niki

Sielig!! Veel kusjes voor Ilona.

Jeetje Saba en Sorpresa, van harte gefeliciteerd met jullie trouwdag!!!! Geweldig! Hoe was het? En EDR... Zeg maar tegen je man dat god het echt niet erg vindt dat hij even wat meer tijd aan jou en jullie zwangerschap besteedt.... Tenslotte heeft hij jullie dit prachtige cadeau gegeven, zoals jullie waarschijnlijk geloven, en dat heeft hij niet voor niets gedaan. En god zag dat het goed was ;-) (Door een grote verbouwing in ons huis agv veel verborgen gebreken waren mijn zwanhgerschappen wat dat betreft ook niet ideaal hoor... Veel geklus, en stof, zelfs ff ergens anders gewoond...maar het mocht de pret niet drukken. Je moet gewoon per ongeluk net even wat mooiere en leukere spulletjes kopen, want hij kan je toch niet tegenhouden hihi... ) Hier gaat het goed. Heel blij met de meisjes en de miskraam lijkt aardig verwerkt al blijft het altijd enorm ajmmer. Ik vindhet fijn merk ik met jullie mee te lezen, en dat doet geen pijn. Vooral ook omdat ik het jullie zo gun, gezien alle verhalen.ik hoop dat jullie dat ok vinden. Daarnaast hoop ik natuurlijk dat jullie hormonen ervoor zorgen dat ik ook weer snel Zwanger word... Tot op heden nog geen nieuws qua dat. En ach, mocht het niet meer zo zijn, dan ben ik zo intens gelukkig met mijn prachtige meisjes. Al had ik natuurlijk ook graag nog met een bol buikje rondgelopen, dat begrijpen jullie vast, maar het is/was niet anders helaas. Verder stage aan het lopen, heel intensief maarwel heel erg leuk. Eindelijk doen waarvoor ik al jaren gleeerd heb. Ooo ik ben heel benieuwd naar de verhalen van Saba en Sorpresa, jullie ook? Liefs, niki

Hallo girlies, wat gaat het goed met jullie binnen de randvoorwaarden. Tuurlijk is het zwaar en vooral rust, rust, rust... Harde buiken en te emotioneel, dan heb je toch echt ff teveel weer gedaan. Ik zat dan soms echt op een stoel inhet donker met een slaapzak om te heen tegen de kou bij te komen en tot rust te komen. Hihi. Grappig om te zien hoe bezige bijtjes hier zitten. :-) OOO bij Barbies baby hebben wij ook zo zitten janken. Heerlijk. Al die moeite en dan dat verlossende gehuil van zo'n piepklein babietje. Prachtig!!! Iedere keer als mijn man een bevalling op tv ziet langskomen schiet hij vol... zo prachtig is die dag. En dan dat moment dat je kindje bij je komt liggen. Lees ook hierover alvast hoe je het wilt tijdens en vooral ook net na de bevalling, want dan gebeurt er teveel om nog bewust keuzes te maken vaak. Nog even girlies en dan gaan jullie je kindje(s) zien en er is echt niets mooiers. :-) en dan... Dan wordt het pas ècht druk. Ik vind het op zich best interessant van moeder natuur hoe ze het heeft verzonnen. Eerst een zwangerschap waarbij we de moeder dan volledig uitputten met pijntjes, banden, bloedarmoede, maagzuur, incontinentie en dergelijke. Dan een ervaring die je een topatleet nog niet laat doen eigenlijk, de bevalling.... En dan, een prachtig kleintje wat om de paar uur gevoed moet worden of twee! hihihi met buikkrampjes (vaak), exceem en die je nog helemaal moet leren kennen. Absurd eigenlijk. :-) Maar ooo wat is het toch geweldig mama worden en zijn en vooral ook zwanger zijn. Probeer het zo bewust mogelijk mee te maken, want het is straks alweer voorbij. Spreek bandjes in hoe je je voelt bv... Ga heerlijk contact maken met je kindje in je buik. Geniet van het niet-werken met een heel goed excuus. Doe vooral ook je voetjes eens omhoog. Bereid je alvast voor als je moedermelk wilt gaan geven, bv welk kolfapparaat wil je... Nog maar een paar weekjes girlies en dan.... :-) liefs, niki

Wow Es, that's heavy!!! Knap hoor.

O ladies wat gaan jullie goed!!! :-) ga zo door!!! Wel lastig hè als je je niet lekker in je vel voelt... Maar het komt weer goed. :-) Wij gaven beschuit met muisjes met een glas champagne.... :-) erg leuk om te doen, maar de mama's die borstvoeding geven mogen allen maar nippen hoor! :-) Qua religieuze namen met dankbaarheid, bv. Grace, of Dieudonné (franse naam)... Félice... En Zipa, je krijgt ws een heel eigenwijs kindje.. Hihi. Maar die zijn leuk hoor. Grappig is dat Charlotte altijd in mijn buik aan het bewegen was, totdat ik dan de camera pakte en dan... Hield ze op. Altijd!!! :-) Kom op meisjes, ga zo door. Liefs, niki

Hallo lieve Chaja, Wat is het toch moeilijk om hoop te houden hè in dit moeilijke en ooo zo emotievolle proces waarin je zit... En wat een onmacht. Je zou bijna medicijnen gaan willen studeren zodat je bijna nog beter weet dan de artsen hoe het allemaal zit en wat je allemaal wel en neit en wanneer moet doen in de hoop dat het helpt en jouw lang gekoesterde droom eindelijk in vervullimg mag gaan. Maar helaas er zijn geen verzekeringen en ook geen garanties. Zoals Sorpresa al aangeeft laten onderzoeken of die miskramen een oorzaak hebben die ze kunnen vinden is zeker het navragen waard. En voor je beahndeling zelf is het heel belangrijk dat je je op je gemak voelt bij het ziekenhuis zodat je het aan hun kunde durft over te geven. Dat is heel moeilijk maar ook heel erg belangrijk. Want, helaas, ook teveel stress, is niet goed voor je proces. Probeer je vragen op papier te zetten en kijk of ze je kunnen inlichten over wat je allemaal wilt weten. Maar daarnaast is het dan ook loslaten. Het is en blijft helaas een wonder als iemand zwanger wordt en zoals je zelf helaas al hebt moeten ervaren zwanger blijft. Ook bij IVF is en blijft het een wonder. Er is nog zoveel wat we niet weten en misschien wel nooit zullen weten. Maar hou je ook vast aan wat er wel lukt. Je bent 3x zwanger geworden. Zomaar. Dat is heel belangrijk, je lichaam kan het dus wel. Ok, je hebt een mk gekregen en dat is heel naar, maar dat hoeft niet zo te blijven gaan. Je kan eicellen maken. Ook geweldig. En niet maar één of twee, maar veel. Je hebt een functionerende baarmoeder. Je eileiders zijn er nog. Allemaal voorwaarden op een toekomstige zwangerschap. Deze poging draaide van hoopvol naar een enorme teleurstelling, maar hou vol. Mojn oudste dochtertje kwam voort uit mijn 1e IVF poging en ik had toen maar1 grote follikel. Iemand van dit forum raadde mij aan om vooral toch door t egaan, en zowaar ik werd en bleef Zwanger en kreeg een fantastisch meisje. Je weet nooit hoe het gaat lopen. Je zou eventueel zelfs hulp kunnen zoeken om eens alles van je af te praten, ik zou dat helemaal niet gek vinden in dit loeizware traject. Tijdens mijn kinderwens traject heb ik zelfs fertiliteitsdieeten gevolgd.. Ik zou je dat niet aanraden, maar ik deed alles om de kans te vergroten en las ook enorm veel op internet over allerlei onderzoeken en feiten tav zwangerschappen, ivf, eisorongen, innestelling, etc.etc. Op een gegeven moment werd ik er zo moe van, toen heb ik gedacht ik laat het over aan de doktoren die ik vertrouw. Gelukkig kwam het uiteindelijk toch goed... Ik hoop dat ook jij meer rust en vertrouwen kan vinden in dit proces. Als ze je icsi adviseren dan zou ik ze volgen, zij zijn de deskundigen. En niet je lieve eicelletjes die zo hard voor jou gegroeid niet waarderen hoor, Ze zijn vast goed. Zwanger worden en blijven is echter helaas voor mensen van dit forum om wat voor diverse reden dan ook, niet zo eenvoudig... Een wonder... Ieder kind is een wonder. Ik hoop dat je jouw wonder snel mag ontmoeten. Liefs,niki Houd moed!!!

O ja, daarom... Hmm nu twijfel ik, denk je dat het nodig is die puntjes bedoel ik?

Vraagje, ik zie bij anderen namen staan zoals bv. C.harlotte en F.lorence, met een puntje ertussen, weten jullenwat en waarom dat is?

Lieve Guusje en alle anderen die helaas hetzelfde verdriet moeten leren dragen, ik vind het zo ontzettend jammer en verdrietig voor jullie. Ik ken de onmacht en het verdriet heel goed, gelukkig mocht mijn pad toch een andere kant op gaan want ik had niet geweten hoe het verder had gemoeten... Prachtig wat je hebt gedaan Frannie, heel mooi. Ik wens jullie allen kracht, liefde, licht en fulfillment en hoop dat jullie kunnen vinden waar al deze liefde op zijn plek zal zijn. Liefs, niki

Hoi wannabemom, gefeliciteerd met jullie zoontje, heel veel geluk gewenst met jullie mooie nieuwe gezinnetje. Ooo wat zal dat fijn zijn als je straks je eigen kindje in je armen mag houden, heerlijk voor jullie!!! En inderdaad, nieuw leven kan zo helend zijn na al die ellende en onmacht. Geweldig. Ik vind je schoonzusje ook erg voorbarig hoor... Maar ja wij weten intussen al 'beter' helaas. Qua je overwegingen , zou ik zeker dat pad weer ingaan. Niet idd om nu al zwanger te worden, maar gewoon nu het allemaal al minder hoeft om voor later eventueel al meer te weten. Ergens in je hoofd zit het toch al. En het kan je helpen andere keuzen te verduidelijken. Volgens mij is het helemaal niet verkeerd om dat nu te doen, want straks wordt het toch veel drukker met al die poepbroekjes en kinderkledingwassen en nachtbraken en heerlijk genieten. :-) Liefs, niki

Fijn om te horen. X

Wat vervelend dat hij niet slaapt zeg... Ja de methode van Es kan... Ik hou er niet zo van, waarschijnlijk weten jullie dat al... En helpt badje, masseren met lavendelolie, eventueel in de bv. Ergobaby (vind ik heel erg fijn)/kinderwagen laten ns,alen en dan overleggen in zijn bedje, meer of minder of andere voeding? Stofzuiger aan ( geleuid vinden zevaak heerlijk...)? Afijn, je zal vast al van alles geprobeerd hebben. Lastig hè met die kleintjes.... Wat is er toch dat hij niet goed slaapt, meestal een heel gepuzzel.

Lieve Moon, Ja wat doe je ermee.... Niet jezelf verwijten iig.... Je kan nietvalles weten/voelen... Door al die behandelingen, is op je lichaam letten ook iets raars geworden, signalen lezen kan volgens mij heel verwarrend zijn weten we maar al te goed na alle wachtweken... Het is die onmacht die zo erg is hè... Zo'n lief klein leventje wat dan zo welkom is en uit je handen is geglipt... En dan... Mij helpt het heel erg om kaarsen te branden.. Ik heb kaarsen gevonden die 9 dagen aaneen branden, en die staat in de tuin op de plek waar puk en kleintje liggen. Nu hoeft er niets te liggen hoor, gewoon ergens een gedenkplekje aan wat er was kan je wat helpen. Soms ga ik ook naar een kapelletje, ik ben wat spiritueel ingesteld, niet echt gelovig ofzo, maar ik vind dat maria wel een mooi symbool is voor de moeder der moeder en bij haar een kaarsje branden geeft wel wat troost. Verder heelt helaas de tijd het beste... En nieuw leven... Maar ja, dat laatste is niet zomaar iets wat je helaas kan dwingen. Ook bid ik... Naar de engeltjes om mij heen, mijn jonge leventjes die er misschien nog zijn. Of ze voor ins willen zorgen, of misschien kunnen zorgen dat er nog een kindje mag komen. Het klinkt allemaal wat zweverig misschien, maar het valt best enigzins mee... Ik zie het meer als het richten der energie. En huilen helpt... En lief zijn voor jezlef, erkennen wat je ècht weer wat verloren hebt... Erover praten... Erover schrijven... Dichten inderdaad... Maar vooral de tijd... Soms sneller, soms langzaam... Jammer hè dar het weer zo heeft moeten gaan... Een afscheidsritueeltje kan ook fijn zijn met mooie bloemetjes, kaarsen, wierook, enzo... Kijk maar wat er bij jou past. En hou hoop, want blijkbaar wil er toch nog een kindje komen, en wie weet... En als je merkt zoals jij dat je even 'op' bent, neem dan ècht even de tijd voor jezelf zo mogelijk. Dat is dan waarschijnlijk even nodig. Het komt sneller weer goed, als je jezelf dat ook ècht even gunt. X niki

Hé Belladonna, dank voor je lieve reactie. Ja gaat wel goed, net begonnen met mijn stage, heel leuk. Verder weer aan t proberen, maar helaas nog niets. Ach ja, we zien het wel, blijft wel toch spannend hoor... Als jij twee dagen overtijd zou zijn, dan wordt jouw kindje op 3december geboren, net als onze Charlotte... Jeetje, ver zijn jullie alweer hè heerlijk hoor... Liefs, niki

Hihihi inderdaad... Misschien kunnen we inventariseren hoeveel mammies dit nidig hebben, krijgen we vast groepskorting....

Wat jammer toch weer. X niki

Hi girlies, charlotte gaat in januari pas naar school, 3dec wordt zevier, maar dat is zo'n gekke maand. Echter vveelt ze zich stierlijk op het kdv nu.... Haar grote vriendin is naar school gegaan, dus dat is jammer. Jajajajaja ze worden groot die kleintje Charlotte heeft maat 27... Florence is gelukkig nog iets kleiner. Hihi. Jeetje eswat een verandering zeg, zowaar wwer meer eigen tijd... Ben benieuwd hoe dat gat voelen. X niki

Jeetje Claudia wat een schrik zeg. Ik duim mee voor je meisje en heel goed voor jezelf zorgen. En voor alle andere dames, heel veel kracht en rust toegewenst, in je lijf en in je geest. Probeer je misschien eens wat meer over te geven... Jullie zijn vast in het 'normale' leven allemaal bezige bijtjes... En nu... Kan dat dus even niet meer. Wees maar niet bang, straks mag je weer heel hard aan de slag. :-) probeer het even los te laten, geef je nog meer over aan deze bijzondere staat van zijn. Voel tot in je diepste vezels de roezigheid, de dromerigheid, je klachten, het leven in je buik. Voor je het weet is het weer voorbij, ècht waar, en wie weet of je het nog een keer mag en/of kan meemaken. Je bent/wordt mammie.... Je babietje(s) groeit(en) in jou, je bent zo enorm verbonden n alles wat je denkt en doet geeft nooit meer zo direct invloed op je kindje(s) als nu. Harde buiken betekenen ècht dat je teveel hebt gedaan..... Nog beter naar je lichaam luisteren dus... Sokjes breien is zo gek nog niet hoor... :-) of wat bloemetjes borduren op een hydrofielluier of een dekentje... En natuurlijk heerlijk blijven klagen, gooi het er maar uit. Maar echt stapjes terug doen... Niet voor altijd, voor nu, voor nog maar maximaal dacht ik zo'n 16 weken.... hiu vol lieve dames, jullie kunnen het! X niki

Ja hoor laat de betweters maar betweters zijn... Hihi. Ik graag cappucino met een moorkop! Ik heb een ernstige slaapstoornis gehad, sliep vaak pas om 4 uur in en moest dan om 7 uur alweer op. Dat heeft me menig baan gekost en in het weekend lag ik meestal het hele weekend bij te slapen... Maar sinds mijn zwangerschappen, ws een biologisch/chemisch reboot ofzo, gaat het zoveel beter dat ik het misschien al geweldig vind dat ik uberhaupt slaap. Dat maakt het voor mij ws anders. Ik wwet echt wat het is om slaap tekort te hebben... Hihi. En inmiddels heb ik nu al door de zwangerschappen en de kids 4 jaar niet meer doorgeslapen. Maar adt mag de pret niet drukken. Toen we C nog alleen hadden ging ze idd weleens een nachtje bij papa op de andere kamer, maar met twee gaat dat idd veel lastiger. Ach ja.... Die mensen met die doorslapers die het beter weten, hebben missschien of heel veel geluk, of vertellen de waarheid niet ;-), of hebben misschien een heel strak regime en luisteren 'nooit' naar hun kinderen. Ik denk dat ze het dan op een gegeven moment wel weer opgeven... Maar dat heeft dan vast weer gevolgen op andere gebieden. Slaap is overrated!!! Hihihi. Doe idd wat bij jou past, laat de rest maar lullen, of vertelhet gewoon lekker niet. Je houdt toch alleen maar vol wat bij jou past, anders wreekt het zich wel weer op een ander gebied. En ècht voordat ze 18 zijn, zijn ze ws je bed wel weer uit! :-)

Ha girlies, ja gaat best goed eigenlijk. Fijn dat jullie er weer zijn :-). Scriptie is afgerond, net vóór de vakantie, vanaf 3 september stagelopen, en nog één vak en dan klaaaaaaarrrr!!!! Maar nog wel 9 maanden stagelopen hooor. :-) Miskraam lijkt redelijk een plekje te krijgen, we zijn het nog even aan het proberen, wel weer spannend. Charlotte is zindelijk, hhel fijn, nog af en toe wel 's nachts nat en op het kdv als ze vergeet te gaan plassen, maar gaat heel goed. Florence is een heerlijke boef, begint al steeds meer te praten, zondag 2september wordt ze gedoopt dus dat is ookwwerdruken verder geniet ik enorm van het weer, heerlijk toch, af enaan is het best een goede zomer vind ik. Waar was je heen Es? En Medusa goed dat je weer hulp zoekt als het zo voelt, wel jammer dat je je zo voelt, wat speelt er of is het gewoon een onderhoudsbeurtje? Gecondoleert met je hondje, ja dan is het wel beter, maar je zal hem vast erg missen. Xxxjes niki

Papfles is prima hoor,lijkt mij, gewoon doen wat bij haar past. Makkelijk gezegd hè ;-) . En inderdaad zoals maatje ookal schrijft, doe wat gemiddeld voor iedereen het beste is. Het is ook wel heel erg Westers hoor dat apart slapen. In veel culturen ligt iedereen gewoon gezellig bij elkaar, wel zo veilig en knus. De hersenen makne zoveel ontwikkelingen door in deze tijd, je kan het zien alsof wij zomder dat we het weten iedere dag een andere zonnebril met andere kleur ziuden krijgen. Alles verandert de hele tijd door nieuwe connecties, ervaringen, inzichten.. en zoals gezegd ik geloof iid niet in laten huilen, schreeuwen, tenIj het echt niet anders kan, maar dan zijn ze meestal al iets ouder... En dan alleen maar als de rest niet werkt. Nederland en hetcb is ook wat dat betreft wel erg Calvinistisch ingesteld. Succes!!!!! :-) niki

Hallo Ancoliene, wat een verdriet. Helaas heb ik ook 4 kleintjes moeten verliezen inmiddels... Maar gelukkig ook 2 mooie dochters mogen krijgen, en dat scheelt heel veel, dat zul je begrijpen al zal ik die kleintjes nooit vergeten. Maar 6... En nog niet één keer goed gegaan, heel fijn dat het nu goed wordt uitgezocht. Ik hoop voor jou en jullie dat er iets kleins gevonden wordt, wat heel snel te verhelpen is. De uitspraak van je man kan ik wel begrijpen, maar jeetje, dat doet zeer... Misschien ligt het wel aan zijn genen dat het telkens misgaat... Je weet het nooit. Een dokter/vriendin heeft weleens tegen mij gezegd, juliie combinatie werkt 'gewoon' af en toe niet... Laat vooral de komende de tijd alles rustig op je afkomen, doe alles wat goed voelt, en daarna kan je de balans opmaken. Ik ben blij om te lezen dat je ook bij een psycholoog langsgaat, dan lijkt me niet meer dan logisch. Een nichtje van mijn man heeft ook diverse miskramen gehad ècht ook zoveel dacht ik, en die was bij Leiden in zeer goede handen gekomen en heeft toch een zoontje gekregen ... Na jaren ellende. Maar ze durft het nu niet nog een keer aan. Voor mezelf, ik ga ook vaak naar een klein kapelletje, en brand kaarsjes bij Maria... Dat is toch onze super-mama... :-) Als je zin hebt kun je mn verhaal eens lezen bij vlindertjes van 12 weken. Ik heb het laatste vruchtje wederom met een ritueeltje begraven in de tuin bij de kersenboom. Daar brandt nu weer voor een tijd dag en nacht een kaars op. Dat geeft mij steun, zodat ik weet dat het er was, en dat ik hoop dat er nog een kindje mag komen. Mischien kan je voor jezelf een mooi ritueel verzinnen om iets van afscheid en een plekje te creëren en tegelijker een punt van hoop. Ik wens je heel veel kracht, liefde en natuurlijk prachtig nieuw leven toe. Liefs, niki

Hallo Sas, wat naar voor haar en ook vermoeiend voor jullie... Ja het is zo breed wat je schrijft... Hoe lang heeft ze het al? Gaat het weleens goed? Kan je dan iets aanwijzen waardoor het wel goed gaat. Ik ben nogal een 'ga met je kind mee' moeder, ook weleens ten koste van onszelf, maar ons motto is voordat ze 18 zijn, is het vast over. Wat wij veel doen is, vaak dragen in de ergo-baby vinden ze heerlijk, (ook niet slecht voor je rug, hangt op je heupen.. Maar je bent zwanger dus misschien bij papa? Alhoewel ik het wel nog lang gedaan heb hoor toen ik zwanger was. Ook fijn is lekker voor het slapen in badje, en dan heerlijk masseren met Calendula-olie van Weleda. Niet moeilijk,gewoon lekker aaien en inwrijven... Wat ik eigenlijk al doe sinds de geboorte is een verdamper op de slaapkamer met Lavendel-olie, en ook op de knuffel lavendel-olie. Het reuk-systeem is heel ouderwets en kan ook geborgenheid geven. En afstrijken. Langzaam met he handen zo rond haar hoofdje, dan langs haar armen, je handen uitschudden. Dan langs het rompje, zo door naar de beentjes, en voetjes. En dan weer je handen afschudden. Dat 3x. Vindt ze vast gek, maar went snel... :-) Voorlezen kan helpen, iedere avond hetzelfde verhaaltje is vaak geen probleem, dan weten ze wat er komt en dat kan heel veel rust geven. En verder, waar slaapt ze? Apart op een kamer? Wat zou je vinden van bij jou/jullie op de kamer? In een apart bedje of zelfs in je bed? Mijn man en ik slapen niet samen, omdat hij heel onrustig slaapt. Dus slapen wij allebei bij een kind, die in hun eigen bed slaapt. Maar Florence, slaapt sinds de vakantie heel vaak 's nachts bij mij in bed omdat ze ook heel onrustig slaapt. Ik denk dat ze dat nu even nodig heeft. Ze slaapt in in mijn bed, dan keg ik haar in haar eigen bedje na 15 min., dn wordt ze meestal rond 23.00 uur wakker voor n flesje, dan slaapt ze weer in in mijn bed. Leg ik haar weer terug na 15 min, en dn komt ze vaak 's nacht om zo 3.30 uur bij mij in bed liggen. Meestal laat ik haar dan liggen. Tenzij ze heel onrustig slaapt als ik naar bed ga, dn leg ik haar meteen bij mij, dan slapen we allebei tenminste best goed. Charlotte heeft dat ook een tijdje gehad en die slaapt nu weer keurig in haar eigen bed, dus je hoeft niet persé bang te zijn dat dat dan voor altijd is. En qua voeding? Krijgt ze nog een nachtfles? Kan best zijn dat ze ook onrustig slaapt omdat ze toch nog honger heeft of iid niet de juiste of teveel voeding. Florence krijgt nog steeds een avond/nachtfles... Wij gevn Nutrilon hypo-allergeen 2 omdat dat iets zachter is voor de buik. Dus ja je ziet het kan aan zoveel liggen. Wat ik vooral belangrijk vind, is luisteren naar je kind. Er is wèl wat aan de hand. Nu nog uitpuzzelen wat het kan zijn.... En svp niet laten huilen, daar geloof ik niet in. Maar ja, in ons Nederlandje zijn er allemaal regels waaraan kindjes moeten voldoen... Apart slapen, structuur, dit niet, dat wel. Luister vooral naar jezelf, doe wat bij jou en je kind past (binnen normale regels natuurlijk) dat is het enige wat je kan volhouden. Liefs, niki

Es nog niet terug?

Ow stil hier!!!! Hoe is het Medusa?