Tweety83

wanneer mag je weer voor een echo Ancolien?

hier zijn we weer :) @ Ancolien, we hebben het tegen iedereen verteld ja, het was voor iedereen wel echt een verrassing, omdat iedereen wel wist dat A.ron ook niet 'vanzelf' is gekomen. En iedereen wist nu ook wel dat we dus nog niet in het ziekenhuis liepen, en dan toch 'ineens' zwanger :) Wel super leuk, om het dan te kunnen vertellen. Vandaag hebben we weer een echo gehad, super de super. De kleine lag goed te sporten, en te duimen, je zag gewoon de zuigbewegingen bij de kaakjes, zo gaaf, zelfs de verloskundige had dit nooit eerder zo duidelijk gezien. Afain... ik ben zoooo verliefd, nu al :) Leuk dat je er ' weer' bent Doortje, zo bijzonder idd. om weer samen met jullie zwanger te zijn Ben benieuwd wie er nog van het 12 weken bankje hierbij komen.... Ancolien, heb je medicatie tegen de misselijkheid ? Lijkt me toch pittig hoor, ik ben maar 1 week goed misselijk geweest, en ik voelde me, ondanks de blijdschap en dankbaarheid ook wel een beetje zielig hoor, je voelt het de ganse dag door, bij moeheid kan je nog gaan slapen, tegen misselijkheid is zo weinig te doen. Sterkte in ieder geval. Ik ga nog ff bijlezen.....

nou, dat vond ik nu ook zo bijzonder, dat ik het hartje gewoon eerst zelf heb kunnen horen, gewoon thuis. Kun je het hartje al zo vroeg horen dan? ik dacht dat het pas vanaf 11 weken kon?

Leuk Marianne dat je hier mee komt kletsen :) Nogmaals van harte met je zwangerschap. En wie weet, beval je nu wel te vroeg ;) Nanny, fijn dat de echo goed was joh!WAt een opluchting dan weer he?! Zag je er tegen op? Vervelend Ancolien, dat je zo misselijk bent, en moet spugen. Heb je pillen? Die zijn er namelijk wel, alleen helpt het niet bij iedereen hoor. Rust nemen is sowieso erg bellangrijk. Spannend weer woensdag, en leuk ook, dan weet je echt precies hoe ver je bent. Vorige week heb ik zelf nog even het hartje geluisterd, ik heb zo'n angel-sound-ding :) en met het idee dat het nog te vroeg kon zijn (ik was toen nog geen 11 weken) ging ik het toch proberen, en ja hoor... al vrij snel het hartje gevonden, heerlijk, die bevestiging. Verder gaat het de goede kant op hier, ik ga me iets beter voelen, krijg weer wat meer energie en overzie weer wat meer. De misselijkheid (voor zover je het misselijkheid kon noemen) is al zo goed als weg. Ik had meer, als ik iets gegeten had dat het me heel dwars kon zitten de hele middag/avond, alsof er een baksteen in m'n maag lag zeg maar. Gelukkig is dat ook wel zo goed als weg. Ik ga zo lekker m'n bedje opzoeken. ('s avonds ben ik wel versleten, zeker als ik s middags dus niet ga rusten). Tot horens maar weer :)

Yeeaahh! M'n ticker is gelukt! :) (kreeg het steeds niet voor elkaar)

Heerlijk hoor, als het bij je verloskundige meteen al zo vertrouwd voelt. Dat vind ik altijd wel bellangrijk! Leuk dat je nog even hebt mogen 'spieken' zeg, want dit was eigenlijk niet de bedoeling toch? Altijd zo bijzonder, je voelt nog niets, maar er zit gewoon een klein mensje in je buik!!!!! Heerlijk, dat gelukkige gevoel he?!! Geniet ervan hoor, mijn ervaringen met echo's is altijd dat dát gevoel weer weg zakt als je een week verder ben, dan wil je gewoon weer die bevestiging hebben ofzo.

hier ben ik weer :) de echo was gelukkig goed, zo'n gaaf gezicht weer. Ook al is het ons 2de kindje, het blijft zo ontroerend om naar te kijken! als alles goed mag gaan ben ik 4 Okt. uitgerekend. Makkelijke datum dus ( vooral voor m'n man, want die is bere slecht in data onthouden) hoe was het bij de verloskundig Ancolien? Met Doortje gaat het goed hoor, ze is alleen erg misselijk.

ja Sandra, ik heb heel af en toe nog eens meegelezen ( de 'bekenden' gevolgd) en nu ben ik er weer :) Bedankt hoor, het is een wonder, zo heb ik het bij m' n vorige zwangerschap ervaren, en zo voelt het nu ook weer! Jouw kleine meid ook alweer een maand of 8? het gaat snel hè?

Maris, Marlijn en Bianca; Bedankt meiden, jullie hadden het vast binnenkort op FB wel voorbij zien komen, maar zo is het net zo leuk natuurlijk, dat jullie het vast weten :) Wij gaan zeker genieten, toch eerst maar weer die echo afwachten van dinsdag, begin het nu toch weer spannend te vinden. liefs

Wat een moeilijk traject hebben jullie afgesloten, en wat een moeilijke weg volgt er nog! Ik hoop en wens dat je de rust snel mag gaan ervaren, nu je deze nieuwe weg bent gaan volgen. Heel veel sterkte in alles, en heel veel kracht toegewenst.

@Ancolien; Nee, ook ik begrijp er geen bal van, hoe het kan dat we ineens zwanger zijn geworden, al die jaren van oefenen, in de meest vreemde standjes proberen, lang blijven liggen, behandeling zus, behandeling zo, en dan nu....terwijl we 'even' snel, onwijs onromantisch gevreeén hebben.... ZWANGER!!! Onbegrijpelijk, en ook ik probeer er maar niet meer aan te denken, want; Wonderen bestaan gewoon! Waar ik trouwens wel een beetje pissig van word, is dat mensen in ons geval, omdat we er al 1 hebben, zeggen; misschien dat de spanning er nu toch af was?? Grrrr... wat nou spanning. We vreeén al 7 maanden onveilig, en zeker had het pittig geweest als ik gelijk zwanger was geraakt, maar anderzijds had het ook goed gekomen. En ik was er juist de laatste maanden weer meer mee bezig, omdat ik het eigenlijk wel weer leuk zou vinden. We vreeén de laatste 2 maanden met ovulatie testen, omdat ik voor m'n gevoel 'alles' er weer aan gedaan wilde hebben, voor we weer naar het ziekenhuis zouden stappen, volgens mij ben je dan niet heel ontspannen ofzo. Maar ach... je hebt van die mensen die altijd wel iets willen zeggen. Wat leuk dat jullie het nog stil gehouden hebben. Daar ben ik heul slecht in :) Wij hebben het met 8 weken, na de echo bekend gemaakt. Ook ik heb inmiddels al een aardig buikje, bij m'n zoon ging het ook zo snel, toen hadden we het verteld, en een week later zag je het al, nu dus weer hetzelfde. Ik was eigenlijk blij dat we het verteld hadden, want mensen zien het echt aan me. Heb jij helemaal nog geen echo gehad dan? Bij ons is dinsdag de termijn echo, dan hoop ik ook duidelijker te weten wanneer ik precies uitgerekend ben. Daar ben ik ook wel benieuwd naar, de vorige echo was ik 2 dagen minder ver dan verwacht, maar ze kon het heel slecht meten, de beeb lag lekker eigenwijs, net verkeerd om opgemeten te kunnen worden.

Natuurlijk heb je nog even, voor dat ik ga bevallen loop jij allang met een dikke buik rond hoor :) Enne.... ik ben ook een jaar ouder dan m'n man, dus dat maakt helemaal niets uit :)

Ja ja, Jose, ik was eigenlijk niet van plan om weer te gaan schrijven, ik heb al zoveel mooie, lieve vriendinnetjes overgehouden aan de 'vorige keer' :) Maar ach...ook deze zwangerschap is bijzonder, en de moeite waard om bij te houden, toch?!! Had zeker heel speciaal geweest als we weer samen zwanger waren geweest. Liefs

Bianca... Ik zie dat je zwanger bent! Wouw, van harte hoor. Spannend zeg! Liefs Tweety

nanny, welkom, Van harte gefeliciteerd. wanneer heb je positief getest? Hoe voel je je? Ancolien; Ook jij spontaan zwanger, terwijl je dit totaal niet had verwacht! Wat een groot wonder, en hoe bijzonder om dit mee te mogen maken! Van harte gefeliciteerd. Wanneer heb je weer een echo? (we moeten een echo lijstje maken) Doortje, Tja...wij hebben mekaar allang gefeliciteerd, we kennen mekaar inmiddels ook al zo lang, en nu zijn we gewoon samen zwanger. Hoe leuk en hoe bijzonder. Voor jouw nog extra omdat je weer in dezelfde maand zit. De vorige keer heb ik ook bij jullie topic veel mee gelezen omdat jullie een maand voor 'ons' waren. Yolande2009. Ook jij van harte. We lopen weer tegelijk zie ik :) vorige keer was jij ook in November. Al moet ik zeggen dat ik me jouw niet meer zo goed kan herinneren hoor. Ach... al die namen ook :)

Okay, ik was het eigenlijk niet van plan... om weer mee te gaan schrijven in een 'uitgerekend in...' topic, maar nu ik zie dat Doortje ook weer begonnen is, kan ik het eigenlijk ook niet laten :) Even in het kort m'n verhaal, daarna ga ik op jullie reageren. In 2011 zwanger geraakt na onze 2de IVF en op 1-1-'11 bevallen van onze kleine boef. En nu dus spontaan zwanger geraakt! Wat een wonder, het was gewoon niet te bevatten. We hadden het juist weer over het ziekenhuis gepraat, of we weer 'verder' wilden gaan, en zo ja wanneer. Waren we helemaal nog niet over uit samen. Blijk ik gewoon zwanger te zijn. Het duurde ook even voor ik het besefte zeg maar :) Inmiddels ben ik 10 weken zwanger, de eerste echo hebben we met 7,5 week gehad, de 2de echo is a.s. dinsdag. Vind het wel weer spannend. Het blijft heeel bijzonder, emotioneel en ontroerend, ook al is het m'n tweede zwangerschap, ik beleef alles weer, alsof het voor het eerst is. Al voel ik me wel minder onzeker, misschien doordat wij de spanning, stress en onzekerheid van de MMM hier niet voor gehad hebben? En ook omdat ik nu meer gerust ben wat m'n lichaam 'kan doen' als het zwanger is. Het voelt aardig hetzelfde als bij m'n zoon, op de details na. Toen had ik enorm zere borsten, nu dus helemaal niet (waardoor ik ook nooit had gedacht dat ik zwanger zou kunnen zijn). Voor m'n gevoel wel iets meer misselijk als toen, vaker het gevoel alsof er een baksteen in m'n maag zit na het eten :) En moe, moe, moe, maar dat herken ik ook van de vorige keer. Dus ik ga zo lekker onderuit op de bank. Ik ga even jullie verhalen lezen en daarop reageren.

Ik wil ook even reageren! Je angst en onzekerheid is ontzettend herkenbaar. Maar onderschat niet wat je hebt moeten doorstaan, voor het zover was dat je zwanger raakte. Eerst al die jaren van spanning en terleurstelling, en zodra je zwanger bent, wil je blij zijn, en dus al die nare angsten en gevoelens van de afgelopen jaren maar diep wegstoppen in een hoekje, helaas werkt het niet zo, want die gevoelens en onzekerheid komen er toch een keer uit. Ook ik heb bij m'n zoon (2011) een prachtige zwangerschap gehad, maar ik moest mezelf vaak in de arm knijpen of het wel echt zo was, ik-ben-zwanger....IK!! na al die jaren van angst en onzekerheid, kan je niet geloven dat er in je leven ook iets goed mag gaan, je wacht er bijna op dat er weer iets verkeerd gaat zeg maar...soort van zelfbescherming. Zo apart! Ik ben dit keer spontaan!zwanger geworden, echt een heel groot wonder, waar ik nog iedere dag mezelf in de arm moet knijpen zeg maar. Maar ik merk nu wel het verschil van zwanger zijn bij m'n zoon of nu, ik heb die onzekerheid van de MMM niet gekend, zover was ik nog niet, we begonnen net te denken om evt. weer eens een keer verder te gaan. Ik moet zeggen dat ik nu een stuk rustiger ben! Die angst van toen heb ik nu niet. Dat wil niet zeggen dat ik me nu niet onzeker kan voelen, maar die spanning die ik toen zo erg had is nu stukken minder. Dat geeft ook aan, hoeveel stress de MMM met zich mee brengt. Geniet van de mooie momenten die deze zwangerschap met zich mee brengt. De onzekerheid zal niet verdwijnen, maar je mag wel genieten van de schopjes, de leuke voorbereidingen om dingen te kunnen gaan kopen, de baby kamer inrichten..... het wordt allemaal steeds 'echter'! En vergeet niet te praten (met mensen die je echt begrijpen) over je gevoel, want hoe meer je dat nu weg gaat stoppen, hoe groter het risico is dat het er straks, als alles achter de rug mag zijn, uit komt, en dat is dan nog veel heftiger.

Hallo allemaal. Wij zijn vorig jaar bevallen van onze zoon na een IVF poging, en een vriendin van ons heeft 2 jaar geleden een ICSI poging gehad, waar ze een zoontje bij gekregen hebben. Nu zitten we allebei te twijfelen of we bij onze huidige verzekerings maatschappij moeten blijven, (Menzis). Hebben jullie enig idee wat zowel een IVF als een ICSI poging gaat kosten in 2013? Zowel in Nl. als in Dui./Belg.? (m'n vriendin heeft de vorige keer in Be. 'gelopen' maar wil om persoonlijke redenen nu overstappen naar DD.) Dit omdat we nu nog op tijd zijn om verzekeringen op te schroeven/wisselen. Ik hoop dat jullie ons kunnen helpen. M'n vriendin zit niet hier op het forum, maar ik hoop dat jullie ook voor haar een antw. hebben ;) Liefs

*breek even in* Marlijn, wil je heel veel suc6 wensen met de laatste loodjes, hopelijk komt de kleine snel! Sterkte voor de bevalling. liefs Tweety *breek weer uit*

Maris,van harte meid. Hopelijk is het voorspoedig verlopen. Nu lekker uitrusten van de zware klus en knuffelen met je meisje. Liefs

Henne; Je darmen kan ook wel schelen, ik ben ook erg slank, en voel (niet zwanger) precies waar m'n darmen hard zijn en protesteren.... Het ligt allemaal zo dicht bij elkaar! Komt goed meis, bang zijn mag, maar trek voor je zelf wel een grens.

Henne, té vaak is vooral als het om de paar minuten gaat komen, Zolang er geen regelmaat in zit (en het dus alleen bij bewegen etc. is) kan het geen kwaad. Ik heb het wel eens bijgehouden, en had er soms meer dan 40 per dag. En precies wat je schrijft. Niet altijd over heel je buik, meer van die rollen, van onder naar boven.... Ik had ze meestal ook meer onder aan m'n buik dan boven aan! Stress kan een hele grote invloed hebben, niet persé dat je het druk hoeft te hebben overdag, maar stress in de vorm van angst. Dit 'knopje' zet je niet zomaar even uit natuurlijk, m'n enige advies (wat bij mij hielp) was afleiding te zoeken en leuke dingen te doen. Op de bank zitten kan ook bij vriendinnen/familie etc. En als je het voor je gevoel weer iets te veel achter elkaar hebt, ga dan even op de bank liggen (op je zij, met een kussentje onder de zijkant van je buik) Soms wil 10 min. liggen al helpen. Ook kan je opletten of je geen blaasontsteking hebt. Bij blaasontsteking krijg je vaak veel harde buiken. (evt. vragen of je je urine mag checken als je twijfelt)

*Breek ff in* Henne; Ik had ook al v.a. week 17/18 harde buiken, ze kwamen steeds vaker voor op een gegeven moment! Mijn vlos zei toen dat ik gewoon 1 van de vrouwen was die het al van bewegen heeft! Opstaan, omdraaien, lopen, volle blaas, te lang lopen. Harde buiken zijn opzich niet erg, als ze maar geen pijn gaan doen en té regelmatig komen is er opzich niets aan de hand. Bij mij was het (grote) voordeel dat ik daardoor 2 weken eerder en ook heel snel beviel!! Dit was even om je een 'oppepper' te geven, dat het niet erg is om harde buiken te hebben...wél gloeiend irritant natuurlijk!! *breek weer uit*

Hé wat leuk, ik wist niet dat ze een boek had geschreven? Ga er ook eens naar kijken..... Okay, dus vandaar dat ze het zonder verdere verdoving doen! Helaas hoor ik dan weer net bij die 15% die het vreselijk vond...hihi... maar ach...'k had het er wel helemaal voor over hoor!!Al was het eerste wat ik zei toen ik bevallen was; 'ik beval liever dan dat ik nog een punctie moet doen' ;) Inmiddels genieten we alweer bijna 8 maanden van ons mannetje, het is het zo ontzettend waard geweest allemaal..... Als het nodig is, doe ik het zo weer hoor, bij een volgende!! Els; Heel spannend joh!! Bij alle 2 de Tp voelde ik me zwanger!! Eigenlijk ben je dat gewoon ook!! Want er zit een embryo in je buik!Die dan nog wel door moet groeien, maar daar mag je hoop op houden hoor!! Nienke; Suc6 vandaag ( 't was toch vandaag?) 'k duim voor je!

Hoi Nienke, Wij liepen ook in Zwijndrecht/Erasmus MC, 'k heb er goede ervaringen mee gehad! We hadden dr. v.d.Dool en de verpleegkundigen vond ik ook super aardig.2x Marijke gehad bij de puncties, die me heel goed begeleide! Het enige 'nadeel' aan Zwijndrecht vond ik dat je erg weinig pijnstilling kreeg. Bij mij waren de puncties écht vreselijk, de eerste keer was het alleen een zetpilletje, de tweede keer kreeg ik er nog een valeriaan tabletje bij, maaar thats it!Terwijl heel veel ziekenhuizen met morfine o.i.d. werken! Maar goed, de punctie is voor iedereen verschillend natuurlijk. Ook na de punctie waren ze ontzettend zorgzaam en lief voor me, vond dat écht een pluspunt! Met alles dachten ze mee, wat voor ons het beste was. En uiteindelijk hebben we via de IVF een prachtige zoon gekregen!! Heel veel suc6 met de behandelingen