wen72

Lekker! Zowel F als Met zijn beide gek op pastagerechten! Staan ook leuke in opperdepop.

Like!

Nepal staat ook op ons to see lijstje. Net als costa rica. Het verre oosten is ook goed te doen met kinderen. Met name landen als thailand. Wij hebben echter met M gemerkt dat jij rond de leeftijd van 4 jaar toch niet heel veel zin meer had in echt rondtrekken en dingen bezichtigen. Hij is in zijn element met water en zand. En het is een cliche maar o zo waar: als je kind het naar zijn zin hebt, ben jij ook tevreden en blij. Dus hier voorlopig geen back pack en rondreizen meer. Strand, zwembad en wie weet in de toekomst dus ook maar campings....

Zit op mijn telefoon en kunt = kont. Auto correctie.

Italie, is ook heerlijk! Lijkt mij inderdaad lastig met paarden. Wij hebben huisdieren en het is altijd wel een geregel om dat goed.achter te laten. Tot nu toe hebben wij altijd vrienden in ons huis kunnen laten logeren zodat onze huisdieren gewoon lekker thuis konden blijven en verzorgd werden.

Je zou hem in de warmte ook alleen een rompen zonder mouwen kunnen aandoen. Verder geen kleding. Wij waren vorig jaar naar Griekenland. F wat toen 11 weken oud en het wat iedere dag rond de 30 graden. Overdag had zij alleen een romper aan. Met M waren wij in curaçao en bonaire toen hij net 1 jaar was. Ik heb hem veel in zijn blote kunt laten lopen ( wij zaten toen in een huis van vrienden). Verder alleen shirt zonder mouwen en korte broek. Bij M hadden wij geen uv werende badkleding, maar bij F wil ik het toch wel gaan aanschaffen. Verder veel smeren, op het heetst van de dag niet in de volle zon en je hebt speciaal muggenspul voor kinderen. Zit geen deel oid in. Op basis van citroen. Wij nemen ook altijd een muskietennetje mee die je om een campingbedje kan doen. Een opblaasbaar babybadje. Die is multifunctioneel: te gebruiken als badje voor je kind, mee naar het zwembad met een laagje water om te spelen of om je kleding in te laten weken als het vies is. En dan eventueel een draagdoek of rugdrager. Een paar potjes kant en klare voeding. Is makkelijk als je zelf een avondje uit eten gaat. En wat speelgoed voor daar. Liefst wat nieuw speelgoed of speelgoed die hij alleen tijdje niet meer had gezien. En voor het geval dat ze ergens geen kinderstoel hadden ( in bijvoorbeeld restaurant oid) had ik met M een sack and seat. Of gewoon een buggy gebruiken.

Die staat ook bij ons op het lijstje. Wij zijn ooit op safari in Kenia geweest voordat wij gingen starten met de allereerste icsi poging. Ik vond dat de mooiste reis ooit! National geographic maar dan live! Toen ik direct Daarna zwanger raakte van mijn zoontje heb ik mij voorgenomen om ooit die kant weer op te gaan maar dan richting Tanzania. Maar dan moeten ze wel een heel stuk groter en ouder zijn vanwege alle malaria tabletten en de benodigde inentingen. Dus dat gaat nog wel jaaaaaaren duren. ( kunnen wij alvast sparen.).

Ik zit toevallig al een paar avonden achter de laptop. Wij willen eind mei op vakantie. Het wordt waarschijnlijk portugal. Wilde eerst nog een verre reis doen maar bij nader inzien toch geen zin in met 2 kinderen. Die willen toch alleen water en zand. Zonde van zo'n verre reis. In augustus gaan wij 3 dagen kamperen op de veluwe. Doe wij met M zijn verjaardag. Hij wilde heel graag in een indianentent kamperen. Tja....dat doe je dan met je moederhart...hahaha. ( ik ben niet echt een kampeertype. Vroeger altijd backpacken over de wereld maar campings....pfff daar had ik niet veel mee.).

Hier trouwens ook een voorstander van vers voedsel maar soms zijn die olvarit potjes best handig. Met name op vakantie of als je een keer onverwachts ergens blijft hangen op het strand oid. In je tas mee en je hebt altijd eten met alle vitamientjes er in. Met ons zoontje hebben wij best vaak gereisd en ik nam altijd olvarit mee in de koffer. Tijdens rondtrekken door bali en lombok hadden wij iig altijd " verantwoord" voedsel bij ons. Ook als wij na een lekkere strandde besluiten om onverwachts in een strandtent te gaan eten is zo olvarit potje best handig. Maar idd die smaak.....brrrr. Onze dochter is er geen liefhebber van maar af en toe krijgt ze er toch een voorgeschoteld.

Ik doe met de gerechten uit opperdepop gewoon bv of wat kookwater.

Opperdepop ......Daar hadden ik het dus gelezen over het ijsblokjes ding. Hahaha.

Bij ons al ze in het begin ook alleen maar kleine porties. Wij deze kleine porties in de vriezer. Ik las zelfs ergens de tip om in het begin eventueel via zo'niet ijsblokjes bakje in te vriezen. Dan kan je er porties uithalen ter grootte van een ijsblokje. Kan je kiezen hoeveel blokjes je dan gaat ontdooien. Hoef je niet veel weg te gooien. Die kleine porties zijn inmiddels volle aventbekers (de grote versie) geworden.

Oh. Noes. Ik lees nu net pas je bericht. Wat ontzettend naar! Ik had zo anders voor jullie gehoopt. Heel veel sterkte!!! Knuffel.

Lief van je dat je deze wilt schenken aan lotgenoten! Als je het terug brengt naar de apotheek wordt het vernietigd. Helaas mag je het niet zomaar openbaar aanbieden. Kijk anders even op het topic: lift naar het ziekenhuis ( onder onderwerp medicijnen). Daar kan je een lift aanbieden en kan je via je handtekening aangeven wat de lift in houdt. Dan wordt er vanzelf contact met je opgenomen via een persoonlijk bericht. Weet zeker dat je er iemand blij mee kan maken.

Hahahaha! Jong geleerd.........oud gedaan? Ze zeggen idd dat meisjes wat sneller zijn in hun ontwikkeling.

Geen idee meer wanneer zij voor het eerst mama zei. Dat moet ik even nakijken in haar boekje. Volgens mij ergens begin januari. Toen was ze iets van net 9 maanden ofzo. Mijn baby, Dank je. Grappig al die mijlpalen. Heerlijk om mama te mogen zijn. Ik kan mij niet herinneren dat haar broer al zo snel probeerde te lopen.

Tiktak, je hoeft niet perse van de BV af te zijn alhoewel veel ziekenhuizen dit als een soort protocol hebben. Op bortsvoeding.com staat daar een heel stuk over. Zolang je cyclus weer goed is, je luteale fase lanog genoeg en een bepaalde prolactine waarde heb, is het geen bezwaar. Mijn arts in Gent heeft daar een stuk over geschreven en dat staat onder meer ook op bortsvoeding.com. Alleen veel ziekenhuizen kiezen voor het gemak en zeggen dat je gestopt moet zijn. Maar voor het succesgehalte hoeft dat dus niet! Jaaaa. Ik ben megatrots! Zelf was ze daarna ook helemaal aan het stuiteren. Zo leuk! Gewoon haar allereerste stapjes mogen aanschouwen. En ze zegt in al een tijdje: mama.

Tiktak, ik ga het je morgen even sturen. Ik ben het geheel met je eens dat de hoeveelheid kinderen niets zegt over het al dan niet eenzaam voelen. Ik ken mensen die enig kind zijn en dit altijd fantastisch hebben gevonden en mensen die uit grote gezinnen kwamen en zich inderdaad toch eenzaam voelden. De ervaringen in je jeugd maken (in ons geval dan) je een bewustere ouder. Ik doe ook vaak dingen die ik zelf enorm gemist hebt. Soms gewoon klaar zitten met wat drinken en lekkers, maar ook samen koekjes bakken of lekker er op uit. Leuke herinneringen proberen te maken, zodat zij later terugkijken op een warme jeugd. En...tadaaaa.....vandaag een mijlpaal: Onze dochter heeft haar eerste pasjes gezet! Totaal onverwachts! Wij hebben zo'n ikea eetstoel staan. Daar ging ze bij staan en schoof dat ding ineens vooruit. En hup, ze liep gewoon mee. Ze heeft een paar meter afgelegd en toen besloot ze dat het genoeg was en ging weer zitten. Zo leuk om te zien! En megatrots!!!

Twinkle, ik vind hem ook gelijkmatig en mooi. Succes in de killing wachtweken!

Ik ga keihard met je meehopen ern wensen!

[ATTACH=CONFIG]5586[/ATTACH] nu wel. Dit was een dag 5 cryo (blasto) en nu ons mooie meisje! Volgens de arts in Gent was het er een uit een boekje. Een of ander verhaal over dat het na een blasto in drie delen ofzo gaat opsplitsen en volgens haar was dit hier al vaag te zien. Op dat moment heb ik er amper naar geluisterd. veel te nerveus en weinig vertrouwen in een cryo. Maar zij had gelijk: Over een paar weken wordt deze cryo alweer 1 jaar oud!

Ik probeerde even een foto van mijn dochter (als blasto) te uploaden, maar het lukt mij niet.

Tiktak, ik probeerde even wat info vanaf de kinderwenskliniek DD te plakken en te kopieren betreffende DHEA. Het lukt alleen niet om die info hier te kopieren. Ik stuur het anders wel via een pb (indien je interesse hebt) of je kan het zelf ook vinden via hun site of gewoon googlen op dhea. Op dit forum is er ook ooit een topic geweest betreffende DHEA. Ik zal hem eens proberen op te zoeken en te uppen. Ook in gent wordt wel eens dhea voorgeschreven. Je bloedwaarden moeten dan wel gemonitoord worden. Je kan dhea eventueel ook zelf bestellen via internet. dat zou een stuk goedkoper zijn dan via de apotheek. Het is wel belangrijk dat het onder de supervisie van een arts gebeurd en niet zelfstandig gaat experimenteren. Want een te hoge waarde is ook niet goed. Ik heb best vaak positieve verhalen gelezen over dhea icm lage amh. Mijn dochtertje wordt inderdaad snachts wakker en begint dan te huilen. Ik haal haar dan uit haar bed, leg haar aan en laat haar wat drinken. Zodra ze uitgedronken is, leg ik haar weer in haar bedje neer. Ze slaapt nooit bij ons in bed. (op een enkele uitzondering na, want ik ben wel eens met haar in slaap gevallen toen ze lag te drinken). De keren dat zij snachts nog komt varieert van 1 keer tot wel 4 keer, maar meestal 1 keer in de nacht en 1 keer in de vroege ochtend rond half 6 als mijn wekker gaat. Met betrekking tot andere zwangeren had ik geen naar gevoel, maar kon zelf wel verdrietig zijn. (terwijl ik tegelijkertijd ook echt blij voor de zwangere was, hoor). Bij meiden in de medische molen heb ik dat verdrietige gevoel nooit gehad. Juist alleen maar veel te blij dat een lotgenoot weer zwanger was. (en het gaf mij vaak weer hoop en kracht om door te gaan). Ik ben zelf enig kind en niet echt opgegroeid in een standaard gezin. Mijn moeder is altijd ziek geweest waardoor veel dingen in het teken van haar ziekte stonden. Ik ben ook tot 2 keer toe tijdelijk opgevangen en woonachtig geweest bij familie omdat mijn moeder niet voor mij kon zorgen. Ook heb ik veel met mijn vader alleen gewoond (zonder mijn moeder). Ik heb mij als kind altijd enorm eenzaam gevoeld, kennelijk door de hele situatie. Vandaar waarschijnlijk mijn drang voor een groter gezin. Mijn beste vriendinnetje (nu overigens nog) kwam juist uit een gezellig gezin met 3 kinderen. Als klein meisje heb ik toen ooit daar een ideeaalbeeld van gemaakt. Ik vind het nu ook heerlijk als er vriendjes van mijn zoontje komen spelen. Met wat lekkers en te drinken even de schoolverhalen aanhoren voordat zij gaan spelen. Van die kleine dingen die ik zelf juist zo enorm gemist hebt in mijn jeugd.

Verstandig! Met name dat je het dan kan afsluiten! Dat lucht dan toch op (ondanks dat het misschien niet geheel jouw eigen keuze is geweest). Wij moeten "HET" gesprek ook nog voeren. Lijkt mij uiteindelijk wel een opluchting om defintief te weten waar je aan toe bent in plaats van "mischien wel of misschien niet"

Herkenbaar tiktak. Nu ik een tweede kindje heb, heb ik er minder last van, maar ben ik ben nog steeds waakzaam voor zwanger aankondigingen, met name als het een derde of vierde kindje is. Ook valt mijn oog altijd op grote gezinnen. Toen wij de wens voor een tweede kindje hadden, heb ik best wel eens een flinke huilbui of baalmoment gehad bij zwangerschapsaankondiging van een tweede kindje bij vrienden. Ondanks dat ik ook echt oprecht blij voor hen was. Zo dubbel gevoel. Voordat ik ooit zwanger raakte van ons eerste kindje, kon ik mij niet voorstellen dat de wens voor een tweede (of meer) kindje nog steeds zo aanwezig kon zijn. Ik dacht altijd dat mijn kinderwens dan wel vervuld zou zijn, maar het tegendeel bleek waar. Tegelijkertijd voeld ik mij dan weer schuldig want ik had immers al een gezond kindje. Ik denk dat wij de medische molen ook niet moeten onderschatten. Ondanks onze zegeningen, blijft het wel een emotioneel en gevoelig onderwerp die jaren aanwezig is geweest en een deel van mijn leven is geworden. Denk dat dat dus ook nog een rol speelt. Ooit las ik wel eens de uitspraak: Je kindwens kan wel vervuld zijn, maar dat hoeft niet automatisch te betekenen dat je gezinswens ook vervuld is. Bij ons was die uitspraak zo waar. Hoe was het verder met jullie meisje? Haar gewicht? Gaat het slapen overdag al beter? En is ze al gewend bij je buurvrouw?