Elsje1

Hallo lieve meiden, Ik wil dit topic graag weer eens naar boven halen. Ik was op zoek naar een topic waarin gesproken is over het onderwerp "geen zin om te vrijen", want ik was er van overtuigd dat ik echt niet de enige ben. Nu is het alweer een half jaar geleden dat er voor het laatst in dit topic gereageerd is en kon (helaas) geen recentere vinden. Ook ik zit in de situatie dat ik nauwelijks zin heb om te vrijen. Mijn vriend heeft er alle begrip voor (of lijkt dat in ieder geval te hebben), dat mijn libido momenteel nagenoeg verdwenen is. Maar ik voel me zo enorm schuldig naar hem toe. En daar baal ik erg van. En ik zou zo graag willen dat het anders was! Na de periode van "verplichte nummertjes" en we met ivf begonnen, vond ik het een verademing dat we niet meer op gezette tijden "moesten". Het bijhouden van mijn cyclus heb ik eigenlijk direct losgelaten, waardoor ik veel meer kon genieten van het vrijen. Na onze laatste ivf-behandeling en toen ik "zeker' wist dat zelf zwanger raken een godswonder zou zijn, voelde het vrijen in eerste instantie veel prettiger. Vrijen omdat je er zin in hebt, het lekker vindt. Niet perse om proberen zwanger te raken. Want daar geloof ik zelf al lang niet meer in (mijn vriend overigens nog wel, die heeft die hoop nog steeds niet opgegeven). Maar naarmate de tijd vordert krijg ik eigenlijk steeds minder zin om te vrijen en ik begrijp mezelf eigenlijk niet zo goed. Hoe komt dat dan? Heeft dat dan toch te maken met het feit dat je het gevoel hebt dat je door je lichaam in de steek bent gelaten en op het moment van vrijen daarmee geconfronteerd wordt? Of heeft het te maken met dat ik min of meer in de overgang ben en daardoor andere lichamelijke reacties krijg? Ik heb wel erg veel behoefte aan lichamelijk contact met mijn vriend, maar dan vooral in de vorm van knuffelen. Voor mijn gevoel is onze relatie, door alles wat er nu gebeurd is, ook alleen maar sterker geworden, ben ik nog meer van hem gaan houden. Maar als ik aan sex denk, dan krijg ik bij wijze van spreken al de kriebels. Dat is toch niet normaal?! Wie herkent zich hierin en wil haar ervaringen met mij delen? Ben ook erg benieuwd naar de meiden die een half jaar geleden hier gereageerd hebben, want ik kamp hier inmiddels ook al wel een half jaartje mee. Hoe is jullie situatie inmiddels? Liefs Elsje

:tearyeyed: Kan niets meer toevoegen aan al wat al gezegd is! Zo herkenbaar.... Maar uit al de reacties die je altijd geeft op anderen weet ik dat je een positief mens bent. Ik weet zeker dat je jezelf weer op kunt laden voor de 6e poging. EN DIE GAAT GEWOON LUKKEN!! Heel veel sterkte! Liefs Elsje

Hey Valerie, Welkom hier! Zoals je al gemerkt hebt zijn er hier meerdere medestanders, dus je kunt gegarandeerd je verhaal en vragen hier kwijt. Ik zit hier ook nog niet zo lang en heb al erg fijne ervaringen opgedaan! Mijn verhaal kun je vinden onder de topic "Help!! Eiceldonatie van nichtje of via donorbank... Heel veel sterkte en succes. Groet Elsje

@Maya: Succes morgen bij Geertgen. Hoop dat je deze keer beter nieuws krijgt! @ Kera + Corina: helemaal goed, dat schrijfgroepje! Sluit me daar graag bij aan. De groep is volgens mij niet zo enorm groot die in een zelfde fase zitten. Dus lijkt mij wel zo makkelijk om daarvoor een nieuwe topic te maken. Kera, neem jij het voortouw? Liefs Elsje

Hey Corina, Tjee, het zit jou niet mee hoor! Ik heb hier geen ervaring mee, maar ik zou zeker bellen en niet wachten tot maandag. Weet niet of je Geertgen 24 uur per dag kunt bereiken, maar anders zou ik dat zeker proberen of het ziekenhuis waar je geopereerd bent. Daar kennen ze in ieder geval jou situatie beter. Staat er in de bijsluiter van het medicijn trouwens niets over vermeld? Heel veel sterkte en succes! Elsje

Hoi Elena, Natuurlijk heb ik wat aan je verhaal. Een prachtverhaal! Dit soort verhalen stimuleren me alleen maar meer om er helemaal voor te gaan. Dus dank voor je reactie. Liefs Elsje

Hoi Kera, Bedankt voor je info wb het onderzoek. Zal eens gaan kijken of ik het kan vinden. Zo niet, dan laat ik het je wel weten. Wat betreft jou vraag waarom wij nog ivf geprobeerd hebben: Begin 2008 ben ik gestopt met de pil. Mijn cyclus was eigenlijk direct normaal (28 dgn), dus vol optimisme gingen we ervoor. Gezien mijn leeftijd (toen 38 jr) hadden we afgesproken dat ik, na een half jaar proberen, naar de huisarts zou gaan. Dus in de zomer van 2008 ben ik door mijn huisarts doorverwezen naar het ziekenhuis. Ik heb toen (vanwege mijn leeftijd) meteen de hele riedel aan onderzoeken gehad: volgen van de cyclus dmv echo's, eisprongmeting, samenlevingstest, baarmoederfoto en bepaling fsh-waarde (en mijn vriend sperma-onderzoek). Alles bleek uitstekend te zijn behalve mijn fsh-waarde, die was toen (oktober 2008) 16 en die hoort onder de 10 te zitten. Een aanduiding dat ik tegen de overgang aan zat. Door mijn normale cyclus had ik daar nog geen moment eerder bij stil gestaan. Het ziekenhuis opperde ivf als enige behandeling die meerwaarde zou geven tov zelf proberen zwanger te raken. Er is nooit gezegd dat ik niet zonder hulp zwanger kon raken, alleen dat de kans erg klein zou zijn. Met ivf konden we proberen meer follikels te stimuleren, waardoor de kans van slagen vergroot zou worden. Dus eigenlijk de tijd te verkorten om zwanger te raken (de opbrengst van een paar maanden in 1 maand stoppen). We kregen toen ook maar 1 behandeling toegezegd. Naar aanleiding daarvan zou het opnieuw bekeken worden. Eiceldonatie werd toen ook meteen geopperd en zou een goede keuze voor ons zijn. Wij zijn daar toen enorm van geschrokken. Hier had ik helemaal geen rekening mee gehouden. De meeste stellen zitten "jaren" in de molen voordat ze op dit punt belanden. Wij waren nog niet eens een jaar bezig om zwanger te raken. Eiceldonatie???, ik wist eigenlijk niet eens wat dat was. Dus wij zijn voor ivf gegaan! Omdat de verwachting was dat ik moeilijk te stimuleren zou zijn, zijn we met de hoogste dosering van medicatie begonnen. Opbrengst was 2 eitjes en alle omstandigheden (kwaliteit e.d.) waren slecht. Daarom hebben we toen een negatief advies gehad om het nog een keer te proberen. Ik kon me daar helemaal niet bij neerleggen, had helemaal niet het gevoel dat we er alles aan gedaan hadden. We zijn toen voor een second opinion naar Belgi�egaan. Opnieuw alle onderzoeken gehad en daar kwam hetzelfde uit, alleen zat mijn fsh-waarde (maart 2009) inmiddels al in de 30. Omdat we het nog heel graag een keer wilde proberen en we het in Belgi�iet zo fijn vonden, zijn we terug gegaan naar het ziekenhuis in Nederland. Daar hebben we, op ons verzoek, toestemming gekregen om het nog een keer te proberen (voor mijn gemoedsrust). Dat zijn er uiteindelijk nog 2 geworden omdat we er 1 afgebroken hebben. De kans van slagen was kleiner dan 5%, maar wij hadden de instelling dat het er maar 1 hoeft te zijn. Waarom zouden wij dat niet zijn? De laatste behandeling was in sept 2009. Sinds die tijd blijft mijn menstruatie regelmatig uit en heb ik ook hele duidelijke overgangsklachten. Een enorme confrontatie met mijn lichaam, maar tegelijkertijd heeft het me ook geholpen om beslissingen te nemen. Eiceldonatie dus! Bij Geertgen geven ze ons nu trouwens een kans van slagen van 0,01% met ivf of zelf proberen, omdat ze nooit 0% zeggen (de wonderen zijn de wereld niet uit). Wat ik nu eigenlijk nog het meest vervelend vind (na de acceptatie dat ik nooit genetisch moeder wordt) is, dat ik dus nog wel "gewoon" menstrueer. Ik heb daar sinds m'n 15e enorme klachten van (kan minstens 2-3 dagen eigenlijk niet normaal functioneren) en nu dus nog steeds. Kan dat dan gewoon niet helemaal wegblijven? Het is toch nergens goed meer voor. En dan zie je die stomme tv-reclame van always waarin ze zeggen dat het een vervelende periode van de maand is, maar dat het tegelijkertijd zegt dat alles nog normaal functioneert. Nou, aan m'n hoela! Zo enorm frustrerend!! Wij zijn tot nu toe alleen bij Dr. Wissmann geweest, dus ik ken dr. Kuipers niet. Wissmann vindt ik een erg prettige man. Al het personeel trouwens waar we tot nu toe mee te maken hebben gehad, vind ik erg fijne mensen. Misschien dat andere die ook op deze topic zitten er meer over kunnen zeggen? Het 1e gesprek bij de psych verliep prima. Alsof je gewoon 'n beetje zit te kletsen en ondertussen legt ze dan toch de vinger op de juiste plekken. Wij zijn er heel open ingestapt en hebben het gewoon over ons heen laten komen. Ben wel erg benieuwd naar onze volgende afspraak a.s. woensdag. Het 1e gesprek was natuurlijk een intake en de volgende afspraak is de start van het "echte" traject. Dus op naar woensdag! Liefs Elsje

[quote=inkie;dd.1-7-2010 inmiddels 1 prachtige dochter en gister weer een tp gehad, ds fingers crossed voor een broertje of zusje Hoi Inkie, Ik vroeg me af hoe het nu met je is. Ik hoop zo dat je goed nieuws hebt! Liefs Elsje

Hey Kera, Bedankt voor je reactie! Komt 100% overeen met zoals ik er nu tegenaan kijk en waarschijnlijk 90% zoals mijn vriend er tegenaan kijkt. Hij is wat minder angstig om voor een bekende donor te gaan (en de eventuele gevolgen daarvan) dan ik. We hebben a.s. woensdag onze eerste afspraak staan met de bekende donor (spannend!). Wellicht dat er dan al meer duidelijkheid ontstaat waar onze keuze op zal vallen. Op die dag hebben we ook onze volgende afspraak bij Geertgen. (Overigens ik geloof dat het ook mogelijk is om eerst af te wachten of het bij jullie lukt... voordat je eigen partner dan doneert.) Dat klopt! Bij Geertgen kun je dat in het donorcontract aangeven. Er wordt dan pas overgegaan op doneren als er bij jou een doorgaande zwangerschap is ontstaan. Dat wetenschappelijk onderzoek waar jij het over hebt, is dat ergens te vinden? Ik zou dat graag willen lezen! Liefs Elsje

LUMC Leiden: Guusje Tinusje Champietal Mimi33 Toobee Gemini/AMC: Sonja81 Reinier de Graaf Groep, Locatie Diaconessenhuis Voorburg Zjoediezzz (Judith) Henne (poging 4, daarvoor EMC) Sen1972 (poging 1, daarna VU en Dusseldorf) Jeroen Bosch Ziekenhuis Den Bosch Meisje81 mama27 (Marjon) i.s.m. St. Elisabeth Ziekenhuis Tilburg Danja (Elke) ook i.s.m. St. Elisabeth Ziekenhuis Tilburg (maar nu niet bezig) Nico. iui in den bosch, ivf i.s.m. tilburg St Elisabeth Ziekenhuis Tilburg: Cin Vriezen Ami Moontje St. Franciscus Gasthuis - Rotterdam/MC Kinderwens - Leiderdorp Sylvie Tadine (St.franciscus Gasthuis) Groene Hart Ziekenhuis-Gouda Mc Kinderwens-Leiderdorp Bianca Kimmie UZ Brussel (icm. MMC Veldhoven) Meiske74 (Babeth) Erasmus MC te Rotterdam Simoneja (Dorine) Henne (poging 1 t/m 3, nu Voorburg) Claus69 Alice St. Elisabeth Tilburg over naar Radboud Nijmegen Balu01 (Nathalie) MCA Alkmaar / VU Dafke32 Diana 79 Kaykay VU Amsterdam Sandie (maar misschien voor 4e poging naar Düsseldorf) Miki (de vraag is of er nog een 4e poging komt) Jackie75 Liselot Felice (in combi met St. Lucas Andreas Ziekenhui) Sen1972 (daarvoor RDGG Voorburg en daarna Dusseldorf) UZ Gent ism Zorgsaam Zeeuws- Vlaanderen Schapenwolkje (Wendy) Witje (Sandra) alleen in UZ Gent Gelre Apeldoorn - Radboud Nijmegen Schattie Vanessa Isala Klinieken Fertiliteitscentrum te Zwolle Elvirazonnetje (Elvira) Mariëtte 1ste IVF 2006 zwanger. 1ste IVF jan 2010 niet zwanger. 2de IVF april 2010 zwanger Sandra Joy1 (in samenwerking met het Diaconessenhuis Meppel) ChrisH Liesjuh (Lisette) in samenwerking met het SMT Enschede Lonki i.s.m MST Enschede (maar nu niet bezig) 1e icsi 1e poging nog 1 cryo over Angelique Esly Annemarie (in samenwerking met het Diaconessenhuis Meppel) Eve i.s.m. SMT Enschede (ga ergens in juli beginnen hoop ik) Eslief 1ste ICSI Zwanger Radboud Nijmegen Rosaly Jolanda80 Goofy Doortje Appel Margot Diakonessen ziekenhuis Locatie Utrecht Zomer71 Maasstad ziekenhuis Rotterdam locatie Zuider: Kossie1 Wens (in samenwerking met EMC Rotterdam) MCL (Leeuwarden)/UMCG (Groningen) Mart Minoes(jessica) umcg Heleen (umcg) AMC Bloem84 Lindada Sidney Mirjan Bietje Martini ziekenhuis Groningen angel1001 Rijnstate Arnhem Ramona26 MC Kinderwens Leiderdorp Nathalie28 Flevoziekenhuis Almere/ VU Amsterdam Jola Gelderse Vallei Ede ism Radboud Nijmegen SJSL (Annelies) Geertgen in Elsendorp: Wish Wannabemom Corina. Elsje1 Azm In Maastricht MommySoonIHope IVFSH UMC Utrecht Chantal33 ( 13 weken zwanger) Ralletje (Marielle) CenA (Angela, en in samenwerking met Rijnstate Arnhem) Boogie (stimulatie + echo's Antonius ziekenhuis Nieuwegein ) Catharina Ziekenhuis Eindhoven Pleun79 Leetje Tergooi ziekenhuis Blaricum/VU amsterdam Rubster (gaan nu naar het endometroise centrum in het VU) IVF Centrum Dusseldorf sen1972

Ik denk dat Margot en ik tegelijk aan het invullen waren waardoor Corina en ik weer verdwenen zijn. Dus ga het opnieuw doen!

Hey Corina, Ik heb je er weer bijgezet! Groet Elsje

LUMC Leiden: Guusje Tinusje Champietal Mimi33 Toobee Gemini/AMC: Sonja81 Reinier de Graaf Groep, Locatie Diaconessenhuis Voorburg Zjoediezzz (Judith) Henne (poging 4, daarvoor EMC) Sen1972 (poging 1, daarna VU en Dusseldorf) Jeroen Bosch Ziekenhuis Den Bosch Meisje81 mama27 (Marjon) i.s.m. St. Elisabeth Ziekenhuis Tilburg Danja (Elke) ook i.s.m. St. Elisabeth Ziekenhuis Tilburg (maar nu niet bezig) Nico. iui in den bosch, ivf i.s.m. tilburg St Elisabeth Ziekenhuis Tilburg: Cin Vriezen Ami Moontje St. Franciscus Gasthuis - Rotterdam/MC Kinderwens - Leiderdorp Sylvie Tadine (St.franciscus Gasthuis) Groene Hart Ziekenhuis-Gouda Mc Kinderwens-Leiderdorp Bianca Kimmie UZ Brussel (icm. MMC Veldhoven) Meiske74 (Babeth) Erasmus MC te Rotterdam Simoneja (Dorine) Henne (poging 1 t/m 3, nu Voorburg) Claus69 Alice St. Elisabeth Tilburg over naar Radboud Nijmegen Balu01 (Nathalie) MCA Alkmaar / VU Dafke32 Diana 79 Kaykay VU Amsterdam Sandie (maar misschien voor 4e poging naar Düsseldorf) Miki (de vraag is of er nog een 4e poging komt) Jackie75 Liselot Felice (in combi met St. Lucas Andreas Ziekenhui) Sen1972 (daarvoor RDGG Voorburg en daarna Dusseldorf) UZ Gent ism Zorgsaam Zeeuws- Vlaanderen Schapenwolkje (Wendy) Witje (Sandra) alleen in UZ Gent Gelre Apeldoorn - Radboud Nijmegen Schattie Vanessa Isala Klinieken Fertiliteitscentrum te Zwolle Elvirazonnetje (Elvira) Mariëtte 1ste IVF 2006 zwanger. 1ste IVF jan 2010 niet zwanger. 2de IVF april 2010 zwanger Sandra Joy1 (in samenwerking met het Diaconessenhuis Meppel) ChrisH Liesjuh (Lisette) in samenwerking met het SMT Enschede Lonki i.s.m MST Enschede (maar nu niet bezig) 1e icsi 1e poging nog 1 cryo over Angelique Esly Annemarie (in samenwerking met het Diaconessenhuis Meppel) Eve i.s.m. SMT Enschede (ga ergens in juli beginnen hoop ik) Eslief 1ste ICSI Zwanger Radboud Nijmegen Rosaly Jolanda80 Goofy Doortje Appel Diakonessen ziekenhuis Locatie Utrecht Zomer71 Maasstad ziekenhuis Rotterdam locatie Zuider: Kossie1 Wens (in samenwerking met EMC Rotterdam) MCL (Leeuwarden)/UMCG (Groningen) Mart Minoes(jessica) umcg Heleen (umcg) AMC Bloem84 Lindada Sidney Mirjan Bietje Martini ziekenhuis Groningen angel1001 Rijnstate Arnhem Ramona26 MC Kinderwens Leiderdorp Nathalie28 Flevoziekenhuis Almere/ VU Amsterdam Jola Gelderse Vallei Ede ism Radboud Nijmegen SJSL (Annelies) Geertgen in Elsendorp: Wish Wannabemom Corina Elsje1 Azm In Maastricht MommySoonIHope IVFSH UMC Utrecht Chantal33 ( 13 weken zwanger) Ralletje (Marielle) CenA (Angela, en in samenwerking met Rijnstate Arnhem) Boogie (stimulatie + echo's Antonius ziekenhuis Nieuwegein ) Catharina Ziekenhuis Eindhoven Pleun79 Leetje Tergooi ziekenhuis Blaricum/VU amsterdam Rubster (gaan nu naar het endometroise centrum in het VU) IVF Centrum Dusseldorf sen1972

Hoi Hermien, Koelkast lijkt mij prima, als de apotheker dat zegt. Ik zou de spuiten alleen wel wat eerder eruit halen voor gebruik, want (mijn ervaring) koude vloeistof spuiten is niet echt prettig! Groet Elsje

Lieve Babeth, Ik zoek naar woorden, maar ik denk dat alles zo'n beetje al is gezegd door mijn voorgangsters. Ik sluit me helemaal bij hun woorden aan. Ik hoop dat jullie er een bijzondere dag van hebben kunnen maken en bijna tegelijkertijd een feestje kunnen gaan bouwen n.a.v. jullie nieuwe poging! Liefs Elsje

Ik ben tijdens mijn 3 ivf-behandelingen rond de 5 kilo aangekomen. Ben ook van een A-cup naar een C-cup gegaan . Ik voelde me erg opgeblazen, maar had wel het idee dat het vooral vocht was, wat je vasthoudt. Ik ben die extra kilo's wel vanzelf weer kwijtgeraakt na het stoppen van de behandelingen, de C-cup heb ik wel behouden (vindt m'n viend een leuke bijkomstigheid, haha). Als ik nu foto's zie van vorig jaar zomer, dan zie ik het verschil wel erg goed. Had dat toen niet zo in de gaten.

Hoi Ziva, Daar heb je helemaal gelijk in! Maar ik bedoelde het opstarten van het psychologische traject. Groet Elsje

Hey meiden, Wederom bedankt voor jullie reacties! Ik heb nog weinig nieuws te melden, maar wil wel van me laten horen. Onze volgende afspraak met de psycholoog staat gepland voor 21 juli (donorbank-traject). Voor die tijd hopen we een goed gesprek gehad te hebben met mijn nichtje en haar man. Dan zouden we (indien het positief blijft) daar ook afspraken voor kunnen gaan plannen. Aangezien zij nog zwanger is, kan het ook zijn dat zij wil wachten tot na haar bevalling (september) en dan zou het nog wat langer kunnen gaan duren. Als ik heel eerlijk ben, baal ik daar natuurlijk wel een beetje van. Ik weet van mezelf dat als ik eenmaal besluiten heb genomen, ik ook het liefst meteen aan de bak wil (waarom wachten?). Maar ik heb natuurlijk alle respect voor haar, als zij zou willen wachten. In deze hebben we het sowieso niet alleen voor het zeggen en ook in het andere geval blijven we afhankelijk van anderen (helaas). @Daan: Op naar 30 augustus! Spannend hoor, weet er alles van. En wat betreft dat spuiten, waarschijnlijk draai je er na een paar dagen je hand niet meer voor om! Alles voor het goede doel, toch?! Ga t.z.t. ontzettend voor jullie duimen. @Inkie: Ik geloof je helemaal hoor! Denk ook wel dat het zo werkt, maar soms dan slaat de twijfel erover zo enorm toe, dat ik het even allemaal niet meer zo goed weet! Liefs Elsje

YES!!!!! Eerste reactie van mijn nichtje is positief. :toppie: Haar aanbod geldt nog steeds, dus we gaan nu een afspraak plannen om er eens met z'n vieren goed over te praten. Wordt vervolgd! Liefs Elsje

Hoi Bloem, Ik heb vanaf het moment dat wij wisten wat we precies gingen doen, meteen open kaart gespeeld op m'n werk. Ik heb ook een redelijk stugge (mannelijke) manager en was er ook een beetje huiverig voor. Maar hij reageerde zeer prettig! Ik krijg alle medewerking van mijn baas. Voor de behandelingen moet je natuurlijk nogal vaak onder werktijd naar het ziekenhuis en ik denk dat je op een gegeven moment geen smoezen meer kunt bedenken waarom je weer weg moet. Bovendien weet je ook niet ver van de tevoren wanneer je precies naar het ziekenhuis moet, dus het is in die zin ook niet te plannen. Om je een idee te geven: Ik ben in een jaar tijd 26x naar het ziekenhuis geweest (waarvan 5 keer buiten werktijd)! Bovendien krijg ik nu alle begrip als ik eens een slechte dag heb en kan ik zonder reden van opgaaf naar huis. En dat is ook erg prettig, want soms heb je helemaal geen zin om iets uit te leggen. En ik denk, zoals Martha het ook al heeft gezegd: eerlijkheid duurt het langst! Heel veel succes! Groet Elsje

Hey Pulletje, Inderdaad, in Nederland kun je niet meer anoniem doneren. Volgens mij is het sinds 2006. En wat 'n mooie reactie geef je. Veel mensen vinden juist dat mensen met een ongewenste kinderloosheid veel te ver gaan in het krijgen van kinderen. Dus erg verademend om eens zo'n reactie te krijgen. :-) Groet Elsje

Hey mom2b?, Ik heb je eerdere berichten gelezen. Wat 'n geweldig nieuws? Is de wedstrijd met je hond(en) ook goed verlopen? Groet Elsje

Hallo lieve meiden, Sorry voor mijn late reactie! Ik heb gisteravond anderhalf uur aan de pc gezeten om jullie te voorzien van een reactie. Op het moment dat ik het wilde plaatsen liep de pc vast. Heel mijn verhaal weg! :-( Dus bij deze een nieuwe poging. Wat fijn om jullie reacties te lezen! Van een aantal van jullie was ik de topics al aan het volgen, maar voelde me een beetje een inbreker om daar te reageren. Dus vandaar een nieuwe topic! De verhalen en eerste reacties van jullie hebben me al 'n beetje geholpen. De ervaringen van anderen helpen je zeker om je denkbeelden te vormen. De herkenning is enorm. Inmiddels zijn we al weer 'n paar dagen verder na onze afspraak bij Geertgen. We zijn er nog niet uit. Dat we voor eiceldonatie bij Geerten gaan, daar zijn we wel uit, maar hoe we het in gaan vullen nog niet. (@ testr) Aan Spanje hebben we ook serieus gedacht, zou niet eens zo verkeerd zijn gezien mijn uiterlijke kenmerken (hoewel ze daar ook blonde donoren hebben hoor, haha). Maar omdat het daar 100% anoniem is, heeft dat nu voor ons niet de voorkeur. Wij zijn van mening dat ieder kind recht heeft om te weten waar ze vandaan komen. Willen daar ook zo open mogelijk in zijn. Dus dan is het buitenland geen optie. Bovendien hebben we ook nog een verzekerde poging te goed en in het buitenland moet je altijd zelf betalen. Nu vinden we dat niet heel erg belangrijk, maar op je lijstje van voors en tegens neem je dat toch wel mee. We hebben besloten (in overleg met de arts) dat we op 2 paarden gaan wedden. Betekent dat we beide procedures (eigen donor + donorbank) gaan opstarten. Op die manier verliezen we de minste tijd en hebben we waarschijnlijk voldoende tijd om uiteindelijk een keuze te maken. Betekent concreet dat onze eerste afspraak voor het traject donorbank gepland staat en dat we inmiddels mijn nichtje benaderd hebben. We wachten nu dus op haar reactie. Haar aanbod is inmiddels al weer een jaar oud en het zou natuurlijk best kunnen dat zij er ondertussen anders over is gaan denken. Als zij groen licht zou gaan geven, dan zouden we het counseling-traject met haar ook op kunnen starten. Woensdag dacht ik nog dat mijn voorkeur uitging naar de donorbank, maar inmiddels voelt dat ook wel een beetje als de weg van de minste weerstand (geen confrontaties voor mij). Nu neig ik toch ook wel weer meer naar mijn nichtje. Rationeel gezien heeft dat gewoon de meeste kans van slagen. Het genetisch aspect vind ik niet eens zo belangrijk. We lijken ook helemaal niet op elkaar. Dus dat speelt voor mij niet echt een rol. En waar ben ik eigenlijk bang voor? Dat we ons uiteindelijk niet aan gemaakte afspraken houden, dat we ruzie krijgen? Het zijn nu nog steeds dilemma's waar ik tegenaan hik, dus Maya, wat jij zegt voel ik ook. Maar tegelijkertijd weet ik dat je dat soort dingen toch nooit van tevoren kunt voorspellen. En misschien als we met mijn nichtje in gesprek gaan, dat ik zo om ben, of juist niet. Voorwaarde is sowieso dat zij het moet zien als een bouwsteentje (zoals Chantal het ook omschrijft), anders houdt het direct op. Maar we hebben nog helemaal geen echte inhoudelijke gesprekken met haar gehad, dus ik moet gewoon nog afwachten. @ Niek: Zoals jullie er over denken om er geen geheim van te maken, dat hebben wij ook. Dus ik hoop ontzettend dat wij ook een reden krijgen om dat boekje aan te gaan schaffen. Ik geloof direct dat het voelt als 100% eigen en dat je vaak vergeet hoe de vork echt in de steel zit. Heb ontzettend moeten lachen om je anekdote over jullie bezoek bij de verloskundige (erfelijke ziekten). Zag het al helemaal voor me. @ Pulletje: Kort maar krachtig: Wat ben jij en geweldig mens! En even ter info over ruildonatie: Bij Geertgen werken ze met een zogenaamde pool. Jij stopt er iets in en je haalt er iets uit (is niet 1 op 1). Je hebt de mogelijkheid om aan te geven dat jouw bouwsteentjes alleen gebruikt mogen worden als er bij jou zelf een doorgaande zwangerschap is ontstaan. Dus daarmee zou je voor een groot deel kunnen voorkomen dat alleen de ontvanger zwanger wordt. @ Daantje: Jouw verhaal is enorm herkenbaar voor mij. Maar natuurlijk hoop ik dat een ivf-poging bij jullie wel lukt! Bij ons bleek direct uit de onderzoeken dat ik vervroegd in de overgang ben en dat een kans van slagen minimaal zou zijn. Ze wilde wel 'n keer ivf proberen, maar opperde ook meteen eiceldonatie. Wij zijn (uiteraard) voor ivf gegaan. Met de hoogste dosering van medicatie (300 eenh) zijn er vorig jaar januari 3 follikels ontstaan (2 eitjes, 1 emmy). Toen dat mislukte kregen wij een negatief advies om verder te gaan en vertelde ze ons dat eiceldonatie nog de enige optie was. Ik kon me daar helemaal niet bij neerleggen. Wij waren in oktober in de MM gestapt en waren in januari dus helemaal klaar. Nou dus echt niet! Ik heb zo toch helemaal niet alles er aan gedaan wat ik kon? En bovendien hoeft het maar 1 goede te zijn (zo denken wij er ook over). Wij hebben dus uiteindelijk (na een second opinion in Belgi�gevraagd of we aub nog een poging mochten wagen, al was het alleen maar voor mijn gemoedsrust dat ik er alles aan gedaan zou hebben. Daar hebben we toen toestemming voor gekregen. Net voor de zomervakantie vorig jaar hebben we een nieuwe poging gedaan. We zijn toen overgestapt op icsi omdat uit de eerste behandeling was gebleken dat de bevruchting moeizaam was verlopen. Bij die behandeling had ik maar 1 follikel en hebben we de behandeling afgebroken. Na de vakantie hebben we het opnieuw geprobeerd. Ook toen was het er maar 1 en 2 hele kleintjes. We hebben toen wel doorgezet, want we waren van mening dat het er maar 1 hoefde te zijn en uiteindelijk moet je ook grenzen gaan trekken (hoever wil je gaan). Uiteindelijk zijn er 3 eitjes gevonden waaruit 2 emmy's zijn ontstaan van een veel betere kwaliteit dan die van onze eerste behandeling. Uiteindelijk is dat, zoals je weet ook niet gelukt. Ik heb nog geen dag spijt gehad, dat we het toch nog een keer geprobeerd hebben. Het heeft mij zeker geholpen in het hele acceptatie-proces. Dus ik begrijp jou volkomen! Ik zeg: ga voor die ivf-poging! Er zijn voorbeelden genoeg dat het wel kan lukken! Nou, nogmaals heel erg bedankt voor jullie eerste reacties. Ik houd jullie op de hoogte en hoop jullie hier regelmatig terug te vinden. Liefs Elsje

Hallo lieve meiden, Wat fijn om zo snel al reacties te krijgen. Dat had ik helemaal niet verwacht. Ik merk meteen dat de ervaringen en denkwijze van anderen mij absoluut helpen. Het vormt toch je gedachten erover, ook al is het niet altijd een direct antwoord op je vragen/dilemma's. Ook is het fijn om reacties te krijgen van degene die niet direct in hetzelfde schuitje zitten, maar door hun ervaringen wel het besef hebben dat het zo ontzettend moeilijk en lastig is om bepaalde keuzes te maken. Dus allemaal erg bedankt. Ik zal vanavond wat concreter reageren op bepaalde dingen. Dan heb ik wat meer tijd. Moet nu, helaas met dit mooie weer, weer gaan werken. Groet Elsje