik ga kijken of ik de 20ste kan en dan kom ik erop terug. :-)

O, Wen, wat een vreselijk mens, zeg! Verder sluit ik me helemaal bij Henne aan. Zorg goed voor jezelf hoor!! Ceeke, vreemd inderdaad dat bloedverlies. Misschien is Babeths idee inderdaad iets om te proberen? Ben benieuwd wat de gyn ervan zegt.

Bedankt voor de knuffels en lieve woorden, meiden. Het was inderdaad pittig, maar het voelt wel heel goed dat we deze klus samen hebben geklaard.* Het stomme is dat ik in al die jaren nooit zelf iets heb gekocht. Dit is allemaal van voor we zelfs begonnen. Nu zou ik dat nooit meer hebben aangenomen, maar ja, dat is wijsheid achteraf. Nu staat alles klaar om te worden opgehaald en is het weer achter de rug. Leuk, jullie plannen voor de creameet. Hopelijk ben jij dan inderdaad volop zwanger, Tool. Zou mooi zijn.* Die operatie is snel ineens, Fren! Maar ja, dan ben je er ook weer snel vanaf.Ik woon trouwens ook in N-H. Ruby, wat ontzettend knap dat je zo veel bent afgevallen! Ik ben de laatste tijd best wel aangekomen (en was net weer zo mooi slank) maar kan op het moment niet stoppen met (troost)eten. Heb dus veel respect voor jou! Fijn dat de uitnodigingen naar je zin zijn, Tool. Het is al bijna zo ver, leuk!* Ik ben trouwens ook niet getrouwd, Caro. Maar ben al zolang samen met mijn vriend dat ik hem ook weleens mijn man noem.* Wat leuk dat je morgen bij Simba gaat bbc'en, Kaartje! Veel plezier alvast! Lekker een dagje Zwaluwhoeve, Esther! Het klinkt alsof je echt hebt genoten. Ik kan me voorstellen dat je weinig zin meer had in een verjaardag. Hopelijk is het toch gezellig geworden. Ik kan me voorstellen dat je het leuk vindt om een kamertje te maken voor je neefje/nichtje, Kaartje. Een mooi excuus om daar lekker mee te tutten. :-) Oe, ik ben chipsverslaafd, Caro! Ik had de Lays smaaktest ook gemist maar ik ben benieuwd wat je ervan vindt. Wen, wat een drukte bij jou! Als ik dan lees dat je duizelig bent, vraag ik me wel af of het niet TE druk is voor je. Pas je goed op jezelf en dat kostbare vrachtje dat je bij je draagt? Spannende dag morgen, Henne. Lijkt me heel lastig allemaal met de u.w.v. En al die regelingen. En dan ook nog bellen over de uitslagen. Sterkte met alles. Babeth, succes met de cryo morgen!

Pfff, het valt niet mee, meiden. Ik heb aardig wat tranen gelaten. We hadden het allemaal zo graag anders gewild, maar ja. Het kamertje was trouwens niet ingericht als kinderkamer, Tool, maar er stonden allerlei babyspullen, in tassen en dozen, en een commode en kast e.d. We hebben zo min mogelijk uitgezocht. Meubilair uit elkaar (om het de trap af te krijgen) en weer in elkaar (anders wordt het niet opgehaald). We zijn nu bijna klaar. Morgen wordt alles opgehaald door de kringloop. Wilde het niet op marktplaats zetten. Het idee dat een stel in blijde verwachting alles zou ophalen, vond ik te moeilijk. Nog wat liefdadigheidsinstellingen geprobeerd maar dat is hier gelukt dus nu naar de kringloop. Nu even pauze. Ben helemaal leeg. Maf hoor, wat dat dan met me doet. Even geen puf om verder te reageren, sorry.

Bah, wat een nare berichten, Henne. Zeker over zo'n missed abortion. Moeilijk hoor, om steeds maar weer met die angst te worden geconfronteerd. Het is fijn dat je zwanger bent, maar zwanger zijn is niet per se fijn, hè? Ik hoop zo dat er een periode komt waarin je wat meer rust kunt vinden.* Wat een heerlijk vooruitzicht, Fren, 15 dagen zon! Tool aan het opbouwen met werken. Hoe voel je je daarbij? Eef nog even genieten van het laatste weekje! Wat sneu dat je meisje zo ziek is, Babeth. Hopelijk knapt ze snel op en is de ab niet nodig. Wat fijn dat de asring klaar is. Lijkt me heel bijzonder en waardevol. Ruby, frustrerend is dat hè? Dan wil je lekker iets creatiefs doen maar komt er niets uit je handen. Ik 'knutsel' graag met stofjes en draadjes. Vaak is het een uitlaatklep en helpt het me om dingen te verwerken maar juist in moeilijke periodes komt er ook vaak niets uit.* Wat leuk dat jullie katje van het weekend komt. Iets om naar uit te kijken. Esther, balen van die band. Moest je lang wachten op de ANWB? Ontzettend lief dat je je vriendin zo helpt! Kaartje, wat jij noemt bij adoptie, speelt bij ons ook een rol bij ons besluit dat niet te gaan doen. Ook bij ons is mijn man niet zo enthousiast over pleegzorg. Misschien, later, zegt hij weleens. Wat leuk (en knap!) dat je zo'n rol kunt spelen in het leven van je neefje/nichtje. Super dat je daar evengoed van kan genieten. Ik ben ook zo blij met alle momenten met mijn neefje en nichtje. Die koester ik! Ik had gelezen over je bbz, heftig. Ik hoop dat het bij jullie spontaan gaat lukken. Dat zou toch geweldig zijn!* Bij ons geloof ik niet dat dat zal gebeuren, al kan ik iet goed zeggen waarom niet. Ik heb wel moeite met de onzekerheid, merk ik. Mijn man en ik zijn weer thuis na een heerlijk weekje weg. Was goed om weer even echt samen te zijn, samen huilen maar vooral ook veel samen lachen, heerlijk! Morgen gaan we beginnen met het opruimen van het kamertje dat de kinderkamer zou worden. Daar staat een complete babyuitzet en kindermeubilair. Ooit gekregen van een familielid omdat het anders zou worden weggedaan, nog voordat we 'aan kinderen begonnen'. Had ik toen geweten wat ik nu weet, zouden we het nooit hebben aangenomen. Maar ja, dat wist ik niet. Dus nu staan we voor de klus om dat uit te zoeken en weg te doen. Kan niet zeggen dat ik ernaar uitkijk. Maar ik kijk er wel naar uit om iets anders met dat kamertje te kunnen doen dus vooruit maar. Fijne avond nog allemaal!

Van harte gefeliciteerd, San! Zijn eerste verjaardag, wat een bijzondere dag. Geniet ervan, al zal het wel heel dubbel voelen door het verdriet en de zorgen om je moeder.* Wat vervelend dat je menstruatie maar niet komt terwijl je geen positieve test hebt. Plannen lukt hierbij gewoon echt niet hè? Bah! Ben je dag gisteren, nog een beetje doorgekomen, Kaartje? Is de vloer mooi geworden? Je vroeg of wij een plan B hebben. Nee, niets met kinderen in ieder geval. Adopteren voelt voor ons alletwee niet goed, om allerlei redenen. Het is voor mij ook echt iets anders dan een kind van ons samen krijgen.* Dat geldt zeker voor pleegzorg. Dan ben je, naar mijn idee, meer hulpverlener. Op termijn wil ik dat misschien wel doen maar dan wil ik eerst 'door' mijn verdriet zijn gegaan. Anders kan ik een pleegkind (toch kinderen met een behoorlijke bagage vaak) niet geven wat het nodig heeft. Daarnaast werk ik ook met kinderen en kom dan al vaak te maken in aanraking met kinderen die extra aandacht nodig hebben, vaak vanwege thuissituaties. Hoe zit dat bij jullie, Kaartje? Hebben jullie adoptieplannen of iets in die richting? Syl, ook al zo lang overtijd, balen! Jij en Tool hadden inderdaad zwanger moeten zijn. Caro, weer thuis van een lekkere vakantie, fijn. Wendy, hoe gaat het met de drukte op je werk? Red je het nog? Esther, sterkte met de zware diensten. Het zit er bijna op, toch? Fren, fijn dat Vin het doet, maar jammer dat het zo'n rommel geeft. Gelukkig dat je een uitwijkplaats hebt. Sterkte ermee, ik hoop voor je dat het snel klaar is.

Probeer bij te blijven tijdens mijn vakantie maar dat lukt niet helemaal. Henne, wat een schrik! Controle gelukkig oké en je hoort het vaker, maar ik kan me voorstellen dat je het moeilijk vindt om vertrouwen te hebben. Sterkte. Ceeke, wat goed dat je zo voor jezelf zorgt door op tijd aan de bel te trekken. Ik ben na onze miskraam een tijdje uit de roulatie geweest (overspannen) en merk dat ik nu ook beter mijn eigen grenzen bewaak, maar blijf dat wel heel lastig vinden. Fijn, zo'n avondje kletsen met een vriendin! Guusje, moeilijk hoor, de uitgerekende datum. Ben je de dag een beetje goed doorgekomen? Vertelde laatst toch van die collega die tegelijk met mij zwanger was? Van de week werd haar zoon twee. Toen ik de foto's zag op FB, moest ik toch prompt weer flink huilen. Alles kwam omhoog. Wel goed want ik voelde al een paar dagen dat het zich aan het opbouwen was en ik wist er geen weg mee en nu is het er maar uit. Leidde bovendien tot een verdrietig maar goed gesprek met manlief (of eigenlijk, vriend, we zijn niet getrouwd). Voel het lijntje tussen ons weer steviger worden. Was de laatste tijd wat minder. Niet dat het echt slecht ging maar niet zoals ik van ons gewend ben. Nu weer fijn.* Ivfsh, fijn dat je bijna weer naar Nederland komt, met mooie herinneringen aan Ierland die je mee kunt nemen, zo te lezen. Lijkt me een prachtig land. Wil er graag eens op vakantie, maar dat weer hè? Haha. Kaartje, mooie vloer maar balen dat het dan toch nog zo loopt terwijl je het zo goed hebt gepland. Hopelijk verloopt het toch allemaal voorspoedig. Je vroeg wanneer wij hebben besloten te stoppen met behandelingen. Dat was afgelopen november, na, of eigenlijk tijdens, de poging in Gent, onze vierde IVF.* Tool, wat ontzettend jammer dat er toch geen wondertje was deze maand. Die onzekerheid is vreselijk hè? Dat is de reden dat wij zelfs vaak niet onbeschermd vrijen. Heel tegenstrijdig: ik wil dolgraag een kind maar kan de spanning, teleurstelling en het verdriet elke maand niet meer aan. En dat vind ik dan soms wel een beetje zwak van mezelf. of nou ja, zwak is niet het goede woord, maar het wringt wel een beetje af en toe. Fijn hè, die haptonomie. Herken erg wat je schrijft over jezelf vormgeven. Moedig en knap dat je dat proces zo vol in gaat. Verder weet ik het even niet meer, meiden. Allemaal een dikke knuffel!

Spannend, Babeth! Het lijkt heel snel te gaan allemaal! Mijn handtekening is ernstig verouderd, sorry! Op,de iPad zie ik hem niet en ik vergeet daardoor steeds hem aan te passen. Die onderzoeken zijn allang achter de rug. Ik blijk heterozygoot te zijn voor factorV Leiden en heb dat MCHR-gen(?). Sinsdien slik ik cardox ( vitamine B6,11 en 12. Na deze onderzoeken hebben we nog één IVF-poging in Voorburg gedaan, met aspirine en fraxiparine. Poging niet gelukt. Daarna hebben we een vierde poging gedaan in Gent. Daar bleek uit bloedonderzoek dat ik misschien iets autoimmunerigs zou kunnen hebben, dus bij die poging heb ik naast de cardox, aspirine en fraxiparine, ook vitsmine D en prednisolon gebruikt. Weer niet gelukt. Tussen beide pogingen zat volgens mij bijna een jaar omdat ik er erg tegenop zag. De poging kostte me uiteindelijk zo veel energie, het viel me zo zwaar, dat we hebben besloten te stoppen. In principe zou het mogelijk kunnen zijn dat ik spontaan zwanger raak, maar daar geloof ik niet in. Ik wil dat eigenlijk ook niet want ik wil nu evht dat het over is. Dat ik niet langer met elk been in een andere wereld sta: één met en één zonder kinderen. Ik wil duidelijkheid en door met mijn leven, al is dat dan zonder kinderen en met veel verdriet. Kaatje, tijdens de zes jaar dat we aan het proberen waren, konden mijn man en ik er erg goed over praten. We ervaren en verwerkten het niet altijd op dezelfde manier maar dat geeft niet. Het lukte heel goed om elkaar daarin de ruimte te geven. Nu we gestopt zijn en dus geen kinderen gaan krijgen, merk ik dat mijn man het moeilijker vindt erover te praten. Hij lijkt zich er een beetje voor af te suiten. We hebben nu samen vakantie en ik heb hier juist met hem over gepraat. Ik heb het nodig om wel te horen hoe hij zich voelt. Dat is ook nodig voor onze relatie. Langzaam breken we dat muurtje weer bij hem af.

Knuffel voor Henne. Waar we ook zitten, wat we ook meemaken, het is allemaal heftig op een eigen manier. Sorry voor mijn onleesbare lap tekst van daarnet. Post vanaf de iPad en hij haalt mijn witregels. Voorlopig geen laptop voorhanden dus kan het niet aanpassen.

Wat geweldig, Wen! Van harte meid!Dikke knuffel voor alle meiden voor wie dit nieuws weer verdriet omhoog brengt. Net als Ruby, voel ik ook wel even wat pijn dat het bij ons niet is gebeurd. Hoewel ik inmiddels ook niet meer weet of ik blij zou zijn als ik nu zwanger zou blijken te zijn. Dan moet ik wéér schakelen en mijn leven omgooien. Terwijl ik tegelijk zo veel verdriet heb omdat we geen kinderen hebben. Verwarrend, al die emoties.Mooi, wat jij daarover schrijft, Eef. Herkenbaar, die verschillende aspecten en hoe het langzaam verweven raakt in je 'gewone' leven, niet meer zo'n overheersende rauwe plek maar wel iets dat er gewoon mag zij . Mijn haptonoom heeft het dan over een gast in je herberg die je welkom heet. Door deze 'gast' liefdevolle aandacht te geven, vindt hij zijn plek en zal hij minder 'overlast' veroorzaken dan als je hem buiten de deur probeert te houden.Herken ook zo veel van wat Kaatje en Guusje schrijven. Ook over dat geboortjekaartje van die collega. Toen ik zwanger was, was mijn directe collega gelijk met mij zwanger. Bij mij ging het mis, haar zoon wordt deze week twee.Esther, prachtige foto's en een mooie echo. Wat heerlijk! Nog een beetje spanning voor de ruggengraat; hopelijk vliegen die twee weken snel.San, wat vreselijk om te zien dat je moeder zo ziek is. Moedig dat je toch zaken bespreekbaar maakt. Pas goed op jezelf, hoor! Dit is zo zwaar. Ik vind dat Esther heel verstandige dingen zegt over je werk!Tool, ik hoop zo met je mee! Wat Henne zegt: je kunt die klap niet verzachten door rekening te houden met de teleurstelling. En niet hopen kan niet. Daarom duim ik keihard voor een wondertje voor jullie.En yes!!!! Ruby kan weer douchen!!!!

Ik zie een streepje hoor, Wen! Even een extra knuffel voor Ceeke. Ik herken het zo, die tranen die zo hoog zitten. Ik hoop dat je ze snel kunt laten gaan. Dat kan zo veel ruimte geven. Mijn man hield zijn verdriet steeds erg binnen maar nu ik er in de vakantie erg aan 'trek' komt het ook bij hem langzaam los. Gelukkig, want als we elkaar ons vedriet niet laten zien, voelt het voor mij alsof we minder met elkaar verbonden zijn. En dat heb ik juist nu zo nodig.

Dankjewel lieve meiden, voor de fijne reactie. Huilen is inderdaad 'fijn' en nodig zo af en toe. Ga nu lekker slapen. Extra veel sterkte voor jou, Sandra. Ik kan me voorstellen dat werken je erg zwaar viel, zeker met jouw verzorgende beroep. Nu even twee dagen niet.

Hallo meiden, ik lees en leef nog steeds met jullie mee. Jullie zijn een bijzondere clubje bij elkaar en ik vind het fijn om te lezen hoe jullie met elkaar omgaan. Zelf reageren stel ik steeds uit omdat ik het niet bij kan houden enik wil niemand vergeten. Maar ik weet wel dat hier vast meiden zitten die heel erg zullen begrijpen hoe ik me voel. Mijn man en ik zijn na ruim zes jaar 'proberen' gestopt. We hebben besloten samen verder te gaan. Die beslissing hebben we in november 2012 maar het voelt nog heel vers. Vandaag waren we heerlijk aan het fietsen in een erg mooie streek maar zelfs dan is het constant bij me. Ik zie een moeder fietsen met haar dochtertje, ik zie een vrouw heel trots een exho laten zien aan haar vriendin, allemaa dingen die ik nooit zal kunnen doen. En dan zit ik vanavond dus weer te huilen op de bank. Wat heerlijk toch, Henne en Esther en San, dat het bij jullie toch nog is gelukt! En tegelijk, Tool en Eef en Kaatje en Guus en Ruby, wat is het toch verdrietig dat jullie (nog?) niet de gelukkigen zijn.

Zelf ben ik gestopt met behandelingen. Als iemand (door)vraagt uit belangstelling terwijl ik het er niet over wil hebben, zeg ik: bedankt voor je belangstelling maar ik wil er nu liever niet over praten. Als iemand op een vervelende manier vragen stelt of opmerkingen maakt, zeg ik iets: ik heb fezegd dat ik er niet wil praten. Ik vind het vervelend dat je doorgaat.

Dankjewel, sunlight. Ik ga bellen met Alkmaar, maar ben bang dat het lastig gaat worden. Ik heb vaak les op maandagavond dus grote kans dat dat samenvalt. Maar wie weet!

Sunlight, ik denk dat ik wel intersse heb, afhankelijk van waar het precies is.

O, Guus, wat vreselijk heftig. Wat een schrik en een verdriet. Ben benieuwd wat de arts te zeggen heeft.

Geweldig nieuws, Sen! Ik hoop heel erg dat het je wat rust brengt. Fijn om hier herkenning te vinden. Mij helpt het vaak als ik benoemen wat ik voel en kan herleiden waardoor ik dat voel. Dan krijg ik er op een of andere manier grip op. Eigenlijk be ik dan ook niet eens op zoek naar raad, Tool, maar een luisterend oor helpt vaak. Guusje, wij hadden al besproken dat we niet zo lang meer door wilden gaan. In mijn hart wist ik eigenlijk wel dat het tijd wwas voor me maar ik kon de beslissing nog niet nemen. Tijdens de laatste behandeling hebben we de definitieve beslissing genomen. Toen wist ik zeker: dit kan en wil ik niet meer. Maar al sinds de miskraam twee jaar geleden, ging ik er meer en meer van uit dat we met z'n tweetjes blijven. Toch voelt het weer anders nu dat echt definitief is. Het is niet per se erg, dat het zo voelt en dat het moeilijk is. Het is gewoon zo en zoals gezegd, mij helpt het om ermee om te gaan door het onder woorden te brengen. Rubster, ik vind jullie zo moedig met de verbouwing! Mijn vriend en ik hebben zoiets eigenlijk al gedaan, maar dan in het klein. Vorig jaar hebben we onze zolderverdieping verbouwd tot 1 grote hobbyruimte voor ons samen. Jarenlang deden we dat niet want als er wel kinderen zouden komen... Vorig jaar besloten we dat we daar gewn rekening meer mee wilden houden.

Ik kwam even spieken om te zien of er al wat van Sen is gehoord maar ze kon oas laat reageren, geloof ik hè? Ik denk er nog even over na of ik in het lijstje wil. Hetbis best een beetje confronterend om daar dan onderaan te staan. Weet je wat ik moeilijk vind nu wij de knoop hebben doorgehakt en zijn gestopt met behandelingen? Dat er op het oog niets is veranderd. Mijn vriend zijn nog steeds bij elkaar, we blijven in hetzelfde huis wonen, we hebben dezelfde baan, alles gaat door als daarvoor... Maar mijn wereld staat op zijn kop. Allerlei 'zekerheden' , toekomstverwachtingen enz. zijn losgeslagen. Gelukkig heb ik deze vakantie wat rust gekregen en raak ik zelf wat vertrouwder met het idee dat we samen verdergaan.

Sen, lees nu jouw bericht. Ten eerste gefeliciteerd! Ik kan me je angst heel goed voorstellen. Heel logisch na alles wat je al hebt meegemaakt. Wat jammer dat je je daarnu ook nog schuldig over lijkt te voelen. Je kunt niet helpen dat je je zo voelt tenslotte. Als je heel lief bent voor jezelf, lukt het misschien wel om dat gevoel niet zo'n grip op je te laten krijgen (haptonomie! Herken je het, Henne?) Heel veel sterkte en ik duim keihard voor je.