Freya

Lukt het jou wel om afstand te nemen, Joy? Ik merk dat ik er echt nog heel veel mee bezig ben. Dat komt misschien ook wel omdat ik nog steeds thuiszit na de laatste miskraam. Werken lukt nog niet. Nog 2 cryo's, pfff, ik kan me goed voorstellen dat je de neiging hebt om ze zolang mogelijk te 'bewaren'. Wil je ze beiden tegelijk terugplaatsen of juist één tegelijk?

Hoe is het nu met jullie, meiden?

Hebben jullie dat nu ook? Het gevoel alsof je in een soort niemandsland zit? Ik "hoor" nergens bij. Lees veel mee, maar bij ons gebeurt nu niets dus ik heb niet veel te schrijven. Maar in mijn hoofd gaat het maar door. Het is nog zo'n groot onderdeel van mijn leven. Hoe is het nu met je, Evie? Ik heb vaak aan je moeten denken. Kunnen jij en je man er wel samen over praten of is dat ook extra moeilijk nu je alle twee iets anders wilt?

Mijn vriend heeft ook eens koorts gehad. Zijn temperatuur was slechts een paar uur iets boven de 38 geweest, maar we mochten 3 maanden lang geen behandeling doen. We waren op dat moment niet bezig met een behandeling. Ik baalde ervan als een stekker, maar in ons ziekenhuis (Voorburg) zeiden ze dat het de kwaliteit van het sperma negatief beïnvloedt (niet zo zeer de hoeveelheid dus). Zonde dus om een poging te 'verbruiken' met minder goed sperma dan kan, zeiden ze. Uiteindelijk heeft die pauze ons mentaal gezien erg veel goed gedaan. Maar we waken er wel voor dat mijn vriend koorts krijgt. Hij slikt nu al heel snel paracetamol als hij zich niet lekker voelt, just in case...

Over seks hebben ze bij ons nooit iets gezegd. Ik zal het eens navragen (maar dat duurt nog wel even. We hebben een pauze.) Toch vreemd weer dat er zo veel verschillende verhalen over bestaan onder artsen. Heeft iemand er wel eens iets over gelezen, een onderzoek of zo?

Bij ons wordt de TP gedaan met een echo (uitwendig) zo zien ze precies waar ze de embryootjes spuiten. Pijn heb ik er nooit van gehad gelukkig. Van de IUI's ook niet.

Ik was dit topic even kwijt, terwijl ik het zelf geplaatst heb! Ik postte deze informatie omdat ik zag dat velen erover aan het nadenken waren. Zelf twijfelen wij echter helemaal niet. Wij zijn er over uit dat we 2 embryootjes teruggeplaatst willen. In ons laatste gesprek met de arts, zei ze zelfs dat ze ook wel 3 embryo's terug zou plaatsen in ons geval, mede afhankelijk van de kwaliteit van de embryo's.

Wij hebben al 2 weken het formulier liggen maar invullen, ho maar... Is toch een aardig drempeltje voor ons blijkbaar.

Jee, Evie, wat lijkt dat me vreselijk moeilijk zeg! Als je samen niet op 1 lijn zit, dat maakt alles zwaarder. Heel veel sterkte! Mijn vriend en ik zijn vorige week naar het ziekenhuis geweest. We hebben antwoord gekregen op al onze vragen (en het waren er echt veel!) dus dat is heel fijn. De komende tijd wordt het bloedonderzoek gedaan (chromosomen en stollingsafwijkingen) en mijn baarmoeder wordt extra onderzocht. Daarna kunnen we wat de arts betreft weer van start. Ze ziet een volgende poging zeker zitten en nog wel meer ook, dus dat is een fijne gedachte. Zelf moet ik er nog even niet aan denken om met een poging te starten. Eerst maar even bijkomen. En stiekem hoop ik op een spontane zwangerschap... Ach, een mens mag blijven dromen toch? ;-)

Sorry dat ik zo laat reageer, meiden, maar het loopt hier allemaal even niet zo lekker. Daardoor is het zo druk en vol in mijn hoofd, dat ik de rust niet heb/had om de antwoorden op al onze vragen afgelopen donderdag, op papier te zetten. Het antwoord over de protocollen heb ik nu wel opgeschreven: Voorburg kiest bij de meeste vrouwen voor het korte protocol omdat dit het meest de natuurlijke cyclus volgt. Zij geloven dat je dan een betere kwaliteit krijgt. Zij werken ook het liefst zonder decapeptyl. Dat wordt pas gebruikt als blijkt dat dat nodig is. Zij hebben gemerkt dat de resultaten niet beter zijn met het korte protocol. Daarvoor hebben ze gekeken naar de eigen resultaten van de afgelopen tig jaar. Als iemand niet goed reageert op het korte protocol dan zullen ze echter niet aarzelen het lange te gebruiken. Als ik zou willen, zou ik bij een volgende poging ook het lange protocol mogen volgen. Zij vond het echter niet nodig en zou het liefst alles doen zoals de laatste keer omdat dat op zich een succesvolle poging was (ik werd zwanger, maar kreeg een miskraam). Wat ik nog vergat: de arts zei ook dat het lange protocol makkelijker is voor het ziekenhuis omdat het dan allemaal makkelijker is in te plannen.

Bij zo'n verplichte pauze kan ik me voorstellen dat je er niet van opknapt, Hanneke. Wat een stress en frustratie, zeg! Heel fijn dat jullie een ziekenhuis hebben gevonden waar ze er anders mee omgaan. Hopelijk levert dat ook een mooie zwangerschap op voor jullie. Om welke ziekenhuizen gaat het? Of wil je dat liever voor jezelf houden? Ja, het hakt erin he, Nine? Bij mij ook hoor. Ik weet precies wat je bedoelt en voelt. Ik zit nu in de Ziektewet. Werken gaat nog even niet. Eerst dat rouwproces maar eens door. Ik voel en vertrouw erop dat het goed gaat komen met me hoor, maar het heeft wel echt tijd nodig. Ik denk ook dat het bemoeilijkt wordt juist doordat we ook al weer bezig zijn met het voorbereiden van het gesprek met het ziekenhuis. Ik ben elke week wel bezig geweest met het zoeken naar informatie en het noteren van vragen. Het is niet dat ik er continu mee in de weer ben, maar vaak genoeg om er niet helemaal los van te komen. Na dit gesprek wil ik dan ook even echt pauze proberen te nemen. Dus ook niet meer speuren op internet naar allerlei informatie. Me alleen even richten op het afscheid nemen van dit kindje, op mezelf en op mijn vriend. En ook bij mij zit er de angst dat ik nooit meer zal hebben dan dit: een korte zwangerschap, wat echo's en de herinnering aan een kloppend hartje. Voor jou zal dat helemaal moeilijk zijn, gezien je leeftijd. Ben je al naar het ziekenhuis geweest voor controle, Nine? Bij mij is het vloeien allang over namelijk. Wel goed op jezelf passen, hoor!

In verschillende topics lees ik vragen omtrent het terugplaatsen van 1 of 2 embryo's. Zelf hebben mijn vriend en ik besloten tot het terugplaatsen van 2 embryo's omdat de arts hiervoor geen medische bezwaren zag in ons geval en een tweeling bij ons zeker welkom is. Op internet ben ik wat informatie tegengekomen over dit onderwerp. Op deze link een artikel door Dr Marion Valkenburg, Nederlands gynaecologe, werkzaam in een privé-praktijk te Antwerpen, in samenwerking met Fertiliteitscentrum Middelheim te Antwerpen, Dr Jan Gerris en Dr Diane De Neubourg. http://www.freya.nl/web_fm/eenembryo.php In het tabelletje met gegevens uit hun eigen onderzoek haal ik dat er toch een wat grotere kans is op een doorlopende zwangerschap bij terugplaatsing van 2 embryo's. Er wordt vaak gezegd dat de kans vrijwel gelijk is bij terugplaatsing van 1 of 2 embryo's, maar uit verschillende artikelen en onderzoeken haal ik toch iets anders. Hier http://www.umcn.nl/overhetumc/ staat bijvoorbeeld dit: Rijnsaardt-Lukassen toont aan dat het zwangerschapsresultaat na twee opeenvolgende behandelingen met één embryo per behandeling (41%) vergelijkbaar is met de kans na één standaard IVF-behandeling met twee embryo's (36%). Er is dus wel een extra behandeling nodig bij terugplaatsing van 1 embryo om gelijke kansen te creëren als bij terugplaatsing van 2. Het risico op meerlingen neemt echter ook toe: Het percentage meerlingen in deze laatste groep [terugplaatsing van 2 embryo's] was 37% van de geboortes. Met één embryo per behandeling waren er geen meerlingen. Ook interessant is dit artikel: http://www.umcn.nl/patient/ Hierin wordt geschreven over het onderzoek van een promovendus. Hij concludeert hierin dat het beter is de wensouders zelf te laten beslissen over het terugplaatsen van 1 of 2 embryo's door hen een keuzehulp te laten gebruiken. Zij kiezen dan vaker voor het terugplaatsen van 1 embryo en maken een geïnformeerde keuze. Die keuzehulp is ontwikkeld door deze promovendus. Ik heb deze opgeslagen maar kan niet meer vinden waar ik hem heb gedownload. Het is een uitgave van het UMC St. Radboud maar daar kan ik hem niet vinden. En ik weet niet hoe ik een pdf kan plaatsen hier. Weet iemand hoe ik toch die keuzehulp hier kan plaatsen?

Je hebt helemaal gelijk dat een pauze echt goed kan doen, Sandra. Eerder hebben wij 3 maanden moeten wachten omdat mijn vriend koorts had gehad. Wat was ik daar gefrustreerd over! Maar uiteindelijk stapten we daardoor heel ontspannen in de volgende poging. We hadden de tijd gekregen om voldoende op te laden Toch word ik nerveus bij het idee een pauze van een half jaar te nemen! Lekker tegenstrijdig he? :icon_smile: Ach ja, een mens zit vreemd in elkaar. ;) We neigen steeds meer naar Gent. Fijn om te horen dat het jullie goed bevalt. Wat doen zij nu anders dan in Nederland? Veel succes met deze poging! Ik duim voor jullie. Hanneke, voor jou ook al een pauze van een half jaar bijna achter de rug. Heeft het je goed gedaan? Ik merk dat ik het lastig vind om echt los te laten. Maar dat komt natuurlijk doordat de miskraam nog zo vers is. Ook hebben we vanmiddag nog een gesprek in het ziekenhuis om te evalueren en vooruit te kijken. Daar ben ik dan natuurlijk toch mee bezig (heb een vragenlijst waar je u tegen zegt). Ook voor jou ga ik duimen dat deze poging gaat lukken! Spannend weer.

Erg bedankt voor alle reacties! :clap2:Echt super! Gisteravond hebben mijn vriend en ik dit topic nog weer eens helemaal doorgelezen. We hebben vandaag het gesprek in het ziekenhuis dus hebben wat vragen voorbereid (lees: heel vee!l) en daar zit zeker vragen over het protocol bij. Natuurlijk laat ik jullie weten wat we te horen krijgen!

Jeetje, wat een schrik! Ik heb geen ervaring met wat je schetst, maar ik denk dat ik ook voor een second opinion zou gaan.

Wat fijn, zo veel reacties! Het is vandaag een drukke dag hier, maar ik ga later uitgebreid lezen en reageren. Alvast bedankt voor jullie verhalen. Meer blijft natuurlijk altijd welkom. :)

O, sorry, Sannie, ik had alleen jouw quote gelezen. Ik moet toch eens leren beter te zoeken. Dankjewel hoor!

Dankjewel, Sannie! Dat is heel duidelijk inderdaad. Wat ik niet goed kon vinden (maar ik heb misschien niet de juiste zoektermen gebruikt) is wat de voor- en nadelen zijn van beide methodes. Waarom kiezen ze voor het ene of het andere protocol. Is er iemand die dat weet? Zelf heb ik tot nu steeds het korte protocol gevolgd. Ik heb begrepen dat ze in Gent standaard het lange gebruiken. Ik ben wel benieuwd, welk protocol volgen jullie of hebben jullie gevolgd?

Hallo meiden, ik kom me ook melden in dit topic want wij hebben ook een "pauze" op het moment. Ik ben vrij nieuw op het forum. 30 december heb ik een miskraam gehad na 11 weken zwangerschap. Met ons kleintje was het toen waarschijnlijk al bijna 2 weken mis. A.s. donderdag hebben we een gesprek in het ziekenhuis. Dan gaan we bespreken hoe of wat nu verder. Ik verwacht dat het ziekenhuis chromosomen- en bloedonderzoek wil doen. De uitslag van zo'n chromosomenonderzoek laat, geloof ik, 3 maanden op zich wachten. Tot die tijd willen we geen nieuwe poging (de 3e IVF!) starten. We gaan deze tijd gebruiken om het afscheid van ons kleintje een plekje te geven. Daarnaast gaan we alle informatie en al onze ideeën op een rijtje zetten en beslissingen nemen over hoe we verder willen gaan. Zo overwegen we ook om een afspraak te maken in Gent, om te zien of we daar eventueel onze 3e poging willen gaan doen. Aan de ene kant voelt het goed om een "pauze" in te lassen om alle emoties maar ook alle rationele overwegingen een plekje te laten vinden. Aan de andere kant, voel ik me soms opgejaagd: we moeten snel door! Dat laatste probeer ik van me af te zetten. Hoe is het met de andere pauzemeiden?

Her en der lees ik verhalen over kort protocol en lang protocol. Weet iemand waar ik goede, duidelijke informatie hierover kan vinden? Ik vraag me namelijk af wat deze protocollen precies inhouden en wat de voor- en nadelen van beide zijn. Volgende week hebben wij een soort evaluatiegesprek in het ziekenhuis. Ik heb natuurlijk een lijstje vragen en wat meer informatie over deze protocollen zou handig zijn daarbij.

Eigenlijk lees ik hier normaal niet maar ik kon het niet laten om even te spieken hoe het met Iza is. Fijn dat het zo goed gaat met je! Mooi om je te 'zien' genieten. Voor iedereen: wat heerlijk dat jullie eerste trimester er al bijna op zit!

Goh, wat een verhaal, Renee! Wat heerlijk dat het zo’n goede afloop heeft. Wat een geluk dat je bij de arts in België terechtkwam. Mijn vriend en ik overwegen ook een second opinion, in Gent. We zijn eigenlijk wel tevreden over dit ziekenhuis (Voorburg) maar stel dat ze daar net meer voor kunnen doen? Nathalie, fijn dat het gisteren iets beter met je ging. Ik hoop dat dat nu nog zo is. Toch weer een omschakeling in je hoofd, lijkt me, dat het uiteindelijk 1 kindje bleek te zijn. Niet dat je verdriet er ook maar een spat minder om zal zijn. Hoe ver was jij, Nathalie? Wij hebben in het ziekenhuis ook gevraagd of er bezwaren waren om het zelf te gaan proberen. Onze arts zei ook dat er geen bezwaren waren, zolang wij dat zelf zagen zitten. Ze zei niet dat ik extra vruchtbaar zou zijn, maar dat had ik wel al eerder gelezen en gehoord. Nu heb ik het idee dat ik gisteren mijn eisprong voelde. Dat zou wel redelijk vlot zijn, denk ik, maar wie weet. Ivfsh, ik duim alvast voor jullie dat deze poging doorgaat en gaat lukken! Wij weten al wel dat we een volgende poging willen maar het zal nog even duren voor die plaats gaat vinden, verwacht ik. Volgende week hebben we eerst een gesprek in het ziekenhuis over hoe en wat verder. Uit wat de arts zei, leid ik af dat ze wat onderzoeken willen doen (ik verwacht een chromosomen- en bloedonderzoek). Dat is sowieso wat wij ook willen dat gebeurt. Verder komen ze vermoedelijk met een plan van aanpak voor de 3e IVF. Maar we willen toch de uitslagen van de onderzoeken afwachten voor we met de behandeling starten dus dat kan wel even duren. Bovendien overwegen wij dus ook om naar Gent te gaan en daar kun je ook niet 1-2-3 terecht. Geeft mij mooi de gelegenheid om te starten met acupunctuur. Dat wil deze poging gaan proberen als extra ondersteuning. Ik heb het draadje erover op dit forum gelezen (zie de post van Esther) en daar veel info uit gehaald. Ik was al van plan acupunctuur te gaan proberen maar dit was wel fijn om te lezen allemaal. Wat naar, Esther, dat je ook een miskraam hebt gehad! Zo naar dat die echo nu een heel ander doel heeft. Veel sterkte ook voor jou! Met 36 heb ik nog wel even inderdaad, Esther, maar ik heb nog niet 1 kind. En ik ben tot nu toe slechts 2 keer zwanger geweest in 4 jaar (beide keren dus uitgelopen op een miskraam). En eigenlijk zou ik zo graag 2 of meer kinderen willen. Daarvoor wordt de tijd nu wel krap! Dankjewel voor je lieve reactie en knuffel, Taurus! Dat is niet niks, wat jij allemaal voor je kiezen hebt gehad, IVFmama. Wel fijn dat je man en jij op 1 lijn zitten wat betreft een volgende behandeling. Wat je schrijft over een dagritme herken ik. Dat bedoelde ik ook met mijn dag niet te ‘leeg’ laten. Ik ben nu dus thuis van mijn werk maar zorg wel dat ik op tijd op sta (gelijk met vriendlief) en dat ik wat (kleine) doelen heb op een dag. Het gaat hier ook op en neer. Gisteren een heel emotionele dag gehad: spulletjes (kleertjes, kaartjes, cadeautjes) van ons kleintje opgeruimd in een krat (in afwachting van de mooie doos die ik hiervoor wil gaan kopen). Daarna nog naar de haptonoom geweest en daar kwam een hele bak emoties los. Heel goed, maar ook vermoeiend. Vandaag voel ik me niet zo. Er is weeeer iemand zwanger en ik moest er gewoon van huilen. Bah. Dat wil ik helemaal niet. Maar ja, zo werkt het niet he? Sorry, weer zo’n lange post. Ik praat te veel. ;) Hoe is het met jullie vandaag? X

Ik heb eind 2009 nog gebeld met Univé maar toen werd me al gezegd dat het geen zin had me aan te melden voor hun aanvullende verzekeringen. Ik zou toch worden geweigerd. En dat mogen ze inderdaad. Wat jij zegt, Iza, het is van de zotte dat je je hier niet tegen kunt verzekeren.

Hoe is het vandaag met jullie, meiden? Ik had gisteren weer wat huilmomenten maar dat was wel goed, denk ik. Vandaag weer een nieuwe dag. Marion, natuurlijk is het met 7 weken ook heel verdrietig als je een miskraam krijgt. Mijn vorige miskraam was al na 6 weken. Daar ben ik ook flink beroerd van geweest. En de angst dat er misschien helemaal geen kinderen komen, is weer levensgroot aanwezig. Daar krijg ik het letterlijk benauwd van. Zelfs ik voel de druk van mijn leeftijd al (bijna 36 en dat is zo'n 'magische' grens in alle literatuur, lijkt het wel) dus voor jou moet dat helemaal moeilijk zijn. Ik wens jullie heel veel succes in Dusseldorf! Denken de anderen ook alweer na over een volgende poging? Mensen zeggen mij steeds dat ik dat nog uit mijn hoofd moet zetten maar dat gaat niet hoor. Het idee dat ik weer die molen in moet, benauwd me en tegelijk voel ik me gejaagd, alsof ik er snel weer mee verder moet, voor het te laat is. In dat laatste probeer ik mezelf wel te remmen want aan dat onrustige gevoel heb ik niets. Jee, Renee, 5 miskramen, dat is niet niks zeg! Ik vind 3 al pittig. Hoe kan het toch dat ze in Belgie wel gelijk zagen wat de oorzaak was? En, als ik het mag vragen, wat was de oorzaak? Als je dat niet wilt vertellen, negeer mijn vraag dan maar hoor. Fijn dat het bij jullie uiteindelijk wel is gelukt!

Het plan van Sandra klinkt goed, Nika. Zo zou ik het ook doen, denk ik. Nu ik nog eens goed heb gelezen (dat is ook een kunst ;) ) zie ik dat onze situatie ook anders is. Wij overwegen of we onze 3e poging in Gent zullen doen. Bij jou gaat het om een vierde poging. Dan kan ik me helemaal voorstellen dat je naar Gent wilt uitwijken. Maar de cryo's zou ik inderdaad zeker gebruiken voor die overstap. Elke kans is er 1! Wat zou het fijn zijn als je dan Gent af kunt bellen omdat je zwanger bent!