sas67

Hoi, wij zijn zowel in Duitsland als in Spanje geweest. In Duitsland voor ICSI en extra behandeling. Mijn ervaring is dat er daar mee gekeken wordt naar je persoonlijke situatie. Helaas in Duitsland geen resultaat. Maar dat lag meer aan mijn eitjes. In Spanje zijn we via ECD wel zwanger geworden van onze nu bijna 4 jaar oude zoon!

Hoi Djanne, Sam gaat super goed. Is een heerlijk ventje van bijna 3. Hij heeft gelukkig helemaal niets overgehouden aan zijn vreselijke eerste maanden. Leuk dat jullie nog een twin hebben gekregen. Wij durfde een 2de keer ecd niet aan. En zijn heel blij met onze mooie man. Geniet maar lekker van de kids, het gaat toch al zo snel allemaal. Groet Saskia

Hoi, Ik kom na heel lang niet geweest te zijn weer even kijken op het forum. Ik ben middels ECD in Spanje op mijn 45 ste bevallen van mijn zoon. Je ziet dus dat boven de 40 niet betekent dat je geen kind kunt krijgen. Of meer zoals Dyanne( leuk jouw ook hier weer te treffen!) Veel succes!

Hoi Loppy, Ik kwam na lange tijd weer even op het forum kijken. Ook hier een succes verhaal. Op mijn 45 ste bevallen van een zoon middels ECD in Spanje. Dit na een aantal mislukte ICSI pogingen in duitsland. Succes!

Er is een eicelbank in Utrecht. Maar overweeg anders ook eiceldonatie in het buitenland. Wij hebben ons wondertje via spanje gekregen. Succes!

Jolanda, ik vind het ook vreemd allemaal. 1 op 8 op wat? Ik zou als de NIPT binnen is en goed of niet goed is toch een afspraak maken met de gyn voor duidelijke uitleg. Ben je nu in NL onder begeleiding? Of anders je door laten verwijzen naar prenatale diagnostiek. Ik hoop dat je de uitslag snel hebt!

Jolanda, Weet je zeker dat ze bij jou de leeftijd van de donor hebben genomen en niet die van jou? Bij mij heeft de arts wel 3x gecheckt of het RIVM de juiste leeftijd had genomen. Hoe was je kansberekening op de 3 trisomieen? Scoorde je alleen op 1 risico hoog? Welke dan als ik vragen mag? Het klinkt wel vaag allemaal Ben jij onder behandeling in een academisch ziekenhuis? Wij zijn meteen verwezen naar het UMC afdeling prenatale diagnostiek. De vlokken test geeft een klein verhoogd risico op een miskraam. Ik snap heel goed dat je dat eng vindt. Hadden wij ook , zeker als je zoveel moeite hebt gedaan om zwanger te worden. Wij hebben echt bewust gekozen voor de test omdat we echt geen kindje met een ernstige afwijking wilde. Dat klinkt als je het zo leest misschien egoïstisch maar daar hadden wij onze overwegingen bij. Wij hadden al bepaald toen ik net zwanger was dat als we de combitest deden en er een slechte uitkomst was we dan ook meer wilde weten, dus ja ook het risico op een miskraam daarmee aanvaard. De GUO's zijn pas gestart na de uitslagen, daar zag men wel een klein defect aan het tussenschot van het hartje maar zo klein dat wij dat geen issue vonden. Uiteindelijk bleek dat een heel klein gaatje te zijn tussen de hartkamers die niet de situatie van Sam veroorzaakt heeft. Het gaatje is vanzelf in de eerste weken dicht gegroeid. Bij de GUO's is verder geen enkele afwijking gezien. Sam zijn problemen zijn waarschijnlijk voor een deel terug te leiden naar het Meconium aspiratie syndroom ; inslikken van vruchtwater met meconium. In mijn gevoel is hij ook te lang in mijn buik gebleven ook al was bij 40 wk op de GUO alles nog goed. In NL laten ze je dan doorlopen tot 42 weken. In belgie halen ze bij 40 weken. Ik ben daar nu een voorstander van, maar dat is een andere discussie.... Sam gaat nu super goed! Nergens meer een probleem, ontwikkeld zich prima. Ons wondertje. Zijn verjaardag was echt bijzonder. Lief dat je ons een beetje volgde! Ga ik nu jou volgen. Probeer niet te veel na te denken, het is een kansberekening. Je weet nu eigenlijk nog niets. Ik duim mee voor een goede NIPT! Liefs

Hallo Jolanda, Wat een onzekerheid voor jullie. Ik begrijp niet hoe jouw leeftijd mee heeft gespeeld in de uitslag. De leeftijd van de donor is belangrijk. Ook ik was toen ruim 44 en mijn gewicht was( is) ook te zwaar. Scoor je "alleen" afwijkend op Down of ook op de andere 2 trisomieen? Ik ben vorig jaar augustus bevallen van ons zoontje, ook via ECD. Wij hadden ook een hele slechte combitest op de 3 trisomieen ( 1:24). Ondanks de donor van 22. Wij hebben een vlokkentest laten doen omdat de NIPT er toen nog niet was. Uit de vlokken test bleek gelukkig dat er geen chromosomale afwijkingen waren. Daarna zijn we heel goed onder controle gebleven met extra uitgebreide echo(GUO) en kindercardioloog. De NIPT test toch alleen op de 3 belangrijkste trisomieen dacht ik? Bij de vlokken test worden alle chromosomale afwijkingen bepaald. Onze man is met 40 wk en 6dg met spoed gehaald en heeft daarna heel erg ziek 2 maanden op de intensive care gelegen. Hij is heel erg ziek geweest en een wonder dat hij het overleeft heeft en er geen schade aan heeft overgehouden. Zijn slechte start staat trouwens los van de uitslag van de combitest. De weken van onzekerheid zijn slopend en er gaat van alles door je hoofd. Maar houd moed en probeer positief te blijven. Sterkte!

Tiktak, Je hoeft ook niet meteen naar een psycholoog. De huisarts heeft vast praktijkondersteuners.

tiktak, hier ga je niet alleen uitkomen met al je gevoelens. Zou misschien eens moeten gaan praten met iemand?

Beanie, wat fijn dat de nachten nu beter lijken te gaan met Q. Goed dat jullie hebben volgehouden. S.am slaapt eigenlijk als een os nachts. Gaat er rond 20.00 in na lekker spetteren onder de douche. Speentje erin, 2 korte krijsjes en weg is ie. Dan rond 22.30 nog een fles, vaak slapend soms is hij vlak ervoor wakker. En dan meestal alle nachten in 1 ruk door. Nu de afgelopen 2weken sliep meneer uit tot 09.00,maar dat was omdat ik niet werkte. Overdag slaapt hij nog een slaap van ongeveer 1,5 tot 2 uur en dan vaak smiddags nog 1 uurtje. Zijn we op pad zoals een dagje dierentuin of sprookjeswonderland dan slaapt hij amper, veel te bang van alles te missen. Ja hij klapt in zijn handjes en doet ze op zijn hoofd, gaat dansen (zittend) als er muziek op gezet wordt en als ik zeg we gaan naar bed en tandenpoetsen dan stopt hij zijn vinger in zijn mond en maakt poetsbewegingen. Echt te bizar, haha. Een speeltelefoon doet hij naar zijn oor als we een tring geluid maken. Ik gebruik voor de nacht de pampers baby dry. De luier is dan wel helemaal vol maar niet doorgelekt. Voorbereiding voor zijn verjaardag lopen. Er wordt een taart gemaakt voor hem door de vrouw van een neef van papa. En de rest regel ik volgende week. En jullie? Roossie, toch wel jammer geen positieve test. Tiktak, wat een moeilijke situatie is het toch. Maar ja je kunt het niet alleen.

Tiktak, ze meten dan de hormonen in je bloed. Maar ik denk dat het goed zou zijn als je misschien eens met iemand gaat praten, dan heb je in elk geval een klankbord.

Tiktak, balen dat je niet lekker in je vel zit. Zou je niet met je meisje hulp moeten zoeken? Ja was bij een osteopaat maar is bijvoorbeeld waar Beanie loopt niet wat voor jullie? Het lijkt mij ook moeilijk als je vriend zich gedraagt zoals je beschrijft. Dat geeft jou ook niet echt steun denk ik. Kun je wel bij iemand terecht met je gevoelens? Hier de bloeduitslagen binnen. Alles oke, geen aanwijzing voor de overgang....Aan de ene kant fijn maar het veranderd de klachten niet.... Eind augustus een afspraak bij de praktijkondersteuner. Bijna elke huisartsenpraktijk heeft er tegenwoordig een. Zij zijn vaak gespecialiseerde verpleegkundige of doktersassistente met specifiek aandachts punt. In mij geval GGZ( geestelijke gezondheidszorg). We zullen zien. Wij vieren S/am zijn verjaardag de 23ste met familie en een paar goede vrienden. We hebben toch gekozen voor niet al te grote club mensen. Voor S.am is het al feest genoeg met minder mensen en ik vind het ook wel fijn. We hebben een vaste begin en eindtijd...dan gooi ik ook iedereen eruit, haha

Beanie en Tiktak, hoe gaan jullie de eerste verjaardag vieren? Ik twijfel nog heel erg of we het klein houden, dus alleen opa en oma"s, zus en beste vrienden. Of dat we het groter doen. Voor S.am maakt het natuurlijk niet uit. Ik ga in elk geval een vaste tijd doen van komen en weggaan. En niet te lang. Vandaag naar het cb voor de prikjes. Ben benieuwd of hij weer zo stoer is als de vorige keren. Ik zelf zit momenteel ook even minder lekker in mijn vel. Ik kon vorige week alleen maar huilen. Je hoefde maar te kijken naar mij en daar begon ik al. Vreselijk emotioneel en gejaagd gevoel, geen rust in mijn hoofd, dat draait maar door. Ben bij de huisarts geweest voor bloedprikken voor schildklier en hormonen. Denk dat de overgang speelt, wel een beetje vroeg maar volgens ha kloppen de symptomen wel. Overwegen of ik hormoontherapie wil doen maar daar is een weliswaar klein risico aan op trombose later. Dus ik denk er nog even over na. Verder stukje oververmoeidheid door alles wat er gebeurd is en het vele alleen voor de zorg van S.am staan. Dus ook afspraak voor gesprek met de praktijkondersteuner. Inmiddels is dat huilen wel weg...gelukkig. Oh ja en leren S.am los te laten zei de huisarts..... snap wel wat ze bedoeld, ik vind het heel moeilijk om hem ergens te laten voor een paar uur om dan zelf iets te gaan doen. Geen probleem om hem naar de gastouder te brengen, maar dat is het ook wel. Zij is nu 3weken met vakantie dus ik ben nu 2wk thuis en laatste week komt mijn zus oppassen als mijn mannetje niet thuis zou zijn. Anders zorgt hij voor S.am

Beanie, en weer lekker geknuffeld met Q? Fijn dat er wel wat uitgekomen is bij de mesoloog. Nu nog zoeken naar de juiste balans in eten.

Lieve Wen, Wat een moeilijke tijd maak je door. Ik kan mij heel goed je spagaat voorstellen hoor. Natuurlijk wil je zoveel mogelijk bij je moeder zijn en nog genieten van de tijd die je samen hebt. Het is goed om ook aan jezelf te denken. Net wat Roossie zegt, je hebt straks nog een moeilijke en zware periode voor de boeg. Goed dat je met leidinggevende gaat praten. Misschien wat minder werken of minder ingewikkelde werkzaamheden waardoor er daar minder verwacht wordt van je. Preventief ook goed om een echte uitval te voorkomen. Hou je haaks meis!

@ Beanie, wat fijn dat Q lijkt op te knappen. Niets zo zielig als een ziek kindje. Hopen dat het advies van de pedagoog gaat helpen. Gaaf dat hij schuifelt langs de box. Hier nog niet hoor. S.am zit en rolt en tijgert maar verder nog niets. Is wel de hele dag aan het kletsen in alle toonaarden en druk aan het gebaren en wijzen. Inderdaad naar zijn drinken en eten, zijn knuffels, naar de lampen en zegt dan kijk( echt eerste keer dachten we dat het toeval was, maar nee hij zegt het echt als hij ergens naar wijst) Van de week zaten we laat buiten nog met hem nadat hij niet meer wilde slapen. Ging de lantaarnpaal in de straat aan...nou dat was feest hoor! Door de warmte is slapen wel lastiger. Afgelopen nacht iets beter, Ja, mannetje is weer weg voor werk. Ik heb het er nu wel moeilijk mee. Maar ja, het is zoals het is. Wen, hoe gaat het met je moeder? Las op fb over verpleeghuis waar ze nu is. Sterkte meis!

@ Lijntje, wij zijn uitgeweken van Dusseldorf naar Spanje. Daar hebben we omdat ik (gezien mijn leeftijd) met eigen eicellen niet zwanger werd( telkens maar 1 of 2 eicellen en die waren ook nog eens "dement" ) gekozen voor eiceldonatie. Uit de 2de poging is ons zoontje geboren.

Lieve dappere meiden, Ik weet niet of ik recht heb om te reageren omdat ik wel uiteindelijk nog op mijn 45ste mama ben geworden, maar toen ik dit las moest ik reageren. Ik kan heel veel van jullie gevoelens invoelen. Ik heb zelf ook heel lang gedacht dat ik nooit mama mocht worden en de gevoelens die jullie beschrijven herken ik dan ook van toen. Wat ik wil zeggen is dat ik diep respect heb voor jullie en de manier waarop jullie omgaan met deze zo moeilijke en pijnlijke situatie! Ik wens jullie heel veel sterkte en moed toe en hoop dat jullie steun aan elkaar zullen hebben

@ Wen, meis wat een nare situatie met je moeder. Er komt dan wel veel op je af aan zorgen en regelwerk. @ Beanie, ik had al iets over jullie auto op FB zien voorbij komen,wat een gedoe. Maar fijn dat de auto al eerder terug is. Ook hier weer een heel ziek jochie gehad gedurende een hele week. Hele hoge koorts,niks willen,veel huilen. KA gebeld gezien zijn voorgeschiedenis en omdat hij net een paar dagen koortsvrij was van de vorige ziekperiode. KA vond het wel weer snel dat hij koorts had maar niet ongebruikelijk. Paracetamol geven en letten op drinken en zijn ademhaling. Paar slapeloze nachten en 1 nacht ook nog na gebeld te hebben met de KA naar de eerste hulp geweest. S.am was aan een stuk door aan het huilen, zeg maar krijsen en had ook al de hele dag niet geslapen. Wat denk je...eenmaal in de auto sliep hij...Op de eerste hulp helemaal nagekeken door de KA. Luchtweginfectie en oververmoeid door niet slapen. KA vroeg of we het aandurfde hem mee naar huis te nemen. Natuurlijk. In de auto weer in slaap maar eenmaal thuis weer krijsen. Uiteindelijk viel hij in slaap. Weliswaar kort maar goed. Uiteindelijk nog een paar dagen koorts gehad en heel veel hoesten. Sinds maandag is hij bijna helemaal beter en ook weer sinds gisteren naar de gastmama. Ik hoop dat we het nu even gehad hebben. Helaas ligt nu het 2de dochtertje (3jaar) van mijn vriendin in het ziekenhuis. Ook waterpokken die naar binnen is gegaan. In tegenstelling tot haar zusje zit het bij haar in de lies. Zij is ook veel zieker en hogere koorts. Vandaag even langs geweest bij haar in ziekenhuis. De jongste van 2 heeft nu ook de waterpokken, hopelijk slaat het bij haar niet naar binnen.... Wij houden S.am voorlopig even uit hun buurt!

Wen, het gebeurt echt zelden dat er een infectie aan een arm ontstaat. Volgens de KA pure pech geweest. Wat naar dat jullie kleine meid nu de waterpokken heeft. Zemelen badje en Clin kids werken wel goed tegen de jeuk

Hi meiden, Mijn baby, ik zou mij er niet zo druk om maken hoor. Onze kinderfysio zegt inderdaad ook dat tot 18 maanden echt niet vreemd is en elk kind ontwikkeld zich anders. Als ik Q van Beanie op foto's op fb zie dan kan hij ook al veel meer dan S.am. Maar zolang er steeds progressie in zit maak ik mij geen zorgen. S.am zit nu pas los maar bij omvallen steunt hij nog niet op zijn armen. Wen, fijn dat je weer in de race bent !! S.am is vanaf donderdag erg ziek geweest met hoge koorts boven de 40,6. Nu is dat bij die kleintjes wel normaal die hoge koorts maar omdat hij ook met het dochtertje van een vriendin in aanraking is geweest die de waterpokken heeft en nu in het ziekenhuis ligt met een bacterieel infectie in de arm door een naar binnen geslagen pok, en zijn voorgeschiedenis hebben we wel de KA gebeld vrijdag en in het weekend nogmaals. Paracetamol 240 mg 3x daags, goed letten op zijn ademhaling en of hij suf werd. Gelukkig bleef dat allemaal goed. Hij was wel echt ziek, huilerig en hangerig. Zo sneu om hem zo te zien en alleen maar aan mij vastgeplakt willen zitten. Maar goed de koorts is weg. Wel heeft hij rode vlekken sinds zondag, maar alleen op hoofd en borst en ze worden al minder. Waarschijnlijk is het dus de 6de ziekte opgelopen door een ander kindje bij de opvang. Vandaag heb ik hem thuis gehouden nog, morgen gaat hij weer naar de gastmama. Ik denk dat we de waterpokken voor nu hebben overgeslagen.....

Hoi meiden, geen zorgen hoor ik ben er nog. Gewoon erg druk gehad met Sam, werk, feestjes, klussen in huis en tuin..... Heb net even snel bijgelezen, dus ben weer op de hoogte. Met S.am gaat alles goed. Vorige week weer naar WKZ geweest voor de follow up. Arts zeer tevreden over hem. Was wel lachen, ze legt 2 blokjes op tafel neer voor hem om mee te spelen. Maar ja hij kijkt er naar, kijkt nog eens naar haar, weer naar de blokjes en schuift ze op zij en gaat heel uitgebreid naar haar rode bril zitten staren en lachen. Nou zegt ze, dan heb ik hier een speeltje wat geen kind kan weerstaan...Manlief en ik kijken elkaar al aan...en ja hoor, ook dit word op zij geschoven door S.am en alle aandacht gaat nu uit naar de computer van de arts. Handjes richting de muis en gaan. Echo van het bloedstolsel gemaakt en paar dagen later gebeld door de stollingsarts voor de uitslag. Stolsel is inderdaad verkalkt, iets kleiner geworden, geen nieuwe aangroei. Voor hun nu reden genoeg om dit af te sluiten. Er zijn geen vervolgecho's nodig. Ze verwachten namelijk geen nieuwe aangroei meer en kans dat het losschiet is heel klein. Mogelijk dat in de loop van de jaren cq zijn leven het verkalkte stolsel langzaam verdwijnt, maar het kan ook blijven zitten. Nieuwe echo's gaan geen nieuwe inzichten geven. Dus klaar met de echo's. Over 9 maanden weer terug voor de follow up en tussendoor af en toe naar de KA in Amersfoort. Manlief is nu weer weg. Dit keer maar voor een weekje. Twee weken geleden zijn S.am en ik hem op de werf in Amsterdam gaan ophalen. Dat was zo mooi op te zien. Papa kwam opeens naast de auto lopen terwijl ik stapvoets het hek van de werf doorreed. S.am ziet papa en begint te grijzen van oor tot oor en met zijn armen en benen te zwaaien en heel hard te gillen. Ik weet niet wie er een grotere smile op zijn gezicht had ,maar ik denk papa... Zo lief!

Beanie, volgens mij doet Q het super hoor. Dus gewoon lekker in zijn eigen tempo laten groeien. Elk kind is anders. S.am is ook al zo'n communicatief ingesteld ventje. Zoekt waar we ook zijn met iedereen contact. Zo leuk om te zien.

Mijn baby, Helaas kan dat niet net als skypen want dan wordt er ( als iedereen aan boord dat doet) te veel van de bandbreedte gebruikt. Dus het blijft bij sms-en. Nu had deze papa ook geen smartphone.....tja beetje ouderwets tot voor kort. Nu wel maar die moet hij nog overzetten. Dus het blijft bij mailen en zo nu en dan een foto te mailen. En ja het went nooit helemaal. Maar eenmaal weg dan is het wel oke en heb ik weer een ander ritme. Hij zit nu op de Noordzee, dus als er wat is is hij zo thuis. Beter dan Korea, of Turkmenistan of Nigeria of...nog meer van die leuke landen. Hij blijft nu niet zo lang weg hoor, 2- 3 weken. Is de planning...maar ja...dat zegt niets haha